1156. Aventinus, quicquid interdiu exhauriebatur, noctu explebatur. Inde
      pavefacti cura tores, &c.

1157. In lib. 2. de Anima text 29. Homerus discriminatim omnes spiritus
      daemones vocat.

1158. A Jove ad inferos pulsi, &c.

1159. De Deo Socratis adest mihi divina sorte Daemonium quoddam a prima pueritia me secutum, saepe dissuadet, impellit nonnunquam instar ovis, Plato.

1160. Agrippa lib. 3. de occul. ph. c. 18. Zancb. Pictorus, Pererius Cicogna. l. 3. cap. 1.

1161. Vasa irae. c. 13.

1162. Quibus datum est nocere terrae et mari, &c.

1163. Physiol. Stoicorum e Senec. lib. 1. cap. 28.

1164. Usque ad lunam animas esse aethereas vocarique heroas, lares, genios.

1165. Mart. Capella.

1166. Nihil vacuum ab his ubi vel capillum in aere vel aqua jaceas.

1167. Lib. de Zilp.

1168. Palingenius.

1169. Lib. 7. cap. 34 et 5. Syntax. art. mirab.

1170. Comment in dial. Plat. de amore, cap. 5. Ut sphaera quaelibet super nos, ita praestantiores habent habitatores suae sphaerae consortes, ut habet nostra.

1171. Lib. de Amica. et daemone med. inter deos et homines, dica ad nos et nostra aequaliter ad deos ferunt.

1172. Saturninas et Joviales accolas.

1173. In loca detrusi sunt infra caelestes orbes in aerem scilicet et infra ubi Judicio generali reservantur.

1174. q. 36. art. 9.

1175. Virg. 8. Eg.

1176. Aen. 4.

1177. Austin: hoc dixi, ne quis existimet habitare ibimala daemonia ubi Solem et Lunam et Stellas Deus ordinavit, et alibi nemo arbitraretur Daemonom coelis habitare cum Angelis suis unde lapsum credimus. Idem. Zanch. l. 4. c. 3. de Angel. mails. Pererius in Gen. cap. 6. lib. 8. in ver. 2.

1178. Perigram. Hierosol.

1179. Fire worship, or divination by fire.

1180. Domus Diruunt, muros dejiciunt, immiscent se turbinibus et procellis et pulverem instar columnae evehunt. Cicogna l. 5. c. 5.

1181. Quest. in Liv.

1182. De praestigiis daemonum. c. 16. Convelli culmina videmus, prosterni sata, &c.

1183. De bello Neapolitano, lib. 5.

1184. Suffitibus gaudent. Idem Just. Mart. Apol. pro Christianis.

1185. In Dei imitationem, saith Eusebius.

1186. Dii gentium Daemonia, &c. ego in eorum statuas pellexi.

1187. Et nunc sub divorum nomine coluntur a Pontificiis.

1188. Lib. 11. de rerum ver.

1189. Lib. 3. cap. 3. De magis et veneficis, &c. Nereides.

1190. Lib. de Zilphis.

1191. Lib. 3.

1192. Pro salute hominum excubare se simulant, sed in eorum perniciem omnia moliuntur. Aust.

1193. Dryades, Oriades, Hamadryades.

1194. Elvas Olaus voc. at lib. 3.

1195. Part 1. cap. 19.

1196. Lib. 3. cap. 11. Elvarum choreas Olaus lib. 3. vocat saltum adeo
      profunde in terras imprimunt, ut locus insigni deinceps virore
      orbicularis sit, et gramen non pereat.

1197. Sometimes they seduce too simple men into their mountain retreats,
      where they exhibit wonderful sights to their marvelling eyes, and
      astonish their ears by the sound of bells, &c.

1198. Lib. de Zilph. et Pigmaeus Olaus lib. 3.

1199. Lib. 7. cap. 14. Qui et in famulitio viris et feminis inserviunt, conclavia scopis purgant, patinas mundant, ligna portant, equos curant, &c.

1200. Ad ministeria utuntur.

1201. Where treasure is hid (as some think) or some murder, or such like villainy committed.

1202. Lib. 16. de rerum varietat.

1203. Vel spiritus sunt hujusmodi damnatorum, vel e purgatorio, vel ipsi daemones, c. 4.

1204. Quidam lemures domesticis instrumentis noctu ludunt: patinas, ollas, cantharas, et alia vasa dejiciunt, et quidam voces emittunt, ejulant, risum emittunt, &c. ut canes nigri, feles, variis formis, &c.

1205. Epist. lib. 7.

1206. Meridionales Daemones Cicogna calls them, or Alastores, l. 3. cap. 9.

1207. Sueton. c. 69. in Caligula.

1208. Strozzius Cicogna. lib. 3. mag. cap. 5.

1209. Idem. c. 18.

1210. M. Carew. Survey of Cornwall, lib. 2. folio 140.

1211. Horto Geniali, folio 137.

1212. Part 1. c. 19. Abducunt eos a recta via, et viam iter facientibus intercludunt.

1213. Lib. 1. cap. 44. Daemonum cernuntur et audiuntur ibi frequentes illusiones, unde viatoribus cavendum ne ce dissocient, aut a tergo maneant, voces enim fingunt sociorum, ut a recto itinere abducant, &c.

1214. Mons sterilis et nivosus, ubi intempesta nocte umbrae apparent.

1215. Lib. 2. cap. 21. Offendicula faciunt transeuntibus in via et petulanter ridet cum vel hominem vel jumentum ejus pedes atterere faciant, et maxime si homo maledictus et calcaribus saevint.

1216. In Cosmogr.

1217. Vestiti more metallicorum, gestus et opera eorum imitantur.

1218. Immisso in terrae carceres vento horribiles terrae motus efficiunt, quibus saepe non domus modo et turres, sed civitates integrae et insulae haustae sunt.

1219. Hierom. in 3. Ephes. Idem Michaelis. c. 4. de spiritibus. Idem Thyreus de locis infestis.

1220. Lactantius 2. de origins erroris cap. 15. hi maligni spiritus per omnem terram vagantur, et solatium perditionis suae perdendis hominibus operantur.

1221. Mortalium calamitates epulae sunt malorum daemonum, Synesius.

1222. Daminus mendacii a seipso deceptus, alios decipere cupit, adversarius humani generis, Inventor mortis, superbiae institutor, radix malitiae, scelerum caput, princeps omnium vitiorum, fuit inde in Dei contumeliam, hominum perniciem: de horum conatibus et operationibus lege Epiphanium. 2. Tom. lib. 2. Dionysium. c. 4. Ambros. Epistol. lib. 10. ep. et 84. August. de civ. Dei lib. 5. c. 9., lib. 8. cap. 22. lib. 9. 18. lib. 10. 21. Theophil. in 12. Mat. Pasil. ep. 141. Leonem Ser. Theodoret. in 11. Cor. ep. 22. Chrys. hom. 53. in 12. Gen. Greg. in 1. c. John. Barthol. de prop. l. 2. c. 20. Zanch. l. 4. de malis angelis. Perer. in Gen. l. 8. in c. 6. 2. Origen. saepe praeliis intersunt, itinera et negotia nostra quaecumque dirigunt, clandestinis subsidiis optatos saepe praebent successus, Pet. Mar. in Sam. &c. Ruscam de Inferno.

1223. Et velut mancipia circumfert Psellus.

1224. Lib. de trans. mut. Malac. ep.

1225. Custodes sunt hominum, et eorum, ut nos animalium: tum et provinciis praepositi regunt auguriis, somniis, oraculis, pramiis, &c.

1226. Lipsius, Physiol. Stoic, lib. 1. cap. 19.

1227. Leo Suavis. idem et Tritemius.

1228. "They seek nothing more earnestly than the fear and admiration of men."

1229. "It is scarcely possible to describe the impotent ardour with which these malignant spirits aspire to the honour of being divinely worshipped."

1230. Omnif. mag. lib. 2. cap. 23.

1231. Ludus deorum sumus.

1232. Lib. de anima et daemone.

1233. Quoties sit, ut Principes novitium aulicum divitiis et dignitatibus pene obruant, et multorum annorum ministrum, qui non semel pro hero periculum subiit, ne teruntio donent, &c. Idem. Quod Philosophi non remunerentur, cum scurra et ineptus ob insulsum jocum saepe praemium reportet, inde fit, &c.

1234. Lib de cruelt. Cadaver.

1235. Boissardus, c. 6 magia.

1236. Godelmanus, cap. 3. lib. 1 de Magis. idem Zanchius, lib. 4. cap. 10 et 11. de malis angelis.

1237. Nociva Melancholia furiosos efficit, et quandoque penitus interficit. G. Picolominens Idemque Zanch. cap. 10. lib. 4. si Deus permittat, corpora nostra movere possunt, alterare, quovis morborum et malorum genere afficere, imo et in ipsa penetrare et saevire.

1238. Inducere potest morbos et sanitates.

1239. Viscerum actiones potest inhibere latenter, et venenis nobis ignotis
      corpus inficere.

1240. Irrepentes corporibus occulto morbos fingunt, mentes terrent, membra
      distorquent. Lips. Phil. Stoic. l. 1. c. 19.

1241. De rerum ver. l. 16. c. 93.

1242. Quum mens immediate decipi nequit, premum movit phantasiam, et ita obfirmat vanis conceptibus aut ut ne quem facultati aestimativae rationi locum relinquat. Spiritus malus invadit animam, turbat sensus, in furorem conjicit. Austin. de vit. Beat.

1243. Lib. 3. Fen. 1. Tract. 4. c. 18.

1244. A Daemone maxime proficisci, et saepe solo.

1245. Lib. de incant.

1246. Caep. de mania lib. de morbis cerebri; Daemones, quum sint tenues et incomprehensibiles spiritus, se insinuare corporibus humanis possunt, et occulte in viscerribus operti, valetudinem vitiare, somniis animas terrere et mentes furoribus quatere. Insinuant se melancholicorum penetralibus, intus ibique considunt et deliciantur tanquam in regione clarissimorum siderum, coguntque animum furere.

1247. Lib. 1. cap. 6. occult. Philos. part 1. cap. 1. de spectris.

1248. Sine cruce et sanctificatione sic & daemone obsessa. dial.

1249. Greg. pag. c. 9.

1250. Penult. de opific. Dei.

1251. Lib. 28. cap. 26. tom. 9.

1252. De Lamiis.

1253. Et quomodo venefici fiant enarrat.

1254. De quo plura legas in Boissardo, lib. 1. de praestig.

1255. Rex Jacobus, Daemonol. l. 1. c. 3.

1256. An university in Spain in old Castile.

1257. The chief town in Poland.

1258. Oxford and Paris, see finem P. Lombardi.

1259. Praefat. de magis et veneficis.

1260. Rotatum Pileum habebat, quo ventos violentos cieret, aerem turbaret, et in quam partem, &c.

1261. Erastus.

1262. Ministerio hirci nocturni.

1263. Steriles nuptos et inhabiles, vide Petrum de Pallude, lib. 4.
      distinct. 34. Paulum Guiclandum.

1264. Infantes matribus suffurantur, aliis suppositivis in locum verorum
      conjectis.

1265. Milles.

1266. D. Luther, in primum praeceptum, et Leon. Varius, lib. 1. de Fascino.

1267. Lavat. Cicog.

1268. Boissardus de Magis.

1269. Daemon. lib. 3. cap. 3.

1270. Vide Philostratum, vita ejus; Boissardum de Magis.

1271. Nubrigenses lege lib. 1. c. 19. Vide Suidam de Paset. De Cruent. Cadaver.

1272. Erastus. Adolphus Scribanius.

1273. Virg. Aeneid. 4. Incantatricem describens: Haec se carminibus
      promittit solvere mentes. Quas velit, ast aliis duras immittere
      curas.

1274. Godelmanus, cap. 7. lib. 1. Nutricum mammas praesiccant, solo tactu
      podagram, Apoplexiam, Paralysin, et alios morbos, quos medicina
      curare non poterat.

1275. Factus inde Maniacus, spic. 2. fol. 147.

1276. Omnia philtra etsi inter se differant, hoc habent commune, quod hominem efficiant melancholicum. epist. 231. Scholtzii.

1277. De cruent. Cadaver.

1278. Astra regunt homines, et regit astra Deus.

1279. Chirom. lib. Quaeris a me quantum operantur astra? dico, in nos nihil astra urgere, sed animos praeclives trahere: qui sic tamen liberi sunt, ut si ducem sequantur rationem, nihil efficiant, sin vero naturam, id agere quod in brutis fere.

1280. Coelum vehiculum divinae virtutis, cujus mediante motu, lumine et influentia, Deus! elementaria corpora ordinat et disponit Th. de Vio. Cajetanus in Psa. 104.

1281. Mundus iste quasi lyra ab excellentissimo quodam artifice concinnata,
      quem qui norit mirabiles eliciet harmonias. J. Dee. Aphorismo 11.

1282. Medicus sine coeli peritia nihil est, &c. nisi genesim sciverit, ne
      tantillum poterit. lib. de podag.

1283. Constellatio in causa est; et influentia coeli morbum hunc movet, interdum omnibus aliis amotis. Et alibi. Origo ejus a Coelo petenda est. Tr. de morbis amentium.

1284. Lib. de anima, cap. de humorib. Ea varietas in Melancholia, habet caelestes causas [Symbol: Conjunction] [Symbol: Saturn] et [Symbol: Jupiter] in [Symbol: Quadrature] [Symbol: Conjunction] [Symbol: Mars] et [Symbol: Moon-3/4] in [Symbol: Scorpio].

1285. Ex atra bile varii generantur morbi perinde ut ipse multum calidi aut frigidi in se habuerit, quum utrique suscipiendo quam aptissima sit, tametsi suapte natura frigida sit. Annon aqua sic afficitur a calore ut ardeat; et a frigore, ut in glaciem concrescat? et haec varietas distinctionum, alii flent, rident, &c.

1286. Hanc ad intemperantiam gignendam plurimum confert [Symbol: Mars] et [Symbol: Saturn] positus, &c.

1287. [Symbol: Mercury] Quoties alicujus genitura in [Symbol: Scorpio] et [Symbol: Pisces] adverso signo positus, horoscopum partiliter tenueret atque etiam a [Symbol: Mars] vel [Symbol: Saturn] [Symbol: Quadrature] radio percussus fuerit, natus ab insania vexabitur.

1288. Qui [Symbol: Saturn] et [Symbol: Mars] habet, alterum in culmine, alterum imo coelo, cum in lucem venerit, melancholicus erit, a qua sanebitur, si [Symbol: Mercury] illos irradiarit.

1289. Hac configuratione natus, Aut Lunaticus, aut mente captus.

1290. Ptolomaeus centiloquio, et quadripartito tribuit omnium melancholicorum symptoma siderum influentis.

1291. Arte Medica. accedunt ad has causas affectiones siderum. Plurimum incitant et provocant influentiae caelestes. Velcurio, lib. 4. cap. 15.

1292. Hildesheim, spicel. 2. de mel.

1293. Joh. de Indag. cap. 9. Montaltus, cap. 22.

1294. Caput parvum qui habent cerebrum et spiritus plerumque angustos,
      facile incident in Melancholiam rubicundi. Aetius. Idem Montaltus, c.
      21. e Galeno.

1295. Saturnina a Rascetta per mediam manum decurrens, usque ad radicem
      montis Saturni, a parvis lineis intersecta, arguit melancholicos.
      Aphoris. 78.

1296. Agitantur miseriis, continuis inquietudinibus, neque unquam a solitudine liberi sunt, anxie affiguntur amarissimis intra cogitationibus, semper tristes, suspitiosi, meticulosi: cogitationes sunt, velle agrum colere, stagna amant et paludes, &c. Jo. de Indagine, lib. 1.

1297. Caelestis Physiognom. lib. 10.

1298. Cap. 14. lib. 5. Idem maculae in ungulis nigrae, lites, rixas, melancholiam significant, ab humore in corde tali.

1299. Lib. 1. Path. cap. 11.

1300. Venit enim properata malis inopina senectus: et dolor aetatem jussit inesse meam. Boethius, met. 1. de consol. Philos.

1301. Cap. de humoribus, lib. de Anima.

1302. Necessarium accidens decrepitis, et inseparabile.

1303. Psal. xc. 10.

1304. Meteran. Belg. hist. lib. 1.

1305. Sunt morosi anxii, et iracundi et difficiles senes, si quaerimus,
      etiam avari, Tull. de senectute.

1306. Lib. 2. de Aulico. Senes avari, morosi, jactabundi, philauti, deliri,
      superstitiosi, auspiciosi, &c. Lib. 3. de Lamiis, cap. 17. et 18.

1307. Solarium, opium lupiadeps, lacr. asini, &c. sanguis infantum, &c.

1308. Corrupta est iis ab humore Melancholico phantasia. Nymanus.

1309. Putant se laedere quando non laedunt.

1310. Qui haec in imaginationis vim referre conati sunt, atrae bilis, inanem prorsus laborem susceperunt.

1311. Lib. 3. cap. 4. omnif. mag.

1312. Lib. 1. cap. 11. path.

1313. Ut arthritici Epilep. &c.

1314. Ut filii non tam possessionum quam morborum baeredes sint.

1315. Epist. de secretis artis et naturae, c. 7. Nam in hoc quod patres corrupti sunt, generant filios corruptae complexionis, et compositionis, et filii eorum eadem de causa se corrumpunt, et sic derivatur corruptio a patribus ad filios.

1316. Non tam (inquit Hippocrates) gibbos et cicatrices oris et corporis habitum agnoscis ex iis, sed verum incessum gestus, mores, morbos, &c.

1317. Synagog. Jud.

1318. Affectus parentum in foetus transeunt, et puerorum malicia parentibus
      imputanda, lib. 4. cap. 3. de occult, nat. mirae.

1319. Ex pituitosis pituitosi, ex biliosis biliosi, ex lienosis et
      melancholicis melancholici.

1320. Epist. 174. in Scoltz. Nascitur nobiscum illa aliturque et una cum parentibus habemus malum hunc assem. Jo. Pelesius, lib. 2. de cura humanorum affectuum.

1321. Lib. 10. observat.

1322. Maginus Geog.

1323. Saepe non eundem, sed similem producit effectum, et illaeso parente transit. in nepotem.

1324. Dial. praefix. genituris Leovitii.

1325. Bodin. de rep. cap. de periodis reip.

1326. Claudius Abaville, Capuchion, in his voyage to Maragnan. 1614. cap. 45. Nemo fere aegrotus, sano omnes et robusto corpore, vivunt annos. 120, 140. sine Medicina. Idem Hector Boethius de insulis Orchad. et Damianus a Goes de Scandia.

1327. Lib. 4. c. 3. de occult. nat. mir. Tetricos plerumque filios senes
      progenerant et tristes, rarios exhilaratos.

1328. Coitus super repletionem pessimus, et filii qui tum gignuntur, aut
      morbosi sunt, aut stolidi.

1329. dial, praefix. Leovito.

1330. L. de ed. liberis.

1331. De occult. nat. mir. temulentae et stolidae mulieres liberos
      plerumque producunt sibi similes.

1332. Lib. 2, c. 8. de occult, nat. mir. Good Master Schoolmaster do not
      English this.

1333. De nat. mul. lib. 3. cap. 4.

1334. Buxdorphius, c. 31. Synag. Jud. Ezek. 18.

1335. Drusius obs. lib. 3. cap. 20.

1336. Beda. Eccl. hist. lib. 1. c. 27. respons. 10.

1337. Nam spiritus cerebri si tum male afficiantur, tales procreant, et quales fuerint affectus, tales filiorum: ex tristibus tristes, ex jucundis jucundi nascuntur, &c.

1338. Fol. 129. mer. Socrates' children were fools. Sabel.

1339. De occul. nat. mir. Pica morbus mulierum.

1340. Baptista Porta, loco praed. Ex leporum intuitu plerique infantes
      edunt bifido superiore labello.

1341. Quasi mox in terram collapsurus, per omne vitam incedebat cum mater
      gravia ebrium hominem sic incedentem viderat.

1342. Civem facie cadaverosa, qui dixit, &c.

1343. Optimum bene nasci, maxima para felicitatis nostrae bene nasci;
      quamobrem praeclere humano generi consultam videretur, si solis
      parentis bene habiti et sani, liberis operam darent.

1344. Infantes infirmi praecipitio necati. Bohemus, lib. 3. c. 3. Apud
      Lacones olim. Lipsius, epist. 85. cent. ad Belgas, Dionysio Villerio,
      si quos aliqua membrorum parte inutiles notaverint, necari jubent.

1345. Lib. 1. De veterum Scotorum moribus. Morbo comitiali, dementia, mania, lepra, &c. aut simila labe, quae facile in prolem transmittitur, laborantes inter eos, ingenti facta indagine, inventos, ne gens foeda contagione laederetur, ex iis nata, castraverunt, mulieres hujusmodi procul a virorum consortio abregarunt, quod si harum aliqua concepisse inveniebatur, simul cum foetu nondum edito, defodiebatur viva.

1346. Euphormio Satyr.

1347. Fecit omnia delicta quae fieri possunt circa res sex non naturales, et eae fuerunt causae extrinsecae, ex quibus postea ortae sunt obstructiones.

1348. Path. I. l. c. 2. Maximam in gignendis morbis vim obtinet, pabulum, materiamque morbi suggerens: nam nec ab aere, nec a perturbationibus, vel aliis evidentibus causis morbi sunt, nisi consentiat corporis praeparatio, et humorum constitutio. Ut semel dicam, una gula est omnium morborum mater, etiamsi alius est genitor. Ab hac morbi sponte saepe emanant, nulla alia cogente causa.

1349. Cogan, Eliot, Vauhan, Vener.

1350. Frietagius.

1351. Isaac.

1352. Non laudatur quia melancholicum praebet alimentum.

1353. Male alit cervina (inquit Frietagius) crassissimum et atribilarium
      suppeditat alimentum.

1354. Lib. de subtiliss. dieta. Equina caro et asinina equinis danda est
      hominibus et asininis.

1355. Parum obsunt a natura Leporum. Bruerinus, l. 13. cap. 25. pullorum
      tenera et optima.

1356. Illaudabilis succi nauseam provocant.

1357. Piso. Altomar.

1358. Curio. Frietagius, Magninus, part. 3. cap. 17. Mercurialis, de affect, lib. I. c. 10. excepts all milk meats in Hypochondriacal Melancholy.

1359. Wecker, Syntax. theor. p. 2. Isaac, Bruer. lib. 15. cap. 30. et 31.

1360. Cap. 18. part. 3.

1361. Omni loco et omni tempore medici detestantur anguillas praesertim circa solstitium. Damnanturtum sanis tum aegris.

1362. Cap. 6. in his Tract of Melancholy.

1363. Optime nutrit omnium judicio inter primae notae pisces gustu
      praestanti.

1364. Non est dubium, quin pro variorum situ, ac natura, magnas alimentorum
      sortiantur differentias, alibi suaviores, alibi lutulentiores.

1365. Observat. 16. lib. 10.

1366. Pseudolus act. 3. scen. 2.

1367. Plautus, ibid.

1368. Quare rectius valedutini suae quisque consulet, qui lapsus priorum parentum memor, eas plane vel omiserit vel parce degustarit. Kersleius, cap. 4, de vero usu med.

1369. In Mizaldo de Horto, P. Crescent. Herbastein, &c.

1370. Cap. 13. part. 3. Bright, in his Tract of Mel.

1371. Intellectum turbant, producunt insaniam.

1372. Audivi (inquit Magnin.) quod si quis ex iis per annum continue
      comedat, in insaniam caderet. cap. 13. Improbi succi sunt. cap. 12.

1373. De rerum varietat. In Fessa plerumque morbosi, quod fructus comedant
      ter in die.

1374. Cap. de Mel.

1375. Lib. 11. c. 3.

1376. Bright, c. 6. excepts honey.

1377. Hor. apud Scoltzium, consil. 186.

1378. Ne comedas crustam, choleram quia gignit adustam. Schol. Sal.

1379. Vinum turbidum.

1380. Ex vini patentis bibitione, duo Alemani in uno mense melancholici facti sunt.

1381. Hildesheim, spicel. fol. 273.

1382. Crassum generat sanguinem.

1383. About Danzig in Spruce, Hamburgh, Leipsig.

1384. Henricus Abrmcensis.

1385. Potus tum salubris tum jucundus, l. 1.

1386. Galen l. 1. de san. tuend. Cavendae sunt aquae quae ex stagnis hauriuntur, et quae turbidae and male olentes, &c.

1387. Innoxium reddit et bene olentum.

1388. Contendit haec vitia coctione non emendari.

1389. Lib. de bonitate aquae, hydropem auget, febres putridas, splenem, tusses, nocet oculis, malum habitum corporis et colorem.

1390. Mag. Nigritatem inducit si pecora biberint.

1391. Aquae nivibus coactae strumosos faciunt.

1392. Cosmog. l. 3. cap. 36.

1393. Method, hist. cap. 5. Balbutiunt Labdoni in Aquitania ob aquas, atque hi morbi ab acquis in corpora derivantur.

1394. Edulia ex sanguine et suffocato parta. Hildesheim.

1395. Cupedia vero, placentae, bellaria, commentaque alia curiosa pistorum et coquorum, gustui servientium conciliant morbos tum corpori tum animo insanibiles. Philo Judaeus, lib. de victimis. P. Jov. vita ejus.

1396. As lettuce steeped in wine, birds fed with fennel and sugar, as a
      Pope's concubine used in Avignon. Stephan.

1397. Animae negotium illa facessit, et de templo Dii immundum stabulum
      facit. Peletius, 10. c.

1398. Lib. 11. c. 52. Homini cibus utilissimus simplex, acervatio cirborum
      pestifera, et condimenta perniciosa, multos morbos multa fercula
      ferunt.

1399. 31. Dec. 2. c. Nihil deterius quam si tempus justo longius comedendo
      protrahatur, et varia ciborum genera conjungantur: inde morborum
      scaturigo, quae ex repugnantia humorum oritur.

1400. Path. l. 1. c. 14.

1401. Juv. Sat. 5.

1402. Nimia repletio ciborum facit melancholicum.

1403. Comestio superflua cibi, et potus quantitas nimia.

1404. Impura corpora quanto magis nutris, tanto magis laedis: putrefacit enim alimentum vitiosus humor.

1405. Vid. Goclen. de portentosis coenis, &c. puteani Com.

1406. Amb. lib. de Jeju. cap. 14. "They who invite us to a supper, only
      conduct us to our tomb."

1407. Juvenal. "The highest-priced dishes afford the greatest
      gratification."

1408. Guiccardin.

1409. Na. quaest. 4. ca. ult. fastidio est lumen gratuitum, dolet quod sole, quod spiritum emere non possimus, quod hic aer non emptus ex facili, &c. adeo nihil placet, nisi quod carum est.

1410. Ingeniosi ad Gulam.

1411. Olim vile mancipium, nunc in omni aestimatione, nunc ars haberi caepta, &c.

1412. Epist. 28. l. 7. Quorum in ventre ingenium, in patinis, &c.

1413. In lucem coenat. Sertorius.

1414. Seneca.

1415. Mancipia gulae, dapes non sapore sed sumptu aestimantes. Seneca,
      consol. ad Helvidium.

1416. Saevientia guttura satiare non possunt fluvii et maria, Aeneas
      Sylvius, de miser. curial.

1417. Plautus.

1418. Hor. lib. 1. Sat. 3.

1419. Diei brevitas conviviis, noctis longitudo stupris conterebratur.

1420. Et quo plus capiant, irritamenta excogitantur.

1421. Fores portantur ut ad convivium reportentur, repleri ut exhauriant, et exhauriri ut bibant. Ambros.

1422. Ingentia vasa velut ad ostentationem, &c.

1423. Plautus.

1424. Lib. 3. Anthol. c. 20.

1425. Gratiam conciliant potando.

1426. Notis ad Caesares.

1427. Lib. de educandis principum liberis.

1428. Virg. Ae. 1.

1429. Idem strenui potatoris Episcopi Sacellanus, cum ingentem pateram exhaurit princeps.

1430. Bohemus in Saxonia. Adeo immoderate et immodeste ab ipsis bibitur, ut in compotationibus suis non cyathis solum et cantharis sat infundere possint, sed impletum mulctrale apponant, et scutella injecta hortantur quemlibet ad libitum potare.

1431. Dictu incredible, quantum hujusce liquorice immodesta gens capiat, plus potantem amicissimum habent, et cert coronant, inimicissimum e contra qui non vult, et caede et fustibus expiant.

1432. Qui potare recusat, hostis habetur, et caede nonnunquam res expiatur.

1433. Qui melius bibit pro salute domini, melior habetur minister.

1434. Graec. Poeta apud Stobaeum, ser. 18.

1435. Qui de die jejunant, et nocte vigilant, facile cadunt in melancholiam; et qui naturae modum excedunt, c. 5. tract. 15. c. 2. Longa famis tolerantia, ut iis saepe accidit qui tanto cum fervore Deo servire cupiunt per jejunium, quod maniaci efficiantur, ipse vidi saepe.

1436. In tenui victu aegri delinquunt, ex quo fit ut majori afficiantur
      detrimento, majorque fit error tenui quam pleniore victu.

1437. Quae longo tempore consueta sunt, etiamsi deteriora, minus in
      assuetis molestare solent.

1438. Qui medice vivit, misere vivit.

1439. Consuetudo altera natura.

1440. Herefordshire, Gloucestershire, Worcestershire.

1441. Leo Afer. l. 1. solo camelorum lacte contenti, nil praeterea
      deliciarum ambiunt.

1442. Flandri vinum butyro dilutum bibunt (nauseo referens) ubique butyrum
      inter omnia fercula et bellaria locum obtinet. Steph. praefat. Herod.

1443. Delectantur Graeci piscibus magis quam carnibus.

1444. Lib. 1. hist. Ang.

1445. P. Jovius descript. Britonum. They sit, eat and drink all day at
      dinner in Iceland, Muscovy, and those northern parts.

1446. Suidas, vict. Herod, nihilo cum eo melius quam si quis Cicutam,
      Aconitum, &c.

1447. Expedit. in Sinas, lib. 1. c. 3. hortensium herbarum et olerum, apud Sinas quam apud nos longe frequentior usus, complures quippe de vulgo reperias nulla alia re vel tenuitatis, vel religionis causa vescentes. Equus, Mulus, Asellus, &c. aeque fere vescuntur ac pabula omnia, Mat. Riccius, lib. 5. cap. 12.

1448. Tartari mulis, equis vescuntur et crudis carnibus, et fruges contemnunt, dicentes, hoc jumentorum pabulum et bonum, non hominum.

1449. Islandiae descriptione victus corum butyro, lacte, caseo consistit: pisces loco panis habent, potus aqua, aut serum, sic vivunt sine medicina multa ad annos 200.

1450. Laet. occident. Ind. descrip. lib. 11. cap. 10. Aquam marinam bibere sueti absque noxa.

1451. Davies 2. voyage.

1452. Patagones.

1453. Benzo et Fer. Cortesius, lib. novus orbis inscrip.

1454. Linschoten, c. 56. Palmae instar totius orbis arboribus longe praestantior.

1455. Lips. epist.

1456. Teneris assuescere multum.

1457. Repentinae mutationes noxam pariunt. Hippocrat. Aphorism. 21. Epist. 6. sect. 3.

1458. Bruerinus, lib. 1. cap. 23.

1459. Simpl. med. c. 4. l. 1.

1460. Heurnius, l. 3. c. 19. prax. med.

1461. Aphoris. 17.

1462. In dubiis consuetudinem sequatur adolescens, et inceptis perseveret.

1463. Qui cum voluptate assumuntur cibi, ventriculus avidius complectitur, expeditiusque concoquit, et quae displicent aversatur.

1464. Nothing against a good stomach, as the saying is.

1465. Lib. 7. Hist. Scot.

1466. 30. artis.

1467. Quae excernuntur aut subsistunt.

1468. Ex ventre suppresso, inflammationes, capitis dolores, caligines crescunt.

1469. Excrementa retenta mentis agitationem parere solent.

1470. Cap. de Mel.

1471. Tam delirus, ut vix se hominem agnosceret.

1472. Alvus astrictus causa.

1473. Per octo dies alvum siccum habet, et nihil reddit.

1474. Sive per nares, sive haemorrhoides.

1475. Multi intempestive ab haemorrhoidibus curati, melancholia corrupti sunt. Incidit in Scyllam, &c.

1476. Lib. 1. de Mania.

1477. Breviar. l. 7. c. 18.

1478. Non sine magno incommodo ejus, cui sanguis a naribus promanat, noxii sanguinis vacuatio impediri potest.

1479. Novi quosdam prae pudore a coitu abstinentes, turpidos, pigrosque factos; nonnullos etiam melancholicos, praeter modum moestos, timidosque.

1480. Nonnulli nisi coeant assidue capitis gravitate infestantur. Dicit se
      novisse quosdam tristes et ita factos ex intermissione Veneris.

1481. Vapores venenatos mittit sperma ad cor et cerebrum. Sperma plus diu
      retentum, transit in venenum.

1482. Graves producit corporis et animi aegritudines.

1483. Ex spermate supra modum retento monachos et viduas melancholicos saepe fieri vidi.

1484. Melancholia orta a vasis seminariis in utero.

1485. Nobilis senex Alsatus juvenem uxorem duxit, at ille colico dolore, et multis morbis correptus, non potuit praestare officium mariti, vix inito matrimonio aegrotus. Illa in horrendum furorum incidit, ob Venerem cohibitam ut omnium eam invisentium congressum, voce, vultu, gestu expeteret, et quum non consentirent, molossos Anglicanos magno expetiit clamore.

1486. Vidi sacerdotem optimum et pium, qui quod nollet uti Venere, in melancholica symptomata incidit.

1487. Ob abstinentiam a concubitu incidit in melancholiam.

1488. Quae a coitu exacerbantur.

1489. Superstuum coitum causam ponunt.

1490. Exsiccat corpus, spiritus consumit, &c. caveant ab hoc sicci, velut
      inimico mortali.

1491. Ita exsiccatus ut e melancholico statim fuerit insanus, ab
      humectantibus curatus.

1492. Ex cauterio et ulcere exsiccato.

1493. Gord. c. 10. lib. 1. Discommends cold baths as noxious.

1494. Siccum reddunt corpus.

1495. Si quis longius moretur in iis, aut nimis frequenter, aut importune utatur, humores putrefacit.

1496. Ego anno superiore, quendam guttosum vidi adustum, qui ut liberaretur de gutta, ad balnea accessit, et de gutta liberatus, maniacus factus est.

1497. On Schola Salernitana.

1498. Calefactio et ebullitio per venae incisionem, magis saepe incitatur
      et augetur, majore impetu humores per corpus discurrunt.

1499. Lib. de flatulenta Melancholia. Frequens sanguinis missio corpus
      extenuat.

1500. In 9 Rhasis, atram bilem parit, et visum debilitat.

1501. Multo nigrior spectatur sanguis post dies quosdam, quam fuit ab initio.

1502. Non laudo eos qui in desipientia docent secandam esse venam frontis, quia spiritus debilitatur inde, et ego longa experientia observavi in proprio Xenodochio, quod desipientes ex phlebotomia magis laeduntur, et magis disipiunt, et melancholici saepe fiunt inde pejores.

1503. De mentis alienat. cap. 3. etsi multos hoc improbasse sciam, innumeros hac ratione sanatos longa observatione cognovi, qui vigesies, sexagies venas tundendo, &c.

1504. Vires debilitat.

1505. Impurus aer spiritus dejicit, infecto corde gignit morbos.

1506. Sanguinem densat, et humores, P. 1. c. 13.

1507. Lib. 3. cap. 3.

1508. Lib. de quartana. Ex aere ambiente contrahitur humor melancholicus.

1509. Qualis aer, talis spiritus: et cujusmodi spiritus, humores.

1510. Aelianus Montaltus, c. 11. calidus et siccus, frigidus et siccus,
      paludinosus, crassus.

1511. Multa hic in Xenodochiis fanaticorum millia quae strictissime
      catenata servantur.

1512. Lib. med. part. 2. c. 19. Intellige, quod in calidis regionibus,
      frequenter accidit mania, in frigidis autem tarde.

1513. Lib. 2.

1514. Hodopericon, cap. 7.

1515. Apulia aestivo calore maxime fervet, ita ut ante finem Maii pene exusta sit.

1516. "They perish in clouds of sand." Maginus Pers.

1517. Pantheo seu Pract. Med. l. 1. cap. 16. Venetae mulieres quae diu sub
      sole vivunt, aliquando melancholicae evadunt.

1518. Navig. lib. 2 cap. 4. commercia nocte, hora secunda ob nimios, qui
      saeviunt interdiu aestus exercent.

1519. Morbo Gallico laborantes, exponunt ad solem ut morbus exsiccent.

1520. Sir Richard Hawkins in his Observations, sect. 13.

1521. Hippocrates, 3. Aphorismorum idem ait.

1522. Idem Maginus in Persia.

1523. Descrip. Ter. sanctae.

1524. Quum ad solis radios in leone longam moram traheret, ut capillos slavos redderet, in maniam incidit.

1525. Mundus alter et idem, seu Terra Australis incognita.

1526. Crassus et turpidus aer, tristem efficit animam.

1527. Commonly called Scandaroon in Asia Minor.

1528. Atlas geographicus memoria, valent Pisani, quod crassiore fruantur aere.

1529. Lib. 1. hist. lib. 2. cap. 41. Aura densa ac caliginosa tetrici homines existunt, et substristes, et cap. 3. stante subsolano et Zephyro, maxima in mentibus hominum alacritas existit, mentisque erectio ubi telum solis splendore nitescit. Maxima dejectio maerorque si quando aura caliginosa est.

1530. Geor.

1531. Hor.

1532. Mens quibus vacillat, ab aere cito offenduntur, et multi insani apud Belgas ante tempestates saeviunt, aliter quieti. Spiritus quoque aeris et mali genii aliquando se tempestatibus ingerunt, et menti humanae se latenter insinuant, eamque vexant, exagitant, et ut fluctus marini, humanum corpus ventis agitatur.

1533. Aer noctu densatur, et cogit moestitiam.

1534. Lib de Iside et Osyride.

1535. Multa defatigatio, spiritus, viriumque substantiam exhaurit, et corpus refrigerat. Humores corruptos qui aliter a natura concoqui et domari possint, et demum blande excludi, irritat, et quasi in furorem agit, qui postea mota camerina, tetro vapore corpus varie lacessunt, animumque.

1536. In Veni mecum: Libro sic inscripto.

1537. Instit. ad vit. Christ, cap. 44. cibos crudos in venas rapit, qui
      putrescentes illic spiritus animalis inficiunt.

1538. Crudi haec humoris copia per venas aggreditur, unde morbi
      multiplices.

1539. Immodicum exercitium.

1540. Hom. 31. in 1 Cor. vi. Nam qua mens hominis quiscere non possit, sed
      continuo circa varias cogitationes discurrat, nisi honesto aliquo
      negotio occupetur, ad melancholiam sponte delabitur.

1541. Crato, consil. 21. Ut immodica corporis exercitatio nocet corporibus,
      ita vita deses, et otiosa: otium, animal pituitosum reddit, viscerum
      obstructiones et crebras fluxiones, et morbos concitat.

1542. Et vide quod una de rebus quae magis generat melancholiam, est otiositas.

1543. Reponitur otium ab aliis causa, et hoc a nobis observatum eos huic malo magis obnoxios qui plane otiosi sunt, quam eos qui aliquo munere versantur exequendo.

1544. De Tranquil. animae. Sunt qua ipsum otium in animi conjicit
      aegritudinem.

1545. Nihil est quod aeque melancholiam alat ac augeat, ac otium et
      abstinentia a corporis et animi exercitationibus.

1546. Nihil magis excaecat intellectum, quam otium. Gordonius de observat.
      vit. hum. lib. 1.

1547. Path. lib. 1. cap. 17. exercitationis intermissio, inertem calorem, languidos spiritus, et ignavos, et ad omnes actiones segniores reddit, cruditates, obstructiones, et excrementorum proventus facit.

1548. Hor. Ser. 1. Sat. 3.

1549. Seneca.

1550. Moerorem animi, et maciem, Plutarch calls it.

1551. Sicut in stagno generantur vermes, sic et otioso malae cogitationes. Sen.

1552. Now this leg, now that arm, now their head, heart, &c.

1553. Exod. v.

1554. (For they cannot well tell what aileth them, or what they would have themselves) my heart, my head, my husband, my son, &c.

1555. Prov. xviii. Pigrum dejiciet timor. Heautontimorumenon.

1556. Lib. 19. c. 10.

1557. Plautus, Prol. Mostel.

1558. Piso, Montaltus, Mercurialis, &c.

1559. Aquibus malum, velut a primaria causa, nactum est.

1560. Jucunda rerum praesentium, praeteritarum, et futurarum meditatio.

1561. Facilis descensus Averni: Sed revocare gradum, superasque evadere ad auras, Hic labor, hoc opus est. Virg.

1562. Hieronimus, ep. 72. dixit oppida et urbes videri sibi tetros carceres, solitudinem Paradisum: solum scorpionibus infectum, sacco amictus, humi cubans, aqua et herbis victitans, Romanis praetulit deliciis.

1563. Offic. 3.

1564. Eccl 4.

1565. Natura de te videtur conqueri posse, quod cum ab ea temperatissimum corpus adeptus sis, tam praeclarum a Deo ac utile donum, non contempsisti modo, verum corrupisti, sedasti, prodidisti, optimam temperaturam otio, crapula, et aliis vitae erroribus, &c.

1566. Path. lib. cap. 17. Fernel. corpus infrigidat, omnes sensus,
      mentisque vires torpore debilitat.

1567. Lib. 2. sect. 2. cap. 4. Magnam excrementorum vim cerebro et aliis
      partibus conservat.

1568. Jo. Retzius, lib. de rebus 6 non naturalibus. Praeparat corpus talis
      somnus ad multas periculosas aegritudines.

1569. Instit. ad vitam optimam, cap. 26. cerebro siccitatem adfert, phrenesin et delirium, corpus aridum facit, squalidum, strigosum, humores adurit, temperamentum cerebri corrumpit, maciem inducit: exsiccat corpus, bilem accendit, profundos reddit oculos, calorem augit.

1570. Naturalem calorem dissipat, laesa concoctione cruditates facit. Attenuant juvenum vigilatae corpora noctes.

1571. Vita Alexan.

1572. Grad. 1. c. 14.

1573. Hor. "The body oppressed by yesterday's vices weighs down the spirit
      also."

1574. Perturbationes clavi sunt, quibus corpori animus seu patibulo
      affigitur. Jamb. de mist.

1575. Lib. de sanitat. tuend.

1576. Prolog. de virtute Christi; Quae utitur corpore, ut faber malleo.

1577. Vita Apollonij, lib. 1.

1578. Lib. de anim. ab inconsiderantia, et ignorantia omnes animi motus.

1579. De Physiol. Stoic.

1580. Grad. 1. c. 32.

1581. Epist. 104.

1582. Aelianus.

1583. Lib. 1. cap. 6. si quis ense percusserit eos, tantum respiciunt.

1584. Terror in sapiente esse non debet.

1585. De occult nat. mir. l. 1. c. 16. Nemo mortalium qui affectibus non ducatur: qui non movetur, aut saxum, aut Deus est.

1586. Instit. l. 2. de humanorum affect. morborumque curat.

1587. Epist. 105.

1588. Granatensis.

1589. Virg.

1590. De civit. Dei. l. 14. c. 9. qualis in oculis hominum qui inversis pedibus ambulat, talis in oculis sapientum, cui passiones dominantur.

1591. Lib. de Decal. passiones maxime corpus offendunt et animam, et
      frequentissimae causae melancholiae, dimoventes ab ingenio et
      sanitate pristina, l. 3. de anima.

1592. Fraenaet stimuli animi, velut in mari quaedam aurae leves, quaedam
      placidae, quaedam turbulentae: sic in corpore quaedam affectiones
      excitant tantum, quaedam ita movent, ut de statu judicii depellant.

1593. Ut gutta lapidem, sic paulatim hae penetrant animum.

1594. Usu valentes recte morbi animi vocantur.

1595. Imaginatio movet corpus, ad cujus motum excitantur humores, et
      spiritus vitales, quibus alteratur.

1596. Eccles., xiii. 26. "The heart alters the countenance to good or evil,
      and distraction of the mind causeth distemperature of the body."

1597. Spiritus et sanguis a laesa Imaginatione contaminantur, humores enim
      mutati actiones animi immutant, Piso.

1598. Montani, consil. 22. Hae vero quomodo causent melancholiam, clarum;
      et quod concoctionem impediant, et membra principalia debilitent.

1599. Breviar. l. 1. cap. 18.

1600. Solent hujusmodi egressiones favorabiliter oblectare, et lectorem lassum jucunde refovere, stomachumque nauseantem, quodam quasi condimento reficere, et ego libenter excurro.

1601. Ab imaginatione oriuntur affectiones, quibus anima componitur, aut turbata deturbatur, Jo. Sarisbur. Metolog. lib. 4. c. 10.

1602. Scalig. exercit.

1603. Qui quotis volebat, mortuo similis jacebat auferens se a sensibus, et quum pungeretur dolorem non sensit.

1604. Idem Nymannus orat. de Imaginat.

1605. Verbis et unctionibus se consecrant daemoni pessimae mulieres qui iis ad opus suum utitur, et earum phantasiam regit, ducitque ad loca ab ipsis desiderata, corpora vero earum sine sensu permanent, quae umbra cooperit diabolus, ut nulli sine conspicua, et post, umbra sublata, propriis corporibus eas restitut, l. 3. c. 11. Wier.

1606. Denario medico.

1607. Solet timor, prae omnibus affectibus, fortes imaginationes gignere, post amor, &c. l. 3. c. 8.

1608. Ex viso urso, talem peperit.

1609. Lib. 1. cap. 4. de occult. nat. mir. si inter amplexus et suavia cogitet de uno, aut alio absente, ejus effigies solet in faetu elucere.

1610. Quid non faetui adhuc matri unito, subita spirituum vibratione per nervos, quibus matrix cerebro conjuncta est, imprimit impregnatae imaginatio? ut si imaginetur matum granatum, illius notas secum proferet faetus: Si leporem, infans editur supremo labello bifido, et dissecto: Vehemens cogitatio movet rerum species. Wier. lib. 3. cap. 8.

1611. Ne dum uterum gestent, admittant absurdas cogitationes, sed et visu, audituque foeda et horrenda devitent.

1612. Occult. Philos. lib. 1. cap. 64.

1613. Lib. 3. de Lamiis, cap. 10.

1614. Agrippa, lib. 1. cap. 64.

1615. Sect. 3. memb. 1. subsect. 3.

1616. Malleus malefic. fol. 77. corpus mutari potest in diversas
      aegritudines, ex forti apprehensione.

1617. Fr. Vales. l. 5. cont. 6. nonnunquam etiam morbi diuturni
      consequuntur, quandoque curantur.

1618. Expedit. in Sinas, l. 1. c. 9. tantum porro multi praedictoribus hisce tribuunt ut ipse metus fidem faciat: nam si praedictum iis fuerit tali die eos morbo corripiendos, ii ubi dies advenerit, in morbum incidunt, et vi metus afflicti, cum aegritudine, aliquando etiam cum morte colluctantur.

1619. Subtil. 18.

1620. Lib. 3. de anima, cap. de mel.

1621. Lib. de Peste.

1622. Lib. 1. cap. 63. Ex alto despicientes aliqui prae timore
      contremiscunt, caligant, infirmantur; sic singultus, febres, morbi
      comitiales quandoque sequuntur, quandoque recedunt.

1623. Lib. de Incantatione, Imaginatio subitum humorum, et spirituum motum
      infert, undo vario affectu rapitur sanguis, ac una morbificas causas
      partibus affectis eripit.

1624. Lib. 3. c. 18. de praestig. Ut impia credulitate quis laeditur, sic
      et levari eundem credibile est, usuque observatum.

1625. Aegri persuasio et fiducia, omni arti et consilio et medicinae
      praeferenda. Avicen.

1626. Plures sanat in quem plures confidunt. lib. de sapientia.

1627. Marcelius Ficinus, l. 13. c. 18. de theolog. Platonica. Imaginatio est tanquam Proteus vel Chamaeleon, corpus proprium et alienum nonnunquam afficiens.

1628. Cur oscitantes oscitent, Wierus.

1629. T. W. Jesuit.

1630. 3. de Anima.

1631. Ser. 35. Hae quatuor passiones sunt tanquam rotae in curru, quibus
      vehimur hoc mundo.

1632. Harum quippe immoderatione, spiritus marcescunt. Fernel. l. 1. Path.
      c. 18.

1633. Mala consuetudine depravatur ingenium ne bene faciat. Prosper Calenus, l. de atra bile. Plura faciunt homines e consuetudine quam e ratione. A teneris assuescere multum est. Video meliora proboque deteriora sequor. Ovid.

1634. Nemo laeditur nisi a seipso.

1635. Multi se in inquietudinem praecipitant ambitione et cupiditatibus excaecati, non intelligunt se illud a diis petere, quod sibi ipsis si velint praestare possint, si curis et perturbationibus, quibus assidue se macerant, imperare vellent.

1636. Tanto studio miseriarum causas, et alimenta dolorum quaerimus,
      vitamque secus felicissimam, tristem et miserabilem efficimus.
      Petrarch. praefat. de Remediis, &c.

1637. Timor et moestitia, si diu perseverent, causa et soboles atri humoris
      sunt, et in circulum se procreant. Hip. Aphoris. 23. l. 6. Idem
      Montaltus, cap. 19. Victorius Faventinus, pract. imag.

1638. Multi ex maerore et metu huc delapsi sunt. Lemn., lib. 1. cap. 16.

1639. Multa cura et tristitia faciunt accedere melancholiam (cap. 3. de mentis alien.) si altas radices agat, in veram fixamque degenerat melancholiam et in desperationem desinit.

1640. Ille luctus, ejus vero soror desperatio simul ponitur.