# taz.de -- Bölge haberleri: Kafana kibarca dayanan silah
> Diyarbakır'da gazetecilik yapmak ölme ihtimalinin bulunması demektir.
> Kafanın ortasına bir mermi yiyebilirsin ya da yanında bir bomba
> patlayabilir
(IMG) Bild: Aralık 2015'de Diyabakır, Sur
[1][Für die deutschsprachige Version dieses Beitrags klicken Sie bitte
hier.]
Dünya’nın her yerinde gazetecilik yapmak zordur, çünkü her yerde baskılar
var. Gazetecilerin sesi her yerde kısılmak isteniyor ve farklı yollarla
gazeteci susturulmaya ya da tek tipleştirilmiş bir kukla haline getirilmeye
çalışılıyor.
Fakat Kürdistan’da gazetecilik faaliyetleri yürütmek biraz daha farklı bir
boyuta taşınmış durumda. Kürdistan'da gazetecilik yapmak her an ölebilme
ihtimalinin olması demektir. Her an kafandan bir kurşun yiyebilirsin ya da
yanında bir bomba patlayabilir. Bunun yanı sıra gözaltı ve tutuklamalar da
en sık yaşanılan sorunlar arasındadır.
Teknik malzemelerine el konulur, bir zırhlı araca bindirilip şehir turu
attırılır sana! Bu tur esnasında da kahve ısmarlanmaz tabii. Kibarca tehdit
edilirsin (en kibar hali kafanda silahın namlusunu hissetmektir) ve seni bu
mesleği bırakmaya zorlarlar. Özelikle son bir yıldır bu baskılar daha çok
artmış durumda.
## İnfaz edilen gazeteciler
Özellikle öz yönetim ilanlarının yapıldığı il ve ilçelerde halka dönük
gerçekleşen saldırıları kamuoyuna duyurmak için çalışan gazetecilere dönük
baskılar daha çok arttı. Haber takibi yapan arkadaşlarımız polisler
tarafından darp edildi.
Kolu kırılan, Sur’da haberi takibi yapma esnasında keskin nişancıların
hedefi olup alnını kurşun sıyıran (JINHA muhabiri Şehriban Aslan), göz
atına alınıp günlerce haber almadığımız, evine gitmek üzereyken gazeteci
kimliği nedeniyle infaz edilen meslektaşlarımız oldu. İnfaz edilen
meslektaşımız öz yönetim ilanlarından önce infaz edilen Özgür Gündem
çalışanı Kadir Bağdu’ydu.
Silvan’da sokağa çıkma yasakları esnasında çekim yaptığı için özel harekât
polisleri tarafından kafasına silah dayanan DİHA muhabiri Serhat Yüce,
Cizre’de polis saldırısında yaşamını yitirenlerin cenazelerinin taşındığı
esnada yaralanan ve yaralı halde hastanedeyken polislerin darp ederek
gözaltına almaya çalıştığı İMC muhabiri Refik Tekin gibi meslektaşlarımız
oldu.
## Tarihe tanıklık
Biz Kürdistan’da gazetecilik yapanlar olarak tarihi olaylara tanıklık
ediyoruz. Tüm bu baskılara rağmen geri adım atmadık. Biz bu mesleği her
şeyi göze alarak yapıyoruz fakat ne yazık ki birçok ülke bu olaylara sessiz
kalıyor ve dayanışma sağlanmıyor.
En son 16 Aralık günü benim heyecanlı gözüktüğüm gerekçesi ile gözaltına
alınmam ve 4 günlük gözaltı sürecinden sonra ǧtutuklanma talebi ile
cezaevine girmem ile beraber gazeteciler üzerindeki baskı az da olsa
kendini göstermeye başladı. Bir gazetecinin heyecanlı olduğu için
tutuklanması yaşadığımız ülkenin trajikomik yargılamalarını bir kez daha
gösterdi bizlere.
Türkiye’nin batısından çok sayıda gazeteci haber nöbeti eylemi başlattı ve
Diyarbakır başta olmak üzere yasakların ve saldırıların olduğu il ve
ilçelerde haber takibi yapmaya başladılar. Bu Kürdistan’da gazetecilik
yapan meslektaşlarımızın yaşadığı zorlukları görünür kılınması adına önemli
bir eylem oldu. Tabi bunun bir de dayanışma ve duyarlılık boyutu vardı ki
bu her şeyden daha önemliydi. Benim şuan özgür olmam ve alanlara dönmüş
olmamda oluşturulan kamuoyunun etkisi de büyük oldu.
Şuan 30 tutuklu gazeteci var ve onlarca da hükümlü gazeteci var. Tek
'suçları’ haber yapmak olan bu gazetecilerin neredeyse hepsi özgür basın
çalışanları yani gerçeklerin peşini bırakmayan gazeteciler… Devletin
istediği tek tip gazeteciler olmayı kabul etmeyen gazeteciler…
Tutuklanmalar artık “iyi ki“ dediğimiz boyut… 1990 yıllarında gazetecilik
yapan onlarca özgür basın çalışanı infaz edildi, kaybedildi ve aileleri
kemiklerine bile ulaşamadı.
Bu da daha korkuncu dediğimiz bir boyut.. Ve ne yazık ki şuanda da bunları
yeniden yaşayabileceğimiz bir dönemdeyiz. Şırnak’ın Silopi ilçesinde sokağa
çıkma yasaklarında yaşanan olayları takip eden DİHA muhabiri Nedim Oruç
polisler tarafından kaçırıldı ve kendisiyle ilgili haber alınamadı. Sosyal
medya üzerinden ve televizyonlar aracılığı ile kamuoyu oluştuktan sonra
polisler çıkıp gözaltında (ki karakollara sorulmuş ve haberimiz yok cevabı
alınmıştı) olduğunu söylediler. Kamuoyu oluşmamış olsa belki o da kemiğine
bile ulaşamadığımız birçok gazeteciden biri olacaktı.
Ülkenin her yerinde gazetecilik yapmak zorken neden bir dayanışmanın
olmadığı sorusu da sıkça akıllara geliyor. Basın dayanışmasının sağlanması
tüm meslek gruplarının dayanışmasından daha önemlidir.
Çünkü bizler toplumun dili, kulağı ve gözü olma sorumluluğunu alarak bu
mesleğe başladık ve bu mesleği yaparken her türlü baskı ve engellemelere
karşı birlik olmalıyız. Umuyoruz ki haber nöbeti eylemleri ve buna benzer
eylemler dünya geneline yayılır ve her yerde bu dayanışma büyür. Ki
büyümesini sağlamakta geç bile kaldık. Haber nöbeti ekibiyle başlayan bu
dayanışma genele yayılmalıdır.
Biz gerçeklerden taviz vermeyeceğiz ve hem kadın gazeteciler olarak hem de
özgür basın çalışanları olarak bu mücadeleyi büyüteceğiz. Ki dünyanın ilk
kadın ajansı olan JINHA’nın üzerindeki tüm erk zihniyetin baskılarına
rağmen kadının emeğini, kadının gücünü de gün yüzüne çıkaracağız.
Toplum içerisinde yok edilmek istenen ve köle olarak kullanılmak istenen
kadının sesi olmaya devam edeceğiz. Biz JINHA olarak hem toplum erk
sistemine he de toplumdaki erk sistemi yaratan devlet sistemine karşı
mücadele etmeye devam edeceğiz. Her gün daha büyük bir heyecanla
haberlerimizi yapacağız. Bu heyecanın da herkese ulaşmasını diliyorum.
27 Apr 2016
## LINKS
(DIR) [1] /Pressefreiheit-in-der-Tuerkei/!5299155
## AUTOREN
(DIR) Beritan Canözer
## TAGS
(DIR) taz.gazete
(DIR) Pressefreiheit in der Türkei
## ARTIKEL ZUM THEMA
(DIR) Pressefreiheit in der Türkei: Der sanfte Druck eines Pistolenlaufs
Aus dem Südosten der Türkei zu berichten heißt, den eigenen Tod in Kauf zu
nehmen. Doch Öffentlichkeit kann Leben retten.