Produced by Steven Giacomelli, Stephen Hutcheson, and the
Online Distributed Proofreading Team at http://www.pgdp.net
(This file was produced from images generously made
available by The Internet Archive/Canadian Libraries)

HYMNI ECCLESIAE

PARS I
E BREVIARIO PARISIENSI

PARS II
E BREVIARIIS
ROMANO, SARISBURIENSI, EBORACENSI
ET ALIUNDE

Londini
APUD
ALEXANDRUM MACMILLAN
1865

OXONII
EXCUDEBANT
T. COMBE, A. M., E. PICKARD HALL, ET H. LATHAM, A. M.
ACADEMIAE TYPOGRAPHI.

HYMNI ECCLESIAE.

PARS I.

E BREVIARIO PARISIENSI.

PREFACE.

Of the three kinds of poetical composition which, in accordance with the Apostle’s direction, have ever been in use in the Church, “Psalms and Hymns and Spiritual Songs,” two are supplied by inspiration. We have no need, through God’s bounty, to turn our thoughts to the composition of Psalms or Songs; and, to judge from the attempts which have been made, doubtless we are unequal to it. And the unapproachable excellence of the two which have been supplied serves to suggest the difficulties which beset the composition of the third which has not been supplied. Indeed, it is hardly too strong to say that to write Hymns is as much beyond us as to originate Psalmody. The peculiarity of the Psalms is their coming nearer than any other kind of devotion to a converse with the powers of the unseen world. They are longer and freer than Prayers; and, as being so, are less a direct address to the Throne of Grace than a sort of intercourse, first with oneself, then with one’s brethren, then with Saints and Angels, nay, even the world and all creatures. They consist mainly of the praises of God; and the very nature of praise involves a certain abstinence from intimate approaches to Him, and the introduction of other beings into our thoughts, through whom our offering may come round to Him. For as He, and He only, is the direct object of prayer, so it is more becoming not to regard Him as directly addressed in praise, which would imply passing a judgment on Him who is above all scrutiny and all standards. The Seraphim cried one to another, “Holy, Holy, Holy,” veiling their faces, neither looking nor speaking to Him. The Psalms, then, as being praises and thanksgivings, are the language, the ordinary converse, as it may be called, of Saints and Angels in heaven; and, being such, could not be written except by men who had heard the “unspeakable things” which there are uttered. In this light they are more difficult than Prayers. Beggars can express their wants to a prince; they cannot converse like his courtiers.

Much the same remark may be made about the Songs or Canticles of the Church, which are also inspired, and are a kind of Psalms written for particular occasions, chiefly occasions of thanksgiving. Such are the two Songs of Moses, the Song of Hannah, those in Isaiah, the Song of Hezekiah, of Habakkuk, of the Three Children, of Zacharias, of the Blessed Virgin, and of Simeon, most of which are in the Breviary, and the last four are retained in our own Reformed Prayer Book.

Yet though Hymns, as being of a measured length, and restrained metrically, are so far safer to attempt than Psalms or Songs, they have their own peculiar difficulties. They are direct addresses to Almighty God, which ever must be most difficult to the serious mind, whatever be the difficulty of other devotions. This, in the instance of Prayers, has led to the use of Sentences, such as occur in our own Services; which, besides the advantage of extreme brevity, for the most part admit of being taken from Scripture. It has led also to the repetition of the Lord’s Prayer, and of the Kyrie Eleison; and, again, to the use of Collects, which lessen the difficulty of addressing God by subjecting it to fixed rules. Hence our best Family Prayers are what may be called a succession of Sentences strung together, the simple and concise expression of our humiliation, fear, hope, and desire, for ourselves and others. Long Public Prayers, to make a general assertion which of course admits of exceptions, are arrogant and irreverent; hence the Pharisees made them. Hence, too, the unchastised effusions which abound in the present day among those who have left the Church or lost her spirit. The great Eucharistic Prayer is nearly the only long prayer in the Catholic Church; and there is every reason to suppose that in its substance it proceeds from inspired authorities. In our own Service it has been separated by our Reformers into three distinct portions.

Hymns, however, being of the nature of praises, cannot be altogether brought down to that grave and severe character which, as being direct addresses to God, they seem to require; and this is their peculiar difficulty. To praise God specially for Redemption, to contemplate the mysteries of the Divine Nature, to enlarge upon the details of the Economy of Grace and yet not to offend, to invoke with awe, to express affection with a pure heart, to be subdued and sober while we rejoice, and to make professions without display, and all this not under the veil of figurative language, as in the Psalms, but plainly, and (as it were) abruptly, surely requires to have had one’s lips touched with a “coal from the Altar,” to have caught from heaven that “new song” “which no man could learn, but the hundred and forty and four thousand which were redeemed from the earth”—the virgin followers of the Lamb.

Our Church, with the remarkable caution which she displays so often, has not attempted it. She has received the Psalms and Songs from Scripture; and, rejecting the Roman Hymns, has substituted in their stead, not others, but a metrical version of the Psalms. This abstinence has led on the one hand to some of her members on their own responsibility supplying the deficiency, and has incurred the complaint of others, who argued that she ought to have taken on herself what, being right in itself, will certainly be done by private hands, if not by the fitting authority. But, in truth, when it was necessary for her to abandon those she had received, nothing was left to her but to wait till she should receive others, as in the course of ages she had already received, by little and little.

The Roman Hymns, whether good or bad, were the work of no one generation, much less the outpourings of one mind. They were not the contents of one collection, published all new in a day according to the will of man. They were the gradual accumulations of centuries, bearing in old and new upon one treasure-house. When there was a call to reject them, there was nothing to be done but begin again. We could not be young and old at once. It was a stern necessity alone which could compel us to change from what we were; but being changed, so far we were not what we were, and must be what the primitive Church was in these respects, poor and ill-furnished. We began the world again. This is the proper answer to inconsiderate complaints and impatient interference. There have before now been divines who could write a Liturgy in thirty-six hours. Such is not our Church’s way. She is not the empiric to make things to order, and to profess to anticipate the course of nature, which, under grace, as under Providence, is slow. She waits for that majestic course to perfect in its own good time, what she cannot extort from it; for the gradual drifting of precious things upon her shore, now one and now another, out of which she may complete her rosary and enrich her beads,—beads and rosary more pure and true than those which at the command of duty she flung away.

As far as we know, the public Hymns of the early Church were not much more than the following. First, starting from Scripture, she adopted the repetition of the Hallelujah, which is described by St. John, in the Revelations, to be the chant of the blessed inhabitants of heaven. Next may be mentioned the Gloria Patri, pretty much as we now use it. Thirdly, the Trisagion, or “Holy, Holy, Holy,” from Isaiah vi.; or, as it was also used, and now is, in the Roman Church, “Sanctus Deus, Sanctus Fortis, Sanctus Immortalis.” Besides these, there was the Morning or Angelic Hymn, beginning with the words used by the Angels at the nativity; and for the evening the Hymn beginning “Hail gladdening Light,” preserved by St. Basil. These are not metrical, as they were afterwards; nor are two others of a later date, which we still retain, the Te Deum and the Athanasian Creed. They are both of Gallican origin, though the former has been ascribed to St. Ambrose. Others, however, now extant, are certainly his; others are the compositions of St. Hilary, Prudentius, St. Gregory, and later saints. It is not too much to say then that, judging by what we know of the Hymns of the primitive Church, we should not be dissatisfied with the paucity of those which custom has, with a sort of tacit authority, introduced among us in the course of several centuries.

More, doubtless, might be selected from the writings of our sacred Poets; but since, from unhappy circumstances, such a work does not seem likely at the present day, thoughtful minds naturally revert to the discarded collections of the ante-reform era, discarded because of associations with which they were then viewed, and of the interpolations by which they were disfigured; but which, when purified from these, are far more profitable to the Christian than the light and wanton effusions which are their present substitute among us. Nay, even such as the Parisian, which are here first presented to the reader, which have no equal claims to antiquity, breathe an ancient spirit; and even where they are the work of one pen, are the joint and invisible contribution of many ancient minds. Moreover, the ancient language used has a tendency to throw the reader out of every-day thoughts and familiar associations, and to make him fervent without ceasing to be mortified. Many a man could bear to read the Canticles in a foreign language who is unequal to it in his own.

It only remains to say, that the following selection of Hymns, from the Paris Breviary, has been confined to such holy days and seasons as are recognized by our Church, or to special events or things recorded in Scripture; those Hymns, however, being omitted which contained invocations to the Saints of such a nature as to be, even in the largest judgment of charity, not mere apostrophes, but supplications.

J. H. N.

February 21, 1838.

Hymni Ordinarii 1

Hymni de Tempore 26

Commune et Proprium de Festis 105

Commune Sanctorum 167

Doxologiae 211

HYMNI.

DOMINICA.

AD OFFICIUM NOCT.

Die dierum principe

Lux e tenebris eruta:

Christus sepulcri carcere,

Lux vera mundi, prodiit.

Et mors et horrendum chaos

Vocem jubentis audiunt:

Nos surdiores, o pudor!

Deo pigebit obsequi?

Umbris sepulta dum stupet

Natura, lucis filii

Surgamus, et noctem piis

Exerceamus canticis.

Legem, Prophetas, et sacro

Psalmos calentes lumine,

Profana dum silent loca,

Divina templa personent.

Coelestis haec vincat tuba

Cordis soporem languidi,

Novique mores exprimant

Vitam resurgentis novam.

Hoc consequemur, te duce,

Fons caritatis, o Deus,

Qui legis addis litterae

Vitae datorem Spiritum.

Sit laus Patri, laus Filio;

Par sit tibi laus, Spiritus,

Afflante quo mentes sacris

Lucent et ardent ignibus.

AD LAUDES.

Ad templa nos rursus vocat

Surgentis aurorae nitor,

Novasque pro laeto monet

Referre grates munere.

At victor auroram suo

Fulgore Christus obruit:

Huic, magna cujus pars sumus,

Juvat triumpho plaudere.

Quod evolutus fasciis

Repente mundus extitit,

Puro renidens lumine,

Virtutis hoc quantae fuit!

Quod traditum neci Pater,

Ut sontibus vitam daret,

Vitae redonat Filium,

Amoris hoc quanti fuit!

Aeternus ut rerum Sator

Aspexit orbem, protinus,

Colore depictum suo,

Probavit excellens opus.

At laetius quanto obtulit

Sese Patri spectaculum

Coelestis Agni candido

Ablutus orbis sanguine!

Cum luce nobis redditur

Mundi renascentis decor,

Occulta per quem Numinis

Mens surgit ad magnalia.

At splendor aeterni Patris,

Lumenque Christus cordium,

Deum dat in se, quantus est,

Sub nube carnis cernere.

Praesta, beata Trinitas,

Ut legis ad facem tuæ

Vitemus omne quod vetas,

Sectemur omne quod jubes.

Per Hebdomadam.

AD PRIMAM.

Jam lucis orto sidere

Deum precemur supplices,

Nostras ut ipse dirigat:

Lux increata, semitas.

Nil lingua, nil peccet manus,

Nil mens inane cogitet:

In ore simplex veritas,

In corde regnet caritas.

Incoepta dum fluet dies,

O Christe, custos pervigil,

Quas saevus hostis obsidet,

Portas tuere sensuum.

Praesta diurnus ut tuae

Subserviat laudi labor?

Auctore quae te coepimus,

Da te favente prosequi.

Superba ne nimis caro

Menti licenter imperet,

Carnis domet superbiam

Potus cibique parcitas.

Deo Patri sit gloria,

Ejusque soli Filio,

Sancto simul cum Spiritu,

Nunc, et per omne seculum.

Per Hebdomadam.

AD TERTIAM.

O fons amoris, Spiritus,

O sancte donorum parens,

Tuas refusus intimis

Accende flammas cordibus.

Qui caritatis vinculo

Cum Patre nectis Filium,

Et nos amoris mutui

Arctis coapta nexibus.

Deo Patri sit gloria,

Ejusque soli Filio,

Sancto simul cum Spiritu,

Nunc, et per omne seculum.

Per Hebdomadam.

AD SEXTAM.

Jam solis excelsum jubar

Toto coruscat lumine;

Sinusque pandens aureos,

Ignita vibrat spicula.

Tu, Christe, qui mundum nova,

Sol verus, accendis face,

Fac nostra plenam caritas

Crescendo surgat ad diem.

Deo Patri sit gloria,

Ejusque soli Filio,

Sancto simul cum Spiritu,

Nunc, et per omne seculum.

Per Hebdomadam.

AD NONAM.

Labente jam solis rota,

Inclinat in noctem dies;

Sic vita supremam cito

Festinat ad metam gradu.

O Christe, dum fixus cruci

Expandis orbi brachia,

Amare da crucem; tuo

Da nos in amplexu mori.

Deo Patri sit gloria,

Ejusque soli Filio,

Sancto simul cum Spiritu,

Nunc, et per omne seculum.

AD VESPERAS.

O Luce qui mortalibus

Lates inaccessa, Deus!

Praesente quo sancti tremunt

Nubuntque vultus Angeli:

Hic, ceu profunda conditi

Demergimur caligine:

Aeternus at noctem suo

Fulgore depellet dies.

Hunc nempe nobis praeparas

Nobis reservas hunc diem,

Quem vix adumbrat splendida

Flammantis astri claritas.

Moraris heu! nimis diu

Moraris, optatus dies:

Ut te fruamur, noxii

Linquenda moles corporis.

His cum soluta vinculis

Mens evolarit, o Deus;

Videre te, laudare te,

Amare te non desinet.

Ad omne nos apta bonum,

Foecunda donis Trinitas;

Fac lucis usurae brevi

Aeterna succedat dies.

Per Hebdomadam.

AD COMPLETORIUM.

Grates, peracto jam die,

Deus, tibi persolvimus,

Pronoque, dum nox incipit,

Prosternimus vultu preces.

Quod longa peccavit dies,

Amarus expiet dolor;

Somno gravatis ne nova

Infligat hostis vulnera.

Infestus usque circuit

Quaerens leo quem devoret:

Umbra sub alarum tuos

Defende filios, Pater.

O quando lucescet tuus

Qui nescit occasum, dies!

O quando sancta se dabit,

Quae nescit hostem, patria.

Deo Patri sit gloria,

Ejusque soli Filio,

Sancto simul cum Spiritu,

Nunc, et per omne seculum.

FERIA II.

AD OFFICIUM NOCT.

Dei canamus gloriam,

Coelum secundo qui die

Expandit, admirabile

Mortalibus spectaculum.

Poli stupemus alveo

Stagnare pensiles lacus:

Hinc imbre terras fertili

Coelestis irrorat Pater.

Quam praeparas nobis, Deus,

Est haec imago gratiae:

Haec rore stillans uberi

Cordis penetrat intima.

Hanc qui fideli combibunt

Aquam salubrem pectore,

In his ad aeternas domos

Miro resultat impetu.

Beata gens, quam prodiga

Ditare non cessas manu!

Amoris haec memor tui,

Amoris et reddat vices.

Deo Patri sit gloria,

Ejusque soli Filio,

Sancto simul cum Spiritu,

In sempiterna secula.

AD LAUDES.

Nil laudibus nostris eges,

Sed filios amas, Pater;

Multaque coelestem prece

Vis provocari gratiam.

Tui profunda consili

Noctis canat silentium:

Tuae jubar clementiae

Splendor diei praedicat.

Tantis minor miraculis

Mens obstupet, vox deficit:

Tacere sed totis nequit

Amor medullis aestuans.

Erumpat ergo: te memor

Clamet parentem, qui mala

Praesentis aevi mitigas,

Spondes futuri praemia.

Huc vota tendunt cordium;

Infirma sed tardat caro:

Quae ducit ad te, da sequi,

Dux ipse Jesu, semitam.

AD VESPERAS.

Jactamur heu quot fluctibus!

Spes una de coelis nitet:

Illuc et ora tollimus,

Et mittimus suspiria.

Tu vota praecurris, Pater,

Magnamque protendis manum:

Jam fulta tanto robore

Surgit potens infirmitas.

Quae saeva nos premunt mala

Vinces, malis potentior:

Te nostra durae sentiet

Mens servitutis vindicem.

Quin vile corpus, Filii

Fulgore donabis tui:

At illa venalis patet

Multo labore gloria.

Felix labor quem recreas

Tam splendida rerum vice!

Fletu quis aeternum brevi

Neget pacisci gaudium?

Sit laus Patri, laus Filio:

Utrumque qui nectis, Deus

Utrique compar, sit tibi

Laus sempiterna, Spiritus.

FERIA III.

AD OFFICIUM NOCT.

Jubes: et, in praeceps aquis

Repente confluentibus,

Prodit sub auras humidis

Exuta velis Arida.

Hanc tu colendam qui tuis,

Pater, dedisti filiis,

Quos orbis unus continet,

Fac una jungat caritas.

Nunc exulamus: sed tuam

Mox congregabis in domum

Te Patre dignos, qui pio

Amore fratres vixerint.

At, qui malignis artibus

Linguisque laedunt proximum,

A te repelles: hoc genus

Coelestis aula non capit.

En ipsa tellus improbos

Dudum laborans sustinet,

Ardetque non suae jugo

Corruptionis eximi.

Adoptionem nos quoque

Efflagitamus integram,

Cui nos sacrato Spiritus

Praedestinavit pignore.

Aeterna laus et gloria

Uni sit et trino Deo,

Diffusa per quem cordibus

Fraterna regnat caritas.

AD LAUDES.

Te principem summo, Deus,

Jubes amore diligi:

Tibi secundum protinus

Jubes amari proximum.

Amore fundatam tuo

Communionem respice,

Qua corpus unum plurimi,

Unum cor, una mens sumus.

Illam fides et veritas

Amabili stipant choro:

Obliquus hinc livor procul

Et litis ardor exulant.

Tu, pacis auctor, mutuos

Astringe nexus: da, Pater,

Gaudere fratrum gaudiis,

Da condolere fletibus.

Aeterna laus et gloria

Uni sit et trino Deo,

Qui moris unius sacra

Nos pacis in domo locat.

AD VESPERAS.

O quam juvat fratres, Deus,

Unum quibus Christus caput

Vitale robur sufficit,

Uno moveri spiritu!

Quam dulce laudes dicere

Una tibi cunctos domo,

Precumque ceu facta manu,

Inferre vim gratam tibi!

Hanc quisque diligat domum;

Hanc pace concors recreet:

Vae dira qui spargit malus

Dissensionum semina.

Sed damna cedunt in lucrum

Te, Christe, diligentibus;

Augent coronas praelia;

Prosuntque, dum nocent, mali.

Vox blanda saevit tristius,

Dum pectus incautum subit,

Lapsuque caeco dulcibus

Laudum venenis inficit.

Praesta, beata Trinitas,

Ut caritate mutua

Prosimus alter alteri,

Regnemus et polo simul.

FERIA IV.

AD OFFICIUM NOCT.

Miramur, o Deus, tuae

Recens opus potentiae,

Quae scripta scintillantibus

Refulget astrorum globis.

Ut sol diei, candida

Sic luna nocti praesidet;

Exercitu totum novo

Discriminant stellae polum.

At ipse, coelorum decus,

Sol novit occasus suos:

Sunt certa lunae tempora,

Statique lapsus siderum.

Jugi rotata turbine

Furantur et reddunt diem:

Tu semper idem, nescius

Mortalium spem fallere.

Turbata quid mens fluctuet?

Cura paterna nos regis:

Aeterna si cordi salus,

Aeterna nos salus manet.

Suprema laus et gloria

Uni sit et trino Deo,

Suo reponi qui jubet

Curas et angores sinu.

AD LAUDES.

Promittis, et servas datam

Immobilis fidem, Deus;

Hanc mane primo sedula

Reposcimus fidem prece.

Promittit atque decipit

Incertus et fallax homo;

Sic quassa, si incumbas super,

Arundo transfiget manum.

Beatus ergo, qui tuo

Se totus abdit in sinu:

Hac arce tutum turbinis

Vis nulla de statu quatit.

Ne cor vacillet, obligas

Temet sacramento, Deus:

Spes nixa tanto pignore,

Aeterna jam prensat bona.

Jam mente praesumens polum,

Secura sublimi throno

Assistit, et coelestium

Praelibat undas fluminum.

Fons o perennis gratiae,

Colenda semper Trinitas,

Te spem salutis unicam

Da mente tota quaerere.

AD VESPERAS.

Horres superbos, nec tuam

Das alteri laudem, Deus:

Humana nil isthinc sibi

Decerpat arrogantia.

Ingrata quippe mens tuae

Fluenta sistit gratiae;

Tristique marcescit statim,

Ceu gramen exustum siti.

Ut servus in manus heri

Intenta figit lumina;

Sic ora sacris montibus

Non dimovemus anxii.

Desideratam si dare

Opem moraris; spes tamen,

Tenacis instar ancorae,

Immota fundat pectora.

Sit summa Patri gloria:

Sit summa Nato, qui dedit

Nobis futurae Spiritum

Hereditatis obsidem.

FERIA V.

AD OFFICIUM NOCT.

Iisdem creati fluctibus

Pisces natant, volant aves:

Utrumque mortali genus

Paratur esca corpori.

Menti sed aeternae cibus

Debetur alter: haec Dei

Sermone vivit; hanc fovet

Coelestis et nutrit fides.

Quaesita Christi sanguine

Manavit in terras fides,

Et impiarum pectora

Victrix subegit gentium.

Fax illa puris cordibus

Monstrare coelos efficax,

Aeterna dignis incitat

Factis mereri praemia.

Sancti leonum, per fidem,

Mulsere rugitus: truces

Fregere regnantum minas;

Risere stridentes rogos.

Hac luce signatum, Deus,

Calcare dona tramitem,

Et caritatis uberes

Fructus eundo carpere.

Deo Patri sit gloria,

Ejusque soli Filio,

Sancto simul cum Spiritu,

Nunc, et per omne seculum.

AD LAUDES.

Dignas quis, O Deus, tibi

Laudes rependat, qui tuo

Pellis tenebras lumine,

Salutis et monstras viam?

Tu, quam jubes, donas fidem;

Haec cultui praeest tuo;

Haec mentis errores fugat;

Haec corda sursum dirigit.

Te destituta spiritu

Nil pompa sacrorum juvat:

Secreta puri blandius

Tibi litabunt pectoris.

Vox inde cordi consona

Vectigal exsolvet suum,

Et ad salutem libero

Prometur ore veritas.

O, qui superbos respuis,

Et simplices amas, Deus,

Ut crescat in nobis fides,

Cordis tumorem comprime.

Sit summa Patri gloria:

Sit summa Nato, qui fidem

Cruore fundavit suo:

Par sit tibi laus, Spiritus.

AD VESPERAS.

O fortis, O clemens Deus,

Salutis auctor, tu fidem

Nostris potenter insere,

Germen salutis, cordibus.

Hinc omne robur ducimus:

Haec arma nobis; hoc manus

Protecta scuto, flammea

Retundet hostis spicula.

Hinc fundimus preces tibi

Sacri sub umbra nominis;

Quo nititur spes omnium

Uno salutis pignore.

Placatus illo nomine,

Labantibus feres opem,

Dabisque, sanctam degener

Ne vita deturpet fidem.

Sit laus Patri, laus Filio:

Par sit tibi laus, Spiritus,

Infusa per quem cordibus

Relucet imis veritas.

FERIA VI.

AD OFFICIUM NOCT.

Jam sanctius moves opus,

Tecum, Deus, deliberans:

Mundo recenti principem,

Tibique praeconem paras.

Homo creatur; hunc sacro

Coelestis oris halitu

Succendis, et vivam tui

Spirare das imaginem.

Ergo per omnes aequoris,

Telluris omnes et sinus

Regnabit: at memor sui

Deo minorem se gerat.

Heu, caeca cordis pravitas!

Jugum rebellis excutit;

Deo superbus nec timet

Aequare pulvis verticem.

Hinc quanta luctuum cohors

Incumbit orbi perdito!

O Christe, ni feras opem,

Spes tota sontes deseret.

Qui nos creavit, laus Patri;

Qui nos redemit, Filio;

Cujus movemur halitu,

Par sit tibi laus, Spiritus.

AD LAUDES.

Ultricibus nos undique

Dum saucias telis, Deus,

Quis ferre, te praeter, queat

Moerentibus solatium?

Mundus facessat: nil opis

Favore praestat futili:

Fallacibus quin asperat

Alitque fomentis malum.

Flagella nos terrent tua;

Non illa spem demunt tamen:

Quae ferre nos jubes, Pater,

Fiunt medela vulnerum.

At impetus libidinum

Ferocientes comprime:

Haec vera nos vexant mala,

Sanare quae solus potes.

Quid ergo cessas? ingruunt

Intus forisque praelia;

Hosti-ne praeda mens erit

Christi redempta sanguine?

Audis precantes: anxiae

Spes blanda jam menti redit:

O Christe, tetros mors tua

Mortis pavores discutit.

Sit Trinitati gloria,

Quae sic flagellis quos amat

Exercet, ut clementiae

Rursum recordetur suae.

AD VESPERAS.

Lugete, pacis Angeli:

Mortalis en ultro Deus,

Culpae gerens imaginem,

Poenam nocentum sustinet.

Amoris O miraculum!

O cordis humani stupor!

Insons Deus neci datur;

Pigebit et sontes pati!

Nos sempiternis crux tua,

O Christe, flammis eruit:

Hie ure vindex, his seca,

Parcas in aeternum modo.

Caro reclamat; sed Patris

Urget voluntas: nos tua

Virtute da fortes sequi,

Jesu, quod exemplo doces.

Livore sanatos tuo,

Tuoque lotos sanguine,

Peccando ne novam sinas

Parare nos tibi crucem.

Qui Filium tradit, Patri,

Natoque sit laus victimae:

Par sit tibi laus, qui sacram

Succendis aram, Spiritus.

SABBATO.

AD OFFICIUM NOCT.

Tandem peractis, O Deus,

Sexto dierum limite,

Ponis modum laboribus,

Orbique plaudis condito.

At dum perenni septimam

Lucem quieti consecras,

En te reposcit denuo

Alter creatorem labor.

Te cuncta nempe praedicant;

Te terra, pontus, sidera

Cantu celebrant aemulo;

Peccator unus dissonat.

Tu pectus aufer saxeum;

Tu carneum pectus crea:

Et caritatis uberes

Fructus canent hymnum tibi.

Haec te juvant praeconia,

Si facta voci consonent:

Sic efficaci flectitur

Divina majestas prece.

Aeterna laus et gloria

Uni sit et trino Deo,

Qui cuncta nutu condidit,

Nutuque servat condita.

AD LAUDES.

Rerum Creator omnium,

Nostros labores adjuva;

Ut casta Christi nomine

Nos vita dignos arguat.

Tu nempe sanctus et potens,

Placere das solus tibi:

Tu legis auctor das sequi

Quod lege praemonstras iter.

Cingunt iter pericula,

Tu lubricos firma pedes;

Et certiore fervidi

Pergemus ad metam gradu.

O meta felix, pax ubi

Et vera nos manet quies;

Ubi voluptatis sacro

Torrente potabis tuos!

Te mens, O alma Trinitas,

Anhelat ardens, te sitit:

Tua redemptis gratia

Aeterna redde praemia.

AD VESPERAS.

Supreme motor cordium,

Tu sanctitatis frugibus

Justos ab orbe condito

Tenore ditas perpeti.

Hic spes, fides et caritas

Dulci cohaerent vinculo:

Praesentis aevi post diem

Manebit una caritas.

O caritas! O Veritas!

O lux perennis! en erit,

Post tot labores, ut tuo

Tandem fruamur Sabbato.

Hic mille per discrimina

Semen gementes spargimus:

Illic ovante splendidam

Gestabimus messem manu.

Tu trine, tu potens Deus,

Fructus adauge quos petis:

Mox dona, justus arbiter,

Coelo coronabis tua.

HYMNI
DE TEMPORE.

IN ADVENTU.

AD OFFICIUM NOCT.

Instantis adventum Dei

Poscamus ardenti prece:

Festisque munus inclytum

Praeoccupemus canticis.

Aeterna Proles feminae

Non horret includi sinu;

Fit ipse servus, ut jugo

Nos servitutis eximat

Mansuetus et clemens venit;

Occurre, festina, Sion:

Ultro tibi quam porrigit,

Ne dura pacem respuas.

Mox nube clara fulgurans

Mundi redibit arbiter,

Suique membra corporis

Coelo triumphator vehet.

Foetus tenebrarum, die

Cedant propinquo crimina:

Adam reformetur vetus,

Imago succedat novi.

Qui liberator advenis,

Fili, tibi laus maxima

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

AD LAUDES.

Jordanis oras praevia

Vox ecce Baptistae quatit:

Praeconis ad grandes sonos

Ignavus abscedat sopor.

Auctoris adventum sui

Tellus, et aether, et mare

Praegestiente sentiunt

Et jam salutant gaudio.

Mundemus et nos pectora:

Deo propinquanti viam

Sternamus; et dignam domum

Tanto paremus hospiti.

Tu nostra, tu, Jesu, salus;

Tu robur et solatium:

Arens ut herba, te sine

Mortale tabescit genus.

Aegris salutarem manum

Extende: prostratos leva:

Ostende vultum, jam suus

Mundo reflorescet decor.

Qui liberator advenis,

Fili, tibi laus maxima

Cum Patre, et almo Spiritu,

In sempiterna secula.

AD VESPERAS.

Statuta decreto Dei

Tandem propinquant tempora:

Emptus tot annorum mora

Affulget e coelo dies.

Patris nefando crimine

Proles jacebat saucia:

In mortis umbra conditum

Sedebat humanum genus.

Morti secundae debitos

Et sempiternis ignibus

Horrenda justi Judicis

Manebat expectatio.

Heu! quis ruinae tam gravis

Sarcire damna; quae manus

Afferre tam grandi queat

Parem medelam vulneri?

Tu, Christe, tu solus tuo

Delapsus e throno Deus,

Imagini potes tuae

Formam decusque reddere.

Rorate, coeli desuper;

Justumque foecundo sinu

Complexa tellus, perdito

Orbi salutem germinet.

Sit sempiterna laus tibi,

Verbum Patris factum caro,

Cum Patre, cumque Spiritu,

Nunc, et per omne seculum.

AD COMPLETORIUM.

In noctis umbra desides

Dum somnus artus occupat,

Ad te, Deus, fidelibus

Mens excubat suspiriis.

Desiderate gentibus,

Verbum Patris, mundi salus,

Audi preces gementium,

Tandemque lapsos excita.

Adsis, Redemptor, et tuae

Plebis relaxans crimina,

Adae scelus quas clauserat

Reclude coelestes domos.

Qui liberator advenis,

Fili, tibi laus maxima

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

IN VIGILIA NATALIS DOMINI.

AD COMPLETORIUM.

Mundi salus qui nasceris,

Jesu puer; nos respice;

Da moribus castis tuam

Referre nos infantiam.

Fessos diurno dum levat

Labore nocturnus sopor,

Defende, Pastor, bestiis

Tuas ab infestis oves.

Qui natus es de Virgine,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

IN NATIVITATE DOMINI.

AD PRIMAS VESPERAS ET LAUDES.

Missum Redemptorem polo

Novumque totus, qua patet,

Adoret orbis Principem

Natum Maria virgine.

Rerum creator omnium

Servile corpus induit;

Ut carne carnem liberans,

Ne perderet quos condidit.

Quod ante mundi tempora

Verbum Patris prodit sinu,

Obnoxius nunc tempori

Mortalis infans nascitur.

Foeno cubare sustinet,

Praesepe non horret Deus,

Et indiget lactis cibo

Cibus perennis coelitum.

Quae cardines mundi rotant

Manus ligantur fasciis:

Imbellis et plorans jacet,

Ut nos jacentes erigat.

Judex futurus seculi

Nunc blandus ad cunas vocat:

Amore tanto, mutui

Amoris exposcit vices.

Qui natus es de Virgine,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu

In sempiterna secula.

AD OFFICIUM NOCT.

Jam desinant suspiria;

Audivit ex alto Deus:

Coeli patescunt; en adest

Promissa pax mortalibus.

Profunda noctis otia

Coelestis abrumpit chorus;

Natumque festo carmine,

Annuntiat terris Deum.

Specum sacratam pervigil

Dum turba pastorum subit,

Eamus, et castis pia

Cunis feramus oscula.

At quale nobis panditur

Intrantibus spectaculum!

Praesepe, foenum, fasciae,

Parens inops, infans puer.

Tu-ne ille, Christe, Filius

Et splendor aeterni Patris?

Illum-ne cerno qui levi

Orbem pugillo sustinet?

Sic est: verenda queis lates,

Fides penetrat nubila:

Agnosco quem proni vident,

Tremunt, adorant Angeli.

Agis magistrum vel tacens:

Ex hac cathedra nos doces

Vitare quod carni placet,

Caro quod horret perpeti.

Castos amores nutriens,

Sanans tumentes spiritus,

Divine, nostris, o Puer,

Praecordiis innascere.

AD VESPERAS.

Jesu, Redemptor omnium,

Summi Parentis unice,

Qui solus ante secula

Patri Deo par nasceris.

Tu nostra pax et gloria,

Spes una tu mortalium,

Intende quas tibi preces

De cordis ara fundimus.

Qui corporis nostri volens

Nascendo formam suscipis,

Divinitatis nos simul

Das esse consortes tuae.

Ad illud evectos decus

Tuere fratres; degener

Ne vita sontes pristinam

In vilitatem deprimat.

Hoc sancta te poscit dies,

Ortus dies tui memor,

Qua lucido surgens thoro

Sol verus orbem visitas.

Nunc ergo terra, nunc polus,

Vastique tractus aequoris,

Qui te dedit, festis Patrem

Laudare certent canticis.

Et nos, perennis o quibus

Salutis auctor nasceris,

Faustum triumphali juvat

Ornare concentu diem.

Qui natus es de Virgine,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

IN FESTO S. STEPHANI PROTO-MARTYRIS.

AD OFFICIUM NOCT.

O qui tuo, dux Martyrum,

Praefers coronam nomine,

Non de caducis floribus

Tibi coronam nectimus.

Tuo cruenta sanguine,

Quam saxa fulgent pulchrius?

Aptata sacro vertici

Non sic micarent sidera.

Quot facta fronti vulnera,

Tot tela lucis emicant;

Et Angelo monstrat parem,

Quod prodit e vultu, jubar.

Tu prima Christo victimae

Vitam rependis victima,

Primusque testis aemulo

Deum fateris funere.

Tu primus ostensam tibi

Maris rubri sulcas viam:

Quot te sequentur Martyrum

Quibus praeis, exercitus!

Qui natus es de Virgine,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

AD LAUDES.

Quid, obstinata pectora,

Verbo Dei resistitis?

Qui vos Deo plenus docet,

Hunc destinatis funeri.

Omnes in unum saeviunt,

Saxis gravant truces manus:

Hunc particeps Saulus necis

Per omnium dextras petit.

Quid hoc? repente panditur

Stellata coeli regia:

Ad dexteram Patris videt

Sublime stantem Filium.

Non deseris, dux, militem

Quem, Christe, spectans roboras;

Stas arbiter certaminis,

Futurus ipse praemium.

Deo mori sub judice

Pugnantis est victoria:

Dum grando saxorum pluit,

Nil sentit affixus polo.

Mens nempe largo vividae

Torrente lucis ebria,

Nil corporis memor sui,

Jam se beatis inserit.

Qui natus es de Virgine,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

AD VESPERAS.

Miris probat sese modis

Suos in hostes caritas;

Et blandiens et increpans

Amica semper caritas.

Qui stans perorabat sibi,

Cadens et expirans humi,

Lingua diserti sanguinis,

Suis perorat hostibus.

Audivit e coelo Deus

Suprema verba Martyris;

Dux Saulus, et testis necis

Necis fit ipse praemium.

Fractis jacens cervicibus,

Et sic perire laetior,

O Christe, dixit, suscipe

Quem pono pro te spiritum.

Tum blanda mors amabili

Sopore clausit lumina;

Ad lucis aeternae jubar,

Exutus artus, evolat.

Servire mensis pauperum

Id muneris quondam tui;

Conviva nunc dignus Deo,

Mensis supernis assides.

Tu nuptiali splendidus

Tui cruoris purpura,

Ad immolati transvolas

Admissus Agni nuptias.

Quid non, Deus, si respicis,

Humana possunt pectora?

Cujus triumphum pangimus,

Fac nos et exemplum sequi.

Qui natus es de Virgine,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

IN FESTO S. JOANNIS APOSTOLI.

AD OFFICIUM NOCT.

Tu, quem prae reliquis Christus amaverat,

O dulces hominis deliciae Dei,

Curarum socius, funeris et comes,

Et testis quoque gloriae.

Fortunate nimis, cui licitum fuit

Attrectare manu Verbum hominem Deum,

Hunc audire, oculis cernere, mutuo

Quin et colloquio frui!

Haec dos quanta fuit, cum tibi credidit

Sensus Christus amans pectoris intimos,

Quando monte super totus homo Deus

Sese numine vestiit?

Jesu tu placido dum recubas sinu,

Potas plena Deo vivida flumina;

Illapsu tacito se propius tuis

Numen sensibus inserit.

Ex hoc fonte Deum plenius hauseras;

Corpus destituit mens velut ebria;

Dic, cum blanda quies lumina clauserit,

Quae coelestia videris.

O sacros aditus! O bene mutui

Hac ignota tenus gaudia pectoris!

Quae non tela jacit divus amor sacris

His fornacibus incubans!

Hinc tu semper amans, semper amabilis:

Hinc et frontis honos, virgineus pudor;

Hinc coeleste jubar, quod superos decet,

Toto vertice funditur.

Hinc creber repetis, creber idem sonas:

Quidquid faris, amor, sic amor imperat:

Vix sese capiens aestuat, et suis

Pectus rumpitur ignibus.

Sit laus summa Patri, summaque Filio;

Sit par, sancte, tibi gloria, Spiritus:

Haec est certa fides, fontibus e tuis

Quam divinitus hausimus.

AD LAUDES.

Quem nox, quem tenebrae, densaque nubila,

Circumfusa tegunt lumine splendidum,

Imbelles oculos terrificis Deus

Ne fulgoribus obruat.

O dilecte Deo, quam tibi clarius,

Dum tu vivis adhuc, se dedit aspici!

Tu secreta Dei, mentis et intimae

Rimaris penetralia.

Ceu pennis aquilae, raptus in aethera

Coelum mente petis, sidera transvolas;

Nil obstant rutili fulgura luminis,

Nudo Numine pasceris.

Aeterno genitum de Patre Filium,

Dempta nube, vides, eque Deo Deum

Descendisse sacros de patrio sinu

Castae Virginis in sinus.

In nos hoc potuit tantus amor Dei!

Terris ipse sui numinis immemor,

Nobis factus homo, se facit exulem,

Ut coelo trahat exules.

Per te sacra patent abdita vatibus:

Quae lux in tenebris fulgeat, indicas:

A quo vita fluit, principium petis,

Et primordia luminis.

Patri maxima laus, maxima Filio,

Amborumque sacro maxima Flamini:

Haec est certa fides, fontibus e tuis

Quam divinitus hausimus.

AD VESPERAS.

Sit qui rite canat te modo virginem,

Te scriptis celebrem dicat Apostolum,

Jungat veridicis te quoque Vatibus,

Christi te cano Martyrem.

Diri testis eras funeris, et comes,

Votis cum Domino fixus eras cruci;

Hoc tantum licuit tunc tibi mutuis

Respondere doloribus.

Pendens funerea Christus ab arbore,

Te matri miserae jam sine filio,

Natum substituit. Credere Virginem

Quam par est tibi virgini!

Tali deposito quid pretiosius?

Mater vera Dei jam tua dicitur,

Natus jure pari dicere; mortui

Jacturam reparas Dei.

Christus vocis egens, te morientibus,

Qua fas est, oculis discipulum docet,

Ex illa cathedra quam cruor imbuit,

Terris praedicat omnibus.

Christi fide comes, passibus aemulis,

Quo te duxit amor, te liceat sequi:

Ingens ille mihi sit favor, et pati

Cum Christo, simul et mori.

Sit laus summa Patri, summaque Filio;

Sit par, sancte, tibi gloria, Spiritus:

Haec est certa fides, fontibus e tuis

Quam divinitus hausimus.

IN FESTO SS. INNOCENTIUM.

AD OFFICIUM NOCT. ET SECUNDAS VESPERAS.

Salvete, flores Martyrum,

In lucis ipso limine

Quos saevus ensis messuit,

Ceu turbo nascentes rosas.

Vos prima Christi victima,

Grex immolatorum tener,

Aram sub ipsam simplices

Palma et coronis luditis.

Quid proficit tantum nefas?

Quid crimen Herodem juvat?

Unus tot inter funera

Impune Christus tollitur.

Inter coaevi sanguinis

Fluenta solus integer,

Ferrum quod orbabat nurus

Partus fefellit Virginis.

Sic dira regis impii

Edicta quondam fugerat,

Christi figuram praeferens,

Moses receptor civium.

Qui natus es de Virgine,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

AD LAUDES.

Molles in agnos ceu lupus,

Amens tyrannus irruit,

Et destinat promiscua

In strage Christum perdere.

Cunae redundant sanguine;

Sed in Deum frustra furit:

Unum petit tot mortibus,

Mortes tot unus effugit.

Matres, querelis parcite;

Quid rapta fletis pignora?

Agnum salutis obsidem

Denso sequuntur agmine.

Qui natus es de Virgine,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

IN FESTO CIRCUMCISIONIS DOMINI.

AD PRIMAS VESPERAS.

Debilis cessent elementa legis:

Sat diu mentes timor occupavit:

Foedus aeterni stabilire Jesus

Coepit amoris.

Sole de vero radius, paterni

Luminis purus sine nube splendor,

Probra peccati puer ecce tinctus

Sanguine praefert.

Stillat excisos pueri per artus

Efficax noxas abolere sanguis:

Obligat morti pretiosa totum

Stilla cruorem.

Haec dies nomen tibi comparavit,

O Puer, pronus quod adoret orbis;

Et simul dici, simul ipse Jesus

Incipis esse.

Summa laus Patri; simul aequa Nato,

Qui suo mundum redimit cruore:

Par sit amborum tibi laus per omne,

Spiritus, aevum.

AD OFFICIUM NOCT.

Felix dies, quam proprio

Jesus cruore consecrat!

Felix dies, qua gestiit

Opus salutis aggredi!

Vix natus, ecce lacteum

Profundit Infans sanguinem:

Libamen est hoc funeris,

Amoris hoc praeludium.

Intrans in orbem, jam Patris

Mandata promptus exsequi,

Statum praeoccupat diem,

Et qua potest fit victima.

Amore se facit reum,

Poenasque solvit innocens;

Sub lege factus legifer,

A lege nos ut eximat.

Quo Christus ictu laeditur,

Lex abrogata concidit;

Et incipit lex sanctior,

Mansura semper caritas.

Tu, Christe, quod non est tuum,

Nostro recide pectore:

Inscribe nomen, intimis

Inscribe legem cordibus.

Qui natus es de Virgine,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

AD LAUDES.

Noxium Christus simul introivit

Innocens orbem; Pater, inquit, adsum:

Vindices poscat (venio paratus)

Ultio poenas.

Non placet fusus cruor hostiarum:

Quod mihi aptasti, Pater, ecce corpus;

Agnus implebo moriens figuras

Verus inanes.

Dixit; et Patris veneratus iram,

Sustinet vulnus silicis cruentae;

Et jugum legis subit ipse, servis

Ut juga demat.

Jam nihil carnem spoliare prodest;

Sed malas cordis resecare fibras;

Hoc opus; tali nova sanciuntur

Foedera lege.

Summa laus Patri; simul aequa Nato,

Qui suo mundum redimit cruore:

Par sit amborum tibi laus per omne,

Spiritus, aevum.

AD SECUNDAS VESPERAS.

Victis sibi cognomina

Sumant tyranni gentibus:

Tu, Christe, quanto dignius

Ab his capis quos liberas!

Non alterum mortalibus

Aegris quod invocent datum,

Resurgerent quo mortui,

Perenne per quod viverent.

Tanti quod illi constitit,

Toto quod emptum sanguine,

Nostro-ne rursum crimine

Insana gens delebimus?

Sacro pati pro nomine,

Summi sit instar muneris:

Amara non mors amplius,

Fit mors per hoc amabilis.

Tu qui vocari sustines,

Jesu, salus mortalium,

Audi vocantes nos, tuo

Qui gloriamur nomine.

Qui natus es de Virgine,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

IN EPIPHANIA DOMINI.

AD PRIMAS VESPERAS.

Quae stella sole pulchrior

Coruscat? haec Regis novi

Revelat ortus: haec Dei

Praesignat ad cunas iter.

Stat vatibus priscis fides;

En stella surgit ex Jacob;

Arrectus ad spectaculum

Eous orbis emicat.

Dum sidus admonet foris,

Lux fulget intus clarior;

Suadetque vi blanda magos

Signi datorem quaerere.

Segnes amor nescit moras:

Labor, pericla, nil movent:

Domum, propinquos, patriam,

Deo vocante, deserunt.

Micante dum nos allicis,

O Christe, stella gratiae;

Ne tarda coelesti sinas

Obstare corda lumini.

Qui lumen est, sit laus Patri;

Qui se revelat gentibus,

Sit laus perennis Filio:

Par sit tibi laus, Spiritus.

AD LAUDES.

Linquunt tecta Magi principis urbis,

Et parvae cupidis moenia Bethleem

Votis praecipiunt; jamque sub imo

Spe subnixa fides corde triumphat.

O qui laetitiae sensus, ut illis

Signans rursus iter stella refulsit:

Incumbensque domo lampade prona,

Infantem exhibuit matris in ulnis!

Non hic splendet ebur, non micat aurum;

Non velat rutilans purpura corpus:

Horrens his stabulum, regia; nudum

Hic praesepe, thronus, purpura, panni.

Reges pompa alios dives adornet:

Regnantem melius se probat ipse

In vili palea, paupere cultu,

Flectens imperio corda potenti.

Ad cunas humiles poplite curvo,

Praesens in Puero Numen adorant:

Et nos ad Puerum, digna propago

Patrum, plena fide corda feramus.

Regi castus amor porrigat aurum;

Castigata homini corpora myrrham;

Instar thuris erunt vota precesque:

Illo thure Deum rite fatemur.

Qui fons luminis est, gloria Patri:

Qui miro recreas lumine gentes,

Aequalis tibi sit gloria, Nate:

Amborum similis laus sit Amori.

AD VESPERAS.

Huc vos, o miseri: surda relinquite

Quae caeci colitis, mutaque numina:

Se vobis aperit splendida civitas,

Veri Numinis hospita.

En vestrae praeeunt primitiae Magi:

Vatum dicta patent: exitialibus

Errorum tenebris obsita gens diu,

Miro lumine spargitur.

Ambo sic populi, dissociabilis

Quos dudum paries separat, unicum

In corpus coeunt. Hoc proprium modo

Ambobus maneat decus!

O arcana Dei consilia! o tuo

Deturbata gradu, primus amor Dei,

Plebs Judaea! tuis gloria gentium

Damnis, vitaque nascitur.

Jam nativa oleae brachia decidunt,

Rami degeneres, germen adulterum,

Miraturque novos semine non suo

Arbor crescere surculos.

Nos radix oleae sustinet. Ah! cave,

Qui stas, ne sterili deficias fide.

Tu ramos veteres insere denuo:

Tu serva, Deus, insitos.

Qui nos membra sacri corporis efficit,

Sit laus summa Patri: laus quoque Filio,

Cujus membra sumus: quo vigor influit

Membris, laus tibi, Spiritus.

INTRA OCTAVAM EPIPHANIAE.

AD OFFICIUM NOCT.

Qua lapsu tacito stella loquacibus

Scintillat radiis, huc oculis Magi,

Huc desideriis, huc rapidis simul

Certant tendere passibus.

Ut ventum Solymam, non sine numine

Laetam stella facem, proh dolor! occulit;

Incertosque viae, ceu medio vagam

Cursu, destituit, ratem.

Illi, nil rabiem principis, invidas

Nil artes veriti, (tanta animis fides!)

Urbis per trepidae compita praedicant

Regem quaerere se novum.

Nec vos irrita spes decipiet, Magi;

Quo divina vocat pagina, tendite:

Illic quem sua plebs respuit, exteris

Regem nosse Deum datur.

Sit laus summa Patri, summaque Filio;

Amborum sit idem Spiritui decus,

Qui, dum stella pedes praevia dirigit,

Dux mentem melior monet.

IN OCTAVA EPIPHANIAE.

AD PRIMAS VESPERAS.

Clamantis ecce vox sonans

Deserta Judaeae quatit:

Mox ad Joannem confluunt,

Quos criminum moles gravat.

En ipse permistus reis

Accedit Agnus innocens;

Agnus suo qui sanguine

Piabit orbis crimina.

Sub nube carnis at suum

Lucerna Solem detegit;

Lymphis nec audet tingere,

A quo lavari debuit.

Parere sed fas est Deo,

Vel quando sese deprimit:

Hunc omne virtutum genus

Implere nempe sic decet.

Agnosce, Praecursor, tibi

Intus revelat quem Deus:

Tu mergis undis corpora,

Hic corda mundat Spiritu.

Mundi scelus qui diluis,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

AD OFFICIUM NOCT.

Non abluunt lymphae Deum,

Sed abluit lymphas Deus;

Carnisque contactu sacrae

Vim dat lavandi criminis.

Promissus ecce jam patet

Fons abluendis cordibus.

Res mira! tingitur caro,

Mentisque labes tollitur.

His tincta nam canalibus

Regis supremi purpura

Tinctos cruentat, et nivis

Instar dat esse candidos.

Foecunda sancto Spiritu

Virgo Deum nobis parit:

Foecunda sancto Spiritu,

Nunc unda nos parit Deo.

Mundi scelus qui diluis,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

AD LAUDES ET VESPERAS.

Emergit undis, et Deo

Fundit preces homo Deus:

Patet polorum regia,

Adest repente Spiritus.

Instar columbae, vertici

Illapsus insidet sacro;

Summi Patris vox personat:

Dilectus hic est Filius.

Christi dicata corpore

Sic quem lavacra consecrant,

Hic nascitur proles Dei;

Coelum precanti panditur.

Castis fit, expers sordium,

Columba simplex moribus:

Divinus hunc intus regit,

Agit, fovetque Spiritus.

O Christe, sacri gurgitis

Quos abluisti fontibus,

Tuo cruore candidos

Fac nulla labes inquinet.

Mundi scelus qui diluis,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

IN DOMINICIS AB OCTAVA EPIPHANIAE,
Ad Praesentationem Domini, nisi prius occurrat Septuagesima.

AD PRIMAS VESPERAS.

Verbum quod ante secula

Sinu paterno nasceris,

Recens homo sub tempore

E Virginis prodis sinu.

Fatale rumpis vinculum,

Quo nos Adamus nexuit:

Reddis quod ille perdidit:

Spes illa tecum nascitur.

Jam dura discis perpeti

Quae ferre par sontes fuit:

Orbis saluti, fletibus

Praeludis in cunis puer.

Fis pauper, indigentia

Et nos tua ditescimus:

Luges; tuis et lacrymis

Totum lavas mundi scelus.

Pannis opertus vilibus

Lates, recumbens in specu:

Homo, superbis! et Deum

Panni, specus non dedecent.

A Patre missus, perditi

Qui factus es mundi salus,

Jesu, perire ne sinas

Tot quos emis laboribus.

Qui natus es de Virgine,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

AD OFFICIUM NOCT.

Fac, Christe, nostri gratia,

Defuncte tot laboribus,

Ut mente grata, sic piis

Hos praedicari cantibus.

Castae parentis in sinu

Inclusus ardebas pati:

Aeternus ut discas mori,

Mortale corpus induis.

Vix natus, imbellis puer,

Acuta sentis frigora;

En vile pro molli thoro

Foenum tibi supponitur.

Amore te facis reum:

Fers sponte poenas innocens;

Nec eximis te legibus,

Supremus ipse legifer.

Qui primus excisa cruor

E parte stillat corporis,

Membris micans ex omnibus,

Torrentis instar proruit.

Qui mucro lactentes necat,

Idem tuum pectus fodit,

Et quo cadebant parvuli,

Hoc tu cadebas vulnere.

Exul Deus prompta fuga

Tuae saluti consulis;

Intras Pharon verax Deus,

Mistus Diis mendacibus.

Qui natus es de Virgine,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

AD LAUDES.

Divine, crescebas, Puer,

Crescendo discebas mori:

Haec destinata tunc erant

Mortis tuae praeludia.

Satus Deo, volens tegi,

Elegit obscurum Patrem:

Qui fecit aeternas domos,

Domo latet sub paupere.

Coelum manus quae sustinent,

Fabrile contrectant opus;

Supremus astrorum Parens

Fit ipse vilis artifex.

Tremenda cujus praepetes

Mandata portant Spiritus,

Cui pronus orbis subditur,

Se sponte fabro subjicit.

Qui natus es de Virgine,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

AD VESPERAS.

Christus tenebris obsitam

Lustrando Judaeam docet:

Gens obstinato pectore

Christum docentem respuit.

Sese Deum signis probat;

Surgunt sepulcris corpora;

Erepta muto vox redit,

Claudo gradus, caeco dies.

Gens dura, flecti nescia,

Aures sacris sermonibus

Obturat; et solem fugit,

Amore noctis perdita.

Nos lumen ambimus, Patris

In quo refulget claritas:

Ne mentibus subrepere

Tetram sinas caliginem.

Nunquam recedas a piis,

Lux sempiterna, cordibus;

Te veritate fulgeant,

Te caritate ferveant.

Qui natus es de Virgine,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

IN SABBATO ANTE SEPTUAGESIMAM.

AD VESPERAS.

Te laeta, mundi Conditor,

Unum manet semper quies:

Festiva coelestes choros

Semper decent praeconia.

Nos, sanctitate perdita,

Poenalis expectat labor:

Hymnos ne dulces patriae

Moesti canamus exules?

Qui te piis placabilem

Spondes futurum fletibus,

Lugere da longi, Pater,

Delicta, causas exili

Verum salubrem temperet

Spe nixa moerorem fides;

Tu mox quieti nos tuae,

Laetisque reddes canticis.

Sit summa Patri gloria,

Ejusque soli Filio,

Sancto simul cum Spiritu,

Nunc, et per omne seculum.

IN
DOMINICIS A SEPTUAGESIMA
AD QUADRAGESIMAM.

AD OFFICIUM NOCT.

Rebus creatis nil egens,

Temet beatus, nunc tuo

Prodis ab arcano, Deus,

Mundoque das primordia.

Tu cuncta quae non sunt vocas,

Et illa se sistunt tibi;

Miroque concentu, suo

Dant conditori gloriam.

At mundus e sinu tuo

Dum prodit aspectabilis,

Augustiorem cogitas

Mundum, Creator, alterum.

Illum Redemptor artifex

Virtutibus condet suis,

Sparsoque terris omnibus

Verbi potentis semine.

Illum, peractis seculis,

Coelo locabit; et throni

Mensaeque consortem suae

Deo redonabit Patri.

Utrique mundo qui praees,

Utrumque conserva, Pater:

Utrumque, Fili, dirige:

Utrumque, Flamen, consecra.

AD LAUDES.

Qui nos creas solus, Pater,

De pristino lapsos statu

Non solus instauras: simul

Nostros labores exigis.

Delicta poenitentibus

Clemens relaxas; improbos

Vocas morantes, et viam

Erroris urges linquere.

Scelus remordet; intimo

Pectus dolore scinditur:

Ultoris et partes Dei

Exercet in semet nocens.

Vitare plagas admonet

Aegre recepta sanitas;

Et arctiorem sensuum

Hortatur ad custodiam.

Divina non scrutabilis

O altitudo consili!

Sic vel malorum providus

Educis e sinu bona.

At obstinatis vindicem

Iram reservas: mergitur

Scelestus orbis; unicus

Noe superstes effugit.

Hic, praeco poenitentiae,

Novi sequester foederis,

Servator orbis et parens,

Christi figuram praetulit.

Sit laus Patri, laus Filio;

Utrumque qui nectis Deus,

Utrique compar, sit tibi

Laus sempiterna, Spiritus.

AD VESPERAS.

Vos ante Christi tempora,

Christi fideles asseclae,

Verenda justorum cohors,

Primique credentum patres:

Vestram quis o dignis queat

Efferre laudibus fidem?

Crebros anhelantis spei

Quis explicet suspiritus?

Hic exules, hic advenae,

Mundi figuram spernitis:

Non littera, sed spiritu,

Promissa pensatis bona.

Intenta mens uni Deo

Respectat aeternas domos:

Fac, Christe, nos veram quoque

Desiderare patriam.

Sit laus Patri; laus Filio:

Utrumque qui nectis Deus,

Utrique compar, sit tibi

Laus sempiterna, Spiritus.

IN QUADRAGESIMA.

AD OFFICIUM NOCT.

Quod lex adumbravit vetus,

Quod ipse sacravit novi

Christus minister foederis,

Decurrimus jejunium.

Utamur ergo parcius

Verbis, cibis et potibus,

Somno, jocis; et arctius

Perstemus in custodia.

Intenta mens cupidinis

Fraenet rebelles impetus;

Ne cordis arcem, janua

Qua se dat, hostis occupet.

Omnes ad aram cernuo

Vultu precemur supplices:

Ploremus, atque vindicem

Flectamus iram Judicis.

Judex tremende, nos premit

Immensa moles criminum:

Immensa sed, clemens Pater,

Parcendo vinces crimina.

Nos, testa quamquam fictilis,

Opus tuum sumus tamen:

Perire ne plebem sinas

Christi redemptam sanguine.

Quod fecimus sana malum;

Auge bonum quod poscimus:

Da corde contrito, Deus,

Tuam mereri gratiam.

Praesta, beata Trinitas;

Concede, simplex Unitas,

Ut fructuosa sint tuis

Jejuniorum munera.

AD LAUDES.

Solemne nos jejunii

Nunc tempus ad planctum vocat;

Plorat sacerdos; flebili

Clamore templa personant.

Lugubris at frustra sonus

Ad Numen iratum venit,

Ni corde pulsus intimo

Sensum doloris indicet.

Nil frontibus sparsus cinis,

Nil scissa vestis proderit,

Ni fracta scindantur simul

Vivo dolore pectora.

Vultum rigantes fletibus

Flectamus iram Numinis,

Quae criminis nostri memor,

Intentat ultrices minas.

O juste Judex! o Deus!

Sis lentus ad poenam, Pater:

Das poenitendi tempora,

Et cor simul da poenitens.

Praesta, beata Trinitas;

Concede, simplex Unitas;

Ut fructuosa sint tuis

Jejuniorum munera.

AD VESPERAS.

Audi, benigne Conditor,

Nostras preces cum fletibus,

In hoc sacro jejunio

Fusas quadragenario.

Scrutator alme cordium,

Infirma tu scis virium;

Ad te reversis exhibe

Remissionis gratiam.

Multum quidem peccavimus;

Sed parce confitentibus:

Ad nominis laudem tui

Confer medelam languidis.

Sic corpus extra conteri

Dona per abstinentiam,

Jejunet ut mens sobria

A labe prorsus criminum.

Praesta, beata Trinitas;

Concede, simplex Unitas,

Ut fructuosa sint tuis

Jejuniorum munera.

AD COMPLETORIUM.

O splendor aeterni Patris,

Tu, Christe, qui verus dies,

Et vera lux de lumine,

Mentis fugas caliginem:

En solis abcessit jubar,

Noctisque succedunt vices:

Qui prosperum donas diem,

Da tuta noctis otia.

Si clausa torpent lumina,

Suspiret ad te mens vigil;

Potente, qui te diligunt,

Servos tuere dextera.

Tu, quos molesti corporis

Gravis retardat sarcina,

Fac mentis alis libero

Sursum volatu tendere.

O spes salutis unica,

Votis adesto supplicum:

Defende quos mercatus es,

Mercede fusi sanguinis.

Deo Patri sit gloria,

Ejusque soli Filio,

Sancto simul cum Spiritu,

Nunc, et per omne seculum.

IN
FESTO QUINQUE PLAGARUM
CHRISTI.

Feria Sexta post Cineres.

AD PRIMAS ET SECUNDAS VESPERAS.

Prome vocem, mens, canoram,

Plange tristi carmine;

Dic Crucifixi dolores,

Mortui dic vulnera,

Innocens quae sponte Christus

Pro reis fert victima.

Caesus immiti furore

Nostra propter crimina,

Nos suo livore sanat,

Nos jacentes erigit;

Et fovet plagas tumentes,

Et cruentas alligat.

Trans manus pedesque fixus,

Nostra rumpit vincula:

Totque fontes sunt salutis,

Quot fluit plagis cruor;

Et quibus clavis tenetur,

Nos tenet fixos cruci.

Mortui pectus sacratum

Vulneratur lancea;

Inde sanguis mistus unda

Fervidus prolabitur:

Ad lavacrum praebet undam,

Ad coronas sanguinem.

Fac, Redemptor, hauriamus

His aquas de fontibus;

Poculum sint ac medela,

Sint et olim praemium;

Ut redemptus te per omne

Laudet orbis seculum.

AD OFFICIUM NOCT.

Lugete, pacis Angeli:

Mortalis en ultro Deus,

Culpae gerens imaginem,

Poenam nocentum sustinet.

Amoris O miraculum!

O cordis humani stupor!

Insons Deus neci datur;

Pigebit et sontes pati?

Nos sempiternis crux tua

O Christe, flammis eruit:

Hic ure vindex, hic seca,

Parcas in aeternum modo.

Caro reclamat; sed Patris

Urget voluntas: nos tua

Virtute da fortes sequi,

Jesu, quod exemplo doces.

Livore sanatos tuo,

Tuoque lotos sanguine,

Peccando ne novam sinas

Parare nos tibi crucem.

Qui Filium tradit, Patri,

Natoque sit laus victimae:

Par sit tibi laus, qui sacram

Succendis aram, Spiritus.

AD LAUDES.

Quae te pro populi criminibus nova

Insontem properat perdere caritas?

Quid non pro misera gente luis volens

Factus victima Pontifex?

Clavi qui geminum transadigunt pedem,

Captivos laqueo daemonis eruunt;

Transfixaeque manus excutiunt vetus,

Quo mundus premitur, jugum.

Obstetrix penitus lancea perforat,

Quo nos parturiat, pectus amabile:

Hoc quae fonte fruit, nos aqua, nos cruor,

Sanat, liberat, abluit.

O vitae latices, vivida frumina!

O sacros aditus pectoris intimi!

O petrae solidae tuta foramina!

O cordis penetralia!

Te si nostra, Pater, crimina provocant,

Nati sacra lubens vulnera respice,

Cum noster laceras objiciet tuis

Judex fulminibus manus.

Fac per saeva, Pater, vulnera, per cruces,

Sic aeterna tuos quaerere gaudia,

Ut cum Prole tibi jugiter, ac tuo

Reddant Spiritui decus.

IN DOMINICA PASSIONIS.

Quinta Quadragesimae.

AD PRIMAS VESPERAS.

Fando quis audivit, Dei

Quis grande dicat brachium?

Perculsa mens confunditur;

Stupet fides, vox deficit.

Ab orbe, Jesu, condito

Occisus Agnus, nunc Patri

Priscis adumbratam sacris

Ardes litare victimam.

At cur humi stratus jaces?

Quis iste moerentis pavor?

Quis iste qui toto fmit

Sudor cruentus corpore?

Hunc vis doloris exprimit,

Horrorque teter criminum:

Vices nocentum sustinens,

Iram reformidas Patris.

Te terret objectus calix:

At ille, ni totum bibas,

Per sempiterna nos manet

Exhauriendus secula.

Vincet pavorem caritas;

Vincet voluntas patria:

Temet potestati, Deus,

Tradis tenebrarum volens.

Et jam flagellis, ictibus,

Ludibriis, spinis, cruci,

Piacularis hostia,

Voves adorandum caput.

Qui Filium tradit, Patri,

Natoque sit laus victimae;

Par sit tibi laus, qui sacram

Succendis aram, Spiritus.

AD OFFICIUM NOCT.

Opprobriis, Jesu, satur,

Ligni fatiscens pondere,

Ferale, verus Isaac,

Mactandus ascendis jugum.

Clavis statim trabalibus

Fixus manus, fixus pedes,

Sublime terris omnibus

Attolleris spectaculum.

In nos o aeterni Patris

Incomprehensa caritas!

Insons cruentae Filius

Pro sontibus morti datur.

Illo lavari sanguine

Opportuit mundi scelus;

Talem severa Numinis

Poscebat ira victimam.

Crux debitae nos vinculo

Damnationis eximit;

Et pacis aeterno ligat

Terras polumque foedere.

Qui Filium tradit, Patri,

Natoque sit laus victimae;

Par sit tibi laus, qui sacram

Succendis aram, Spiritus.

AD LAUDES.

Dum, Christe, confixus cruci

Agis supremos spiritus,

Fas nos salubri figere

Intenta ligno lumina.

Anguis veneno perfidi

Inflicta nobis vulnera,

Pendentis e celsa trabe

Sanabit aspectus Dei.

Hic nos olympo parturis;

Hic Martyres formas tuos;

Hic ultimo sanctam fidem

Fundas amoris pignore.

Hinc cuncta terrarum, suo,

Regnator ut sedens throno,

Utrinque protensae manus

Virtute divina trahis.

Nos ergo coelestis thronum

Sinas adire gratiae,

Pedemque complexos crucis

Tuo rigari sanguine.

O spes salutis omnium,

Crux vera mundi gloria,

Infixa semper haereas

Imisque regnes cordibus.

Qui Filium tradit, Patri,

Natoque sit laus victimae.

Par sit tibi laus, qui sacram

Succendis aram, Spiritus.

AD VESPERAS.

Vexilla Regis prodeunt:

Fulget crucis mysterium,

Quo carne carnis Conditor

Suspensus est patibulo.

Quo vulneratus insuper

Mucrone diro lanceae,

Ut nos lavaret crimine,

Manavit unda et sanguine.

Impleta sunt quae concinit

David fideli carmine,

Dicens: In nationibus

Regnavit a ligno Deus.

Arbor decora et fulgida,

Ornata Regis purpura,

Electa digno stipite

Tam sancta membra tangere.

Beata cujus brachiis

Secli pependit pretium,

Statera facta corporis,

Praedamque tulit tartari.

O Crux, ave, spes unica;

Hoc Passionis tempore,

Auge piis justitiam,

Reisque dona veniam.

Te, summa Deus Trinitas,

Collaudet omnis spiritus:

Quos per Crucis mysterium

Salvas, rege per secula.

IN COMPASSIONE BEATAE MARIAE.

Feria Sexta post Dominicam Passionis.

AD PRIMAS VESPERAS ET OFFICIUM NOCT.

Dum spargit aram sanguine

Jesus salutis hostia,

Praesens doloris aemulum

Maria pectus immolat.

Caput cruentum Filii

Matris coronat verticem:

Clavis iisdem figitur

Christus cruci, Christo parens.

O passionis mutuae,

Jesu, Maria, conscii!

Alterna vobis vulnera

Inferre tandem parcite.

Quem vos doletis, noster est

Error, furorque criminum:

Totum scelus fatentibus

Partem doloris reddite.

Qui natus es de Virgine,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

AD LAUDES.

Illaesa, te, puerpera,

Non fecerat matrem dolor;

Nascente quem nesciveras,

Orbata sentis Filio.

Dum te salutat ultimum,

Natoque tradit alteri,

Natumque tradit alterum,

In morte Christum parturis,

Non ejulantem cernimus,

Non ungue vellentem comas:

Silensque plus novit pati

Virtus dolore fortior.

Qui natus es de Virgine,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

IN TEMPORE PASCHALI,
Usque ad Ascensionem Domini.

AD OFFICIUM NOCT.

Adeste, Coelitum chori,

Laetum sonantes canticum,

Dum liber inter mortuos,

Christus sepulchrum deserit.

Frustra sepulcro milites

Apponit insanus furor:

Frustra specus gens perfida

Firmat sigillis ostium.

Inanis absistat metus:

Hinc nemo corpus auferet,

Sed vi reviviscet sua

Qui sponte mortem pertulit.

Clausa, sigillis integris,

Exire spelunca potest,

Quem matris alvo Virginis

Effudit illaesus pudor.

Ridebat hunc turpi trabe

Vesana pendentem cohors:

Descendat, inquit, et Deum

Illi Patrem fatebimur.

At tu, paternis obsequens

Ad usque mortem legibus,

Orbem sacerdos victima

Toto piabas sanguine.

Non ille descendit cruce;

Plus fecit; ecce mortuus

Se reddit ipse lumini,

Deo natum jam credite.

Da, Christe, nos tecum mori;

Tecum simul da surgere:

Terrena da contemnere;

Amare da coelestia.

Sit laus Patri; laus Filio,

Qui nos, triumphata nece,

Ad astra secum dux vocat:

Compar tibi laus, Spiritus.

AD LAUDES.

Aurora lucis dum novae

Spargit polum fulgoribus,

Victoris Agni jubilans

Orbis triumphos personet.

Fuso Redemptor sanguine

Piavit orbis crimina:

Scissoque sanctuarium

Patere dat velamine.

Granum solo reconditum

Iners manere non potest;

Vix mortuum jam germinat:

Hinc quanta pullulat seges!

Non destruuntur funere,

Sed seminantur corpora;

Fecit resurgendi viam

Surgens ab inferis Deus.

Affixa cum Christo cruci,

Christo caro commortua,

Et ipsa surget splendidis

Christi decora dotibus.

Da, Christe, nos tecum mori;

Tecum simul da surgere:

Terrena da contemnere;

Amare da coelestia.

Sit laus Patri; laus Filio,

Qui nos, triumphata nece,

Ad astra secum dux vocat:

Compar tibi laus, Spiritus.

AD PRIMAM, TERTIAM, SEXTAM, ET NONAM.

(In finem Hymnorum.)

Da, Christe, nos tecum mori;

Tecum simul da surgere:

Terrena da contemnere;

Amare da coelestia.

Sit laus Patri; laus Filio,

Qui nos, triumphata nece,

Ad astra secum dux vocat:

Compar tibi laus, Spiritus.

AD VESPERAS.

Forti tegente brachio,

Evasimus rubrum mare,

Tandemque durum perfidi

Jugum tyranni fregimus,

Nunc ergo laetas vindici

Grates rependamus Deo;

Agnique mensam candidis

Cingamus ornati stolis.

Hujus sacrato corpore,

Amoris igne fervidi,

Vescamur atque sanguine:

Vescendo, vivimus Deo.

Jam Pascha nostrum Christus est,

Hic agnus, haec est victima,

Cruore cujus illitos

Transmittit ultor Angelus.

O digna coelo victima,

Mors ipsa per quam vincitur,

Per quam refractis inferi

Praedam relaxant postibus.

Christus sepulcri faucibus

Emersus ad lucem redit;

Hostem retrudit tartaro,

Coelique pandit intima.

Da, Christe, nos tecum mori;

Tecum simul da surgere:

Terrena da contemnere;

Amare da coelestia.

Sit laus Patri; laus Filio,

Qui nos, triumphata nece,

Ad astra secum dux vocat:

Compar tibi laus, Spiritus.

AD COMPLETORIUM.

Jesu, redemptor seculi,

Qui tertio post funera

Redux ab inferis die,

Mortem resurgendo necas.

Nox atra jam terras premet,

Mergetque somno lumina:

Hostis furorem perfidi,

Artesque coecas disjice.

Ut justa dum curas Ievat,

Et corpus instaurat quies:

Sic membra somnus occupet,

Ne corda torpor opprimat.

Da, Christe, nos tecum mori;

Tecum simul da surgere:

Terrena da contemnere;

Amare da coelestia.

Sit laus Patri; laus Filio,

Qui nos, triumphata nece,

Ad astra secum dux vocat:

Compar tibi laus, Spiritus.

IN ASCENSIONE DOMINI.

AD PRIMAS ET SECUNDAS VESPERAS.

Opus peregisti tuum:

Te, Christe, victorem necis

Aeterna, quam reliqueras,

Coelo reposcit gloria.

Jam nube vectus fulgida,

Terras jacentes despicis:

Educta longo carcere

Regem sequuntur agmina.

Mirante turma coelitum,

Panduntur aeternae fores;

Ovansque sublimem Patris

Homo Deus scandis thronum.

Illic patronus, pontifex,

Pacis sequester, quem tua

Semel profudit caritas,

Offerre pergis sanguinem.

Illinc adornas et foves

Ecclesiam sponsus tuam;

Cunctisque vitam dividis,

Infusa ceu mens, artubus.

Illinc tot inter praelia

Periclitantem sustines;

Das militanti vincere,

Palmam triumphanti paras.

Quo, Christe, praecedis caput,

Huc integrum corpus vocas:

Vestigiis tritam tuis

Fac membra sectentur viam.

Qui victor ad coelum redis,

Jesu, tibi sit gloria,

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

AD OFFICIUM NOCT.

Promissa, tellus, concipe gaudia;

Te fausta coelo conciliat dies:

Deus tumentes ponet iras:

Sancta tuus Mediator intrat.

Tu, Christe, victor mortis et inferi,

Cruore partam suscipe gloriam:

Procede, regna, sume sceptrum:

Subjicitur tibi totus orbis.

Quid obstupentes suspicitis polo,

O vos, euntem, discipuli, Deum?

Ut nunc Redemptor, scandit astra,

Sic veniet metuendus ultor.

O Christe, dextrae qui Patris assides,

Fac nos triumphi participes tui:

Certamen urget: militemus,

Et duce te, superemus hostem.

Laus summa Patri, qui Genitum polo

Pads perennis suscipit obsidem:

Laus, qui triumphat, summa Nato:

Par tibi laus, utriusque Nexus.

AD LAUDES.

Jesu, nostra redemptio,

Amor et desiderium,

Deus creator omnium,

Homo in fine temporum.

Quae te vicit clementia,

Ut nostra ferres crimina,

Crudelem mortem patiens,

Ut nos a morte tolleres?

Inferni claustra penetrans,

Tuos captivos redimens,

Victor triumpho nobili,

Ad dextram Patris residens.

Ipsa te cogat pietas

Ut mala nostra superes

Parcendo, et voti compotes

Nos tuo vultu saties.

Tu esto nostrum gaudium,

Qui es futurus praemium:

In te sit nostra gloria

Per cuncta semper secula.

IN OCTAVA ASCENSIONIS.

AD PRIMAS VESPERAS.

Felix dies mortalibus,

Qua per profusum sanguinem

Homo Deus clausas diu

Intravit aeternas domos!

Nos membra, quo nostrum caput,

Quo dux praeivit, ibimus:

Si jungat una mens simul,

Nos una junget gloria.

Discessit et suis adest,

Praesente semper Spiritu,

Miscens suo se corpori

Omnes in artus influit.

At illa quae! qualis dies!

Dies tremenda sontibus,

Dum sede descendens sua

Redibit ultor criminum.

Damnatus insons a reis

Partes resumet judicis,

Ad cujus ora contrement

Dijudicandi judices.

Ut morte dignos solveret,

Morti volens se subdidit:

Cui mors Dei non proderit,

Vindicta qualis imminet!

Quem noxa lethalis premit,

Praevertat iram Numinis;

Largisque prudens debitos

Extinguat ignes fletibus.

Venture Judex seculi,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

AD OFFICIUM NOCT.

Sensus quis horror percutit?

Coelum profundum scinditur:

Christum sedentem nubibus

Hinc inde stipant agmina.

Feralis ad sonum tubae

Mors jussa reddit mortuos,

Quos ad tribunal Judicis

Urgent coactos Angeli.

Pios locans ad dexteram,

Repellit ad laevam reos:

Novit gregem Pastor suum,

Oves ab haedis segregat.

Ad Judicis sedent latus,

Quicumque, spretis omnibus,

Fugere mundum pauperes,

Deum secuti pauperem.

Crux ante Judaeis probrum,

Ludibrium crux gentibus,

Terror reis, probis amor,

Summo micabit aethere.

Fixere quem dirae trabi,

Cernrent, pavebunt, ingement:

Vultu beabit quo suos,

Hoc territabit impios.

Fac, Christe, ne mores bonos

Contage mundus inquinet:

Secerne nos ab improbis

Ne misceamur sontibus.

Venture Judex seculi,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

AD LAUDES ET VESPERAS.

Nobis, olympo redditus

Qui, Christe, sedes praeparas,

Nos exules in patriam

Trahas amoris nexibus.

Bonis abundans omnibus,

Ingens eris merces, Deus.

Quam longa pro poena brevi

Tuos manebunt gaudia!

Tunc ore nudo, qualis es,

Quantusque, te videbimus,

Amabimus te jugiter,

Te jugiter laudabimus.

Si quos amas, non deseris,

Nostrae salutis obsidem

Mittas ab altis sedibus,

Qui nos adoptet, Spiritum.

Venture Judex seculi,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

IN VIGILIA PENTECOSTES.

AD OFFICIUM NOCT.

O Christe, qui noster poli

Praecursor intras regiam,

Quos hic jacentes respicis,

Sursum voca, sursum rape.

Ad illa fac nos currere,

Amore casto gaudia,

Terrena quae mens non capit,

Quae sola perspicit fides:

Ubi laborum praemium

Dat ipse se suis Deus;

Et ut beatos expleat,

In omnibus fit omnia.

Qui nos ad istam gratia

Ducat potenti gloriam,

Nunc e supernis sedibus

Emitte nobis Spiritum.

Qui patris ad dextram sedes,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

AD LAUDES.

Supreme Rector coelitum,

Qui morte devicta potens,

Cruore signatam tuo

Ad astra pandis semitam:

Alto benignus e throno,

E Patris almi dextera,

Quos hic relinquis orphanos,

Non intueri desinas.

Nos, Christe, tot doloribus

Quos parturisti, respice;

Quos obstetrice lancea

Apertus effudit sinus.

Parta tuis laboribus

Jam tu potiris gloria:

Nunc hora; promissum Patris

Nunc mitte nobis Spiritum.

Qui Patris ad dextram sedes,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

IN DIE PENTECOSTES.

AD PRIMAS VESPERAS.

Veni, superne Spiritus:

Purgata Christi sanguine,

Tuique terra jam capax,

Expandit arentes sinus.

Christi petentis aethera

Exsolve promissam fidem,

Et nostra praesens igneo

Munda lavacro pectora.

Lugemus amissum Patrem;

Te nostra tangat orbitas:

Solare moestos; anxiis

Spem redde, qui solus potes.

Docere quae Christus rudes

Prudens alumnos distulit,

Haec praeparatis insere

Novus magister mentibus.

Olim per umbras vatibus

Retecta paucis veritas,

Nunc orbe toto dissitis

Per te patescat gentibus.

Divina jam nos unctio

Informet omnes: hactenus

Mutis aratam litteris

Inscribe legem cordibus.

Sit laus Patri; laus Filio:

Utrumque qui nectis, Deus,

Utrique compar, sit tibi

Decus perenne, Spiritus.

AD OFFICIUM NOCT.

Inter sulphurei fulgura turbinis,

Flammarumque globos et sonitum tubae,

Antiquam veteri, monte Sina super,

Legem das populo, Deus.

His infida probas corda pavoribus;

Et peccare vetas, aut pretium mori:

Verum terribiles quid parient minae?

Quo tantus recidet tremor?

En fumantis adhuc montis ad infima

Plebs oblita datam continuo fidem,

Brutam perfida plebs effigiem colit,

Veri Numinis in locum.

Heu mens nostra, Deus, te sine quid potest?

Lucem prome animis; cordis aheneam

Molli duritiem; redde, potes, Deus,

Voci nos dociles tuae.

Sit laus summa Patri, summaque Filio;

Sit par, alme, tibi laus quoque, Spiritus,

Per quem legis amor cordibus insitus

Dat quod lex jubet, exequi.

AD LAUDES.

Audimur: almo Spiritus

Descendit e sinu Patris,

Aegrisque fert mortalibus

Promissa coeli munera.

Quot proditur miraculis

Praesentis adventus Dei!

Jam tota sublimi domus

Repente flatu personat.

Puro caducus aethere,

Candentis ad linguae modum,

In considentum verticem

Ignitus imber depluit.

Quae flamma summas alluit

Innoxio tactu comas,

Haec gliscit arcanis simul

In pectus et mentem viis.

Stupente turba gentium,

Linguis loquuntur omnibus,

Vatum crepant oracula;

Quidquid profantur, ignis est.

Inter profandum, Spiritus

In audientes irruit,

Instincta quo passim nova

Surgit Prophetarum seges.

Sit laus Patri; laus Filio:

Par sit tibi laus, Spiritus,

Afflante quo mentes sacris

Lucent et ardent ignibus.

AD TERTIAM.

Veni, Creator Spiritus,

Mentes tuorum visita,

Imple superna gratia

Quae tu creasti pectora.

Qui Paracletus diceris,

Donum Dei altissimi,

Fons vivus, ignis, caritas,

Et spiritalis unctio;

Tu septiformis munere,

Dextrae Dei tu digitus,

Tu rite promissum Patris,

Sermone ditans guttura:

Accende lumen sensibus,

Infunde amorem cordibus,

Infirma nostri corporis

Virtute firmans perpeti.

Hostem repellas longius,

Pacemque dones protinus;

Ductore sic te praevio,

Vitemus omne noxium.

Per te sciamus da Patrem,

Noscamus atque Filium,

Te utriusque Spiritum

Credamus omni tempore.

Sit laus Patri; laus Filio;

Par sit tibi laus, Spiritus,

Afflante quo mentes sacris

Lucent et ardent ignibus.

AD SECUNDAS VESPERAS.

Quo vos Magistri gloria, quo salus

Invitat orbis, sancta cohors, Dei

Portate verbum: vos reposcit

Prima seges, pia cura fratrum.

Proh! quanta messis protinus extitit!

Ter mille verbum concipiunt viri:

Deoque maturante, reddunt

Multiplicem, bona terra, fructum.

Compuncta passim pectora fletibus

Moerent amaris, atque piaculo

Ardent salutaris lavacri

Praeteritas abolere labes.

At non Hebraeis limitibus sacer

Haerebit ardor. Sol habitabiles

Qua lustrat oras, hac triumphis

Materies patet ampla vestris.

Jam mille divum templa solo ruunt:

Cedit superbae vis sapientiae,

Cedunt tyranni, victa cedit

Carnificum rabies furentum.

Novum potentis gratia Spiritus

Creavit orbem: nos quoque, nos tuae

Succendat ardor caritatis,

Alme Deus, renovetque totos.

Laus summa Patri, summaque Filio;

Sit, sancte, compar laus tibi, Spiritus,

Quo dua mitescunt, novasque

Concipiunt pin corda flammas.

AD COMPLETORIUM.

Adsis superne Spiritus,

Pater benigne pauperum:

Sinuque fundas uberi

Promissa terris munera.

Dum nox creati luminis

Jubar tenebris obruit,

Splendere tu non desinas,

Lux increata mentium.

Tu cordis hospes intimus.

Dulcis laborum tu quies;

Tu fletibus quos elicis

Divina misces gaudia.

Totius o fons gratiae,

Certare da nos fortiter:

Certantibus da vincere,

Vincentibus da praemium.

Sit laus Patri, laus Filio:

Par sit tibi laus, Spiritus,

Afflante quo mentes sacris

Lucent et ardent ignibus.

IN FESTO TRINITATIS.

AD PRIMAS VESPERAS.

Ter sancte, ter potens Deus,

Incomprehensa Trinitas:

O lux perennis! propriis

O ter beata gaudiis!

O vera semper Unitas!

O una semper Veritas!

O sancta semper, quae bonum

Diffundis omne, Caritas!

Te densa circum nubila,

Te circum inaccessum jubar,

Quod intus ardent Angeli

Circum trementes cernere.

Te confitetur in tuo

Et plebs renata nomine;

Firmaque praelibat fide

Amor quod ambit praemium.

Da posse quod jubes, Pater:

Da scire, Fili, quod doces:

Fac corde toto, Spiritus,

Nos velle quod probas bonum.

Praesta, Pater piissime,

Patrique compar Unice,

Sancto simul cum Spiritu,

Regnans per omne seculum.

AD OFFICIUM NOCT.

Sublime Numen, ter potens, ter maximum,

Incomprehensum lucis immensae jubar,

Simplex et unus, et tribus constans Deus,

Te res creatae laude jugi concinant.

Tu Trinitatis fons inexhaustus, Pater,

Filique nascens Patris aeterno sinu,

Ac sancte manans e duobus Spiritus,

Nil vos in una dividit substantia.

Persona triplex: una jungit Unitas,

In Patre semper Natus; in Nato Pater;

Uterque sacro semper est in Spiritu;

In Patre semper, inque Nato Spiritus.

Sed nullus horum quemlibet vincit, gradu

Vel major extat, vel prior potentia:

Aequale regnum, parque majestas trium,

Origo nulli dignius confert bonum.

Rerum creator, laus tibi, vivens Pater:

Laus aequa, mundum qui redemit, Filio:

Quo nos supernis ignibus succendimur,

Compar in aevum Flamini sit gloria.

AD LAUDES.

O luce quae tua lates,

Beata semper Trinitas,

Te confitemur, credimus,

Pioque corde quaerimus.

O sancte sanctorum Pater!

O Nate de Deo Deus!

O caritatis vinculum,

Jungens utrumque, Spiritus!

Ut se videt totum Pater,

Coaeva Proles nascitur;

Amorque quo se diligunt,

Et ipse procedit Deus.

Est totus in Nato Pater,

In Patre totus Filius;

Natoque plenus ac Patre

Inest utrique Spiritus.

Quod Natus est, hoc Spiritus;

Hoc est uterque quod Pater:

Tres una summa Veritas:

Tres una summa Caritas.

Aeterna Patri gloria,

Natoque sit cum Spiritu,

Qui vivit et regnat Deus

In seculorum secula.

IN FESTO CORPORIS CHRISTI.

AD OFFICIUM NOCT.

Sacris solemniis juncta sint gaudia,

Et ex praecordiis sonent praeconia:

Recedant vetera, nova sint omnia,

Corda, voces, et opera.

Noctis recolitur coena novissima,

Qua Christus creditur agnum et azyma

Dedisse fratribus, juxta legitima

Priscis indulta patribus.

Post agnum typicum, expletis epulis,

Corpus Dominicum datum discipulis,

Sic totum omnibus, quod totum singulis,

Ejus fatemur manibus.

Dedit fragilibus corporis ferculum;

Dedit et tristibus sanguinis poculum,

Dicens: Accipite quod trado vasculum;

Omnes ex eo bibite.

Sic sacrificium istud instituit,

Cujus officium committi voluit

Solis Presbyteris, quibus sic congruit

Ut sumant, et dent ceteris.

Panis angelicus fit panis hominum:

Dat panis coelicus figuris terminum:

O res mirabilis! manducat Dominum,

Pauper, servus, et humilis.

Te, trina Deitas, unaque, poscimus;

Sic nos tu visita sicut te colimus:

Per tuas semitas duc nos quo tendimus,

Ad lucem quam inhabitas.

AD LAUDES.

Verbum supernum prodiens,

Nec Patris linquens dexteram,

Ad opus suum exiens,

Venit ad vitae vesperam.

In mortem a discipulo

Suis tradendus aemulis,

Prius in vitae ferculo

Se tradidit discipulis.

Quibus sub bina specie

Carnem dedit et sanguinem;

Ut duplicis substantiae

Totum cibaret hominem.

Se nascens dedit socium,

Convescens in edulium:

Se moriens in pretium,

Se regnans dat in praemium.

O salutaris Hostia,

Quae coeli pandis ostium:

Bella premunt hostilia;

Da robur, fer auxilium.

Qui carne nos pascis tua,

Sit laus tibi, Pastor bone,

Cum Patre cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

AD SECUNDAS VESPERAS.

Pange, lingua, gloriosi

Corporis mysterium,

Sanguinisque pretiosi

Quem in mundi pretium,

Fructus ventris generosi,

Rex effudit gentium.

Nobis datus, nobis natus

Ex intacta Virgine,

Et in mundo conversatus,

Sparso verbi semine,

Sui moras incolatus

Miro clausit ordine.

In supremae nocte coenae

Recumbens cum fratribus.

Observata lege plene,

Cibis in legalibus,

Cibum turbae duodenae

Se dat suis manibus.

Verbum caro panem verum

Verbo carnem efficit:

Fitque sanguis Christi merum;

Et si sensus deficit,

Ad firmandum cor sincerum

Sola fides sufficit.

Tantum ergo Sacramentum

Veneremur cernui;

Et antiquum documentum

Novo cedat ritui:

Praestet fides supplementum

Sensuum defectui.

Genitori, genitoque

Laus et jubilatio,

Salus, honor, virtus quoque

Sit et benedictio:

Procedenti ab utroque

Compar sit laudatio.

AD PRECES SEROTINAS.

(Per Octavam.)

Adoro te devote, latens Deitas

Quae sub his figuris vere latitas:

Tibi se cor meum totum subjicit,

Quia te contemplans totum deficit.

Visus, tactus, gustus in te fallitur,

Sed auditu solo tuto creditur:

Credo quidquid dixit Dei Filius;

Nil hoc Veritatis verbo verius.

In cruce latebat sola Deitas,

At hic latet simul et humanitas:

Ambo tamen credens atque confitens,

Peto quod petivit Latro poenitens.

Plagas, sicut Thomas, non intueor;

Deum tamen meum te confiteor:

Fac me tibi semper magis credere,

In te spem habere, te diligere.

O memoriale mortis Domini,

Panis vivus, vitam praestans homini,

Praesta meae menti de te vivere,

Et te illi semper dulce sapere.

O fons puritatis, Jesu Domine,

Me immundum munda tuo sanguine,

Cujus una stilla salvum facere

Totum quit ab omni mundum scelere.

Jesu, quem velatum nunc aspicio,

Oro, fiat illud quod tam sitio:

Ut, te revelata cernens facie,

Visu sim beatus tuae gloriae.

COMMUNE
ET
PROPRIUM DE FESTIS.

Dec. 8.
IN CONCEPTIONE BEATAE
MARIAE VIRGINIS.

AD SECUNDAS VESPERAS.

Ut sol decoro sidere

Splendescit, umbrae nescius;

Sic, Virgo, nullam pectore

Admittis umbram criminis.

Ut luna, coelos recreans,

Vincit tenebras lumine;

Sic tota fulges, et tuum

Sic nulla nox laedit decus.

Ut floret, horti gloria,

Candore puro, lilium;

Color tibi, flos Virginum,

Sic purus aeternum manet.

Ut unda, vitro purior,

Vultum fidelis exhibet;

Sic mente sinceram Dei,

Virgo, refers imaginem.

Sit laus Patri, laus Filio,

Sit par tibi laus, Spiritus,

Dignam Deo qui Virginem

Formans ab ortu praeparas.

Jan. 25.
IN CONVERSIONE S. PAULI.

AD PRIMAS VESPERAS.

Pastore percusso, minas

Spirabat et caedes lupus;

Sparsumque vastabat gregem,

Te, Christe, Saulus nesciens.

Et jam catenas stringere,

Ferox parabat, jam cruces;

Sed o! repente sternitur,

Verboque perculsus ruit.

Quid, Saule, Saule, quid struis?

Agnosce victricem manum:

Coelo reluctari nefas;

Absiste Jesum persequi.

Jam tendit imbelles manus;

Jam colla submittit jugo:

Stupens jacet, clamat tremens:

Quid, Christe, quid victor jubes?

Ex hoste miles, ex lupo

Agnus, gregi se devovet;

Et raptor ipse nobili

Raptus triumpho ducitur.

O celsa cedrorum, Deus,

Qui voce vertis culmina!

O qui potenti subjicis

Mentes superbas gratiae!

Tu, Pastor, infensas tuo

Vires ovili contere;

Et nostra, si quid devium,

Ad te reflecte pectora.

Uni sit et trino Deo

Suprema laus, summum decus,

De nocte qui nos ad suae

Lumen vocavit gloriae.

AD OFFICIUM NOCT.

Quos in hostes, Saule, tendis?

Quo furore percitus?

Immolare quid tot ardes

Innocentes victimas?

Insequendo quem lacessis,

Senties mox vindicem.

Christus instat; impotentem

Caecat, urget, dejicit:

Ille cedit imperanti,

Seque totum subjicit:

Insecutor ante Christi,

Praeco Christum personat.

Ante plenus qui minarum

Praeparabat vincula,

Nunc tremens, nec jam rebellis,

Per manus deducitur:

Qui lupus rapax furebat,

Nunc in agnum vertitur.

Dura, Christe, quam potenti

Corda versas dextera!

Qui tuum delere nomen

Vult tuorum sanguine,

Universum mox per orbem

Ipse clarabit suo.

Sit suprema laus Parenti,

Qui creavit omnia:

Filioque qui redemit

Morte nos volens sua:

Par et illi, cujus almo

Confovemur halitu.

AD LAUDES.

Quae gloriosum tanta coelis evocat

Te, Christe, causa? tune rursum visere

Mundum redemptor? tune Judex seculi?

Novumne prodis ultor hostem perdere?

Heu quam cruentus persecutor! quam ferox

Insurgit! horret, ac fugit grex qua premit;

Humana tanto nulla par hosti manus:

Te, Christe, sparsae vindicem poscunt oves.

Hunc ergo voce victor una subjicis;

Totum sed uno subdis in Saulo tibi,

Vincisque mundum; sternis ut mox erigas,

Agnisque praedam dividat lupus tuis.

Sit Trinitati sempiterna gloria,

Honor, potestas, atque jubilatio,

In unitate, quae gubernans omnia,

Per cuncta regnat seculorum secula.

Feb. 2.
IN PRAESENTATIONE DOMINI.

AD PRIMAS VESPERAS.

Templi sacratas pande, Sion, fores;

Christus sacerdos intrat et hostia:

Cedant inanes veritati,

Quae se animis aperit, figurae.

Non immolandi jam pecudum greges,

Fumabit ater non cruor amplius;

En ipse placando Parenti

Ipse suis Deus adstat aris.

Virgo latentis conscia Numinis,

Demissa vultus, quem peperit Deum,

Hunc gestat ulnis; pauperumque

Munera fert teneras volucres.

Hic omnis aetas, omnis et adstitit

Sexus, propinquo Numine plenior;

Omnes anhelantis tot annos

Nunc fidei pretium reportant.

Testes tot inter, magnanimo, Deus,

Tibi litabat firma silentio

Verbi silentis muta mater:

Cuncta animo penitus premebat.

Sit summa Patri, summaque Filio,

Sanctoque compar gloria Flamini.

Sanctae litemus Trinitati

Perpetuo pia corda cultu.

AD OFFICIUM NOCT.

Fumant Sabaeis templa vaporibus;

Nos sacra poscunt: jam praeit hostia;

Sequamur omnes, et vicissim

Puro animo memores litemus.

Lumen ministret splendidior fides:

Ministret ignes flammea caritas;

Fundatque divinos honores

Innocuae bona fama vitae.

Vitae nocentis quid trahimus moras?

Sit fas beato cum sene commori;

Ut quem sub aris immolatum

Vidimus, hoc etiam fruamur.

Sit summa Patri, summaque Filio,

Sanctoque compar gloria Flamini;

Sanctae litemus Trinitati

Perpetuo pia corda cultu.

AD LAUDES.

Qui sacris hodie sistitur aris,

Stat signum populis omnibus infans:

Idem Judaicae gloria gentis,

Et toti nova lux addita mundo.

Plausus insolitos audit uterque

Miraturque parens: vota faventum

Votis excipiunt, et sua laetis

Gratantum ominibus gaudia miscent.

Afflatae subito Numine mentes

Vix sese capiunt: spesque salutis

Hac inclusa tenus corde sub imo,

Ipsis jam manibus prensa tenetur.

Quem videre procul mente Prophetae,

Nunc te das oculis, Christe, fruendum;

Mox idem feries, ora resolvens,

Dictis attonitas grandibus aures.

Si nostris modo te sensibus aufers,

Horum firma fides suppleat usum;

Hac te, Christe, manu tangere fas est:

In templis resides nunc quoque nostris.

Aeterno sit honor lausque Parenti:

Qui placare paras victima Patrem,

Aequalis tibi sit gloria, Nate:

Amborum similis laus sit amori.

AD SECUNDAS VESPERAS.

Stupete, gentes; fit Deus hostia:

Se sponte legi Legifer obligat:

Orbis Redemptor nunc redemptus:

Seque piat sine labe mater.

De more matrum, Virgo puerpera

Templo statutos abstinuit dies.

Intrare sanctum quid pavebas,

Facta Dei prius ipsa templum?

Ara sub una se vovet hostia

Triplex: honorem virgineum immolat

Virgo sacerdos, parva mollis

Membra puer, seniorque vitam.

Eheu! quot enses transadigent tuum

Pectus! quot altis nata doloribus,

O Virgo! Quem gestas, cruentam

Imbuet his sacer Agnus aram.

Christus futuro, corpus adhuc tener,

Praeludit insons victima funeri:

Crescet; profuso vir cruore,

Omne scelus moriens piabit.

Sit summa Patri, summaque Filio,

Sanctoque compar gloria Flamini;

Sanctae litemus Trinitati

Perpetuo pia corda cultu.

Mar. 25.
IN ANNUNCIATIONE ET INCARNATIONE DOMINI.

AD PRIMAS VESPERAS.

Haec illa solemnis dies,

Dies salutis nuntia,

Qua missa coelo tristibus

Venere terris gaudia.

Unius omnes crimine

Casu gravi lapsi sumus:

Ut ipse lapsos erigat,

Descendit in terras Deus.

Qui Patris aeterno sinu

Aeterna Proles nascitur,

Obnoxius fit tempori,

Sinum nec horret Virginis.

Mortale corpus induit,

Orbi piando victimam;

Ut innocenti sanguine

Scelus nocentum diluat.

Qui cuncta complet numine,

Nostros se in artus colligit:

Ut nos reducat ad Deum,

Et ipse nobiscum Deus.

Mundo redemptor qui venis,

Fili, tibi laus maxima

Cum Patre: nec tibi minor

Laus, utriusque Spiritus.

AD OFFICIUM NOCT.

Coelestis Ales nuntiat

Implenda mox mysteria:

Virtute foecunda Deus

Illapsus implet Virginem.

Qualis stupendo gloria

Te, Virgo, de partu manet!

Conceptus in tuo sinu,

Natus Deo, nunc est tuus.

De virginali sanguine,

Quem nulla labes inficit,

Fingente sancto Spiritu,

Christi caro compingitur.

Nobis per hanc mortalibus

Lactescit esca Coelitum:

Nos pascit infantes homo,

Qui pascit angelos Deus,

Mundo redemptor qui venis,

Fili, tibi laus maxima

Cum Patre: nec tibi minor

Laus, utriusque Spiritus.

AD LAUDES.

Pulsum supernis sedibus,

Umbris tot annos obsitum,

Coelestis ignarum viae,

Errabat humanum genus.

Coelestis en Rex curiae,

Ut monstret ad coelum viam

Secumque ducat exules,

Se sponte fecit exulem.

Se deviis praebet ducem,

Vires dat ambulantibus;

Est ipse qua ducit via;

Quo ducit, ipse terminus.

Deus, suprema Veritas,

Umbrata velo corporis,

Puris videnda mentibus,

Lustra tuo nos lumine.

Et tu, tuorum sis memor,

Quae, dum modesto pectore

Te dicis ancillam Dei,

Regina mundi diceris.

Mundo redemptor qui venis,

Fili, tibi laus maxima

Cum Patre: nec tibi minor

Laus, utriusque Spiritus.

Maii 1.
SS. PHILIPPI ET JACOBI APOSTOLORUM.

AD PRIMAS VESPERAS.

Dum morte victor obruta

Ab inferis Christus redit,

Vos pangimus, dirae necis

Vitaeque testes redditae.

Vobis datum prae ceteris

Latus Magistri cingere:

Vobis futurae sedulus

Arcana credit gloriae.

At, ille privatim suae

Dum nuntiat crucis probrum,

Cur horret humanus nimis,

Qui decipit sensus, amor?

Opportuit Christum pati,

Qui postea resurgeret:

Illinc homo verus patet;

Hinc se probat vere Deum.

Illos magister qui doces,

Tu Christe, tu nos erudi:

Si quid latet, tu detege;

Amare da quod jam patet.

Da, Christe, nos tecum mori;

Tecum simul da surgere:

Terrena da contemnere;

Amare da coelestia.

Sit laus Patri; laus Filio;

Qui nos, triumphata nece,

Ad astra secum dux vocat:

Compar tibi laus, Spiritus.

AD OFFICIUM NOCT.

Praedicta Christi mors adest;

At vos timori parcite:

Nil inde, nil caros pius

Remittet in fratres amor,

Durate fortes; irritos

Mundi tumultus spernite:

Deo volente, turbini

Serena succedet dies.

Coeli perenne gaudium

Solabitur luctus breves;

Brevem triumphum seculi

Aeternus obruet dolor.

Qui carne frater in suo

Mortem peremit corpore,

Divinitatis vos suae

Dignabitur consortio.

Da, Christe, nos tecum mori;

Tecum simul da surgere:

Terrena da contemnere,

Amare da coelestia.

Sit laus Patri; laus Filio,

Qui nos, triumphata nece,

Ad astra secum dux vocat:

Compar tibi laus, Spiritus.

AD LAUDES.

Regnis paternis debitus

Cruore quae pandit suo,

Vos propter hospes exteras

Adhuc colit terras Deus.

Ignota tardis mentibus

Patere dat mysteria,

Per mille praesagas sui

Se detegens imagines.

En immolandus a Patre,

Suum ferens lignum Puer:

En Agnus ille, sanguine

Qui tincta servat limina.

Amoris o quae pignora!

Vobis oves credit suas:

Ligare dat, dat solvere

Quae solvit et ligat Deus.

Da, Christe, da tecum mori:

Tecum simul da surgere:

Terrena da contemnere;

Amare da coelestia.

Sit laus Patri; laus Filio,

Qui nos, triumphata nece,

Ad astra secum dux vocat:

Compar tibi laus, Spiritus.

Maii 6.
S. JOANNIS APOSTOLI
ANTE PORTAM LATINAM.

AD PRIMAS ET SECUNDAS VESPERAS.

Urbem Romuleam quis furor incitat?

Christi discipulus Caesare judice

Damnatus rapitur: nil venerabilis

Frontis canities movet.

In fervens olei conjicitur mare:

Nil aestus nocuit, flamma sed hospiti

Parcit blanda suo; ceu pugil ungitur,

Hinc et fortior exilit.

Edicto steriles pulsus in insulas

Exul tunc socio perfruitur Deo:

Hic ventura videt, quae calamo notans

Sublustri nebula tegit.

Sic nos Christus amet, sic doceat pati;

Discamusque mori, simus ut et necis

Sacrae participes: non aliis patet

Coelum conditionibus.

Patri maxima laus, maxima Filio,

Amborumque sacro maxima Flamini:

Haec est certa fides, fontibus e tuis

Quam divinitus hausimus.

AD LAUDES.

Jussu tyranni pro fide

Pulsus, Joannes, exulas:

Fertur volatu libero

Mens celsa supra sidera.

Illic revelat se tibi

Qui mortuus vivit Deus,

Agnus salutis hostia,

Et morte devicta leo.

Arcana te vatem docet

Regni sui mysteria:

Pandit cruore Martyrum

Ubique spargendam fidem.

Da, Christe, nos tecum mori;

Tecum simul da surgere;

Terrena da contemnere;

Amare da coelestia.

Sit laus Patri; laus Filio,

Qui nos, triumphata nece,

Ad astra secum dux vocat:

Compar tibi laus, Spiritus.

Junii 11.
S. BARNABAE APOSTOLI.

AD PRIMAS ET SECUNDAS VESPERAS.

Coelo datur quiescere,

Terris relictis, Barnaba:

Solemnis haec affert tuis

Finem dies laboribus.

Quem propter, agro vendito,

Opes caducas deseris,

Magno rependens foenore

En fundus ipse fit tuus.

Tu sacra per jejunia,

Tu publicas inter preces,

Jubente sancto Spiritu,

Christi crearis nuntius.

Quas non adis mundi plagas,

Pauli laborum particeps?

Vos unus ambo spiritus,

Vos una junxit caritas.

Quam vestra gens Christi fidem

Luci rebellis reppulit,

Nil haesitantes barbaris

Portastis illam gentibus.

Fac, Christe, nostris se tuum

Cum lumen offert mentibus,

Amore ne noctis suae

Coeleste donum respuant.

Da, Christe, nos tecum mori;

Tecum simul da surgere:

Terrena da contemnere;

Amare da coelestia.

Qui Patris ad dextram sedes,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

Junii 24.
NATIVITATIS S. JOANNIS BAPTISTAE.

AD PRIMAS VESPERAS.

Christe, prolapsi reparator orbis,

Ut tuum casto celebremus omnes

Ore Baptistam, maculas profani

Elue cordis.

Hunc paraturum Domino sequenti

Semitam prisci cecinere vates:

Vatibus cunctis fuit ipse major,

Judice Christo.

Hic et inclusus genitricis alvo,

Sentit exultans Dominum latentem;

Jamque coelesti trepidat venire

Obvius Agno.

Quid fide pendes dubia Sacerdos?

Muta torpebit tibi vox: at infans

Protinus nascens patriae resolvet

Vincula linguae.

Quin repromissam, subitus Propheta,

Cernis humano generi salutem;

Nuntias pacem, reserasque fatis

Grandibus ora.

Gaudet admirans populus stupetque:

Quis puer, clamant, erit iste, cujus

Se statim prodit manifesta tantis

Gloria signis?

Laus sit aeternae sua Trinitati,

Quae novam mundo paritura lucem,

Praevium Soli voluit Joannem

Surgere sidus.

AD OFFICIUM NOCT.

Exiit cunis pretiosus infans,

Munus Excelsi: venit ut tenello

Corpori robur, nova ditat intus

Gratia mentem.

Jamque conventus fugiens profanos,

Horridis blanda procul urbe lustris,

Militem Christo parat, innocentes

Saevus in artus.

Cinctus hirsuti spoliis cameli,

Arido vitam tolerare victu

Gaudet, insulsas medicans agresti

Melle locustas.

Scilicet, sacra stimulante flamma,

Perfidam natus renovare gentem,

Ad patrum mentes revocabit olim

Corda nepotum.

Qui creat mundum, sit honos Parenti:

Laus tibi compar, Reparator orbis:

Aequus amborum sit honos per omne

Tempus Amori.

AD LAUDES.

Nunc suis tandem novus e latebris

Prodit Elias, populisque Christum

Clamat, exprobrans sua viperinae

Crimina proli.

En Deus judex, Deus en propinquat

Ventilans fruges: superis recondet

Triticum cellis, paleasque diros

Tradet in ignes.

Hujus adventu, rigidum superbi

Deprimant montes caput; erigantur

Vallium passim cava: corrigantur

Prava viarum.

Sancte praecursor, date praeco lucis,

Excitet somno tua vox inertes;

Ut graves olim fugiamus Agni

Vindicis iras.

Summa laus Patri, genitoque Verbo:

Aequus amborum sit honos Amori,

Qui sacrum Christi pugilem potenter

Ungit et armat.

AD SECUNDAS VESPERAS.

Quid moras nectis? Domino jubenti

Cede: qui sacro lavat igne corda,

Hic tuis ardet manibus, Joannes,

Amne lavari.

Quis fuit sensus tibi, cum videres

Supplicis ritu dare colla pronum,

Cui pedum summo reputes honori

Solvere lora?

Cernis ut, nimbo rutilante, Christo

Spiritus, Patris comitante voce,

Incubat; sese Triadisque tota

Pandit imago?

Diligens instas operi minister;

Victimam mundi scelus auferentem

Praedicas agnum, digitoque fidus

Indice monstras.

Immemor laudis propriae, magistro

Debitos Christo properas alumnos

Reddere: ardebas minui, decebat

Crescere Christum.

Nec fidem vita sat erit probasse;

Vindicem laesi rigidum pudoris

Te manet carcer: Domino cruenta

Morte praeibis.

Laetus aeternum celebret Parentem

Orbis: aeternum celebret Parentis

Filium: par sit tibi laus per omne,

Spiritus, aevum.

Junii 29.
SS. PETRI ET PAULI APOSTOLORUM.

AD PRIMAS VESPERAS.

Quos junxit unus, vita dum mansit, labor,

Quos una clarat morte palma Martyres,

Ambo sacrati principes exercitus,

Coelo receptos una vos colit dies.

Vos, angularis cui subest Christus lapis;

Fundatis Aedem: mystico vos Corpori,

Cui praesidere gaudet augustum Caput,

Fulgere clara jussit ambo lumina.

In te potestas clavium, Petre, eminet;

Te, Paule, flumen irrigat scientiae:

Uterque Pastor, et magister, et parens,

Olimque mundo destinati judices.

Infirmitatem carnis experti tamen,

Nostis caducam fictilis testam luti;

Et consecuti gratiam, clientibus

Praestatis ultro quam pie poscunt opem.

Vos ergo votis supplicum solemnibus

Adeste: lapsis impetrate gratiam;

Ut Christianis assequamur moribus,

Quae sancta mundo tradidistis dogmata.

Sit sempiterno sempiterna laus Patri:

Petro supernus quem revelavit Pater,

Aeterne Fili, laus tibi sit maxima:

Sit par supremo laus decusque Flamini.

AD OFFICIUM NOCT.

Orbe nunc toto celebrentur ambo

Principes, orbis decus atque lumen,

Mille qui Christo peperere verbi

Semine gentes.

Auctor incoepti Deus: ille terras

Incolens, primas tibi, Petre, defert;

Mox vocat Paulum, seperas regressus

Victor ad arces.

Alter aeterni Patris eruditur

Voce delapsa: super astra raptus

Alter arcanae sacra veritatis

Flumina potat.

Quanta sub vili latitat potestas

Corpore! infirmos tua sanat umbra,

Petre: lethales tua, Paule, pellunt

Lintea morbos.

Mergitur ponto superante Petrus;

Naufragum Paulus fluitat per aequor:

Christe, ades, saevosque jubes utrique

Parcere fluctus.

Heu! fidem cernis titubare nostram:

Tu vacillantes rege, Christe, gressus.

Fac, Deus, tantos docili sequamur

Corde magistros.

AD LAUDES.

Jam nil Hebraeis, Gentium plebs, invide,

Dignata eisdem, fausta plebs, honoribus:

Ovile summus Pastor expandit suum,

Novusque primo grex adunaris gregi.

Promissa Patrum, Christe, natus exequi,

De stirpe Jacob quaeris amissas oves;

Petrumque, primo quem locavisti gradu,

Tanto labori sufficis vicarium.

Divina Gentes at simul clementia

Respectat; illis, Paule, Doctor mitteris:

Arcana profers tu Dei mysteria;

Tu christianae praeco fulges gratiae.

Utrimque fervet uberi fructu labor:

Judaeus, an sis barbarus, nil interest:

Diversa quamquam sors duobus obtigit,

Par universi cura succendit gregis.

Sit sempiterno sempiterna laus Patri:

Petro supernus quem revelavit Pater,

Aeterne Fili, laus tibi sit maxima:

Sit par supremo laus decusque Flamini.

AD SECUNDAS VESPERAS.

Tandem laborum, gloriosi principes

Fructum tenetis: fana passim corruunt:

Quin ipsa late Roma victrix gentium,

Se Christiano jam stupet subdi jugo.

Saevit Tyrannus; at triumphant victimae:

Alter per ensem victor, alter per crucem,

Coelo coronam laureati possident;

Fususque sanguis Christianos seminat.

Superba sordent Caesares cadavera,

Queis urbs litabat impii cultus ferax:

Apostolorum gloriatur ossibus,

Fixamque adorat collibus suis crucem.

Nunc o cruore purpurata nobili,

Novisque felix Roma conditoribus,

Horum trophaeis aucta, quanto verius

Regina fulges orbe toto civitas;

Sit semipterno sempiterna laus Patri:

Sit sempiternum Filio Patris decus:

Qui nectis ambos, aequus ambobus, tibi

Divine, sit laus sempiterna, Spiritus.

Junii 30.
IN COMMEMORATIONE S. PAULI APOSTOLI.

AD OFFICIUM NOCT.

Sat, Paule, sat terris datum

Post multa te certamina,

Cursu peracto, debita

Corona jam coelo manet.

Quot tu mari periculis,

Terraque jactatus malis!

Quot saxa, virgae, compedes!

Quot damna, curae, funera!

Nunc ille confixum suae

Qui te cruci dudum tenet,

Te Christus ad vitam vocat;

Tibique lucrum jam mori.

Sed caritatis viscera

Strictis coaretant nexibus;

Christoque quos tu parturis

Patrem reposcunt filii.

Verum paratur jam tibi

Finis laboris ardui,

Mercesque: bissenos thronus

Te poscit inter judices.

Uni sit et trino Deo

Suprema laus, summum decus,

De nocte qui nos ad suae

Lumen vocavit gloriae.

Julii 2.
IN VISITATIONE BEATAE MARIAE VIRGINIS.

AD PRIMAS VESPERAS.

Quo sanctus ardor te rapit,

O Virgo, flos o Virginum?

Quo tendis, et cito gradu

Conscendis alta montium?

Urget sacer te Spiritus

Toto repletam Numine:

Matris Dei jam dignitas

Nil caritati detrahit.

Tibi propinquam sanguine

Matrem puella visitas,

Concessa cui divinitus

Grataris alvi munera.

O quanta matrum gaudia!

Stupente natura, gravem

Anum stupes, quae Virginem

Foetam Deo te praedicat.

Absconditum sub intimo

Ceu nube, portabas sinu

Solem, suo qui protinus

Lustrabit orbem lumine.

Mundo redemptor qui venis,

Fili, tibi laus maxima

Cum Patre: nec tibi minor

Laus, utriusque Spiritus.

AD OFFICIUM NOCT.

Montes, superbum verticem,

Qua Virgo transit, subdite,

Cui se libenter sternerent

Vel ipsa coeli sidera.

Occulta quae latet domi,

Audet foras se prodere:

Semper sibi timens pudor

Se caritate protegit.

It illa, non nectit moras:

Fugit videri, nec minus

Fugit videri, ne suo

Quidquam pudori detrahat.

Beata quam pressit pede,

Tellus! beata semita!

Colles beati, qui simul

Cum matre sensistis Deum!

Beatiores hospites,

Vos o quibus coelestia,

Loquente matre Virgine,

Audire verba contigit!

Mundo redemptor qui venis,

Fili, tibi laus maxima

Cum patre: nec tibi minor

Laus, utriusque Spiritus.

AD LAUDES.

Ad prima verba Virginis,

Intus movente Spiritu,

In matris alvo conditus,

Infans Joannes gestiit.

Agnovit infantem Deum:

Quem sensit, ardet prodere;

Vates et infans, qua potest,

Adesse Christum nuntiat.

Hic jam Redemptoris vices,

Praeconis ille sustinet:

Materna claustra non vetant

Quin ambo munus impleant.

Felix puer, felix parens,

Felix sacerdos, et domus,

Qui per parentem Virginem

Deo fruuntur hospite!

Mundo redemptor qui venis,

Fili, tibi laus maxima

Cum Patre: nec tibi minor

Laus, utriusque Spiritus.

Julii 22.
S. MARIAE MAGDALENES.

AD PRIMAS VESPERAS.

Procul maligni cedite spiritus;

Nunc imperanti cedite Numini,

Fessamque duris Magdalenam

Parcite nunc agitare poenis.

Christi jubentis numine territi

Fugere septem: mox sibi reddita,

Te, Christe, consectatur unum,

Et memori tibi mente servit.

Quin et cruenta de trabe pendulo

Christo litabat mille doloribus:

Quam vellet insontis Magistri

Sola graves tolerare poenas.

Miscere fletus sanguinis aemulos

Non cessat, adstans victima victimae,

Christus, silendo, nil rependit:

Quam melius probat hinc amantem!

Laus, summa Patri, summaque Filio:

Sit summa puro laus quoque Flamini,

Afflante quo semper calescunt

Aethereis pia corda flammis.

AD OFFICIUM NOCT.

Plagis Magistri saucia,

Dum moesta largos funderet

Maria fletus, acrior

Revixit in poenis amor.

Non turba, non vetat crucis

Mortisque dirae scandalum,

Inter furentes quaerere

Ligno peremptum milites.

Quis tantus ignaram labor

Exercet? Extinctam doles

In morte vitam: quid gemis,

Mors ipsa cum victrix cadit?

En ille quem luges amans,

Praesens resumpto corpore,

Notis amantem te redux

Primam salutat vocibus.

O si beatos tangere,

O si tenere fas pedes!

Sed hic perennis non datur

Gustare vitae gaudia.

Impleta nunc Apostolam

Promissa te primam choro

Apostolorum grandia

Jubent referre nuntia.

Deo Patri sit gloria,

Ejusque soli Filio,

Sancto simul cum Spiritu,

Nunc, et per omne seculum.

AD LAUDES.

Maria sacro saucia vulnere,

Non jam dolendum quid Dominum doles?

Semper renascens hic amoris

Unde tibi violentus ardor?

Quem quaeris ipso funeris in sinu,

Victo triumphat funere clarior,

Vivit: retecto jam sepulcro,

Ecce jacent revoluta saxa.

Myrrham quid affers, vanaque balsama?

Haec luce functis debita munera:

Mox ille donandos Olympo

Non eget his redivivus artus.

Ingens amantem te dolor indicat;

Amans vicissim se Deus obtulit:

Agnosce vocem tu Magistri

Nomine te proprio vocantis.

Tu prima testis, primaque nuntia,

Velox in urbem protinus advola;

Christique nutantes Ministros

Plena Deo propiore firma.

Laus summa Patri, summaque Filio:

Sit summa puro laus quoque Flamini,

Afflante quo semper calescunt

Aethereis pia corda flammis.

Aug. 1.
IN LIBERATIONE S. PETRI
A VINCULIS.

AD PRIMAS VESPERAS ET OFFICIUM NOCT.

Qui Christiano gloriantur nomine,

Ahena frustra vincla captivos tenent;

Frustra satelles servat insomnis fores:

Inter catenas mente stant liberrima.

Ornant revinctos invidendae compedes;

Nec ponderosae, quas amor leves facit:

Non densa tetri carceris nox obsidet,

Aeterna summo quos manet coelo dies.

Dulces catenae, quae reum non arguunt,

Sed Christi amantem quae probant Apostolum!

Regum coronis, aureis monilibus,

Vos sacra pluris aestimamus vincula.

Patri supremo sit suprema gloria;

Tibique laudes totus orbis concinat,

Aeterne Fili, splendor aeterni Patris:

Compar sit almo laus decusque Flamini.

AD LAUDES ET SECUNDAS VESPERAS.

Petrum, tyranne, quid catenis obruis,

Jubesque condi carceris nigro specu?

Quid trux satelles ante limen excubat?

Carcer, satelles, vincla non Petrum tenent.

Fulgens ab alto venit Ales aethere;

Recedit horror, et fugat noctem dies:

Jubente Christo, rupta vincla concidunt;

Panduntur ultro clausa ferro limina.

Coelestis ille ductor ostendit viam:

It Petrus; atque somnium quod fit, putat.

Verum, recepta mente, victricem Dei

Suae salutis certus agnoscit manum.

Lux nostra, Christe, nostra libertas, vides

Quibus catenis vinciant nos crimina,

Et quanta nostris incubet nox mentibus:

Caecis diem fer, rumpe vinctis vincula.

Patri supremo sit suprema gloria;

Tibique laudes totus orbis concinat,

Aeterne Fili, splendor aeterni Patris;

Compar sit almo laus decusque Flamini.

Aug. 6.
IN TRANSFIGURATIONE DOMINI.

AD PRIMAS ET SECUNDAS VESPERAS.

Hoc, jussa quondam rumpimus

Festo die silentia:

Celata dudum jam decet

Vulgare nos mysteria.

Montis sub alto vertice,

Tribus vocatis testibus,

O Christe, visus hactenus

Terris homo, pates Deus.

Tuae latens lucis jubar

Sacros in artus effluit;

Vestis tuo te numine,

Tibique totus redderis.

Coelo tonante, protinus

Audita summi vox Patris:

Te, nube rupta, Filium,

Quo gloriatur, asserit.

Hic est Magister omnium,

Quem pronus orbis audiat.

Silete, mortales: Deus

Qui nos docet, fatur Deus.

Qui, nube rupta, te palam

Natum vocavit, laus Patri;

Tibique Nato; nec minor

Laus utriusque Flamini.

AD OFFICIUM NOCT.

Quam nos potenter allicis!

Te, Christe, quando detegis,

Te, quando celas, providus

Nobis peraeque consulis.

Hic nos adoptat filios,

Qui te vocavit Filium;

Sponsor futurae gloriae

Dat certa nobis pignora.

E nube quid, Pater, probas?

De monte, Fili, quid doces?

Umbris procul cedentibus,

Restabat una veritas.

Ut jussa Patris impleas

Mactanda mundo victima,

Formam resumens pristinam,

Mortalitati redderis.

Fac, Christe, qui nobis lates,

Obscura dum regit fides,

Fracto solutos corpore

Nos te videre, te frui.

Qui, nube rupta, te palam

Natum vocavit, laus Patri;

Tibique Nato; nec minor

Laus utriusque Flamini.

AD LAUDES.

Jesu, dulcedo cordium,

Fons vivus, lumen mentium,

Excedens omne gaudium

Et omne desiderium:

Mane nobiscum Domine:

Et nos illustra lumine,

Pulsa mentis caligine,

Mundum replens dulcedine.

Quando cor nostrum visitas,

Tunc lucet ei veritas:

Mundi vilescit vanitas,

Et intus fervet caritas.

Jesu mi bone, sentiam

Amoris tui copiam:

Da mihi per praesentiam

Tuam videre gloriam.

Quem tuus amor ebriat,

Novit quid Jesus sapiat:

Quam felix est quem satiat!

Non est ultra quod cupiat.

Tu fons misericordiae,

Tu vere lumen patriae,

Pelle nubem tristitiae,

Dans nobis lucem gloriae.

Aug. 14.
IN VIGILIA ASSUMPTIONIS BEATAE MARIAE VIRGINIS.

AD LAUDES.

Quod carne Christum, Virgo, paris, vocant

Hinc te beatam: rectius occupas

Nomen beatae, quae fideli

Credideris, pia Virgo, corde.

Orbata Nato, non muliebriter

Ploras ademptum. Scilicet altior

Tellure coelestes, triumphans

Quo rediit, meditaris arces.

Amoris illuc te rapit impetus:

Tardi sed obstant vincula corporis,

Dolesque durum longioris

Exilii tolerare pondus.

Haec vota tandem qui cumulas, Pater,

Succurre nostris, auspice Filio;

Infunde sacrum, quo vigemus,

Pectoribus, Deus alme, Flamen,

Aug. 29.
IN DECOLLATIONE S. JOANNIS BAPTISTAE.

AD PRIMAS VESPERAS.

Quis ille, sylvis e penetralibus

Egressus, ad se tot populos trahit?

Ab ore pendentes loquentis

Qua subito tenet arte turbas?

An ille fastu regifico tumens,

Molli solutus diffluit otio?

Levisne arundo ventilatur

Arbitrio popularis aurae?

Atqui ter annos jam decies trahit

Vitam in profundis saltibus asperam,

Virtutis Eliae futurus

Atque animi generosus haeres.

Ergo severam Numinis omnibus

Ostentat iram, non timidus mori:

Assertor acer veritatis,

In proceres tonat inque plebem.

Aula receptum non retinet timor,

Non blanda flectit gratia Principis,

Contaminati quin reprendat

Flagitium opprobriumque lecti.

Sit summa Patri, summaque Filio,

Sanctoque compar gloria Flamini:

Sanctae litemus Trinitati

Perpetuo pia corda cultu.

AD OFFICIUM NOCT.

Impune Vati non erit: impotens

Totum furorem femina colligit;

Iraeque causas aggerando

Exstimulat fera corda regis.

Quid non libido cogis adultera?

Dantur catenis innocuae manus:

At alligari veritatis

Nescia vox, sua jura servat.

Christum vel atro carceris in specu

Praeco fidelis nuntiat: et suos

Divina patranti Magistro

Discipulos jubet ire testes.

Vinctus triumphat, tu pavitans fremis,

Tyranne. Caecum mens male conscia

Quatit flagellum: stricta Vatem

Impavidum feriet securis.

Sit summa Patri, summaque Filio,

Sanctoque compar gloria Flamini:

Sanctae litemus Trinitati

Perpetuo pia corda cultu.

AD LAUDES.

Ecce, saltantis pretium puellae,

Fertur in disco caput amputatum:

Haec cruentatis nova proferuntur

Fercula mensis.

Quae rudes sylvis populos docebat,

Quae Deum tota resonabat aula,

Illa vox, eheu! gladio resecta,

Muta silebit.

Occidit Vates, et adhuc timetur,

Vox silet verbi, cruor ille clamat:

Sancta fraterni temerata carpit

Foedera lecti.

Nube sub densa jubar involutum

Venerat caecis aperire seclis:

Sole maturo, velut umbra, cessit

Lucifer Orbi.

Summa laus Patri, genitoque Verbo:

Et tibi compar, utriusque nexus

Spiritus semper, Deus unus omni

Temporis aevo.

AD SECUNDAS VESPERAS.

Omnibus manat cruor ecce venis:

Hinc sitim longam satia, tyranne;

Et cibos inter paterasque puro

Sanguine liba.

Ut caput vidit, dapibus paratis,

Triste fumanti natitare tabo,

Haesit, impastis fremuitque mensis

Funeris auctor.

Non tamen frontis gravitas serenae

Cessit immiti violata ferro:

Dura mitescit placido sub ore

Mortis imago.

Sic suo rursum Deus hunc praeire

Nuntium Christo jubet, inferisque

Ferre praeconem nova liberandi

Gaudia mundi.

Qui Deo plenus rigidis futurum

Moribus Christum rudis exprimebat;

Debuit dura quoque morte totum

Reddere Christum.

Summa laus Patri, genitoque Verbo;

Et tibi compar, utriusque nexus

Spiritus semper, Deus unus omni

Temporis aevo.

Sept. 2.
SS. LAZARI, MARIAE, ET MARTHAE.

AD PRIMAS VESPERAS.

Flagrans amore, perditos

Dum nos Redemptor quaereret,

Defessus ad Martham Deus

Sese recepit hospitam.

Beata, quae tantum suis

Amica tectis hospitem

Fovere gaudet, et Deo

Inferre convivae dapes!

Dum Martha pascit, pascitur

Maria felix; ac sedens,

Magnoque tuta Judice,

Partem potitur optimam.

Nunc, Martha, nunc sedens Deo,

Et ipsa Verbo pasceris;

Et juge se tuus tibi

Conviva dat convivium.

Da, Christe, Sanctorum quies,

Sic nos ad unum tendere

Per multa, posthac optima

Ut parte possimus frui.

AD OFFICIUM NOCT.

Redditum luci, Domino vocante,

Lazarum, turbae, domitamque mortem

Laudibus festis, modulisque sacri

Dicite cantus.

Ille qui Christum meruit frequenti

Hospitem gaudens recreare mensa,

Foetidus clauso, data praeda morti,

Conditur antro.

Heu! tua praesens ope si jacenti,

Fata qui praescis, Deus, astitisses;

Viveret, necdum premerentur atra

Lumina nocte.

Jamque mors vitae Domino solutam,

Si jubes, reddet spoliata praedam;

Nunc et extinctus superas amicus

Surget ad auras.

Ecce dilecti lacrymis honoras

Hospitis funus, fremituque prodis

Quam pio plangas, Pater, impiorum

Corde ruinam.

Ut Patrem semper pia Spiritumque

Omne plebs tecum celebret per aevum

Christe, credentes animas secundae

Eripe morti.

AD LAUDES.

Panditur saxo tumulus remoto:

Intimos clamor penetrat recessus;

Et Deum sentit docili jubentem

Aure cadaver.

Proh stupor! notas repetit medullas

Spiritus; caecam pedibus revinctus

Dum viam carpit, sibimet superstes

Prodit et haeres.

Ipsa sic ruptis inimica vinclis

Mors fugit, vinci patiens; futuris

Summa praeludit tua sic triumphis,

Christe, potestas.

Ut Patrem semper pia Spiritumque

Omne plebs tecum celebret per aevum,

Christe, credentes animas secundae

Eripe morti.

AD SECUNDAS VESPERAS.

Intrante Christo Bethanicam domum,

Curramus omnes: hospite splendidam

Simone coenam praeparante,

Tam celebrem penetremus aulam.

Hic dum ministrat Martha celer gradu,

Fraterque laetas assidet ad dapes;

Maria, Christo tu fragranti

Vasa reples pretiosa nardo.

Pedes inungens, tergere crinibus

Gaudes; liquorem fundis et in caput;

Et, vase fracto mox inundans,

Tecta novo recreas odore.

Sed cur iniquo dente lacesseris,

Dum gloriosis obsequiis vacas?

Unguenta fundens, antevertis

Exequias morientis Agni.

Quantum per orbem Christiadum fides

Diffusa vastas subjiciet plagas,

Tantum Mariae grande factum

Per populos resonabit omnes.

Laus summa Patri, summaque Filio,

Sanctoque compar gloria Flamini;

Quo dante, jam nunc sponsa Christi

Perpetua fruitur quiete.

Sept. 8.
IN NATIVITATE BEATAE MARIAE VIRGINIS.

AD OFFICIUM NOCT.

Laetis terra sonet plausibus: huic Dei

Mater Virgo datur; munere quo nova

Se rerum facies protinus exerit,

Mundo pax redit aurea.

Haec est illa domus, qua Deus advena

In terris habitat, digna Deo domus;

Templum grande, sibi quod propria manu

Summus condidit Artifex.

Aureis arca vetus fulserit undique

Scintillans radiis. Haec vacuas decent

Umbras: interior Numinis ipsius

Arcam nobilitas decet.

Non hic manna latet, legifer aut lapis,

Non ramus sterilis: flos viget hic ferax

Virtutum; sacer hic panis homo Deus;

Hic legis residet dator.

Sit laus summa Patri, summaque Filio:

Amborum sit idem Spiritui decus,

Arcanis habilem qui thalamum modis

Christo praeparat hospiti.

AD LAUDES.

Mortale, coelo tolle, genus, caput;

En noctis horror desiit; en jubar

Nascentis Aurorae propinquum

Admonuit properare Solem.

Sacro tumentes germine jam polus

Terras amicis imbribus irrigat;

De stirpe Jesse virga surgit

Conspicuum paritura florem.

Coelestis illum gratia Spiritus

Inunget; illi Justitia, et Fides,

Timorque castus, Veritasque,

Et Pietas, comites praeibunt.

Hunc ergo, quem tot secla fidelibus

Votis anhelant, quem misero Deus

Promisit orbi, spem salutis,

Accelera, pia Virgo, fructum.

Sit Trinitati perpetuum decus,

Inflicta mundo quae miserans mala

In matre pignus nascituri

Non dubium dat habere Christi.

Sept. 14.
IN EXALTATIONE SANCTAE CRUCIS.

AD OFFICIUM NOCT.

Lignum Crucis mirabile

Totum per orbem prominet,

In qua pependit innocens

Christus, Redemptor omnium.

Hanc nulla cedrus arborem

Adaequat alto vertice,

Quae poma nescit noxia,

Sed ferre vitae praemia.

Tu, Christe, Rex piissime,

Hujus Crucis signaculo,

Diebus, horis omnibus,

Munire nos non abnuas:

Ut lingua cordi consona,

Comesque cordis puritas,

Laudis tibi perenniter

Munus rependat debitum.

Qui per crucem nos liberas,

Fili, tibi laus maxima

Cum Patre; nec tibi minor

Laus, utriusque Spiritus.

Sept. 29.
S. MICHAELIS ET OMNIUM ANGELORUM.

AD PRIMAS VESPERAS.

Christe, qui sedes Olympo,

Par Deo Patri Deus,

Quem tremiscunt intuendo

Puriores Spiritus:

Da choris junctos supernis

Ore puro psallere.

Inter omnes fulguranti

Ense victor emicat,

Qui draconis insolentem

Contudit ferociam,

De polo trusit rebellem

In profunda tartara.

Dum superbum sternis hostem,

Intonas; Quis ut Deus?

Obstinata turba praeceps

Clade communi ruit:

Te triumphantem coronat

Qui tibi dat vincere.

Tu decore vincis omnes,

Alitum pulcherrime:

Assides Deo propinquus,

Consili tu particeps;

Astra claudis et recludis,

Nosque sistis Judici.

Te tremendo poscat aeger

Mortis in luctamine;

Advolantis efficacem

Sentiet praesentiam;

Corporis vinclis solutum

Mox ad astra transferes.

Sit suprema laus Parenti,

Qui creavit omnia:

Filioque qui redemit

Morte nos volens sua:

Par et illi, cujus almo

Confovemur halitu.

AD OFFICIUM NOCT.

Descende coelo: te Michael vocat

Quae festa terris te celebrat dies:

Ne vota spernas, Christianae

Grande decus columenque gentis.

Adstas minister tu propior throno,

Mandata promptus Numinis exsequi,

Te qui fideles perstitere

Aligeri, duce gloriantur.

Illustre sit fas dicere proelium;

Sit fas triumpho plaudere nobili,

Quo dissipati perduelles

Aethereis cecidere regnis.

Movere bellum pacis in atriis

Insanus ardet Lucifer, et polo

Parare dementes ruinas

Atque Dei solio minari.

Invadit idem mille acies furor;

Fervent tumultu sidera: grandium

Dux magne bellorum, Tonantis

Jura datur tibi vindicare.

Hac fulguranti voce, Quis ut Deus?

Pellis superbos: strenuus impias

Vexare turmas, et rebelles

Perpetuis religare flammis.

Sit laus Parenti, qui creat Angelos;

Per quem triumphant gloria Filio:

Quo roborantur laus sit almo

Spiritui: tribus una semper.

Oct. 2.
SS. ANGELORUM CUSTODUM.

AD PRIMAS VESPERAS ET OFFICIUM NOCT.

Custodes hominum psallimus Angelos,

Naturae fragili quos Pater addidit

Coelestis comites, insidiantibus

Ne succumberet hostibus.

Nam quod corruerit proditor Angelus,

Concessis merito pulsus honoribus,

Ardens invidia, pellere nititur

Quos coelo Deus advocat.

Huc custos igitur pervigil advola,

Avertens patria de tibi credita

Tam morbos animi, quam requiescere

Quidquid non sinit incolas.

Qui lucis Pater est, gloria sit Patri:

Qui lux ipsa Patris, gloria Filio:

Amborumque tibi, nexus amabilis,

Compar gloria, Spiritus.

AD LAUDES.

Regnator orbis summus et arbiter,

Cui prona servit curia Coelitum,

Quae voce sola tu creasti,

Perpetua regis ipse cura.

Nobis fideles providus Angelos

Missos Olympo suppeditas duces,

Qui nos tot obsessos periclis

Incolumes sine labe servent:

Ne nos malignis fraudibus occupans,

Incauta fallat pectora subdolus

Suasor malorum; ne redemptam

Abripiat lanietque praedam.

Laus summa Patri, summaque Filio;

Tibique compar gloria, Spiritus,

Qui per salutis tot ministros

Das patrias remeare sedes.

Oct. 31.
IN VIGILIA OMNIUM SANCTORUM.

AD OFFICIUM NOCT.

Pugnate, Christi milites,

Fortes fide resistite:

Immensa promisit Deus

Pio labori praemia.

Non ille fluxas ac leves

Palmas dabit vincentibus;

Sed lucis aeternae decus,

Et pura semper gaudia.

Mentes beatas excipit

Formosa Coelitum domus:

Hic turba, coelis altior,

Subjecta calcat sidera.

Caduca vobis praemia

Offert levis mundi favor:

Vultus ad astra tollite;

Hic ipse fit merces Deus.

Qui nos coronat, laus Patri,

Laus, qui redemit, Filio;

Alma juvans nos gratia,

Sit par tibi laus, Spiritus.

AD LAUDES.

Coelestis, O Jerusalem,

Mansura semper civitas,

O ter beati, quos tuis

Cives recondis moenibus!

Tu pacis aeternae domus,

Dilecta Sanctorum quies,

Sedes Deo fruentium,

Regis superni curia.

Hic in throno sedens Deus

Cunctos beat praesentia:

Hic sol perennis, splendido

Affulget Agnus lumine.

Hac sede, quo datur frui

Nil dulce turbat otium:

Hic unus est Sanctis labor

Dei vacare laudibus.

Huc certa nos spes evocat,

Huc vota tendant omnia:

Nec terreat brevis labor:

Aeterna quos merces manet.

Perennis o Sol patriae,

Jesu, tibi sit gloria,

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

Nov. 1.
IN FESTO OMNIUM SANCTORUM.

AD PRIMAS ET SECUNDAS VESPERAS.

Coelo quos eadem gloria consecrat,

Terris vos eadem concelebrat dies:

Laeti vestra simul praemia pangimus,

Duris parta laboribus.

Jam vos pascit Amor, nudaque Veritas;

De pleno bibitis gaudia flumine;

Illic perpetuam mens satiat sitim,

Sacris ebria fontibus.

Altis secum habitans in penetralibus,

Se Rex ipse suo contuitu beat;

Illabensque, sui prodigus, intimis

Sese mentibus inserit.

Altari medio, cui Deus insidet,

Agni fumat adhuc innocuus cruor:

Quae mactata Patri se semel obtulit,

Se jugis litat hostia.

Pronis turba senum cernua frontibus,

Inter tot rutili fulgura luminis,

Regnanti Domino devovet aurea,

Quae ponit, diademata.

Gentes innumerae, conspicuae stolas

Agni purpureo sanguine candidas,

Palmis laeta cohors, cantibus aemulis

Ter sanctum celebrant Deum.

Sit laus summa Patri, summaque Filio:

Sit par, sancte, tibi laus quoque, Spiritus,

Qui das pro meritis, optimus arbiter,

Te totum simul omnibus.

AD LAUDES.

Hymnis dum resonat curia Coelitum,

Hic flemus patriis finibus exules:

Hic suspensa tenemus

Mutis cantibus organa:

Quando mens misero libera carcere

Se vestris sociam coetibus inseret;

Et, caligine pulsa,

Coeli lucem habitabimus?

Obscurae fugient mentis imagines,

Cum stantes propius luminis ad jubar,

Nos verum sine nube

Ipso in fonte videbimus.

Nobis, sancta cohors, sis bona: fluctibus

Luctantes mediis quos modo respicis,

Da portus, duce Christo,

Da contingere prosperos.

A quo cuncta fluunt, maxima laus Patri;

Qui mundum reparat, maxima Filio:

Et quo pectora flagrant,

Sit laus maxima Flamini.

Nov. 21.
IN PRAESENTATIONE BEATAE MARIAE VIRGINIS.

AD PRIMAS VESPERAS.

Quam pulchre graditur filia Principis,

Templi cum properat limina tangere!

Praeludit meliori,

Quam mox offeret hostiam.

E matris gremio, Numinis in sinum

Infans non dubiis passibus advolat;

Virgo Numinis ara,

Aris victima sistitur.

Sponso membra Deo mollia devovet;

Cordis virginei dedicat intima:

Verbo debita mater,

Verbo viscera consecrat.

Tecum cuncta Deo prodiga dum voves,

Numen, Virgo, tui pectoris incola,

Quanto foenore pensat

Terrae quae bona despicis?

Quid nos illaqueant improba gaudia?

Cur nos jam pigeat vincula rumpere?

Dux est Virgo sacerdos,

Fas sit quo properat sequi.

Ergo nunc tua gens se tibi consecrat;

Ergo nostra manes portio, tu, Deus,

Qui de Virgine natus,

Per nos saepe renasceris.

Sit laus summa Patri, summaque Filio,

Sit par, sancte, tibi gloria, Spiritus,

Si nos intus aduris,

Puro corde litabimur.

AD OFFICIUM NOCT.

Infans pulsa recens matris ab ubere,

Abscondi tacitis quaerit in atriis;

Templum Virgo futura,

Templi crescit in aedibus.

In blanda requie, plena negotio,

Uni nota Deo vivere cogitat;

Hic pro lacte parentis

Sugit Numinis ubera.

Sic aurora novi nuntia luminis,

Primo mane latet nubibus obsita;

Mox solem paritura,

Plenum qui referat diem.

Sol in virgineo pectore praeviis

Ardorem radiis suscitat intimum:

Hoc foecunda calore

Virtus insita germinat.

Ut fert prima novis munera frondibus

Arbos irrigui fontis in alveo;

Fructum Virgo datura,

Sese floribus induit.

Sit suprema tibi gloria, Trinitas;

Quo Virgo teneram se vovet hostiam,

Puri Flamen amoris,

Fac nos jam tibi vivere.

AD LAUDES.

O sancte Sanctorum Deus,

Quam pura sese devovet

Ignota prisco foederi,

Tuas ad aras hostia!

Afflata puro Numine,

Taedas jugales respuens

Maria, vinclo perpetis

Se castitatis obligat.

Prolis coaeternae Patri

Futura mater, sic sui

Parare Sponso Virginum

Festinat aulam pectoris.

Fallacis aevi ludicra

Perosa, nesciri studet;

Solo, placere cui cupit,

Deo frui beatior.

Hinc quanta posthac Virginum

Surrexit in terris seges!

Laus quanta, despectae prius

Adjecta continentiae!

Quotquot pudoris aemulae

Matris prement vestigia,

Tot illa post se Filii

Dux sistet ad Regis thronum.

Sit laus Patri, laus Filio

Qui Virgines sponsat sibi;

In quo litantur hostiae

Par sit tibi laus, Spiritus.

COMMUNE SANCTORUM.

APOSTOLORUM.

AD OFFICIUM NOCT.

Supreme, quales, Arbiter,

Tibi ministros eligis,

Tuas opes qui vilibus

Vasis amas committere!

Haec nempe plena lumine

Tu vasa frangi praecipis;

Lux inde magna rumpitur,

Ceu, nube scissa, fulgura.

Totum per orbem nuntii,

Nubes velut, citi volant:

Verbo graves, Verbo Deo,

Tonant, coruscant, perpluunt.

Christum sonant: versae ruunt

Arces superbae daemonum:

Circum tubis clangentibus,

Sic versa quondam moenia.

Fac, Christe, coelestes tubae

Somno graves nos excitent:

Accensa de te lumina

Pellant tenebras mentium.

Uni sit et trino Deo

Suprema laus, summum decus,

De nocte qui nos ad suae

Lumen vocavit gloriae.

AD LAUDES.

Coelestis aulae Principes,

Sacri duces exercitus,

Bissena mundi lumina,

Olim futuri judices;

Mersis gravi caligine,

Per vos dies renascitur:

Quos vanus error luserat,

Illustrat alma Veritas.

Non vi, nec armis militum,

Fandi nee ullis artibus;

Verbo sed irrisae Crucis,

Christo rebelles subditis.

Quibus gemebat subditus,

Rumpuntur orbis vincula:

Jam gaudet, excusso jugo,

Liber Dei sub legibus.

Vulgata terris omnibus

Per vos Dei mysteria:

Sic vestra terris omnibus

Praeclara facta personant.

Uni sit et trino Deo

Suprema laus, summum decus,

De nocte qui nos ad suae

Lumen vocavit gloriae.

AD SECUNDAS VESPERAS.

Quem misit in terras Deus,

Ut morte nos servet sua,

Amoris his fidos sui

Vos eligit vicarios.

Occisus Agnus a lupis,

Vos misit agnos ad lupos:

Mores ferinos exuunt,

Agni repente de lupis.

Quae victimarum caedibus

Tellus madebat impiis,

Vestris eam sudoribus,

Vestro piastis sanguine.

Hoc rore facta pinguior,

Quot illa fructus protulit!

Quae, quanta surrexit seges!

Et ista nos seges sumus.

Quam si bonus respexeris,

Qui das rigatis crescere,

Frumenta nos coelestibus

Matura condes horreis.

Uni sit et trino Deo

Suprema laus, summum decus,

De nocte qui nos ad suae

Lumen vocavit gloriae.

EVANGELISTARUM.

AD PRIMAS ET SECUNDAS VESPERAS ET AD OFFICIUM NOCT.

Christi perennes nuntii,

Retecta qui coelestibus

Scriptis Dei mysteria

Totum per orbem spargitis:

Olim sub umbris condita

Vates sacri quae viderant,

Umbris procul cedentibus,

Vidistis haec pleno die.

Humana quae tulit Deus,

Divina quae gessit homo,

Seris legenda posteris,

Dictante scripsistis Deo.

Loco remotos, tempore,

Vos rexit idem Spiritus;

Vestris adhuc in paginis

Nobis loqui non desinit.

Da, Christe, nos tecum mori;

Tecum simul da surgere:

Terrena da contemnere;

Amare da coelestia.

Sit laus Patri; laus Filio,

Qui nos, triumphata nece,

Ad astra secum dux vocat:

Compar tibi laus, Spiritus.

AD LAUDES.

Sinae sub alto vertice,

Coelo tonante, lex data:

Inter tubas et fulgura

Praesens minabatur Deus.

Nunc, temperato Numine,

Per vela carnis blandius

Amat videri, languidis

Se lumen aptans sensibus.

Insculpta saxo lex vetus

Praecepta, non vires dabat:

Inscripta cordi lex nova

Quidquid jubet, dat exequi.

Scripsistis hanc fida manu;

Hanc voce, voci consonis

Hanc praedicastis moribus;

Signastis hanc et sanguine.

Afflante divo Spiritu,

Quae verba vitae traditis,

Haec ille nostris imprimat

Delenda nunquam cordibus.

Da, Christe, nos tecum mori;

Tecum simul da surgere:

Terrena da contemnere;

Amare da coelestia.

Sit laus Patri, laus Filio

Qui nos, triumphata nece,

Ad astra secum dux vocat:

Compar tibi laus, Spiritus.

UNIUS MARTYRIS.

AD PRIMAS VESPERAS.

Ex quo, salus mortalium,

Fluxit sacer Dei cruor;

Homo redemptus aemulum

Deo litavit sanguinem.

Non jam crucis Christi pudet:

Quin surgit ingens gloria

Deum fateri mortuum,

Pro mortuo mori Deo.

Hoc iste plenus spiritu

Ridet minas, ridet neces;

Tuaque fretus dextera,

Tibi, Redemptor, militat.

Parata spectans praemia,

Securus ad poenas volat:

Sic pugnat, ut speret mori,

Et morte mortem vincere.

Unus tot armatas manus

Stupente lassat judice;

Et tortus ipsis qui cadit

Torquentibus fit fortior.

Da, Christe, tanti militis

Aequare facta fortia;

Da sustinere pro tuo,

Quodcumque durum, nomine.

Aeterne tu Verbi Pater,

Aeterne Fili par Patri,

Et par utrique Spiritus,

Tibi, Deus, sit gloria.

AD OFFICIUM NOCT.

Felix morte tua, qui cruciatibus

Coelo difficilem rumpere amas viam,

Et signare cruore

Quam Christo dederas fidem!

Poenis victa quibus deficeret fides,

Tu poenas avida mente praeoccupas:

Cui non sufficit una,

Ambis innumeras neces.

Te pro lege sua magnanimum mori,

Te Christus pugilem spectat ab aethere:

Ne succumbere possis,

Tecum praelia sustinet.

Et nos delicias, vana per otia,

Gens infida Deo, quaerimus anxii:

Quid torpemus? inertes

Sanguis Martyris excitat.

Semper maxima laus ingenito Patri:

Semper laus genito maxima Filio:

Sacri nexus amoris,

Sit laus par tibi, Spiritus.

AD LAUDES.

Jam non te lacerant carnificum manus,

Inter qui recubas Coelituum choros:

Nunc pro carcere caeco

Fulgentes habitas domos.

Non jam vincla manus, non cohibent pedes;

Tu liber superum regna perambulas:

Quot plagis laniatus,

Coelo tot radiis nites.

Nec te dira fames, nec sitis amplius,

Nec probrosa premit te modo nuditas,

Nunc te lumine puro

Pascit Christus et induit.

Sic tu Martyribus dexter ades, Deus,

Ut quos mors perimit, gloria vindicet;

Confundisque tyrannum

Dum quos deprimit, elevas.

Semper maxima laus ingenito Patri:

Semper laus genito maxima Filio:

Sacri nexus amoris,

Sit laus par tibi, Spiritus.

PLURIUM MARTYRUM.

AD PRIMAS VESPERAS.

Christi Martyribus debita nos decet,

Virtutis memores, promere cantica;

Quos nec blanditiis, nec potuit minis

Fallax vincere seculum.

Coelestis Patriae mens inhians bonis,

Mundi spernit opes fluxaque gaudia:

Vitae quin etiam, prae Domini lucro,

Jacturam facilem putant.

Non vultus metuunt carnificum truces:

Foetas suppliciis despiciunt manus:

Enses, flagra, rotas, omnia perpeti

Victrix edocuit fides.

O incredibilem vim patientiae!

Non, artus laceros qui cruciat dolor,

Extorquet gemitum, non querimoniam

Agnis mitibus elicit.

Ergo nunc propior, Christe, tibi sedet

Palmis turba nitens usque virentibus,

Victorumque gerens praemia, nobiles

Multo sanguine laureas.

Sit laus summa Patri, summaque Filio;

Sit par, sancte, tibi gloria, Spiritus,

Cujus praesidio praelia sustinent,

Contempta nece, Martyres.

AD OFFICIUM NOCT.

Fortes cadendo Martyres,

Quos empta fuso sanguine

Coelestis ornat purpura,

Junctis canamus vocibus.

Acti procellis omnibus,

Sui cruoris flumine

Vehuntur, et Christo duce,

Portus beatos occupant.

Saevit tyrannus, allicit;

Temnunt minas, temnunt preces,

Deum minantem dum timent,

Dum munerantem diligunt.

Quem lictor insanus sitit,

Quem caecus effundit furor,

Amor sacerdos prodigum

Christo cruorem consecrat.

Et ille mixtus sanguini

Quem fudit in ligno Deus.

Fundentibus placabilem

Orare non cessat Deum.

Implere vos omnes decet

Passo Deo quod defuit:

Per tot neces laeso Patri,

Fit plena Christus hostia.

Sit laus Patri, laus Filio;

Par sit tibi laus, Spiritus,

Qui praeliantes roboras

Palmisque donas Martyres.

AD LAUDES.

Quam, Christe, signasti viam

Primus profuso sanguine,

Per hanc tui te fortiter

Ducem sequuntur milites.

Fossus manus, fossus pedes,

Ovans ad astra transvolas;

Et membra trunci Martyres

Addunt triumpho se tuo.

Omnes in ostro splendidi

Tuum tribunal ambiunt:

Accepta monstrant vulnera,

Et per tot ora supplicant.

Audire si nos respuis,

Quos criminum moles gravat;

Audi tuos, qui sanguinem

Fudere pro te, Martyres.

Fac, si tyrannus deficit,

Ne blandiendo mollius

Frangat voluptas pectora,

Ipsis tyrannis saevior.

Aeterne tu Verbi Pater,

Aeterne Fili par Patri,

Et par utrique Spiritus,

Tibi, Deus, sit gloria.

PONTIFICUM.

AD PRIMAS ET SECUNDAS VESPERAS.

Christe, Pastorum caput atque princeps,

Praesulis festam venerata lucem,

Debitis supplex tua templa votis

Turba frequentat.

Ille non vano tenuit tremendam

Spiritu sedem, proprio nec ausu:

Sed sacrum jussus, Domino vocante,

Sumpsit honorem.

Strenuum bello pugilem superni

Chrismatis pleno tuus unxit intus

Spiritus cornu, posuitque sanctam

Pascere gentem.

Fit gregis pastor, pater atque forma:

Laetus impendit sua, seque; servus

Omnium, curis gravis, omnibusque

Omnia factus.

Pro reis orat, reficit gementes,

Erigit lapsos, tenebrasque pellit;

Fit potens verbo, docet alta, pravum

Conterit hostem.

Fac ut illius precibus juvemur,

Christe, fac Patrem, pariterque tecum

Spiritum jugi celebremus hymno

Omne per aevum.

AD OFFICIUM NOCT.

Christe, decreto Patris institutus

Pontifex summo, tibi, qui fideles

Quos legis, formas populis regendis

Ipse ministros:

Hunc juvat festo celebrare cantu,

Qui licet magnis meritis abundans,

Flens et invitus, duce te, tremendum

Sumpsit honorem.

Noverat quantis pateat periclis

Ille, qui summos apices adeptus,

Omnium curas, sibi raptus uni,

Sustinet omnes.

Fecerat fervens amor inquietum:

Quo gregis cari pia cura poscit,

Advolat promptus: mora non euntem

Ulla retardat.

Dux iter, vita praeeunte, monstrat;

Comprobat factis sua dicta magnis;

Et domum sanctam bene olente Christi

Implet odore.

Lux erat caeco, columen labanti,

Una spes lapso, misero levamen,

Providus cunctis pater, omnibusque

Omnia factus.

Christe, Pastorum bonus ipse Pastor,

Qui greges pascis proprio cruore,

Fac ut aeterne subeant opima

Pascua vitae.

AD LAUDES.

Jesu, Sacerdotum decus,

In hac die, qua gloria

Sanctum coronas Praesulem,

Votis adesto supplicum.

Sui probatus praemium

Amoris, et pignus tui,

A Patre traditos tibi

Accepit agnos pascere.

Hos novit, et praeit vocans

In tuta quemque pascua,

Victumque praebet: audiunt

Sequuntur, et vivunt oves.

Quam sentit errantem jugis,

Hanc nocte quaerit ac die;

Et gaudet inventam suo

Portans ovili reddere.

Arcet frementes bestias,

Lupi retundit impetus,

Dolosque fallit, vel mori

Caro paratus pro grege.

Offert frequentem victimam

Cum plebe Pastor innocens,

Secumque devotum gregem

Pius Sacerdos immolat.

Supreme Christe Pontifex,

Jugis tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

DOCTORUM.

AD PRIMAS VESPERAS.

O qui perpetuus nos monitor doces,

Vox aeterna Patris, Christe, vicarios

Doctores, patrias cum remeas domos,

Nobis quam bene suppetis!

Hi semper vigilant, ne quid adulterum

Corrumpat fidei virgineum decus:

Laedi vel leviter non patitur fides,

His custodibus integra.

Infames abolent relliquias Deum:

Errores abigunt, crimina dedocent;

Christo restituunt, quos male credulos

Mendax hiserat haeresis.

Patrum canitiem, tot venerabiles

Rugas objiciunt, unde nitet fides:

Quae sunt prisca, docent; quae nova, subruunt.

Servant depositum Dei.

Sit suprema tibi gloria, Veritas,

Quae per scripta Patrum, quando foris sonas,

Mentes interius muta doces, simul

Et te cordibus inseris.

AD OFFICIUM NOCT.

Jam nunc, quae numeras tot tibi vindices.

Effer sidereum, Relligio, caput;

Quot sunt mota tibi praelia, nobiles

Tot nectis tibi laureas.

Cum per mille neces impietas furit,

Opponis valido pectore Martyres;

Cum per mille dolos decipit haeresis,

Doctores tibi suscitas.

Quando sparsa lues undique criminum,

Hi gliscens vitium protinus amputant:

Quando plurima nox mentibus incubat,

Hi plenum revehunt diem.

Firmant instabiles, et dubios regunt:

Monstrant tuta procul littora naufragis:

Nobis, qui vehimur caeca per aequora,

Lucent perpetuae faces.

Quae dixere tuis consona sensibus,

Nostris illa, Deus, cordibus imprimas:

Quos terris colimus, quos sequimur duces,

Fac nos moribus assequi.

Sit suprema tibi gloria, Veritas,

Quae per scripta Patrum, quando foris sonas,

Nullo vocis egens corda doces sono,

Et te mentibus inseris.

AD LAUDES.

Vos succensa Deo splendida lumina,

Vos sal, nos homines quo sapimus Deum;

Aevum, puri animo, moribus integri,

Quo condimur in alterum.

Per vos Relligio, tutaque Veritas

Per vos virgineis fulget honoribus:

Per vos Christus amat pandere divites

Thesauros sapientiae.

Vestris unda fluit pura canalibus;

Christi floret ager; munda nitet seges:

Lac aptum pueris, et solidum viris

Cauti sufficitis cibum.

Hi sunt, summe Deus, qui tibi militant;

Hi sunt, qui stabiles aedificant domos:

Una docta cohors arma tenet manu,

Muros construit altera.

Vicistis stygias vos quibus haereses,

Haec nos accipimus tela superstites:

His pugnamus adhuc, nec dubio exitu;

His armis quoque vincimus.

Sit suprema tibi gloria, Veritas,

Quae per scripta Patrum, quando foris sonas,

Nullo vocis egens corda doces sono,

Et te mentibus inseris.

PRESBYTERORUM.

AD PRIMAS ET SECUNDAS VESPERAS.

Quantis micas honoribus,

Coelo Sacerdos addite,

Cum, praemiorum prodigus,

Totum tibi dat se Deus!

Partis labore plurimo

Quot clarus es virtutibus,

Tot fulgurantem gloria

Ornant coronae verticem.

Quos parturisti Numini,

Te filii nunc ambiunt;

Tuoque laetis cantibus

Certant triumpho plaudere.

Christus tuum fit praemium,

Quem consecrasti victimam:

Dehinc aperto Numine

Te pascet esca Coelitum.

Adhuc sacerdos, hostiam

Gratam Deo, nos devove;

Undisque mersos naufragis,

Duc ad salutis littora.

Jesu, Sacerdotum decus,

Jugis tibi sit gloria,

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

AD OFFICIUM NOCT.

Jam satis fluxit cruor hostiarum,

Pristinae cessent holocausta legis:

Christe, quos formas, meliora libant

Sacra ministri.

Elicit flammas Elias ab alto,

Mysta nunc major jubet, et potenti

Obsequens verbo Deus adstat aris,

Hostia factus,

Pingue libamen, novus et Sacerdos,

Orbe jam toto Deus immolatur:

Se manu nostra litat incruento

Funere Christus.

Tale nil priscis Patribus tributum,

Angelis nusquam data par potestas:

Se manu nostra Deus ipse cunctis

Praebet in escam.

Christe, fac semper tua sacra puro

Corde tractemus, manibusque puris;

Caritas aptos tua nos tremendis

Applicet aris.

Luminis splendor, Patris una proles,

Christe, te pronus veneretur orbis,

Qui sacerdotes per Amoris almi

Flamen inungis.

AD LAUDES.

O Sacerdotum veneranda jura!

Ceu vices Christi teneant, salutis

Arbitri, claudunt, reserantque nobis

Atria coeli.

Omne pendentes scelus in statera

Cum reum solvunt, Deus ipse solvit;

Cum ligant sontem, Deus ipse sontis

Vincula nectit.

Quam manus morbis adhibent peritas!

Cum secant, semper pia dextra caedit;

Cum fovent, semper pia lenit ungens

Vulnera dextra.

Verba dum promunt, populos fidelis

Excipit vocem, cupidus doceri;

Nempe divinae sacra verba legis

Mente recondunt.

Irruens prompti cohibere fulmen,

Stant ab adverso, Dominumque placant,

Vindices in nos quoties ab alto

Depluit iras.

Dum Sacerdotes tua sacra tractant,

Christe, fac sacris quibus applicasti,

Consonent mores, populique fiat

Forma Sacerdos.

Luminis splendor, Patris una proles,

Christe, te pronus veneretur orbis,

Qui Sacerdotes per Amoris almi

Flamen inungis.

ABBATUM, MONACHORUM, ET ANACHORETARUM.

AD PRIMAS VESPERAS.

Felices nemorum pangimus incolas,

Certo consilio quos Deus abdidit,

Ne contagio secli

Mores laederet integros.

Ut te possideant, quem sitiunt Deum,

Urbes, regna, suos, se quoque deserunt:

Totus viluit orbis,

Dum coelestia cogitant.

Nudi, prompti, alacres, liberi ab omnibus,

Ad luctam pugiles ocius advolant;

Ut vastum mare tranent,

Prudentes onus exuunt.

Aeternas ut opes, certaque gaudia

Securi rapiant, omnia ludicra

Sano pectore temnunt,

Confisi melioribus.

Illis summa fuit gloria, despici;

Illis divitiae, pauperiem pati;

Illis summa voluptas,

Longo supplicio mori.

Fac nos, summe Deus, quae patimur mala

In poenam scelerum ferre libentius;

Et tellure relicta,

Immortalia quaerere.

Aeternus sit honos ingenito Patri;

Sit par unigenae gloria Filio:

Sacri nexus amoris,

Laus compar tibi, Spiritus.

AD LAUDES.

Pro Coenobita.

O pulchras acies, castraque fortia,

Quae spes, una fides, unus amor regit!

Omnes lege sub una,

Uno sub duce militant.

Heu! quantis rapiunt astra laboribus!

Pusant perpetuis questibus aethera,

Per jejunia longa

Vires corporis atterunt.

Abbatum, etc.

Votis unanimes, vi quoque fletuum

Instant, et socias ingeminant preces

Et concordibus armis

Vim coelo simul inferunt.

Haec vis grata Deo: sic amat optimus

Vinci per lacrymas, per gemitus, Pater:

Sic duris reseratur

Coelum conditionibus.

Fervent quando die cuncta tumultibus,

Altum turba silet: cetera dum tacent,

Hi per cantica rumpunt

Noctis longa silentia.

Exercet vigiles continuus labor;

Incumbunt operi non resides manus;

Tellus culta colonis

Victum suppeditat suis.

Quin regina sui mens quoque subditur,

Rectorisque studet nutibus obsequi:

Nil servat sibi juris,

Capto liberior jugo.

Aeternus sit honos ingenito Patri:

Sit par unigenae gloria Filio:

Sacri nexus amoris,

Laus compar tibi, Spiritus.

Pro Anachoreta.

Quid tu, relictis urbibus,

Mortalium consortia

Timens fugis? quid tu vides,

Solusque tecum cogitas?

Mentis volatu libero,

Percurris aeternas domos;

Et quae negas mortalibus,

Transfers Deo commercia.

Praesens choris coelestibus,

Sacro quietus otio,

Totus tuendo Numini,

Totus colendo tu vacas.

Quam pura, qui te diligunt,

O Christe, libant gaudia!

Te propter antris abditos

Sinu recondis in tuo.

Aeterna laus et gloria

Uni sit et trino Deo,

Terrena qui calcantibus

Se prodigus dat praemium.

JUSTORUM.

AD PRIMAS ET SECUNDAS VESPERAS.

Summi pusillus grex Patris,

Timore mentem solvite:

Sui paternus vos amor

Vult esse regni compotes.

En regnat inter Coelites,

Qui vixit olim seculo

Ignotus, exosus sibi,

Qui pauper, et sciens pati.

Angusta poenitentiae

Ingressus, et viam crucis,

Per dura Christum praelia,

Per damna non timet sequi.

Carnem terit jejuniis;

Linguam domat silentio:

In pauperum, parcus sibi,

Abscondit et spargit sinu.

Sapore verbi pascitur;

Totoque legem pectore

Scrutatus, orat pervigil:

Mens celsa versatur polo.

Hac surgit ad coelum via:

Et nos eadem da, Pater,

Da, Nate, da cum Spiritu,

Ad te venire semita.

AD OFFICIUM NOCT.

Non parta solo sanguine

Ornat beatos purpura:

Sunt incruenta, quae suos

Habent triumphos, praelia.

Non iste flammas, non cruces;

Non sensit uncos pectines:

Crudelis et durus sibi

Se morte lenta conficit.

Si lictor illi defuit,

Si vincla, fustes, ungulae;

Parata pro Christo mori

Hoc supplet omne caritas.

Corpus subegit castitas,

Et liberam mentem fides:

Amor supernis ignibus

Totam litavit hostiam.

Venis apertis omnibus

Qui vellet ultro erumpere,

Fraudatus optata via,

It fusus in fletum cruor.

Da, Christe, sic nos vivere,

Discamus ut semper mori:

Da, post brevis vitae dies,

Vitae perennis gaudia.

Fons sanctitatis, O Deus

Aeterna Justorum quies,

Honor tibi, laus, gloria,

Nunc et per omne seculum.

AD LAUDES.

Qui te, Deus, sub intimo

Amans recepit pectore,

Non ille terras amplius

Suspirat, oblitus sui.

Quid ergo gaudes nectere

Tristes moras amantibus?

Terris retardas exules

Cives polo quos destinas.

Hinc fervet in dies amor;

In vota toti diffluunt;

Ad astra festinantibus

Fit poena vita longior.

Vix iste tardi corporis

Pondus molestum sustinet;

Prae mortis occupat diem,

Ardens Deo se jungere.

Fons sanctitatis, O Deus

Aeterna Justorum quies,

Honor tibi, laus, gloria,

Nunc et per omne seculum.

VIRGINUM.

AD PRIMAS VESPERAS.

Pro Martyre.

O vos cum citharis dulce sonantibus,

Coetus Angelici, dicite Virginem;

Nunc aptate tubas, sumite tympana,

Christi dicite Martyrem.

Vestris illa fuit debita coetibus,

Quae mortalis adhuc, nobilis aemula,

Ut vos exprimeret, dedidicit genus,

Virgo corporis immemor.

Quid non cogis amor? Fortiter ambiit

Sponso virgineum fundere sanguinem:

Obliti meminit tunc bene corporis,

Praeclarae sitiens necis.

Sic qua parte minor, vos supereminet,

Immortale genus, quae potuit mori,

Et per damna sui corporis, integram

Testari Domino fidem.

Patri maxima laus, maxima Filio,

Amborumque sacro gloria Flamini,

Cujus praesidio praelia sustinent,

Spreto funere, Virgines.

Pro non Martyre.

Vos O virginei cum citharis chori,

Agni deliciae, pars gregis optima,

Sponsum virgineo progenitum sinu

Puris tollite laudibus.

Haec est sacra dies, obvia qua suo

Cum plena rutilans lampade jungitur

Sponso, stansque throno proxima concinit

Virgo cantica Virgini.

Solo digna Deo conjuge, respuit

Mortales thalamos: ut semel obligat

Sese fida suo, quem bene deperit,

Ultro se Deus obligat.

Purum ne maculent pectus imagines,

In se tota sui corporis immemor

Mens sese recipit; nil oculi vident,

Surdis nil sonat auribus.

Aegro vix sua sunt pabula corpori,

Ardet mille modis ante diem mori:

Quidquid mors rapiet, jam sibi praeripit;

Unus fit Deus omnia.

Fac, o Christe, tuae Virginis aemulos,

Hac nos ire tibi qua graditur via:

Qui gens sancta sumus, moribus integris

Fac soli tibi vivere.

Da te, summe Pater, tollere laudibus

Da te, Christe, sequi, laurea Virginum:

Fac incensa tuis, Spiritus, ardeant

Flammis frigida pectora.

AD OFFICIUM NOCT.

Pro Martyre.

Virginum robur, Deus, atque custos:

Sexus imbellis, medios per enses,

Dum faves, quas non superat virili

Pectore mortes!

Pro tuis aris animosa Virgo

Molle dat poenis lacerare corpus:

Non suos sentit, memor o! tuorum,

Christe, dolorum.

Non graves plagae, validi nec ictus

Integram possunt violare mentem:

Quin sacri crescit magis obstinatus

Ardor amoris.

Sponsa dilecto placitura Sponso,

Despicit ruptum laniata corpus:

Est suus truncis honor et venustas

Est sua membris.

Omnis a recto fluit ille splendor:

Christe, sic olim cruce tensus alta,

Obsequens Patri, laceros placebas

Horridus artus.

Summa laus Patri, genitoque Verbo;

Et tibi compar, utriusque Nexus:

Fac tibi semper placeamus uni

Moribus aequis.

Pro non Martyre.

Coelestis aula panditur:

En sponsus; omnes obviae

Exite Sponso Virgini,

Exite, sponsae Virgines.

Haec nuptialis est dies,

Quae, longa post suspiria,

Dat omnibus, dat singulis

Jam plenius frui Deo.

Quae casta vobis gaudia,

Quos afflet ignes, dicite:

Ab ore cujus purior

Torrens voluptas effluit?

Hunc propter unum viluit

Superba regum purpura:

Dotata quae sponso Deo,

Quid Virgo terris ambiat?

O virginales nuptiae,

Per quas caro fit spiritus!

O dulce vinclum, jungitur

Quo mens Deo, menti Deus!

Sit laus Patri, laus Filio

Sit par tibi laus, Spiritus,

Divina qui perennibus

Firmas sigillis foedera.

AD LAUDES.

Pro Martyre.

Quid sacram, Virgo, generosa Martyr,

Ambiunt frontem duplices coronae?

Nempe non unum gemino reportas

Hoste triumphum.

Mollior fregit neque te voluptas;

Impotens flexit neque te tyrannus:

Tu graves poenas, pariterque blandos

Vincis amores.

Liliis Sponsus recubat, rosisque:

Tu, tuo semper bene fida Sponso,

Et rosas martyr, simul et dedisti

Lilia virgo.

Summa laus Patri, genitoque Verbo;

Et tibi compar, utriusque Nexus:

Fac tibi semper placeamus uni

Moribus aequis.

Pro non Martyre.

Non vana dilectum gregem

Pavere mundi gaudia,

Nec pura fallax pectora

Imago lusit seculi.

Sed haec tuarum propria

Sunt, Christe, sponsarum bona,

Te semper, et tecum tuis

In te potiri gaudiis.

Castis vicissim tu tibi

In cordibus thorum struis:

Interque flammas intimo

Amans quiescis in sinu.

Hic unus est sponsis amor,

Unusque tecum spiritus;

Beasque sponsus singulas,

In teque transformas, Deus.

Te deprecamur supplices,

Nostris ut addas sensibus,

Nescire prorsus omnia

Corruptionis vulnera.

Sit laus Patri, laus Filio:

Sit par tibi laus, Spiritus,

Divina qui perennibus

Firmas sigillis foedera.

AD SECUNDAS VESPERAS.

Pro non Martyre.

O virgo, pectus cui sacrum,

Amoris expers improbi,

Intus suis ardoribus

Sanctus perussit Spiritus!

Non te voluptas dulcibus

Fallax venenis molliit,

Solas amantem persequi

Coelestis Agni nuptias.

Sic ille natus Virgine

Suo decore ceperat,

Ut ejus ardens ignibus

Mundana cuncta temneres.

Beata cui nunc, Coelitum

Inter canentium choros,

Coelo licet perennibus

Sponsi potiri gaudiis.

Aeterne sponse Virginum,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

SANCTARUM MULIERUM.

AD PRIMAS VESPERAS.

Ad nuptias Agni Pater

Matres et innuptas vocat:

O te beatam, cui thorus

Interque sponsas sors datur!

Lex nuptiarum caritas;

Dos magna, paupertas, tibi,

Calcare fallaces opes,

Caduca corde spernere.

Te multus oblectat labor,

Fusaeque jejunam preces:

Te poenitentem lacrymae,

Te cura pauperum juvat.

Quacumque confixam sibi,

Per probra sponsam, per cruces

Trahit Magister; et sequi

Despecta gaudes, et pati.

Beata quae sponso Deo

Castis adhaeret vinculis:

Sic corpus unum possumus,

Sic unus esse spiritus.

Hoc praestet almo cum Patre,

Natoque nobis Spiritus,

Qui trinus ac unus Deus

Regnat per omne seculum.

AD OFFICIUM NOCT.

Adeste, sanctae Conjuges;

En illa fortis Femina,

Ornata quae virtutibus

Inter triumphat Coelites.

Blandos ut hostes vinceret,

Hanc fortitudo vestiit:

Ut prosit intuentibus,

Coelestis ornavit decor.

Non vana pompa seculi

Sensus fefellit, nec malis

Gliscens voluptas artibus

Virile pectus molliit.

Non illa luxu vestium,

Non crine torto splenduit:

Cultu nitens sed simplice,

Puris placebat moribus.

Se sub serenis vultibus

Austera virtus occulit:

Timet videri, ne suum,

Dum prodit, amittat decus.

Pascenda coelesti cibo,

Sacris studebat litteris;

Templo frequens, sed sedula

Redibat ad curam domus.

Agni vocans ad nuptias,

Tibi, Pater, sit gloria:

Sit aequa Nato, nec minor

Laus utriusque Flamini.

AD LAUDES.

Ardet Deo quae Femina,

Latere frustra cogitat:

Quot indigos haec sublevat,

Tot proditur praeconibus.

Prodesse quaerit omnibus,

Curis honestis anxia;

Patrona custos virginum,

Secunda mater orphanis.

Pannis latentem vilibus

Christum fovebat hospitem:

Quas dura subtraxit sibi,

Opes refundit prodiga.

Pacem domi, pacem foris

Alto colit silentio;

Lites amat componere,

Ut una mens sit omnibus.

Aeterne tu Verbi Pater,

Aeterne Fili par Patri,

Et par utrique Spiritus,

Tibi, Deus, sit gloria.

AD SECUNDAS VESPERAS.

O jam beata, quae suo

Tandem soluta corpore,

Vinclis perennioribus

Uni Deo conjungitur!

Per quos gradus coelum petit,

Hac ire vos omnes docet,

Junctae jugali vinculo,

Et vos solutae Conjuges.

Insignis et nos Feminae

Sequi decet vestigia,

Magnum vel ipsis quae fuit

Virtutis exemplum viris.

Queis arsit illa, fac, Deus,

Flagremus et nos ignibus;

Eoque, quo te vis coli,

Amore fac mens te colat.

Aeterne tu Verbi Pater,

Aeterne Fili par Patri,

Et par utrique Spiritus,

Tibi, Deus, sit gloria.

IN OFFICIO DEDICATIONIS ECCLESIAE.

AD OFFICIUM NOCT.

Patris aeterni Soboles coaeva,

Dum tuae sacros pia plebs honores

Aedis instaurat, Deus alme, nostris

Annue votis.

Hic sacri fontis latices ab ortu

Inditi purgant maculam reatus:

Hic et infusum nova membra Christo

Chrisma coaptat.

Hic sua pascit populos fideles

Carne, qui mundi scelus omne tollit

Agnus, et fusi pretium cruoris

Ipse propinat.

Hic salus aegris animis paratur:

Hic reos judex facilis relaxat,

Atque lethalem rediviva pellit

Gratia culpam.

Cujus in coelo thronus est perennis,

Incolit parvam Deus altus aedem:

Hic adorator sibi quisque sedem

Praeparat astris.

Nullus hanc turbo quatit, irruentis

Nulla vis nimbi, rapidive fluctus:

Cedit hanc contra furor inferorum

Irritus omnis.

Laus Deo, virtus, honor, et potestas

Una sit Patri, parilique Proli:

Par sit amborum tibi nexus omni,

Spiritus, aevo.

AD LAUDES.

Urbs beata, vera pacis

Visio, Jerusalem,

Quanta surgit! celsa saxis

Conditur viventibus:

Quae polivit, haec coaptat

Sedibus suis Deus.

Singulis ex margaritis

Singulae portae nitent:

Murus omnis fulget auro,

Fulget unionibus:

Angularis petra Christus

Fundat urbis moenia.

Ejus est sol caesus Agnus,

Ejus est templum Deus:

Aemulantes hic beati

Puriores Spiritus,

Laude jugi Numen unum

Terque Sanctum concinunt.

Hinc et inde sunt aperta

Civitatis ostia:

Quisquis ambit huc venire,

Inserique moenibus,

Ante duris hic probari

Debuit laboribus.

Sit perennis laus Parenti;

Sit perennis Filio:

Laus tibi, qui nectis ambos,

Sit perennis, Spiritus,

Chrisma cujus nos inungens

Viva templa consecrat.

AD PRIMAS ET SECUNDAS VESPERAS.

Ecce sedes hic Tonantis,

Ecce coeli janua:

Hic sacerdos, ara, templum,

Hic Deus fit hostia;

Incruenta morte jugis

Hic amor litat Deum.

Qualis ara, quanta sedes

Ipsius capax Dei!

Quem nec universa terra,

Omne nec coelum capit,

Orbe parvo se coarctans,

Hic latere sustinet.

Quam libenter hic pudicis

Inserit se cordibus!

Hic amantis tota Christi

Exerit se caritas:

Hic Pater caros sedere

Gestit inter filios.

Hinc facesse quem profana

Polluit contagio,

Neu sacrum transire limen

Inquinatus audeas:

Ultor adstat cum flagellis

Puniens sontes Deus.

Sit perennis laus Parenti;

Sit perennis Filio:

Laus tibi, qui nectis ambos,

Sit perennis, Spiritus,

Chrisma cujus nos inungens

Viva templa consecrat.

DOXOLOGIAE.

Deo Patri sit gloria,

Ejusque soli Filio,

Sancto simul cum Spiritu,

Nunc et per omne seculum.

IN NATIVITATE DOMINI.

Qui natus es de Virgine,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

IN EPIPHANIA DOMINI.

Qui te revelas Gentibus,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

IN OCTAVA EPIPHANIAE.

Mundi scelus qui diluis,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

IN TEMPORE PASCHALI.

Da, Christe, nos tecum mori;

Tecum simul da surgere:

Terrena da contemnere;

Amare da coelestia.

Sit laus Patri; laus Filio,

Qui nos, triumphata nece,

Ad astra secum dux vocat:

Compar tibi laus, Spiritus.

IN ASCENSIONE DOMINI.

Da, Christe, nos tecum mori;

Tecum simul da surgere:

Terrena da contemnere;

Amare da coelestia.

Qui victor ad coelum redis,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

IN OCTAVA ASCENSIONIS.

Da, Christe, nos tecum mori;

Tecum simul da surgere:

Terrena da contemnere;

Amare da coelestia.

Venture Judex seculi,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

POST OCTAVAM ASCENSIONIS.

Da, Christe, nos tecum mori;

Tecum simul da surgere:

Terrena da contemnere;

Amare da coelestia.

Qui Patris ad dextram sedes,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

IN DIE PENTECOSTES.

Sit laus Patri; laus Filio:

Par sit tibi laus, Spiritus,

Afflante quo mentes sacris

Lucent et ardent ignibus.

IN ANNUNCIATIONE DOMINI.

Mundo redemptor qui venis,

Fili, tibi laus maxima

Cum Patre: nec tibi minor

Laus, utriusque Spiritus.

IN FESTO CORPORIS CHRISTI.

Qui carne nos pascis tua,

Sit laus tibi, Pastor bone,

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

IN TRANSFIGURATIONE DOMINI.

Qui, nube rupta, te palam

Natum vocavit, laus Patri;

Tibique Nato; nec minor

Laus utriusque Flamini.

IN SUSCEPTIONE SANCTAE CRUCIS.

Qui per crucem nos liberas,

Fili, tibi laus maxima

Cum Patre: nec tibi minor

Laus, utriusque Spiritus.

IN APOSTOLIS.

Uni sit et trino Deo

Suprema laus, summum decus,

De nocte qui nos ad suae

Lumen vocavit gloriae.

IN EVANGELISTIS.

Fons sanctitatis, o Deus,

Aeterna Sanctorum quies,

Te laudet omnis spiritus,

Nunc et per omne seculum.

IN UNO MARTYRE.

Fortem coronans militem,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

IN PLURIBUS MARTYRIBUS.

Sit laus Patri, laus Filio;

Par sit tibi laus, Spiritus,

Qui praeliantes roboras,

Palmisque donas Martyrum.

IN PONTIFICIBUS.

Supreme Christe Pontifex,

Jugis tibi sit gloria,

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

IN DOCTORIBUS.

Qui vera lux es mentium,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

IN PRESBYTERIS.

Jesu, Sacerdotum decus,

Jugis tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

IN ABBATIBUS, ETC.

Aeterna laus et gloria

Uni sit et trino Deo,

Terrena qui calcantibus

Se prodigus dat praemium.

IN JUSTIS.

Fons sanctitatis, o Deus,

Aeterna Justorum quies,

Honor tibi, laus, gloria,

Nunc et per omne seculum.

IN VIRGINIBUS.

Aeterne Sponse Virginum,

Jesu, tibi sit gloria

Cum Patre, cumque Spiritu,

In sempiterna secula.

IN SANCTIS MULIERIBUS.

Agni vocans ad nuptias,

Tibi, Pater, sit gloria:

Sit aequa Nato, nec minor

Laus utriusque Flamini.

IN OFFICIO DEDIC. ECCLESIAE.

Sit laus Patri, laus Filio;

Par sit tibi laus, Spiritus,

Divina cujus unctio

Nos templa Christo consecrat.

HYMNI ECCLESIAE.
PARS II.
E BREVIARIIS
ROMANO, SARISBURIENSI,
EBORACENSI ET
ALIUNDE.

PRAEFATIO.

Ne mirum tibi, Lector benevole, videatur, Hymnos, quos in manibus habes, et materie vetustos et stilo, hodiernis typis et hodiernorum favori esse commendatos. Non enim abs te exigitur, ut quicquid hic scriptum inveneris, id in sinum tuum recipias illico, absque animi ulla exercitatione aut judicio tuo. Neque qui totum aliquid edit in publicum, illum oportet universi operis in singula quaeque jurare, aut in rerum squalore immorari quod in antiquitate versatur. Alia nimirum sunt in monumentis veterum simplicis ac pristinae naturae elementa; prorsus aliud concretum vitium, et sordes temporum. Cordati autem hominis est, neque obsoleta pro priscis, nec peregrina pro falsis habere.

Quod quidem optimo consilio actum est olim a patribus nostris, qui, caeco quodam reformationis, quam vocant, aestu in Ecclesia passim fervente, e religionibus suis, non quae exterorum studium posceret, sed quae vis extorqueret, missa fecerunt; a malesana philosophia ereptis caeteris, ea concedendo, quae sanctitatem plane nullam, parem autem invidiam haberent. Hinc illi, quibus nunc utimur, ritus et caeremoniae; hinc rerum divinarum ordo; hinc et disciplinae nostrae forma et agendi ratio repetenda est.

Quod si fiat quaestio, cur diligentissimi viri, cum nostra omnia retractarent, hymnodiam solum intactam, et tanquam desperatam, ne dicam improbatam reliquerint, id vero ex ejusmodi silentio minime colligendum erit. Nam, cum statutum esset, ut cultus divinus, eo usque in Latino idiomate absolutus, transiret in vernaculam, quis daret, ut qui possent aliquid in rebus reformandis, ii in poetica florerent simul, verba autem in versum et quaestiones ad veritatis normam, pari solertia redigerent? Unde factum est, ut in officiis divinis, dum habemus caetera, hymnos non habeamus.

Quare in hac Ecclesiae nostrae qualicunque inopia, hoc tempore, Lector benevole, tibi apponenda statuimus illa vel illorum similia, quae nostri in saeculo decimo sexto, cum sua essent, de manibus prudenter amiserunt; non illa, ex omni parte approbanda, sed aspersa maculis, ita vero ut modo vix quicquam improbes, modo improbes, at neque ut rejicias nec tamen ut possis mederi. Nam quae tota reprobanda erant, ista scilicet tota omisimus; caetera subjicimus judicio tuo.

J. H. N.

Hymni e Breviario Romano 217

Hymni e Breviario Sarisburiensi 309

Hymni e Breviario Eboracensi 347

Prosae e Missali Parisiensi 361

Prosae e Processionali Eboracensi 385

HYMNI
E BREVIARIO ROMANO.

HYMNI.

DOMINICA.

AD MATUTINUM.

Per Hyemem.

Primo die, quo Trinitas

Beata mundum condidit,

Vel quo resurgens Conditor

Nos morte victa liberat:

Pulsis procul torporibus

Surgamus omnes ocyus,

Et nocte quaeramus Deum,

Propheta sicut praecipit:

Nostras preces ut audiat,

Suamque dextram porrigat,

Et expiatos sordibus

Reddat polorum sedibus.

Ut, quique sacratissimo

Hujus diei tempore

Horis quietis psallimus,

Donis beatis muneret.

Jam nunc paterna claritas

Te postulamus affatim,

Absint faces libidinis,

Et omnis actus noxius.

Ne foeda sit, vel lubrica

Compago nostri corporis,

Ob cujus ignes ignibus

Avernus urat acrius.

Mundi Redemptor, quaesumus,

Tu probra nostra diluas:

Nobisque largus commoda

Vitae perennis conferas.

Praesta, Pater piissime,

Patrique compar Unice

Cum Spiritu Paraclito

Regnans per omne saeculum.

Per Aestatem.

Nocte surgentes vigilemus omnes,

Semper in psalmis meditemur, atque

Voce concordi Domino canamus

Dulciter hymnos.

Ut pio Regi pariter canentes,

Cum suis Sanctis mereamur aulam

Ingredi coeli, simul et perennem

Ducere vitam.

Praestet hoc nobis Deitas beata

Patris, ac Nati, pariterque Sancti

Spiritus, cujus resonat per omnem

Gloria mundum.

AD LAUDES.

Per Hyemem.

Aeterne rerum conditor,

Noctem diemque qui regis,

Et temporum das tempora,

Ut alleves fastidium.

Nocturna lux viantibus

A nocte noctem segregans,

Praeco diei jam sonat,

Jubarque solis evocat.

Hoc excitatus Lucifer

Solvit polum caligine,

Hoc omnis erronum cohors

Viam nocendi deserit.

Hoc nauta vires colligit,

Pontique mitescunt freta:

Hoc, ipsa petra Ecclesiae,

Canente, culpam diluit.

Surgamus ergo strenue,

Gallus jacentes excitat,

Et somnolentos increpat,

Gallus negantes arguit.

Gallo canente spes redit,

Aegris salus refunditur,

Mucro latronis conditur,

Lapsis fides revertitur.

Jesu, labantes respice,

Et nos videndo corrige:

Si respicis, labes cadunt,

Fletuque culpa solvitur.

Tu lux refulge sensibus,

Mentisque somnum discute:

Te nostra vox primum sonet,

Et vota solvamus tibi.

Deo Patri sit gloria,

Ejusque soli Filio,

Cum Spiritu Paraclito,

Nunc, et per omne saeculum.

Per Aestatem.

Ecce jam noctis tenuatur umbra,

Lux et aurorae rutilans coruscat,

Supplices rerum Dominum canora

Voce precemur.

Ut reos culpae miseratus, omnem

Pellat angorem, tribuat salutem,

Donet et nobis bona sempiternae

Munera pacis.

Praestet hoc nobis Deitas beata

Patris, ac Nati, pariterque sancti

Spiritus, cujus resonat per omnem

Gloria mundum.

Per Hebdomadam.

AD PRIMAM.

Jam lucis orto sidere

Deum precemur supplices,

Ut in diurnis actibus,

Nos servet a nocentibus.

Linguam refraenans temperet,

Ne litis horror insonet:

Visum fovendo contegat,

Ne vanitates hauriat.

Sint pura cordis intima;

Absistat et vecordia:

Carnis terat superbiam

Potus cibique parcitas:

Ut cum dies abscesserit,

Noctemque sors reduxerit,

Mundi per abstinentiam

Ipsi canamus gloriam.

Deo Patri sit gloria,

Ejusque soli Filio,

Cum Spiritu Paraclito,

Nunc, et per omne saeculum.

Per Hebdomadam.

AD TERTIAM.

Nunc sancte nobis Spiritus,

Unum Patri cum Filio,

Dignare promptus ingeri

Nostros refusus pectori.

Os, lingua, mens, sensus, vigor

Confessionem personent,

Flammescat igne charitas,

Accendat ardor proximos.

Praesta, Pater piissime,

Patrique compar Unice,

Cum Spiritu Paraclito

Regnans per omne saeculum.

Per Hebdomadam.

AD SEXTAM.

Rector potens, verax Deus,

Qui temperas rerum vices,

Splendore mane illuminas,

Et ignibus meridiem:

Extingue flammas litium,

Aufer calorem noxium,

Confer salutem corporum,

Veramque pacem cordium.

Praesta, Pater piissime,

Patrique compar Unice,

Cum Spiritu Paraclito

Regnans per omne saeculum.

Per Hebdomadam.

AD NONAM.

Rerum Deus tenax vigor,

Immotus in te permanens,

Lucis diurnae tempora

Successibus determinans:

Largire lumen vespere,

Quo vita nusquam decidat,

Sed praemium mortis sacrae

Perennis instet gloria.

Praesta, Pater piissime,

Patrique compar Unice,

Cum Spiritu Paraclito

Regnans per omne saeculum.

AD VESPERAS.

Lucis Creator optime,

Lucem dierum proferens,

Primordiis lucis novae

Mundi parans originem.

Qui mane junctum vesperi

Diem vocari praecipis,

Illabitur tetrum chaos,

Audi preces cum fletibus.

Ne mens gravata crimine,

Vitae sit exul munere,

Dum nil perenne cogitat,

Seseque culpis illigat.

Coeleste pulset ostium:

Vitale tollat praemium:

Vitemus omne noxium,

Purgemus omne pessimum.

Praesta, Pater piissime,

Patrique compar Unice,

Cum Spiritu Paraclito

Regnans per omne saeculum.

Per Hebdomadam.

AD COMPLETORIUM.

Te lucis ante terminum

Rerum Creator poscimus,

Ut pro tua clementia,

Sis praesul et custodia.

Procul recedant somnia,

Et noctium phantasmata;

Hostemque nostrum comprime,

Ne polluantur corpora.

Praesta, Pater piissime,

Patrique compar Unice,

Cum Spiritu Paraclito

Regnans per omne saeculum.

FERIA II.

AD MATUTINUM.

Somno refectis artubus,

Spreto cubili surgimus;

Nobis, Pater, canentibus

Adesse te deposcimus.

Te lingua primum concinat,

Te mentis ardor ambiat:

Ut actuum sequentium

Tu, sancte, sis exordium.

Cedant tenebrae lumini:

Et nox diurno sideri:

Ut culpa, quam nox intulit,

Lucis labascat munere.

Precamur iidem supplices,

Noxas ut omnes amputes,

Et ore te canentium

Lauderis omni tempore.

Praesta, Pater piissime,

Patrique compar Unice,

Cum Spiritu Paraclito

Regnans per omne saeculum.

AD LAUDES.

Splendor Paternae gloriae,

De luce lucem proferens,

Lux lucis, et fons luminis,

Diem dies illuminans:

Verusque sol illabere,

Micans nitore perpeti;

Jubarque sancti Spiritus

Infunde nostris sensibus.

Votis vocemus et Patrem,

Patrem potentis gratiae,

Patrem perennis gloriae,

Culpam releget lubricam.

Confirmet actus strenuos,

Dentes retundat invidi:

Casus secundet asperos:

Agenda recte dirigat.

Mentem gubernet, et regat;

Sit pura nobis castitas:

Fides calore ferveat:

Fraudis venena nesciat.

Christusque nobis sit cibus,

Potusque noster sit fides,

Laeti bibamus sobriam

Profusionem Spiritus.

Laetus dies hic transeat:

Pudor sit ut diluculum:

Fides velut meridies:

Crepusculum mens nesciat.

Aurora lucem provehit,

Cum luce nobis prodeat,

In Patre totus Filius,

Et totus in Verbo Pater.

Deo Patri sit gloria,

Ejusque soli Filio,

Cum Spiritu Paraclito,

Nunc, et per omne saeculum.

AD VESPERAS.

Immense coeli Conditor,

Qui mixta ne confunderent,

Aquae fluenta dividens,

Coelum dedisti limitem.

Firmans locum coelestibus,

Simulque terrae rivulis,

Ut unda flammas temperet,

Terrae solum ne dissipent.

Infunde nunc, piissime,

Donum perennis gratiae:

Fraudis novae ne casibus

Nos error atterat vetus.

Lucem Fides adaugeat:

Sic luminis jubar ferat:

Haec vana cuncta proterat,

Hanc falsa nulla comprimant.

Praesta, Pater piissime,

Patrique compar Unice,

Cum Spiritu Paraclito

Regnans per omne saeculum.

FERIA III.

AD MATUTINUM.

Consors Paterni luminis,

Lux ipse lucis, et dies,

Noctem canendo rumpimus,

Assiste postulantibus.

Aufer tenebras mentium:

Fuga catervas daemonum;

Expelle somnolentiam,

Ne pigritantes obruat.

Sic Christe nobis omnibus

Indulgeas credentibus,

Ut prosit exorantibus,

Quod praecinentes psallimus.

Praesta, Pater piissime,

Patrique compar Unice,

Cum Spiritu Paraclito

Regnans per omne saeculum.

AD LAUDES.

Ales diei nuntius

Lucem propinquam praecinit,

Nos excitator mentium

Jam Christus ad vitam vocat.

Auferte, clamat, lectulos,

Aegro sopore desides:

Castique, recti, ac sobrii

Vigilate: jam sum proximus.

Jesum ciamus vocibus,

Flentes, precantes, sobrii:

Intenta supplicatio

Dormire cor mundum vetat.

Tu Christe somnum discute:

Tu rumpe noctis vincula:

Tu solve peccatum vetus,

Novumque lumen ingere.

Deo Patri sit gloria,

Ejusque soli Filio,

Cum Spiritu Paraclito,

Nunc, et per omne saeculum.

AD VESPERAS.

Telluris alme Conditor,

Mundi solum qui separans,

Pulsis aquae molestiis,

Terram dedisti immobilem:

Ut germen aptum proferens,

Fulvis decora floribus,

Fecunda fructu sisteret,

Pastumque gratum redderet.

Mentis perustae vulnera

Munda virore gratiae:

Ut facta fletu diluat,

Motusque pravos atterat.

Jussis tuis obtemperet:

Nullis malis approximet:

Bonis repleri gaudeat,

Et mortis ictum nesciat.

Praesta, Pater piissime,

Patrique compar Unice,

Cum Spiritu Paraclito

Regnans per omne saeculum.

FERIA IV.

AD MATUTINUM.

Rerum Creator optime,

Rectorque noster, aspice;

Nos a quiete noxia

Mersos sopore libera.

Te, sancte Christe, poscimus:

Ignosce culpis omnibus:

Ad confitendum surgimus,

Morasque noctis rumpimus.

Mentes manusque tollimus,

Propheta sicut noctibus

Nobis gerendum praecipit,

Paulusque gestis censuit.

Vides malum quod fecimus:

Occulta nostra pandimus:

Preces gementes fundimus,

Dimitte quod peccavimus.

Praesta, Pater piissime,

Patrique compar Unice,

Cum Spiritu Paraclito

Regnans per omne saeculum.

AD LAUDES.

Nox, et tenebrae, et nubila,

Confusa mundi, et turbida:

Lux intrat: albescit polus:

Christus venit: discedite.

Caligo terrae scinditur

Percussa solis spiculo,

Rebusque jam color redit,

Vultu nitentis sideris.

Te, Christe, solum novimus,

Te mente pura, et simplici,

Flendo, et canendo, quaesumus,

Intende nostris sensibus.

Sunt multa fucis illita,

Quae luce purgentur tua:

Tu vera lux coelestium

Vultu sereno illumina.

Deo Patri sit gloria,

Ejusque soli Filio,

Cum Spiritu Paraclito,

Nunc, et per omne saeculum.

AD VESPERAS.

Coeli Deus sanctissime,

Qui lucidas mundi plagas

Candore pingis igneo,

Augens decoro lumine:

Quarto die qui flammeam

Dum solis accendis rotam;

Lunae ministras ordinem,

Vagosque cursus siderum:

Ut noctibus, vel lumini

Diremptionis terminum,

Primordiis et mensium

Signum dares notissimum.

Expelle noctem cordium:

Absterge sordes mentium:

Resolve culpae vinculum:

Everte moles criminum.

Praesta, Pater piissime,

Patrique compar Unice,

Cum Spiritu Paraclito

Regnans per omne saeculum.

FERIA V.

AD MATUTINUM.

Nox atra rerum contegit

Terrae colores omnium;

Nos confitentes poscimus

Te, juste Judex cordium,

Ut auferas piacula,

Sordesque mentis abluas,

Donesque, Christe, gratiam,

Ut arceantur crimina.

Mens ecce torpet impia,

Quam culpa mordet noxia:

Obscura gestit tollere,

Et te, Redemptor, quaerere.

Repelle tu caliginem

Intrinsecus quam maxime;

Ut in beato gaudeat

Se collocari lumine.

Praesta, Pater piissime,

Patrique compar Unice,

Cum Spiritu Paraclito

Regnans per omne saeculum.

AD LAUDES.

Lux ecce surgit aurea:

Pallens facessat caecitas,

Quae nosmet in praeceps diu

Errore traxit devio.

Haec lux serenum conferat,

Purosque nos praestet sibi;

Nihil loquamur subdolum:

Volvamus obscurum nihil.

Sic tota decurrat dies,

Ne lingua mendax, ne manus,

Oculive peccent lubrici,

Ne noxa corpus inquinet.

Speculator adstat desuper,

Qui nos diebus omnibus,

Actusque nostros prospicit

A luce prima in vesperum.

Deo Patri sit gloria,

Ejusque soli Filio,

Cum Spiritu Paraclito,

Nunc, et per omne saeculum.

AD VESPERAS.

Magnae Deus potentiae,

Qui fertili natos aqua

Partim relinquis gurgiti,

Partim levas in aëra.

Demersa lymphis imprimens,

Subvecta coelis erigens:

Ut stirpe ab una prodita,

Diversa repleant loca.

Largire cunctis servulis,

Quos mundat unda sanguinis,

Nescire lapsus criminum,

Nec ferre mortis taedium.

Ut culpa nullum deprimat;

Nullum efferat jactantia:

Elisa mens ne concidat:

Elata mens ne corruat.

Praesta, Pater piissime,

Patrique compar Unice,

Cum Spiritu Paraclito

Regnans per omne saeculum.

FERIA VI.

AD MATUTINUM.

Tu Trinitatis Unitas,

Orbem potenter quae regis,

Attende laudis canticum,

Quod excubantes psallimus.

Nam lectulo consurgimus

Noctis quieto tempore,

Ut flagitemus omnium

A te medelam vulnerum.

Quo fraude quidquid daemonum

In noctibus deliquimus;

Abstergat illud coelitus

Tuae potestas gloriae.

Ne corpus adstet sordidum,

Nec torpor instet cordium,

Nec criminis contagio

Tepescat ardor spiritus.

Ob hoc Redemptor, quaesumus,

Reple tuo nos lumine,

Per quod dierum circulis,

Nullis ruamus actibus.

Praesta, Pater piissime,

Patrique compar Unice;

Cum Spiritu Paraclito

Regnans per omne saeculum.

AD LAUDES.

Aeterna coeli gloria,

Beata spes mortalium,

Summi Tonantis Unice,

Castaeque proles Virginis:

Da dexteram surgentibus,

Exurgat ut mens sobria,

Flagrans et in laudem Dei

Grates rependat debitas.

Ortus refulget lucifer,

Praeitque solem nuntius:

Cadunt tenebrae noctium:

Lux sancta nos illuminet:

Manensque nostris sensibus,

Noctem repellat saeculi,

Omnique fine temporis

Purgata servet pectora.

Quaesita jam primum Fides

In corde radices agat,

Secunda Spes congaudeat,

Qua major extat Charitas.

Deo Patri sit gloria,

Ejusque soli Filio,

Cum Spiritu Paraclito,

Nunc, et per omne saeculum.

AD VESPERAS.

Hominis superne Conditor,

Qui cuncta solus ordinans,

Humum jubes producere

Reptantis et ferae genus:

Et magna rerum corpora,

Dictu jubentis vivida,

Per temporum certas vices

Obtemperare servulis;

Repelle, quod cupidinis

Ciente vi nos impetit,

Aut moribus se suggerit,

Aut actibus se interserit.

Da gaudiorum praemia,

Da gratiarum munera:

Dissolve litis vincula,

Adstringe pacis foedera.

Praesta, Pater piissime,

Patrique compar Unice,

Cum Spiritu Paraclito

Regnans per omne saeculum.

SABBATO.

AD MATUTINUM.

Summae Parens clementiae,

Mundi regis qui machinam,

Unius et substantiae,

Trinusque personis Deus.

Nostros pius cum canticis

Fletus benigne suscipe;

Ut corde puro sordium

Te perfruamur largius.

Lumbos, jecurque morbidum

Flammis adure congruis;

Accincti ut artus excubent

Luxu remoto pessimo.

Quicumque ut horas noctium

Nunc concinendo rumpimus,

Ditemur omnes affatim

Donis beatae patriae.

Praesta, Pater piissime,

Patrique compar Unice,

Cum Spiritu Paraclito

Regnans per omne saeculum.

AD LAUDES.

Aurora jam spargit polum.

Terris dies illabitur;

Lucis resultat spiculum:

Discedat omne lubricum.

Phantasma noctis exulet:

Mentis reatus corruat:

Quidquid tenebris horridum

Nox attulit culpae, cadat.

Ut mane, quod nos ultimum

Hic deprecamur cernui;

Cum luce nobis effluat,

Hoc dum canore concrepat.

Deo Patri sit gloria,

Ejusque soli Filio,

Cum Spiritu Paraclito,

Nunc, et per omne saeculum.

AD VESPERAS.

Jam sol recedit igneus,

Tu lux perennis Unitas,

Nostris, beata Trinitas,

Infunde lumen cordibus.

Te mane laudum carmine,

Te deprecamur vespere:

Digneris, ut te supplices

Laudemus inter Coelites.

Patri, simulque Filio,

Tibique sancte Spiritus,

Sicut fuit, sit jugiter

Saeclum per omne gloria.

HYMNI DE TEMPORE.

SABBATO ANTE DOMINICAM I. ETC. ADVENTUS.

AD VESPERAS.

Creator alme siderum,

Aeterna lux credentium,

Jesu Redemptor omnium,

Intende votis supplicum.

Qui, daemonis ne fraudibus

Periret orbis, impetu

Amoris actus, languidi

Mundi medela factus es.

Commune qui mundi nefas

Ut expiares, ad crucem

E Virginis Sacrario

Intacta prodis victima.

Cujus potestas gloriae,

Nomenque cum primum sonat.

Et Coelites, et inferi

Tremente curvantur genu.

Te deprecamur ultimae

Magnum diei Judicem;

Armis supernae gratiae

Defende nos ab hostibus.

Virtus, honor, laus, gloria,

Deo Patri, cum Filio,

Sancto simul Paraclito,

In saeculorum saecula.

PER ADVENTUM.

AD MATUTINUM.

Verbum supernum prodiens

E Patris aeterni sinu,

Qui natus orbi subvenis,

Labente cursu temporis;

Illumina nunc pectora,

Tuoque amore concrema;

Ut cor caduca deserens

Coeli voluptas impleat.

Ut cum tribunal Judicis

Damnabit igni noxios,

Et vox amica debitum

Vocabit ad coelum pios;

Non esca flammarum nigros

Volvamur inter turbines,

Vultu Dei sed compotes

Coeli fruamur gaudiis.

Patri, simulque Filio,

Tibique, sancte Spiritus,

Sicut fuit, sit jugiter

Saeclum per omne gloria.

AD LAUDES.

En clara vox redarguit

Obscura quaeque personans:

Procul fugentur somnia:

Ab alto Jesus promicat.

Mens jam resurgat torpida,

Non amplius jacens humi:

Sidus refulget jam novum,

Ut tollat omne noxium.

En Agnus ad nos mittitur

Laxare gratis debitum:

Omnes simul cum lacrymis

Precemur indulgentiam:

Ut cum secundo fulserit,

Metuque mundum cinxerit,

Non pro reatu puniat,

Sed nos pius tunc protegat.

Virtus, honor, laus, gloria

Deo Patri cum Filio,

Sancto simul Paraclito,

In saeculorum saecula.

IN NATIVITATE DOMINI.

AD VESPERAS.

Jesu Redemptor omnium,

Quem lucis ante originem

Parem Paternae gloriae

Pater supremus edidit.

Tu lumen, et splendor Patris,

Tu spes perennis omnium,

Intende quas fundunt preces

Tui per orbem servuli.

Memento, rerum Conditor,

Nostri quod olim corporis,

Sacrata ab alvo Virginis

Nascendo, formam sumpseris.

Testatur hoc praesens dies

Currens per anni circulum,

Quod solus e sinu Patris

Mundi salus adveneris.

Hunc astra, tellus, aequora,

Hunc omne, quod coelo subest,

Salutis Auctorem novae

Novo salutat cantico.

Et nos, beata quos sacri

Rigavit unda sanguinis,

Natalis ob diem tui

Hymni tributum solvimus.

Jesu, tibi sit gloria,

Qui natus es de Virgine,

Cum Patre et almo Spiritu,

In sempiterna saecula.

AD LAUDES.

A solis ortus cardine

Ad usque terrae limitem,

Christum canamus Principem,

Natum Maria Virgine.

Beatus auctor saeculi

Servile corpus induit,

Ut carne carnem liberans,

Ne perderet quos condidit.

Castae Parentis viscera

Coelestis intrat gratia;

Venter Puellae bajulat

Secreta, quae non noverat.

Domus pudici pectoris

Templum repente fit Dei:

Intacta nesciens virum,

Concepit alvo Filium.

Enititur puerpera,

Quem Gabriel praedixerat,

Quem ventre matris gestiens,

Baptista clausum senserat.

Foeno jacere pertulit:

Praesepe non abhorruit:

Et lacte modico pastus est,

Per quem nec ales esurit.

Gaudet chorus coelestium,

Et angeli canunt Deo:

Palamque fit pastoribus

Pastor, Creator omnium.

Jesu, tibi sit gloria,

Qui natus es de Virgine,

Cum Patre et almo Spiritu,

In sempiterna saecula.

IN FESTO SS. INNOCENTIUM.

AD MATUTINUM.

Audit tyrannus anxius

Adesse regum Principem,

Qui nomen Israel regat,

Teneatque David regiam.

Exclamat amens nuntio:

Successor instat, pellimur;

Satelles i, ferrum rape;

Perfunde cunas sanguine.

Quid proficit tantum nefas?

Quid crimen Herodem juvat?

Unus tot inter funera

Impune Christus tollitur.

Jesu, tibi sit gloria,

Qui natus es de Virgine,

Cum Patre et almo Spiritu,

In sempiterna saecula.

AD LAUDES.

Salvete flores Martyrum,

Quos lucis ipso in lumine

Christi insecutor sustulit,

Ceu turbo nascentes rosas.

Vos prima Christi victima,

Grex immolatorum tener,

Aram sub ipsam simplices

Palma et coronis luditis.

Jesu, tibi sit gloria,

Qui natus es de Virgine,

Cum Patre et almo Spiritu,

In sempiterna saecula.

IN EPIPHANIA DOMINI.

AD VESPERAS.

Crudelis Herodes, Deum

Regem venire quid times?

Non eripit mortalia,

Qui regna dat coelestia.

Ibant Magi, quam viderant,

Stellam sequentes praeviam:

Lumen requirunt lumine,

Deum fatentur munere.

Lavacra puri gurgitis

Coelestis Agnus attigit,

Peccata, quae non detulit,

Nos abluendo sustulit.

Novum genus potentiae:

Aquae rubescunt hydriae,

Vinumque jussa fundere,

Mutavit unda originem.

Jesu, tibi sit gloria,

Qui apparuisti gentibus,

Cum Patre et almo Spiritu,

In sempiterna saecula.

AD LAUDES.

O sola magnarum urbium

Major Bethlem, cui contigit

Ducem salutis coelitus

Incorporatum gignere:

Quem stella, quae solis rotam

Vincit decore ac lumine,

Venisse terris nuntiat

Cum carne terrestri Deum.

Videre postquam illum Magi,

Eoa promunt munera;

Stratique votis offerunt

Thus, myrrham, et aurum regium.

Regem Deumque annuntiant

Thesaurus et fragrans odor

Thuris Sabaei; ac myrrheus

Pulvis sepulchrum praedocet.

Jesu, tibi sit gloria,

Qui apparuisti gentibus,

Cum Patre et almo Spiritu,

In sempiterna saecula.

PER QUADRAGESIMAM.

SABBATO.

AD VESPERAS.

Audi, benigne Conditor,

Nostras preces cum fletibus,

In hoc sacro jejunio

Fusas quadragenario.

Scrutator alme cordium,

Infirma tu scis virium:

Ad te reversis exhibe

Remissionis gratiam.

Multum quidem peccavimus,

Sed parce confitentibus:

Ad nominis laudem tui

Confer medelam languidis.

Concede nostrum conteri

Corpus per abstinentiam:

Culpae ut relinquant pabulum

Jejuna corda criminum.

Praesta beata Trinitas,

Concede simplex Unitas,

Ut fructuosa sint tuis

Jejuniorum munera.

DOMINICA.

AD MATUTINUM.

Ex more docti mystico

Servemus hoc jejunium,

Deno dierum circulo

Ducto quater notissimo.

Lex et Prophetae primitus

Hoc praetulerunt, postmodum

Christus sacravit, omnium

Rex atque Factor temporum.

Utamur ergo parcius

Verbis, cibis, et potibus,

Somno, jocis, et arctius

Perstemus in custodia.

Vitemus autem noxia,

Quae subruunt mentes vagas,

Nullumque demus callidi

Hostis locum tyrannidi.

Flectamus iram vindicem,

Ploremus ante Judicem,

Clamemus ore supplici,

Dicamus omnes cernui:

Nostris malis offendimus

Tuam Deus clementiam:

Effunde nobis desuper

Remissor indulgentiam.

Memento quod sumus tui,

Licet caduci, plasmatis:

Ne des honorem nominis

Tui, precamur, alteri.

Laxa malum quod fecimus,

Auge bonum quod poscimus;

Placere quo tandem tibi

Possimus hic, et perpetim.

Praesta beata Trinitas,

Concede simplex Unitas;

Ut fructuosa sint tuis

jejuniorum munera.

AD LAUDES.

O sol salutis, intimis

Jesu refulge mentibus,

Dum nocte pulsa gratior

Orbi dies renascitur.

Dans tempus acceptabile,

Da, lachrymarum rivulis

Lavare cordis victimam,

Quam laeta adurat Charitas.

Quo fonte manavit nefas,

Fluent perennes lacrymae,

Si virga poenitentiae

Cordis rigorem conterat.

Dies venit, dies tua,

In qua reflorent omnia:

Laetemur et nos in viam

Tua reducti dextera.

Te prona mundi machina

Clemens adoret Trinitas,

Et nos novi per gratiam

Novum canamus canticum.

SABBATO ANTE DOMINICAM PASSIONIS.

AD VESPERAS.

Vexilla regis prodeunt,

Fulget crucis mysterium,

Qua vita mortem pertulit,

Et morte vitam protulit.

Quae vulnerata lanceae

Mucrone diro, criminum

Ut nos lavaret sordibus,

Manavit unda et sanguine.

Impleta sunt, quae concinit

David fideli carmine,

Dicendo nationibus:

Regnavit a ligno Deus.

Arbor decora et fulgida,

Ornata regis purpura,

Electa digno stipite

Tam sancta membra tangere.

Beata, cujus brachiis

Pretium pependit saeculi,

Statera facta corporis,

Tulitque praedam tartani.[1]

Te, fons salutis Trinitas,

Collaudet omnis spiritus:

Quibus crucis victoriam

Largiris, adde praemium.

[1]

O crux ave spes unica,

Hoc passionis tempore

Piis adauge gratiam,

Reisque dele crimina.

DOMINICA DE PASSIONE,
Et infra Hebdomadam Passionis.

AD MATUTINUM.

Pange lingua gloriosi

Lauream certaminis,

Et super crucis trophaeo

Dic triumphum nobilem:

Qualiter Redemptor orbis

Immolatus vicerit.

De Parentis protoplasti

Fraude Factor condolens,

Quando pomi noxialis

In necem morsu ruit:

Ipse lignum tunc notavit,

Damna ligni ut solveret.

Hoc opus nostrae salutis

Ordo depoposcerat;

Multiformis proditoris

Ars ut artem falleret,

Et medelam ferret inde,

Hostis unde laeserat.

Quando venit ergo sacri

Plenitudo temporis,

Missus est ab arce Patris

Natus, orbis Conditor;

Atque ventre Virginali

Carne amictus prodiit.

Vagit infans inter arcta

Conditus praesepia;

Membra pannis involuta

Virgo Mater alligat;

Et Dei manus, pedesque,

Stricta cingit fascia.

Sempiterna sit beatae

Trinitati gloria,

Aequa Patri, Filioque:

Par decus Paraclito:

Unius Trinique nomen:

Laudet universitas.

AD LAUDES.

Lustra sex qui jam peregit,

Tempus implens corporis,

Sponte libera Redemptor,

Passioni deditus,

Agnus in crucis levatur

Immolandus stipite.

Felle potus ecce languet:

Spina, clavi, lancea

Mite corpus perforarunt:

Unda manat, et cruor:

Terra, pontus, astra, mundus,

Quo lavantur flumine!

Crux fidelis, inter omnes

Arbor una nobilis:

Silva talem nulla profert

Fronde, flore, germine:

Dulce ferrum, dulce lignum,

Dulce pondus sustinent.

Flecte ramos arbor alta,

Tensa laxa viscera,

Et rigor lentescat ille,

Quem dedit nativitas,

Et superni membra Regis

Tende miti stipite.

Sola digna tu fuisti

Ferre mundi victimam:

Atque portum praeparare

Arca mundo naufrago,

Quam sacer cruor perunxit,

Fusus Agni corpore.

Sempiterna sit beatae

Trinitati gloria,

Aequa Patri, Filioque,

Par decus Paraclito:

Unius Trinique nomen

Laudet universitas.

SABBATO IN ALBIS,
Et per Tempus Paschale.

AD VESPERAS.

Ad regias Agni dapes

Stolis amicti candidis

Post transitum maris Rubri

Christo canamus Principi:

Divina cujus charitas

Sacrum propinat sanguinem,

Almique membra corporis

Amor Sacerdos immolat.

Sparsum cruorem postibus

Vastator horret angelus:

Fugitque divisum mare:

Merguntur hostes fluctibus.

Jam Pascha nostrum Christus est,

Paschalis idem victima,

Et pura puris mentibus

Sinceritatis azyma.

O vera coeli victima,

Subjecta cui sunt tartara,

Soluta mortis vincula,

Recepta vitae praemia.

Victor subactis inferis

Trophaea Christus explicat,

Coeloque aperto, subditum

Regem tenebrarum trahit.

Ut sis perenne mentibus,

Paschale Jesu gaudium:

A morte dira criminum

Vitae renatos libera.

Deo Patri sit gloria,

Et Filio, qui a mortuis

Surrexit, ac Paraclito,

In sempiterna saecula.

DOMINICA IN ALBIS,
Et per Tempus Paschale.

AD MATUTINUM.

Rex sempiterne coelitum,

Rerum Creator omnium,

Aequalis ante saecula

Semper Parenti Filius.

Nascente qui mundo Faber

Imaginem vultus tui

Tradens Adamo, nobilem

Limo jugasti spiritum.

Cum livor et fraus daemonis

Foedasset humanum genus:

Tu carne amictus, perditam

Formam reformas artifex.

Qui natus olim e Virgine,

Nunc e sepulchro nasceris,

Tecumque nos a mortuis

Jubes sepultos surgere.

Qui pastor aeternus gregem

Aqua lavas Baptismatis:

Haec est lavacrum mentium:

Haec est sepulchrum criminum.

Nobis diu qui debitae

Redemptor affixus cruci,

Nostrae dedisti prodigus

Pretium salutis sanguinem.

Ut sis perenne mentibus

Paschale Jesu gaudium:

A morte dira criminum

Vitae renatos libera.

Deo Patri sit gloria,

Et Filio, qui a mortuis

Surrexit, ac Paraclito,

In sempiterna saecula.

AD LAUDES.

Aurora coelum purpurat,

Aether resultat laudibus,

Mundus triumphans jubilat,

Horrens avernus infremit.

Rex ille dum fortissimus

De mortis inferno specu

Patrum Senatum liberum

Educit ad vitae jubar.

Cujus sepulchrum plurimo

Custode signabat lapis,

Victor triumphat, et suo

Mortem sepulchro funerat.

Sat funeri, sat lacrymis,

Sat est datum doloribus:

Surrexit extinctor necis,

Clamat corascans angelus.

Ut sis perenne mentibus

Paschale Jesu gaudium;

A morte dira criminum

Vitae renatos libera.

Deo Patri sit gloria,

Et Filio, qui a mortuis

Surrexit, ac Paraclito,

In sempiterna saecula.

IN ASCENSIONE DOMINI.

AD VESPERAS.

Salutis humanae Sator,

Jesu voluptas cordium,

Orbis redempti Conditor,

Et casta lux amantium.

Qua victus es clementia,

Ut nostra ferres crimina?

Mortem subires innocens,

A morte nos ut tolleres?

Perrumpis infernum chaos,

Vinctis catenas detrahis;

Victor triumpho nobili

Ad dexteram Patris sedes.

Te cogat indulgentia,

Ut damna nostra sarcias,

Tuique vultus compotes

Dites beato lumine.

Tu dux ad astra, et semita,

Sis meta nostris cordibus,

Sis lacrymarum gaudium,

Sis dulce vitae praemium.

Jesu, tibi sit gloria,

Qui victor in coelum redis,

Cum Patre et almo Spiritu,

In sempiterna saecula.

AD MATUTINUM.

Aeternae Rex altissime,

Redemptor et fidelium,

Cui mors perempta detulit

Summae triumphum gloriae;

Ascendis orbes siderum,

Quo te vocabat coelitus

Collata, non humanitus

Rerum potestas omnium.

Ut trina rerum machina,

Coelestium, terrestrium,

Et inferorum condita,

Flectat genu jam subdita.

Tremunt videntes angeli

Versam vicem mortalium:

Peccat caro, mundat caro,

Regnat Deus Dei caro.

Sis ipse nostrum gaudium,

Manens olympo praemium;

Mundi regis qui fabricam,

Mundana vincens gaudia.

Hinc te precantes quaesumus,

Ignosce culpis omnibus,

Et corda sursum subleva

Ad te superna gratia:

Ut cum repente coeperis

Clarere nube Judicis,

Poenas repellas debitas,

Reddas coronas perditas.

Jesu, tibi sit gloria,

Qui victor in coelum redis,

Cum Patre et almo Spiritu,

In sempiterna saecula.

IN FESTO PENTECOSTES.

AD VESPERAS.

Veni, Creator Spiritus,

Mentes tuorum visita,

Imple superna gratia,

Quae tu creasti, pectora.

Qui diceris Paraclitus,

Altissimi donum Dei,

Fons vivus, ignis, charitas,

Et spiritalis unctio.

Tu septiformis munere,

Digitus Paternae dexterae,

Tu rite promissum Patris,

Sermone ditans guttura.

Accende lumen sensibus,

Infunde amorem cordibus,

Infirma nostri corporis

Virtute firmans perpeti.

Hostem repellas longius,

Pacemque dones protinus;

Ductore sic te praevio

Vitemus omne noxium.

Per te sciamus da Patrem,

Noscamus atque Filium;

Teque utriusque Spiritum

Credamus omni tempore.

Deo Patri sit gloria,

Et Filio, qui a mortuis

Surrexit, ac Paraclito,

In saeculorum saecula.

DOMINICA PENTECOSTES.

AD MATUTINUM.

Jam Christus astra ascenderat,

Reversus unde venerat,

Patris fruendum munere

Sanctum daturus Spiritum.

Solemnis urgebat dies,

Quo mystico septemplici

Orbis volutus septies

Signat beata tempora.

Cum lucis hora tertia

Repente mundus intonat,

Apostolis orantibus

Deum venire nuntiat.

De Patris ergo lumme

Decorus ignis almus est,

Qui fida Christi pectora

Calore Verbi compleat.

Impleta gaudent viscera,

Afflata sancto Spiritu,

Vocesque diversas sonant,

Fantur Dei magnalia.

Notique cunctis Gentibus,

Graecis, Latinis, Barbaris,

Simulque demirantibus,

Linguis loquuntur omnium.

Judea tunc incredula,

Vesana torvo spiritu,

Madere musto sobrios

Christi fideles increpat.

Sed editis miraculis,

Occurrit, et docet Petrus,

Falsum profari perfidos,

Joele teste comprobans.

Deo Patri sit gloria,

Et Filio, qui a mortuis

Surrexit, ac Paraclito,

In saeculorum saecula.

AD LAUDES.

Beata nobis gaudia

Anni reduxit orbita,

Cum Spiritus Paraclitus

Illapsus est Apostolis.

Ignis vibrante lumine

Linguae figuram detulit,

Verbis ut essent proflui,

Et charitate fervidi.

Linguis loquuntur omnium:

Turbae pavent Gentilium:

Musto madere deputant,

Quos Spiritus repleverat.

Patrata sunt haec mystice,

Paschae peracto tempore,

Sacro dierum circulo,

Quo lege fit remissio.

Te nunc Deus piissime,

Vultu precamur cernuo,

Illapsa nobis coelitus

Largire dona Spiritus.

Dudum sacrata pectora

Tua replesti gratia:

Dimitte nostra crimina,

Et da quieta tempora.

Deo Patri sit gloria,

Et Filio, qui a mortuis

Surrexit, ac Paraclito,

In saeculorum saecula.

IN FESTO SS. TRINITATIS.

AD MATUTINUM.

Summe Parens clementiae,

Mundi regis qui machinam,

Unius et substantiae,

Trinusque personis Deus.

Da dexteram surgentibus,

Exurgat ut mens sobria,

Flagrans et in laudem Dei

Grates rependat debitas.

Deo Patri sit gloria,

Natoque Patris Unico,

Cum Spiritu Paraclito

In sempiterna saecula.

AD LAUDES.

Tu Trinitatis Unitas,

Orbem potenter quae regis,

Attende laudis canticum,

Quod excubantes psallimus.

Ortus refulget lucifer,

Praeitque solem nuntius:

Cadunt tenebrae noctium:

Lux sancta nos illuminet.

Deo Patri sit gloria,

Ejusque soli Filio,

Cum Spiritu Paraclito,

Nunc, et per omne saeculum.

IN FESTO CORPORIS CHRISTI.

AD VESPERAS.

Pange lingua gloriosi

Corporis mysterium,

Sanguinisque pretiosi,

Quem in mundi pretium

Fructus ventris generosi

Rex effudit gentium.

Nobis datus, nobis natus

Ex intacta Virgine,

Et in mundo conversatus,

Sparso verbi semine,

Sui moras incolatus

Miro clausit ordine.

In supremae nocte coenae

Recumbens cum fratribus,

Observata lege plene

Cibis in legalibus,

Cibum turbae duodenae

Se dat suis manibus.

Verbum caro, panem verum

Verbo carnem efficit:

Fitque sanguis Christi merum:

Et si sensus deficit:

Ad firmandum cor sincerum

Sola fides sufficit.

Tantum ergo Sacramentum

Veneremur cernui:

Et antiquum documentum

Novo cedat ritui:

Praestet fides supplementum

Sensuum defectui.

Genitori, Genitoque

Laus et jubilatio,

Salus, honor, virtus quoque

Sit et benedictio;

Procedenti ab utroque

Compar sit laudatio.

AD MATUTINUM.

Sacris solemniis juncta sint gaudia,

Et ex praecordiis sonent praeconia;

Recedant vetera, nova sint omnia,

Corda, voces, et opera.

Noctis recolitur coena novissima,

Qua Christus creditur agnum et azyma

Dedisse fratribus, juxta legitima

Priscis indulta patribus.

Post agnum typicum, expletis epulis,

Corpus Dominicum datum discipulis,

Sic totum omnibus, quod totum singulis,

Ejus fatemur manibus.

Dedit fragilibus corporis ferculum,

Dedit et tristibus sanguinis poculum,

Dicens, Accipite quod trado vasculum,

Omnes ex eo bibite.

Sic sacrificium istud instituit,

Cujus officium committi voluit

Solis presbyteris, quibus sic congruit,

Ut sumant, et dent ceteris.

Panis angelicus fit panis hominum:

Dat panis coelicus figuris terminum:

O res mirabilis, manducat Dominum

Pauper, servus, et humilis.

Te trina Deitas unaque poscimus,

Sic nos tu visita, sicut te colimus:

Per tuas semitas duc nos quo tendimus,

Ad lucem, quam inhabitas.

AD LAUDES.

Verbum supernum prodiens,

Nec Patris linquens dexteram,

Ad opus suum exiens,

Venit ad vitae vesperam.

In mortem a discipulo

Suis tradendus aemulis,

Prius in vitae ferculo

Se tradidit discipulis.

Quibus sub bina specie

Carnem dedit et sanguinem;

Ut duplicis substantiae

Totum cibaret hominem.

Se nascens dedit socium,

Convescens in edulium,

Se moriens in pretium,

Se regnans dat in praemium.

O salutaris Hostia,

Quae coeli pandis ostium:

Bella premunt hostilia,

Da robur, fer auxilium.

Uni trinoque Domino

Sit sempiterna gloria:

Qui vitam sine termino

Nobis donet in patria.

PROPRIUM SANCTORUM.

IN FESTO SANCTISSIMI NOMINIS JESU.

AD VESPERAS.

Jesu dulcis memoria,

Dans vera cordi gaudia:

Sed super mel, et omnia,

Ejus dulcis praesentia.

Nil canitur suavius,

Nil auditor jucundius,

Nil cogitatur dulcius

Quam Jesus Dei Filius.

Jesu spes poenitentibus,

Quam pius es petentibus!

Quam bonus te quaerentibus!

Sed quid invenientibus?

Nec lingua valet dicere,

Nec littera exprimere:

Expertus potest credere,

Quid sit Jesum diligere.

Sis Jesu nostrum gaudium,

Qui es futurus praemium:

Sit nostra in te gloria,

Per cuncta semper saecula.

AD MATUTINUM.

Jesu Rex admirabilis,

Et triumphator nobilis,

Dulcedo ineffabilis,

Totus desiderabilis.

Quando cor nostrum visitas,

Tunc lucet ei veritas,

Mundi vilescit vanitas,

Et intus fervet charitas.

Jesu dulcedo cordium,

Fons vivus, lumen mentium,

Excedens omne gaudium,

Et omne desiderium.

Jesum omnes agnoscite,

Amorem ejus poscite;

Jesum ardenter quaerite,

Quaerendo inardescite.

Te nostra Jesu vox sonet,

Nostri te mores exprimant;

Te corda nostra diligant,

Et nunc, et in perpetuum.

AD LAUDES.

Jesu, decus angelicum,

In aure dulce canticum,

In ore mel mirificum,

In corde nectar coelicum.

Qui te gustant, esuriunt,

Qui bibunt, adhuc sitiunt,

Desiderare nesciunt,

Nisi Jesum, quem diligunt.

O Jesu mi dulcissime,

Spes suspirantis animae!

Te quaerunt piae lacrymae,

Te clamor mentis intimae.

Mane nobiscum Domine,

Et nos illustra lumine,

Pulsa mentis caligine,

Mundum reple dulcedine.

Jesu, flos Matris Virginis,

Amor nostrae dulcedinis,

Tibi laus, honor nominis,

Regnum beatitudinis.

IN FESTO CATHEDRAE S. PETRI.

AD VESPERAS.

Quodcumque in orbe nexibus revinxeris,

Erit revinctum, Petre, in arce siderum:

Et quod resolvit hic potestas tradita,

Erit solutum coeli in alto vertice:

In fine mundi judicabis saeculum.

Patri perenne sit per aevum gloria,

Tibique laudes concinamus inclytas,

Aeterne Nate: sit superne Spiritus

Honor tibi decusque: sancta jugiter

Laudetur omne Trinitas per saeculum.

IN CONVERSIONE S. PAULI APOSTOLI.

AD VESPERAS.

Egregie Doctor Paule mores instrue,

Et nostra tecum pectora in coelum trahe:

Velata dum meridiem cernat Fides,

Et solis instar sola regnet Charitas.

Sit Trinitati sempiterna gloria,

Honor, potestas, atque jubilatio,

In unitate quae gubernat omnia,

Per universa aeternitatis saecula.

IN FESTO S. JOSEPH CONFESSORIS.

IN UTRISQUE VESPERIS.

Te, Joseph, celebrent agmina coelitum,

Te cuncti resonent Christiadum chori,

Qui clarus meritis, junctus es inclytae

Casto foedere Virgini.

Almo cum tumidam germine conjugem

Admirans, dubio tangeris anxius,

Afflatu superi Flaminis Angelus

Conceptum puerum docet.

Tu natum Dominum stringis, ad exteras

Aegypti profugum tu sequeris plagas;

Amissum Solymis quaeris, et invenis,

Miscens gaudia fletibus.

Post mortem reliquos mors pia consecrat,

Palmamque emeritos gloria suscipit:

Tu vivens, superis par, frueris Deo,

Mira sorte beatior.[2]

[2]

Nobis, summa Trias, parce precantibus,

Da Joseph meritis sidera scandere:

Ut tandem liceat nos tibi perpetim

Gratum promere canticum.

IN NATIVITATE S. JOANNIS BAPTISTAE.

AD VESPERAS.

* * *[3]

Nuntius celso veniens olympo,

Te patri magnum fore nasciturum;

Nomen, et vitae seriem gerendae

Omine promit.

Ille promissi dubius superni,

Perdidit promptae modulos loquelae:

Sed reformasti genitus peremptae

Organa vocis.

Ventris obstruso recubans cubili,

Senseras Regem thalamo manentem:

Hinc parens, nati meritis, uterque

Abdita pandit.

Sit decus Patri, genitaeque Proli,

Et tibi compar utriusque virtus

Spiritus semper, Deus unus omni

Temporis aevo.

[3]

Ut queant laxis resonare fibris

Mira gestorum famuli tuorum,

Solve polluti labii reatum,

Sancte Joannes.

AD MATUTINUM.

Antra deserti teneris sub annis,

Civium turmas fugiens, petisti,

Ne levi posses maculare vitam

Crimine linguae.

Praebuit durum tegumen camelus

Artubus sacris, strophium bidentes;

Cui latex haustum, sociata pastum

Mella locustis.

Ceteri tantum cecinere Vatum

Corde praesago jubar affuturum;

Tu quidem mundi scelus auferentem

Indice prodis.

Non fuit vasti spatium per orbis

Sanctior quisquam genitus Joanne,

Qui nefas saecli meruit lavantem

Tingere lymphis.

Sit decus Patri, genitaeque Proli,

Et tibi compar utriusque virtus

Spiritus semper, Deus unus omni

Temporis aevo.

AD LAUDES.

O nimis felix, meritique celsi,

Nesciens labem nivei pudoris,

Praepotens martyr, nemorumque cultor,

Maxime vatum.

Serta ter denis alios coronant

Aucta crementis, duplicata quosdam,

Trina te fructu cumulata centum

Nexibus ornant.[4]

Laudibus cives celebrent superni,

Te Deus simplex, pariterque trine,

Supplices et nos veniam precamur:

Parce redemptis.

[4]

Nunc potens nostri meritis opimis

Pectoris duros lapides revelle,

Asperum planans iter, et reflexos

Dirige calles.

Ut pius mundi Sator et Redemptor,

Mentibus culpae sine labe puris,

Rite dignetur veniens beatos

Ponere gressus.

IN FESTO SS. APOSTOLORUM PETRI ET PAULI.

AD VESPERAS.

Decora lux Aeternitatis, auream

Diem beatis irrigavit ignibus,

Apostolorum quae coronat principes,

Reisque in astra liberam pandit viam.

Mundi magister, atque coeli janitor,

Romae parentes, arbitrique gentium,

Per ensis ille, hic per crucis victor necem

Vitae senatum laureati possident.

O Roma felix, quae duorum principum

Es consecrata glorioso sanguine.

Horum cruore purpurata ceteras

Excellis orbis una pulchritudines.

Sit Trinitati sempiterna gloria,

Honor, potestas, atque jubilatio,

In unitate quae gubernat omnia,

Per universa saeculorum saecula.

IN FESTO S. MARIAE MAGDALENAE.

AD VESPERAS.

Pater superni luminis,

Cum Magdalenam respicis,

Flammas amoris excitas,

Geluque solvis pectoris.

Amore currit saucia,

Pedes beatos ungere,

Lavare fletu, tergere

Comis, et ore lambere.

Adstare non timet cruci,

Sepulchro inhaeret anxia:

Truces nec horret milites:

Pellit timorem charitas.

O vera, Christe, charitas,

Tu nostra purga crimina,

Tu corda reple gratia,

Tu redde coeli praemia.

Patri, simulque Filio,

Tibique sancte Spiritus,

Sicut fuit, sit jugiter

Saeclum per omne gloria.

AD MATUTINUM.

Maria castis osculis

Lambit Dei vestigia:

Fletu rigat, tergit comis,

Detersa nardo perlinit.

Deo Patri sit gloria,

Ejusque soli Filio,

Cum Spiritu Paraclito

Nunc, et per omne saeculum.

IN FESTO S. PETRI AD VINCULA.

AD VESPERAS.

Miris modis repente liber, ferrea

Christo jubente vincla Petrus exuit;

Ovilis ille pastor, et rector gregis,

Vitae recludit pascua, et fontes sacros,

Ovesque servat creditas, arcet lupos.

Patri perenne sit per aevum gloria,

Tibique laudes concinamus inclytas,

Aeterne Nate; sit superne Spiritus

Honor tibi decusque: sancta jugiter

Laudetur omne Trinitas per saeculum.

IN FESTO TRANSFIGURATIONIS DOMINI.

AD VESPERAS.

Quicumque Christum quaeritis,

Oculos in altum tollite:

Illic licebit visere

Signum perennis gloriae.

Illustre quiddam cernimus,

Quod nesciat finem pati,

Sublime, celsum, interminum,

Antiquius coelo et chao.

Hic ille Rex est Gentium,

Populique Rex Judaici,

Promissus Abrahae Patri,

Ejusque in aevum semini.

Hunc et Prophetis testibus,

Iisdemque signatoribus,

Testatur et Pater jubet

Audire nos et credere.

Jesu tibi sit gloria,

Qui te revelas parvulis,

Cum Patre et almo Spiritu,

In sempiterna saecula.

AD LAUDES.

Lux alma Jesu mentium

Dum corda nostra recreas,

Culpae fugas caliginem,

Et nos reples dulcedine.

Quam laetus est quem visitas!

Consors Paternae dexterae,

Tu dulce lumen patriae,

Carnis negatum sensibus.

Splendor Paternae gloriae,

Incomprehensa charitas,

Nobis amoris copiam

Largire per praesentiam.

Jesu tibi sit gloria,

Qui te revelas parvulis,

Cum Patre et almo Spiritu,

In sempiterna saecula.

IN DEDICATIONE S. MICHAELIS ARCHANGELI.

AD VESPERAS.

Te splendor et virtus Patris,

Te vita, Jesu, cordium,

Ab ore qui pendent tuo,

Laudamus inter angelos.

Tibi mille densa millium

Ducum corona militat:

Sed explicat Victor crucem

Michael salutis signifer.

Draconis hic dirum caput

In ima pellit tartara,

Ducemque cum rebellibus

Coelesti ab arce fulminat.

Contra ducem superbiae

Sequamur hunc nos principem,

Ut detur ex Agni throno

Nobis corona gloriae.

Patri, simulque Filio,

Tibique sancte Spiritus;

Sicut fuit, sit jugiter

Saeclum per omne gloria.

AD LAUDES.

Christe, sanctorum decus angelorum,

Gentis humanae Sator et Redemptor,

Coelitum nobis tribuas beatas

Scandere sedes.

Angelus pacis Michaël in aedes

Coelitus nostras veniat: serenae

Auctor ut pacis lacrymosa in orcum

Bella releget.

Angelus fortis Gabriel, ut hostes

Pellat antiquos, et amica coelo,

Quae triumphator statuit per orbem,

Templa revisat.

Angelus nostrae medicus salutis

Adsit e coelo Raphaël, ut omnes

Sanet aegrotos, dubiosque vitae

Dirigat actus.

Virgo dux pacis, genitrixque lucis,

Et sacer nobis chorus angelorum

Semper assistat, simul et micantis

Regia coeli.

Praestet hoc nobis Deitas beata

Patris, ac Nati, pariterque sancti

Spiritus, cujus resonat per omnem

Gloria mundum.

COMMUNE SANCTORUM.

COMMUNE APOSTOLORUM ET EVANGELISTARUM.

AD MATUTINUM.

Aeterna Christi munera,

Apostolorum gloriam,

Palmas, et hymnos debitos

Laetis canamus mentibus.

Ecclesiarum principes,

Belli triumphales duces,

Coelestis aulae milites,

Et vera mundi lumina.

Devota Sanctorum Fides,

Invicta Spes credentium,

Perfecta Christi Charitas

Mundi tyrannum conterit.

In his Paterna gloria,

In his triumphat Filius,

In his voluntas Spiritus,

Coelum repletur gaudio.

Patri, simulque Filio,

Tibique sancte Spiritus,

Sicut fuit, sit jugiter

Saeclum per omne gloria.

Tempore Paschali.

AD VESPERAS.

Tristes erant apostoli

De Christi acerbo funere,

Quem morte crudelissima

Servi necarant impii.

Sermone verax angelus

Mulieribus praedixerat:

Mox ore Christus gaudium

Gregi feret fidelium.

Ad anxios apostolos

Currunt statim dum nuntiae,

Illae micantis obvia

Christi tenent vestigia.

Galilaeae ad alta montium

Se conferunt apostoli;

Jesuque, voti compotes,

Almo beantur lumine.

Ut sis perenne mentibus

Paschale Jesu gaudium;

A morte dira criminum

Vitae renatos libera.

Deo Patri sit gloria,

Et Filio, qui a mortuis

Surrexit, ac Paraclito,

In sempiterna saecula.

AD LAUDES, ET PER HORAS.

Paschale mundo gaudium

Sol nuntiat formosior,

Cum luce fulgentem nova

Jesum vident apostoli.

In carne Christi vulnera

Micare tanquam sidera

Mirantur, et quidquid vident

Testes fideles praedicant.

Rex Christe clementissime,

Tu corda nostra posside;

Ut lingua grates debitas

Tuo rependat nomini.

Ut sis perenne mentibus

Paschale Jesu gaudium:

A morte dira criminum

Vitae renatos libera.

Deo Patri sit gloria,

Et Filio, qui a mortuis

Surrexit, ac Paraclito,

In sempiterna saecula.

COMMUNE UNIUS MARTYRIS.

Extra tempus Paschale.

AD VESPERAS.

Deus, tuorum militum

Sors, et corona, praemium;

Laudes canentes Martyris

Absolve nexu criminis.

Hic nempe mundi gaudia,

Et blanda fraudum pabula,

Imbuta felle deputans

Pervenit ad coelestia.

Poenas cucurrit fortiter,

Et sustulit viriliter,

Fundensque pro te sanguinem,

Aeterna dona possidet.

Ob hoc precatu supplici

Te poscimus piissime;

In hoc triumpho Martyris

Dimitte noxam servulis.

Laus et perennis gloria

Patri sit atque Filio,

Sancto simul Paraclito,

In sempiterna saecula.

COMMUNE MARTYRUM.

Tempore Paschali.

AD VESPERAS.

Pro pluribus Martyribus.

Rex gloriose martyrum,

Corona confitentium,

Qui respuentes terrea

Perducis ad coelestia:

Aurem benignam protinus

Intende nostris vocibus;

Trophaea sacra pangimus,

Ignosce quod deliquimus.

Tu vincis inter martyres,

Parcisque confessoribus:

Tu vince nostra crimina

Largitor indulgentiae.

Deo Patri sit gloria,

Et Filio, qui a mortuis

Surrexit, ac Paraclito,

In sempiterno saecula.

AD MATUTINUM.

Christo profusum sanguinem,

Et martyrum victorias,

Dignamque coelo lauream

Laetis sequamur vocibus.

Terrore victo saeculi,

Poenisque spretis corporis,

Mortis sacrae compendio

Vitam beatam possident.

Traduntur igni martyres,

Et bestiarum dentibus;

Armata saevit ungulis

Tortoris insani manus.

Nudata pendent viscera,

Sanguis sacratus funditur:

Sed permanent immobiles

Vitae perennis gratia.

Te nunc Redemptor quaesumus,

Ut martyrum consortio

Jungas precantes servulos

In sempiterna saecula.

COMMUNE PLURIMORUM MARTYRUM.

Extra Tempus Paschale.

AD VESPERAS.

Sanctorum meritis inclyta gaudia

Pangamus socii, gestaque fortia:

Gliscens fert animus promere cantibus

Victorum genus optimum.

Hi sunt quos fatue mundus abhorruit;

Hunc fructu vacuum, floribus aridum

Contempsere tui nominis asseclae,

Jesu rex bone coelitum.

Hi pro te furias atque minas truces

Calcarunt hominum, saevaque verbera;

His cessit lacerans fortiter ungula,

Nec carpsit penetralia.

Caeduntur gladiis more bidentium:

Non murmur resonat, non querimonia:

Sed corde impavido mens bene conscia

Conservat patientiam.

Quae vox, quae poterit lingua retexere,

Quae tu martyribus munera praeparas?

Rubri nam fluido sanguine fulgidis

Cingunt tempora laureis.

Te summa o Deitas, unaque poscimus,

Ut culpas abigas, noxia subtrahas,

Des pacem famulis, ut tibi gloriam

Annorum in seriem canant.

COMMUNE CONFESSORUM.

AD VESPERAS.

Iste Confessor Domini, colentes

Quem pie laudant populi per orbem,

Hac die laetus meruit beatas

Scandere sedes.

Qui pius, prudens, humilis, pudicus,

Sobriam duxit sine labe vitam,

Donec humanos animavit aurae

Spiritus artus.

Cujus ob praestans meritum frequenter

Aegra quae pa sim jacuere membra,

Viribus morbi domitis, saluti

Restituuntur.

Noster hinc illi chorus obsequentem

Concinit laudem, celebresque palmas;

Ut piis ejus precibus juvemur

Omne per aevum.

Sit salus illi, decus, atque virtus,

Qui super coeli solio coruscans,

Totius mundi seriem gubernat

Trinus, et unus.

Confessoris Pontificis.

AD LAUDES.

Jesu Redemptor omnium,

Perpes corona praesulum,

In hac die clementius

Indulgeas precantibus:

Tui sacri qua nominis

Confessor almus claruit;

Hujus celebrat annua

Devota plebs solemnia.

Qui rite mundi gaudia

Hujus caduca respuens,

Aeternitatis praemio

Potitur inter angelos.

Hujus benignus annue

Nobis sequi vestigia:

Hujus precatu servulis

Dimitte noxam criminis.

Sit, Christe Rex piissime,

Tibi, Patrique gloria,

Cum Spiritu Paraclito,

Nunc, et per omne saeculum.

Confessoris non Pontificis.

AD LAUDES.

Jesu corona celsior,

Et veritas sublimior,

Qui confitenti servulo

Reddis perenne praemium:

Da supplicanti coetui,

Hujus rogatu, noxii

Remissionem criminis,

Rumpendo nexum vinculi.

Anni reverso tempore

Dies refulsit lumine,

Quo sanctus hic de corpore,

Migravit inter sidera.

Hic vana terrae gaudia,

Et luculenta praedia,

Polluta sorde deputans,

Ovans tenet coelestia.

Te christe Rex piissime

Hic confitendo jugiter,

Calcavit artes daemonum,

Saevumque averni principem.

Virtute clarus et fide,

Confessione sedulus,

Jejuna membra deferens

Dapes supernas obtinet.

Proinde te piissime

Precamur omnes supplices,

Nobis ut hujus gratia

Poenas remittas debitas.

Patri perennis gloria,

Natoque Patris unico,

Sanctoque sit Paraclito,

Per omne semper saeculum.

COMMUNE VIRGINUM.

AD VESPERAS ET AD LAUDES.

Jesu, corona Virginum,

Quem mater illa concipit,

Quae sola Virgo parturit,

Haec vota clemens accipe.

Qui pergis inter lilia,

Septus choreis Virginum,

Sponsus decorus gloria,

Sponsisque reddens praemia.

Quocumque tendis, Virgines

Sequuntur, atque laudibus

Post te canentes cursitant,

Hymnosque dulces personant.

Te deprecamur supplices,

Nostris ut addas sensibus,

Nescire prorsus omnia

Corruptionis vulnera.

Virtus, honor, laus, gloria,

Deo Patri, cum Filio,

Sancto simul Paraclito,

In saeculorum saecula.

COMMUNE SANCTAE MARTYRIS TANTUM,
ET
Nec Virginis nec Martyris.

AD VESPERAS.

Fortem virili pectore

Laudemus omnes feminam,

Quae sanctitatis gloria

Ubique fulget inclyta.

Haec sancto amore saucia,

Dum mundi amorem noxium

Horrescit, ad coelestia

Iter peregit arduum.

Carnem domans jejuniis,

Dulcique mentem pabulo

Orationis nutriens,

Coeli potitur gaudiis.

Rex Christe virtus fortium,

Qui magna solus efficis,

Hujus precatu quaesumus,

Audi benignos supplices.

Deo Patri sit gloria,

Ejusque soli Filio,

Cum Spiritu Paraclito,

Nunc, et per omne saeculum.

COMMUNE DEDICATIONIS ECCLESIAE.

AD VESPERAS.

Coelestis urbs Jerusalem,

Beata pacis visio,

Quae celsa de viventibus

Saxis ad astra tolleris.

Sponsaeque ritu cingeris

Mille angelorum millibus.

O sorte nupta prospera,

Dotata Patris gloria,

Respersa sponsi gratia,

Regina formosissima,

Christo jugata principi,

Coeli corusca civitas.

Hic margaritis emicant,

Patentque cunctis ostia;

Virtute namque praevia

Mortalis illuc ducitur,

Amore Christi percitus

Tormenta quisquis sustinet.

Scalpri salubris ictibus,

Et tunsione plurima;

Fabri polita malleo

Hanc saxa molem construunt,

Aptisque juncta nexibus

Locantur in fastigio.

Decus Parenti debitum

Sit usquequaque Altissimo,

Natoque Patris unico,

Et inclyto Paraclito,

Cui laus, potestas, gloria

Aeterna sit per saecula.

AD LAUDES.

Alto ex Olympi vertice

Summi Parentis Filius,

Ceu monte desectus lapis

Terras in imas decidens,

Domus supernae, et infimae,

Utrumque junxit angulum.

Sed illa sedes Coelitum

Semper resultat laudibus,

Deumque Trinum et Unicum

Jugi canore praedicat:

Illi canentes jungimur

Almae Sionis aemuli.

Haec templa, Rex coelestium,

Imple benigno lumine;

Huc o rogatus adveni,

Plebisque vota suscipe,

Et nostra corda jugiter

Perfunde coeli gratia.

Hic impetrent fidelium

Voces precesque supplicum,

Domus beatae munera,

Partisque donis gaudeant;

Donec soluti corpore

Sedes beatas impleant.

Decus Parenti debitum

Sit usquequaque Altissimo,

Natoque Patris unico,

Et inclyto Paraclito,

Cui laus, potestas, gloria

Aeterna sit per saecula.

IN OFFICIO BEATAE MARIAE.

AD MATUTINUM.

Quem terra, pontus, sidera

Colunt, adorant, praedicant,

Trinam regentem machinam,

Claustrum Mariae bajulat.

Cui luna, sol, et omnia

Deserviunt per tempora;

Perfusa coeli gratia,

Gestant puellae viscera.

Beata Mater munere,

Cujus, supernus Artifex

Mundum pugillo continens,

Ventris sub arca clausus est.

Beata coeli nuntio,

Fecunda sancto Spiritu,

Desideratus gentibus

Cujus per alvum fusus est.

Jesu, tibi sit gloria,

Qui natus es de Virgine,

Cum Patre et almo Spiritu,

In sempiterna saecula.

AD LAUDES.

O gloriosa Virginum,

Sublimis inter sidera;

Qui te creavit, parvulum

Lactente nutris ubere.

Quod Heva tristis abstulit,

Tu reddis almo germine.

Intrent ut astra flebiles,

Coeli recludis cardines.

Tu regis alti janua,

Et aula lucis fulgida:

Vitam datam per Virginem,

Gentes redemptae plaudite.

Jesu, tibi sit gloria,

Qui natus es de Virgine,

Cum Patre et almo Spiritu,

In sempiterna saecula.

EX OFFICIIS PROPRIIS SANCTORUM ORDINIS MINORUM.

IN FESTO
S. GABRIELIS ARCHANGELI.

AD MATUTINUM.

En noctis medium; surgite propere,

Cantemus Domino jam nova cantica;

Hac hora Gabriel nam fuit omnibus

Vitae nuntius optimus.

Hac hora Dominum virginis alveus

Humano generi protulit, insuper

Devictis pariter funditus hostibus

Victor surgit ab inferis.

Surgentes igitur mitibus invicem

Oremus precibus coelica numina:

Praesertim Dominum, qui dedit angelum

Curam qui gerit omnium.

Quae virtus hominis promere sufficit,

Quae mundo Gabriel munera conferat?

Sanctas hic animas visere Dominum

Praesto ducit in aethera.

HYMNI
E BREVIARIO SARISBURIENSI.

HYMNI.

DE NATIVITATE DOMINI.

AD VESPERAS.

Veni Redemptor gentium,

Ostende partum Virginis,

Miretur omne saeculum,

Talis decet partus Deum.

Non ex virili semine

Sed mystico spiramine

Verbum Dei factum est caro,

Fructusque ventris floruit.

Alvus tumescit Virginis,

Claustra pudoris permanent,

Vexilla virtutum micant,

Versatur in templo Deus.

Procedens e thalamo suo,

Pudoris aula regia,

Geminae gigas substantiae

Alacris ut currat viam.

Egressus ejus a Patre,

Regressus ejus ad Patrem,

Excursus usque ad inferos,

Recursus ad sedem Dei.

Aequalis aeterno Patri,

Carnis stropheo accingere,

Infirma nostri corporis

Virtute firmans perpetim.

Praesepe jam fulget tuum,

Lumenque nox spirat novum,

Quod nulla nox interpolet,

Fideque jugi luceat.

Deo Patri sit gloria,

Ejusque soli Filio,

Cum Spiritu Paraclito,

Et nunc, et imperpetuum.

IN DIE EPIPHANIAE DOMINI.

AD LAUDES.

A patre Unigenitus

Ad nos venit per Virginem,

Baptisma cruce consecrans

Cunctos fideles generans.

De coelo celsus prodiit,

Accepit formam hominis,

Facturam morte redimens,

Gaudia vitae largiens.

Hoc te Redemptor quaesumus

Illabere propitius,

Clarusque nostris sensibus

Lumen praebe fidelibus.

Mane nobiscum Domine,

Noctem obscuram remove,

Omne delictum ablue,

Piam medelam tribue.

Quem jam venisse novimus,

Redire item credimus,

Tu sceptrum tuum inclytum

Tuo defende clypeo.

Gloria tibi Domine,

Qui natus es de Virgine,

Cum Patre et sancto Spiritu,

In sempiterna saecula.

IN DOMINICA PRIMA QUADRAGESIMAE.

AD COMPLETORIUM.

Christe qui lux es et dies,

Noctis tenebras detegis,

Lucisque lumen crederis

Lumen beatum praedicans.

Precamur, sancte Domine,

Defende nos in hac nocte,

Sit nobis in te requies,

Quietem nocte tribue.

Ne gravis somnus irruat,

Nec hostis nos surripiat,

Nec caro illi consentiens

Nos tibi reos statuat.

Oculi somnum capiant,

Cor ad te semper vigilet;

Dextera tua protegat

Famulos qui te diligunt.

Defensor noster aspice,

Insidiantes reprime;

Guberna tuos famulos,

Quos sanguine mercatus es.

Memento nostri Domine,

In gravi isto corpore,

Qui es defensor animae,

Adesto nobis Domine.

Deo Patri sit gloria,

Ejusque soli Filio,

Cum Spiritu Paraclito,

Et nunc, et imperpetuum.

IN DOMINICA TERTIA QUADRAGESIMAE.

AD VESPERAS.

Ecce tempus idoneum,

Medicina peccaminum,

Quibus Deum offendimus,

Corde, verbis, operibus.

Qui pius ac propitius

Nobis pepercit hactenus,

Ne nos cum nostris perderet

Tantis iniquitatibus.

Hunc igitur jejuniis,

Cum precibus et lacrymis,

Multisque bonis aliis,

Placemus devotissimi.

Ut nos a cunctis sordibus

Purgans ornet virtutibus,

Angelicis et coetibus

Conjungat in coelestibus.

Sit benedictus genitor,

Ejusque Unigenitus,

Cum Spiritu Paraclito,

Trinus et unus Dominus.

AD NOCTURNUM.

Clarum decus jejunii

Monstratur orbi coelitus,

Quo Christus auctor omnium

Cibis dicavit abstinens.

Hoc Moyses carus Deo

Legisque lator factus est,

Hoc Heliam per aera

Curru levavit igneo.

Hinc Daniel mysteria

Victor leonum viderat,

Per hoc amicus intimus

Sponsi Johannes claruit.

Haec nos sequi dona Deus

Exempla parsimoniae;

Tu robur auge mentium,

Dans spiritale gaudium.

Praesta Pater per Filium,

Praesta per almum Spiritum,

Cum his per aevum triplici

Unus Deus cognomine.

AD LAUDES.

Jesu quadragenariae

Dicator abstinentiae,

Qui ob salutem mentium

Hoc sanxeras jejunium,

Quo paradiso redderes

Servata parsimonia,

Quos inde gastrimargia

Illecebrosa depulit.

Adesto nunc Ecclesiae,

Adesto poenitentiae,

Quae pro suis excessibus

Orat profusis fletibus.

Tu retro acta crimina

Tua remitte gratia,

Et a futuris adhibe

Custodiam mitissime.

Ut expiati animis

Jejuniorum victimis,

Tendamus ad Paschalia

Digne colenda gaudia.

Praesta Pater per Filium,

Praesta per almum Spiritum,

Cum his per aevum triplici

Unus Deus cognomine.

IN PASSIONE DOMINI.

AD COMPLETORIUM.

Cultor Dei memento

Te fontis et lavacri

Rorem subisse sanctum,

Te chrismate innovatum.

Fac, cum vocante somno

Castum petis cubile,

Frontem locumque cordis

Crucis figura signet.

Crux pellit omne crimen,

Fugiunt crucem tenebrae;

Tali dicata signo

Mens fluctuare nescit.

Procul o procul vagantum

Portenta somniorum,

Procul esto pervicaci

Praestigiator astu.

O tortuose serpens,

Qui mille per maeandros

Fraudesque flexuosas

Agitas quieta corda,

Discede; Christus hic est,

Christus hic est, liquesce;

Signum, quod ipse nosti,

Damnat tuam catervam.

Corpus licet fatiscens

Jaceat reclive paululum,

Christum tamen sub ipso

Meditabitur sopore.

Gloria aeterno Patri

Et Christo vero regi,

Paraclitoque sancto,

Et nunc et imperpetuum.

DOMINICA IN ALBIS.

AD VESPERAS.

Chorus novae Hierasalem

Novum meli dulcedinem

Promat, colens cum sobriis

Paschale festum gaudiis.

Quo Christus invictus leo

Dracone surgens obruto,

Dum voce viva personat

A morte functos excitat.

Quam devorarat impius

Praedam refudit tartarus,

Captivitate libera

Jesum sequuntur agmina.

Triumphat ille splendide,

Et dignus amplitudine,

Soli polique patriam

Unam facit rempublicam.

Ipsum canendo supplices

Regem precemur milites,

Ut in suo clarissimo

Nos ordinet palatio.

Per saecla mente nescia

Patri supremo gloria

Honorque sit cum Filio

Et Spiritu Paraclito.

AD NOCTURNUM.

Aurora lucis rutilat,

Coelum laudibus intonat,

Mundus exultans jubilat,

Gemens infernus ululat.

Cum Rex ille fortissimus,

Mortis confractis viribus,

Pede conculcans tartara

Solvit a poena miseros.

Ille, qui clausus lapide,

Custoditur sub milite,

Triumphans pompa nobili

Victor surgit de funere.

Solutis jam gemitibus

Et inferni doloribus,

Quia surrexit Dominus

Resplendens clamat angelus.

Tristes erant apostoli

De nece sui Domini,

Quem poena mortis crudeli

Servi damnarunt impii.

Quaesumus auctor omnium,

In hoc Paschali gaudio,

Ab omni mortis impetu

Tuum defende populum.

Gloria tibi, Domine,

Qui surrexisti a mortuis,

Cum Patre et sancto Spiritu,

Nunc, et per omne saeculum.

IN TEMPORE PASCHALI.

AD COMPLETORIUM.

Jesu salvator saeculi,

Verbum Patris altissimi,

Lux lucis invisibilis,

Custos tuorum pervigil,

Tu fabricator omnium,

Discretor atque temporum,

Fessa labore corpora

Noctis quiete recrea.

Ut dum gravi in corpore,

Brevi manemus tempore,

Sic caro nostradormiat

Ut mens in coelo vigilet.

Te deprecamur supplices,

Ut nos ab hoste liberes,

Ne valeat seducere

Tuo redemptos sanguine.

Quaesumus auctor omnium,

In hoc Paschali tempore,

Ab omni mortis impetu

Tuum defende populum.

Gloria tibi, Domine,

Qui surrexisti a mortuis,

Cum Patre et sancto Spiritu,

In sempiterna saecula.

IN VIGILIA ASCENSIONIS.

AD COMPLETORIUM.

Jesu nostra redemptio,

Amor et desiderium.

Deus Creator omnium,

Homo in fine temporum.

Quae te vicit clementia

Ut ferres nostra crimina,

Crudelem mortem patiens

Ut nos a morte tolleres,

Inferni claustra penetrans,

Tuos captivos redimens,

Victor triumpho nobili

Ad dextram Patris residens.

Ipsa te cogat pietas

Ut mala nostra superes,

Parcendo et voti compotes

Nos tuo vultu facies.

Tu esto nostrum gaudium,

Qui es futurus praemium;

Sit nostra in te gloria

Per cuncta semper saecula.

Gloria tibi Domine,

Qui scandis supra sidera,

Cum Patre et sancto Spiritu,

In sempiterna saecula.

IN DIE PENTECOSTES,
Et tribus diebus sequentibus.

AD COMPLETORIUM.

Alma chorus Domini nunc pangat nomina summi,

Messias, Soter, Emmanuel, Sabaoth Adonai,

Est, Unigenitus, Via, Vita, Manus, Homoousion,

Principium, Primogenitus, Sapientia, Virtus,

Alpha, Caput, Finisque simul vocitatur et est Oo,

Fons et Origo boni, Paraclitus, et Mediator,

Agnus, Ovis, Vitulus, Serpens, Aries, Leo, Vermis,

Os, Verbum, Splendor, Sol, Gloria, Lux, et Imago,

Panis, Flos, Vitis, Mons, Janua, Petra, Lapisque,

Angelus, et Sponsus, Pastorque, Propheta, Sacerdos,

Athanatos, Kyrios, theon panton Craton, et Iesus,

Salvificet nos;[**:?] sit tui saecla per omnia doxa.

IN FESTO SS. TRINITATIS.

AD LAUDES.

O Pater sancte mitis atque pie,

O Jesu Christe Fili venerande,

Paracliteque Spiritus O alme,

Deus aeterne,

Trinitas sancta Unitasque firma,

Deitas vera, Bonitas immensa,

Lux angelorum, salus orphanorum,

Spesque cunctorum,

Serviunt tibi cuncta quae creasti,

Te tuae cunctae laudant creaturae,

Nos quoque tibi psallimus devote,

Tu nos exaudi.

Gloria tibi omnipotens Deus,

Trinus et unus, magnus et excelsus,

Te decet hymnus, honor, laus et decus,

Nunc, et in aevum.

COMMUNE UNIUS APOSTOLI.

VEL PLURIMORUM.

AD VESPERAS.

Annue Christe saeculorum Domine,

Nobis per hujus tibi cari merita,

Ut qui te coram graviter deliquimus

Hujus solvamur gloriosis precibus.

Salva Redemptor plasma tuum nobile,

Signatum sancto vultus tui lumine;

Nec lacerari sinas fraude daemonum

Propter quos mortis exsolvisti pretium.

Noli captivos esse tuos servulos,

Absolve reos, compeditos erige,

Et quos cruore redemisti proprio

Rex bone tecum fac gaudere perpetim.

Sit tibi Jesu, benedicte Domine,

Gloria, virtus, honor, et imperium,

Una cum Patre, sanctoque Paraclito,

Cum quibus regnas Deus ante saecula.

IN DEDICATIONE ECCLESIAE.

AD LAUDES.

Angulare fundamentum

Lapis Christus missus est,

Qui compage parietis

In utroque nectitur,

Quem Sion sancta suscepit,

In quo credens permanet.

Omnis illa Deo grata

Et dilecta civitas

Plena modulis in laude

Et canore jubilo,

Trinum Deum Unicumque

Cum favore praedicat.

Hoc in templo, summe Deus,

Exoratus adveni,

Et clementi bonitate

Precum vota suscipe;

Largam benedictionem

Hic infunde jugiter.

Hic promereantur omnes

Petita acquirere,

Et adepta possidere,

Cum sanctis perenniter

Paradisum introire

Translati in requiem.

Gloria et honor Deo

Usquequo altissimo,

Una Patri Filioque

Inclyto Paraclito,

Cui laus est et potestas

Per aeterna saecula.

IN FESTIS DUPLICIBUS.

AD COMPLETORIUM.

Salvator mundi, Domine,

Qui nos salvasti hodie,

In hac nocte nos protege,

Et salva omni tempore.

Adesto nunc propitius

Et parce supplicantibus,

Tu dele nostra crimina,

Tu tenebras illumina.

Ne mentem somnus opprimat,

Nec hostis nos surripiat,

Nec ullis caro petimus

Commaculetur sordibus.

Te reformator sensuum

Votis precamur cordium,

Ut puri castis mentibus

Surgamus a cubilibus.

Deo Patri sit gloria,

Ejusque soli Filio,

Cum Spiritu Paraclito,

Et nunc, et imperpetuum.

DE SANCTO VINCENTIO.

AD LAUDES.

Christi miles gloriosus

Levita Vincentius

Ut tribunal sponte rogum

Conscendit intrepidus,

Cujus salis crepitantis

Per corpus minuciae

Sparsim ibant atque prunae

Vernabantur sanguine.

Inter haec manet immotus

Ille Dei famulus,

Orans Christum in sublime

Erectis luminibus.

Gloria et honor Deo

Usquequo altissimo,

Una Patri Filioque

Inclyto Paraclito,

Cui laus est et potesta

Per aeterna saecula.

IN VISITATIONE BEATAE MARIAE.

AD VESPERAS.

Festum Matris gloriosae

Plebs sancta concelebret,

Pietatis viscerosae

Gratiam expostulet

Qua cognata copiose

Sensit hic Elisabeth.

Foecundatae senectutis

Sterilem aggreditur

Quae divinae jam virtutis

Mater clam efficitur,

Gratulatur cum salutis

Consortem alloquitur.

Mox non loquens exultavit

Ad Verbi praesentiam,

Sed Elisabeth expavit

Matris excellentiam,

Benedictaque clamavit

Fructus affluentiam.

Unde mihi quisquam putet

Hoc, ait, praesagium,

Ut devote me salutet

Mater Regis omnium;

Ventris mei fructum mutet

In novum tripudium?

Virgo dum sic commendatur,

Canticum laetitiae

Psallens pure gloriatur

In amore gratiae,

Quo beata praedicatur

In omni progenie.

Trine Deus, summe pie,

Regnans aeternaliter,

Prece Virginis Mariae

Nos conserva jugiter,

Ut post finem hujus viae

Vivamus perenniter.

AD NOCTURNUM.

Mundi salus affutura,

Virgo Mater inclyta,

Gestu simplex, mente pura,

Specie praefulgida,

Cum coelesti genitura

Processit in publica.

Caput conterens draconis,

Rubus qui non uritur,

Aaron virga, Gedeonis

Vellus quod perfunditur,

Haec perfecta Salomonis

Quae beata dicitur.

Genitrix Emmanuelis

Virga Jesse floruit,

Ostium Ezechielis

Quod viro non patuit,

Monsque lapis Danielis

Statuam comminuit

Sic in mundo praeter morem

Notum fecit Dominus,

Castis Mater conditorem

Circumdat visceribus,

Terra gignit salvatorem

Nubibus pluentibus.

Virgo cara charitatis

Fervens desiderio

Castae consanguinitatis

Favet ministerio,

Gaudens hujus novitatis

Sancto puerperio.

Felix domus Zachariae

Talem habens hospitem,

Felix cognata Mariae

Quam suscepit comitem,

Sed Johannis et Messiae

Tu distingue limitem.

Laus sit summo genitori,

Qui regnat per omnia,

Laus sit nostro Redemptori,

Per quem venit gratia,

Procedenti Creatori

Sit aequalis gloria.

DE S. MARIA MAGDALENA.

AD VESPERAS.

Collaudemus Magdalenae

Lacrymas et gaudium,

Sonent voces laude plenae

De concentu cordium,

Ut concordet philomelae

Turturis suspirium.

Jesum quaerens convivarum

Turbas non erubuit,

Pedes unxit, lacrymarum

Fluvio quos abluit,

Crine tersit, et culparum

Veniam promeruit.

Suum lavit mundatorem,

Rivo fons immaduit,

Pium fudit flos liquorem,

In ipsum refloruit,

Coelum terrae dedit rorem,

Terra coelum compluit.

In praedulci mixtione

Nardum ferens pisticum,

In unguenti fusione

Typum gessit mysticum,

Ut sanetur unctione

Unxit aegra medicum.

Pie Christus hanc respexit

Speciali gratia,

Quia multum hunc dilexit

Dimittuntur vitia,

Christi quando resurrexit

Facta est praenuntia.

Gloria et honor Deo

Qui Paschalis hostia,

Agnus morte, pugna leo,

Victor die tertia

Resurrexit cum trophaeo

Mortis ferens spolia.

AD NOCTURNUM.

Aestimavit ortolanum,

Et hoc sane credidit,

Seminavit enim granum

Quod in mentem cecidit,

Linguam novit et non manum,

Linguam Christus indidit.

Non agnovit figurali

Latentem imagine,

Mentis agrum spiritali

Excolentem semine,

Sed cum eam speciali

Designavit nomine.

Haec a Jesu Jesum quaerit

Sublatum conqueritur,

Jesum intus mentem gerit,

Jesus praesens quaeritur,

Mentem colit, mentem serit

Jesus, nec percipitur.

Jesu bone, Jesu pie,

Quid te monstrans latitas?

Quid occultas te Mariae,

Mentem cujus habitas?

Intus plena vero die

Nescit nisi veritas.

O quam mire Jesu ludis

His quibus diligeris!

Sed cum ludis non illudis,

Nec fallis nec falleris,

Sed excludis quos includis

Notus non agnosceris.

Gloria et honor tibi,

Spes, vita, lux animae,

Per quem sperant se proscribi

Libro mortis pessimae,

Praestent sibi nos ascribi

Peccatricis lacrymae.

AD LAUDES.

O Maria noli flere,

Jam non quaeras alium,

Ortolanus hic est vere

Et colonus mentium,

Intra mentis ortum quaere

Mentis operarium;

Unde planctus et lamentum?

Quid mentem non erigis?

Quid revolvis monumentum?

Tecum est quem diligis;

Jesum quaeris, et inventum

Habes, nec intelligis.

Unde gemis? unde ploras?

Verum habes gaudium,

In te latet quod ignoras

Doloris solatium,

Intus habes, quaeris foras

Languoris remedium.

Jam non miror si nescisti

Magistrum dum seminat,

Semen, quod est verbum Christi

Te magis illuminat,

Et Rabboni respondisti

Cum Mariam nominat.[5]

Gloria et honor Deo,

Cujus profert gratia

Invitanti Pharisaeo

Mariae suspiria,

Coenam vitae qui dat reo

Gratiae post prandia.

[5]

Pedes Christi quos lavisti

Fonte lota gratiae,

Quem ab ipso recepisti

Funde rorem veniae,

Resurgentis quem vidisti

Fac consortes gloriae.

IN TRANSFIGURATIONE DOMINI.

Coelestis formam gloriae,

Quam spes quaerit Ecclesiae,

In monte Christus indicat,

Quo supra solem emicat.

Res memoranda saeculis;

Hic cum tribus discipulis

Cum Moyse et Helia

Grata promit eloquia.

Assistunt testes gratiae

Legis atque prophetiae,

De nube testimonium

Sonat Patris ad Filium.

Glorificata facie

Christus claret hodie,

Queis sit honor credentium

Deo pie fruentium.

Visionis mysterium

Corde levat fidelium,

Unde solenni gaudio

Clamat nostra devotio.

Pater cum Unigenito

Et Spiritu Paraclito

Unus nobis hanc gloriam

Largire per praesentiam.

AD MATUTINUM.

O sator rerum, reparator aevi,

Christe, rex regum, metuende censor,

Ad preces nostras pariterque laudes

Aspice gratis.

Noctis incursu tibi vota laudum

Pangimus, praesta tibi sint ut apta.

Nosque concentu refove perennis

Luminis auctor.

Inter Heliam Moysenque vates,

Ut jubar solis faciem refulgens,

Candida veste nivis instar albae

Tu micuisti.

Tu Dei Patris Patre teste proles

Cum sis sanctorum decus angelorum

Tu salus mundi, via, vita, virtus

Crederis esse.

Gloria, virtus sit tibi Creator,

Cuncta qui solus retinens gubernas.

In throno regni sine fine regnans

Trinus et unus.

AD LAUDES.

O nata lux de lumine,

Jesu redemptor saeculi,

Dignare clemens supplicum

Laudes precesque sumere.

Qui carne quondam contegi

Dignatus es pro perditis,

Nos membra confer effici

Tui beati corporis.

Prae sole vultu flammeus,

Ut nix amictu candidus,

Tu monte dignis testibus

Apparuisti conditor.

Vates alumnis abditos

Tuis alumnis conferens

Utrisque te divinitus

Deum dedisti credere.

Te vox paterna coelitus

Suum vocavit Filium,

Quem nos fideli pectore

Regem fatemur gloriae.

Concede nobis quaesumus

Almis micare moribus,

Ut ad polorum gaudia

Bonis vehamur actibus.

Laudes tibi nos pangimus

Aeterne regum rex Deus,

Qui es trinus et unus Deus

Per cuncta regnans saecula.

IN ASSUMPTIONE BEATAE MARIAE VIRGINIS.

AD SECUNDAS VESPERAS.

Laetabundus

Exultet fidelis chorus.

Alleluia.

Regem regum

Intacte profudit thorus;

Res miranda.

Angelus consilii

Natus est de virgine,

Sol de stella.

Sol occasum nesciens,

Stella semper rutilans,

Semper clara.

Sicut sidus radium,

Profert virgo filium

Pari forma;

Neque sidus radio,

Neque mater filio

Fit corrupta.

Cedrus alta Libani

Conformatur hysopo

Valle nostra.

Verbum ens altissimi

Corporari passum est

Carne sumpta.

Esayas cecinit,

Synagoga meminit,

Nunquam tamen desinit

Esse coeca.

Si non suis vatibus

Credat, vel gentilibus

Sibyllinis versibus

Haec praedicta.

Infelix propera,

Crede vel vetera,

Cur damnaberis

Gens misera.

Quem docet litera

Natum considera

Ipsum genuit puerpera.

IN FESTO S. MICHAELIS.

AD VESPERAS ET AD HORAS.

Tibi Christe, splendor Patris,

Vita, virtus cordium,

In conspectu angelorum

Votis, voce psallimus.

Alternantes, concrepantes,

Melos damus vocibus.

Collaudemus venerantes

Omnes coeli milites,

Sed praecipue primatem

Coelestis exercitus,

Michaelem in virtute

Conterentem Zabulon.

Quo custode procul pelle,

Rex Christe piissime,

Omne nefas inimici,

Mundo corde et corpore

Paradiso redde tuo

Nos sola clementia.

Gloriam Patri melodis

Personemus vocibus,

Gloriam Christo canamus,

Gloriam Paraclito,

Qui Deus trinus et unus

Extat ante saecula.

IN FESTO OMNIUM SANCTORUM.

AD VESPERAS ET NOCTURNUM.

Jesu salvator saeculi,

Redemptis ope subveni,

Et pia Dei genitrix

Salutem posce miseris.

Coetus omnes Angelici

Et Patriarcharum cunei,

Et Prophetarum merita

Nobis precentur veniam.

Baptista Christi praevius,

Et claviger aethereus,

Cum caeteris apostolis,

Nos solvant nexu criminis.

Chorus sacratus Martyrum,

Confessio sacerdotum,

Et Virginalis castitas

Nos a peccatis abluant.

Clericorum suffragia

Omnesque cives coelici

Annuant votis supplicum

Et vitae poscant praemium.

Laus, honor, virtus, gloria

Deo Patri et Filio,

Sancto simul Paraclito

In sempiterna saecula.

AD LAUDES.

Christe, Redemptor omnium,

Conserva tuos famulos,

Beatae semper Virginis

Placatus Sanctis precibus.

Beata quoque agmina

Coelestium spirituum,

Praeterita, praesentia,

Futura mala pellite.

Vates aeterni judicis,

Apostolique Domini,

Suppliciter exposcimus

Salvari vestris precibus.

Martyres Dei inclyti,

Confessoresque lucidi,

Vestris orationibus

Nos ferte in coelestibus.

Chorus sanctarum Virginum,

Clericorumque omnium,

Simul cum sanctis omnibus,

Consortes Christi facite.

Mentem auferte perfidam

Credentium de finibus,

Ut Christo laudes debitas

Persolvamus alacriter.

Gloria Patri ingenito,

Ejusque Unigenito,

Una cum sancto Spiritu

In sempiterna saecula.

HYMNI
E BREVIARIO EBORACENSI.

HYMNI.

IN NATIVITATE DOMINI.

AD COMPLETORIUM.

Corde natus ex parentis

Ante mundi exordium,

Alpha et oo cognominatus,

Ipse fons et clausula

Omnium quae sunt, fuerunt,

Quaeque post futura sunt

Saeculorum saeculis.

Ecce quem vates vetustis

Concinebant saeculis,

Quem prophetarum fideles

Paginae spoponderant,

Emicat promissus olim,

Cunctaque collaudent Deum

Saeculorum saeculis.

O beatus ortus ille,

Virgo cum puerpera

Edidit nostram salutem

Foeta sancto Spiritu,

Et puer Redemptor orbis

Os sacratum protulit

Saeculorum saeculis.

Psallat altitudo coeli,

Psallant omnes angeli,

Quicquid est virtutis usquam

Psallat in laudem Dei,

Nulla linguarum silescat,

Vox et omnis personet

Saeculorum saeculis.

Te senes, et te juventus,

Parvulorum te cohors,

Turba matrum, virginumque,

Simplices puellulae,

Voce concordes pudicis

Perstrepant concentibus

Saeculorum saeculis.

Tibi Christe sit, cum Patre,

Agioque Spiritu,

Hymnus, melos, laus perennis,

Gratiarum actio,

Honor, virtus, et victoria,

Regnum, aeternaliter

Saeculorum saeculis.

AD PRIMAM.

Agnoscat omne saeculum

Venisse vitae praemium;

Post hostis asperi jugum

Apparuit redemptio.

Esayas quae praecinit

Completa sunt in Virgine;

Annunciavit angelus,

Sanctus replevit Spiritus.

Gloria tibi, Domine,

Qui natus es de Virgine,

Cum Patre et sancto Spiritu,

In sempiterna saecula.

AD TERTIAM.

Maria ventre concepit

Verbi fideli semine,

Quem totus orbs non bajulat

Portant puellae viscera.

Radix Jessae jam floruit,

Et virga fructum edidit,

Foecunda partum protulit,

Et Virgo mater permanet.

Gloria tibi, Domine,

Qui natus es de Virgine,

Cum Patre et sancto Spiritu,

In sempiterna saecula.

AD SEXTAM.

Praesepe poni pertulit

Qui lucis auctor extitit,

Cum Patre coelos condidit,

Sub matre pannis induit.

Legem dedit qui saeculo,

Cujus decem praecepta sunt,

Dignando factus est homo

Sub legis esse vinculo.

Gloria tibi, Domine,

Qui natus es de Virgine,

Cum Patre et sancto Spiritu,

In sempiterna saecula.

AD NONAM.

Adam vetus quod polluit

Adam novus hoc abluit:

Tumens quod ille dejecit

Humillimus hic erigit.

Jam nata lux est et salus,

Fugata nox, et victa mors;

Venite gentes credite;

Deum Maria protulit.

Gloria tibi, Domine,

Qui natus es de Virgine,

Cum Patre et sancto Spiritu,

In sempiterna saecula.

DOMINICA TERTIA QUADRAGESIMAE.

SABBATO AD VESPERAS.

Jam ter quaternis trahitur

Horis dies ad vesperas,

Occasum sol pronuntiat

Noctis redire tempora.

Nos ergo signo Domini

Tutamur claustra pectoris,

Ne serpens ille callidus

Intrandi tentet aditus.

Sed armis pudicitiae

Mens fulta vigil libere,

Sobrietate comite

Hostem repellat improbum.

Sed nec ciborum crapula

Tandem distendat corpora,

Ne vi per somnum animam

Ludificatam polluat.

Praesta beata Trinitas,

Concede simplex Unitas,

Ut fructuosa sint tuis

Jejuniorum munera.

IN ASCENSIONE DOMINI.

AD MATUTINUM.

Hymnum canamus gloriae,

Hymni novi nunc personent,

Christus novo cum tramite

Ad Patris ascendit thronum.

Apostoli tunc mystico

In monte stantes chrismatis,

Cum matre clara Virgine,

Jesu videbant gloriam.

Quos alloquentes angeli,

Quid astra stantes cernitis?

Salvator hic est, inquiunt,

Jesus triumpho nobili.

Sicque venturum asserunt,

Quemadmodum hunc viderunt

Summa polorum culmina

Scandere Jesum splendida.

Da nobis illuc sedula

Devotione tendere,

Quo te sedere cum Patre

In arce regni credimus.

Tu esto nostrum gaudium,

Qui es futurus praemium;

Sit nostra in te gloria

Per cuncta, semper saecula.

Gloria tibi, Domine,

Qui scandis supra sidera,

Cum Patre et sancto Spiritu,

In sempiterna saecula.

FERIA II. PENTECOSTES.

AD COMPLETORIUM.

Laudes Deo devotas

Dulci voce ac sonora

Plebs resultet Catholica.

Spiritus sancti gratia

Apostolis die hodierna

In igneis linguis est effusa.

Paracliti praesentia

Emundet nos a peccati macula

Pura sibi aptans habitacula,

Charismatum et munera

Pectoribus nostris pius infundat,

Vita nostra ei ut complaceat

Per saeculorum saecula.

Conclamemus alleluia,

Sit Deo laus, potestas,

Honor, virtus, et gloria.

IN FESTO SS. APOSTOLORUM PETRI ET PAULI.

AD PRIMAS VESPERAS.

Felix per omnes festum mundi cardines

Apostolorum praepollet alacriter

Petri beati, Pauli sacratissimi,

Quos Christus almo consecravit sanguine,

Ecclesiarum deputavit principes.

Hi sunt olivae duae coram Domino,

Et candelabra luce radiantia,

Praeclara coeli duo luminaria,

Fortia solvunt peccatorum vincula,

Portas Olympi reserunt fidelibus.

Habent supernas potestatem claudere

Sermone sedes, pandere splendentia

Limina poli super alta sidera,

Linguae eorum claves coeli factae sunt,

Larvas repellunt ultra mundi limitem.

Petrus beatus catenarum laqueos

Christo jubente rupit mirabiliter

Custos ovilis, et doctor Ecclesiae,

Pastorque gregis, conservator ovium,

Arcet luporum truculentam rabiem.

Quodcumque vinclis super terram strinxerit

Erit in astris religatum fortiter;

Et quod resolvit in terris arbitrio

Erit solutum super coeli radium;

In fine mundi judex erit saeculi.

Non impar Paulus huic, doctor gentium,

Electionis templum sacratissimum,

In morte compar, in corona particeps,

Ambo lucernae et decus ecclesiae

In orbe claro coruscant vibramine.

O Roma felix, quae tuorum principum

Es purpurata pretioso sanguine,

Excellis omnem mundi pulchritudinem,

Non laude tua sed sanctorum meritis,

Quos cruentatis jugulasti gladiis.

Vos ergo modo gloriosi martyres,

Petre beate, Paule mundi lilium,

Coelestis aulae triumphales milites,

Precibus almis vestris nos ab omnibus

Munite malis, ferte super aethera.

Gloria Deo per immensa saecula;

Sit tibi Nate decus et imperium,

Honor, potestas, sanctoque Spiritui;

Sit Trinitati salus individuae

Per infinita saeculorum saecula.

IN FESTO S. MARIAE MAGDALENAE.

AD VESPERAS.

Lauda, mater Ecclesia,

Lauda Christi clementiam

Qui septem purgat vitia

Per septiformem gratiam.

Maria soror Lazari,

Quae tot commisit crimina,

Ab ipsa fauce tartari

Redit ad vitae limina.

Aegra currit ad medicum

Vas ferens aromaticum,

Ita morbo multiplici

Verbo curatur medici.

Contriti cordis unctio,

Cum lachrymarum fluvio,

Et pietatis actio

Ream solvit a vitio.

Post fluxae carnis scandala,

Fit ex lebete phiala,

In vas translata gloriae

De vase contumeliae.

Surgentem cum victoria

Jesum vidit ab inferis,

Prima meretur gaudia

Quae plus audebat caeteris.

Uni Deo sit gloria

Pro multiformi gratia,

Qui culpas et supplicia

Remittit et dat praemia.

AD LAUDES.

Aeterni Patris Unice,

Nos pio vultu respice,

Qui Magdalenam hodie

Vocas ad thronum gloriae.

In thesauro recondita

Regis est drachma perdita,

Gemmaque lucet inclyta

Ex luto luci reddita.

Jesu dulce refugium,

Spes una poenitentium,

Per peccatricis meritum

Peccati solve debitum.

Nos vitiorum stimuli

Jugi vexant instantia,

Et blandimentis saeculi

Corrumpunt lenocinia.[6]

Uni Deo sit gloria

Pro multiformi gratia,

Qui culpas et supplicia

Remittit, et dat praemia.

[6]

Libet, nec licet libere

Tibi pro voto psallere,

Dum mens aegra sub miserae

Carnis gemiscit onere.

Pia mater et humilis,

Naturae memor fragilis,

Nos rege tuis precibus

In hujus vitae fluctibus.

PROSAE
E MISSALI PARISIENSI.

PROSAE
E MISSALI PARISIENSI.

IN EPIPHANIA DOMINI.

Ad Jesum accurrite,

Corda vestra subdite

Regi novo gentium.

Stella Christum praedicat,

Intus fides indicat

Redemptorem omnium.

Huc afferte munera

Voluntate libera,

Sed munera cordium,

Haec erit gratissima

Salvatori victima,

Mentis sacrificium.

Aurum offert caritas,

Et myrrham austeritas,

Et thus desiderium.

Auro rex agnoscitur,

Homo myrrha, colitur

Thure Deus gentium.

Judaea, gaudentibus

Non invide gentibus

Retectum mysterium.

Post custodes ovium

Se Magi fidelium

Jungunt in consortium.

Qui Judaeos advocat

Christus, gentes convocat

In unum tugurium.

Bethleem fit hodie

Totius Ecclesiae

Nascentis exordium.

Regnet Christus cordibus,

Et victis rebellibus

Proferat imperium.

IN PRAESENTATIONE DOMINI.

Ave plena gratia,

Cujus inter brachia

Se litat Deo Deus.

Fac me templum visere

Tibi fas occurrere,

Amor, O Jesu, meus.

Est in templo Dominus,

Angeli stant cominus;

Nil in coelis amplius.

Habet Deus hominem,

Et parentem Virginem,

Coelo templum ditius.

Spirant sacra gaudium;

Mane sacrificium

Plausus inter redditur.

Vespertinum fletibus,

Et amaris questibus

In cruce miscebitur.

Haec jam est oblatio

Cujus omnes pretio

Deo restituimur.

Jam non nobis dediti,

Tibi, Deus, subditi,

Vivimus et morimur.

Nunc dimitte famulos:

Nil tenet hic oculos;

Da te palam cernere.

Si jubes hic vivere,

Da cum Jesu crescere,

Da per hunc resurgere.

IN DIE SANCTO PASCHAE.

Victimae Paschali

Laudes immolent Christiani: Agnus redemit oves; Christus innocens Patri reconciliavit peccatores.

Mors et vita duello conflixere mirando: dux vitae mortuus, regnat vivus.

Dic nobis, Maria,

Quid vidisti in via?

Sepulchrum Christi viventis,

Et gloriam vidi resurgentis.

Angelicos testes,

Sudarium, et vestes.

Surrexit Christus, spes mea; praecedit vos in Galilaeam.

Scimus Christum surrexisse a mortuis vere:

Tu nobis victor Rex miserere.

IN ASCENSIONE DOMINI.

Solemnis haec festivitas

Novum instaurat gaudium,

Qua perennis felicitas

Proponitur in praemium.

Christus scandens in aethera

Mortis fregit potentiam;

Sedens Patris in dextera

Jugem parat laetitiam.

Dies per multos saepius

Suis vivus apparuit;

Et comitum cor durius

Mitis magister arguit.

Suos per gentes imperat

Ferre salutis nuntium,

Sed non prius quam afferat

Dei virtus auxilium.

Discipulis mirantibus

Coelo triumphans redditur,

Et subductus aspectibus

Nube clara suscipitur.

Qui penetravit inferas

Domos Redemptor pacifer,

Se fert in sedes superas

Mundi supremus arbiter.

Ab ascendente ducitur

Regnatura captivitas:

Palma victis asseritur,

Mortuis immortalitas.

Ut ascendit sic veniet

Sedens in nubis solio;

Poena malos afficiet

Judex bonosque praemio.

Patri monstrat assidue

Quam dura tulit vulnera:

Et sic pacis perpetuae

Nobis exorat foedera.

Nunc animis accipite

Paratum coelo praemium,

Ut membrorum cum capite

Arctius sit consortium.

Quos hic orphanos deseris,

Jesu, respice coelitus;

Mitte nobis e superis

Promissa dona Spiritus.

Tibi devotis mentibus

Per te lucescat veritas,

Per te succensis cordibus

Divina flagret caritas.

IN DIE SANCTO PENTECOSTES[7].

Veni Sancte Spiritus,

Et emitte coelitus

Lucis tuae radium.

Veni Pater pauperum,

Veni dator munerum,

Veni lumen cordium.

Consolator optime,

Dulcis hospes animae,

Dulce refrigerium.

In labore requies,

In aestu temperies,

In fletu solatium.

O lux beatissima,

Reple cordis intima

Tuorum fidelium.

Sine tuo numine,

Nihil est in homine,

Nihil est innoxium.

Lava quod est sordidum,

Riga quod est aridum,

Sana quod est saucium.

Flecte quod est rigidum,

Fove quod est frigidum,

Rege quod est devium.

Da tuis fidelibus

In te confidentibus

Sacrum septenarium.

Da virtutis meritum,

Da salutis exitum,

Da perenne gaudium.

[7]Habetur et in Rom.

IN FESTO S. SACRAMENTI[8].

Lauda Sion Salvatorem,

Lauda ducem et pastorem

In hymnis et canticis,

Quantum potes tantum aude

Quia major omni laude,

Nec laudare sufficis.

Laudis thema specialis,

Panis vivus et vitalis

Hodie proponitur.

Quem in sacrae mensa coenae

Turbae fratrum duodenae

Datum non ambigitur.

Sit laus plena, sit sonora,

Sit jucunda, sit decora

Mentis jubilatio.

Dies enim solemnis agitur,

In qua mensae prima recolitur

Hujus institutio.

In hac mensa novi regis

Novum Pascha novae legis

Phase vetus terminat.

Vetustatem novitas,

Umbram fugat veritas,

Noctem lux eliminat.

Quod in coena Christus gessit,

Faciendum hoc expressit

In sui memoriam.

Docti sacris institutis,

Panem, vinum, in salutis

Consecramus hostiam.

Dogma datur Christianis,

Quod in carnem transit panis,

Et vinum in sanguinem.

Quod non capis, quod non vides,

Animosa firmat fides,

Praeter rerum ordinem.

Sub diversis speciebus,

Signis tantum, et non rebus,

Latent res eximiae:

Caro cibus, sanguis potus;

Manet tamen Christus totus

Sub utraque specie.

A sumente non concisus,

Non confractus, non divisus,

Integer accipitur.

Sumit unus, sumunt mille;

Quantum isti tantum ille,

Nec sumptus consumitur.

Sumunt boni sumunt mali,

Sorte tamen inaequali

Vitae vel interitus.

Mors est malis, vita bonis;

Vide paris sumptionis

Quam sit dispar exitus.

Fracto demum sacramento,

Ne vacilles, sed memento

Tantum esse sub fragmento

Quantum toto tegitur.

Nulla rei fit scissura;

Signi tantum fit fractura,

Quae nec status, nec statura

Signati minuitur.

Ecce panis angelorum,

Factus cibus viatorum,

Vere panis filiorum,

Non mittendus canibus.

In figuris praesignatur,

Cum Isaac immolatur:

Agnus Paschae deputatur,

Datur manna patribus.

Bone pastor, panis vere,

Jesu, nostri miserere;

Tu nos pasce, nos tuere,

Tu nos bona fac videre

In terra viventium.

Tu, qui cuncta scis et vales,

Qui nos pascis hic mortales,

Tuos ibi commensales,

Cohaeredes et sodales

Fac sanctorum civium.

[8]Habetur et in Rom.

IN ANNUNCIATIONE DOMINI.

Humani generis

Cessent suspiria;

Beata miseris

Affert hic nuntia

Dies mortalibus.

Unius scelere

Cuncti cecidimus;

Lapsos erigere

Venit Altissimus

De coeli sedibus.

Delectae Virgini

Quae Deum pariat,

Angelus Domini

Salutis nuntiat

Nostrae mysterium.

O beatissima

Prae mulieribus,

Virgo castissima,

Deum visceribus

Suscipe filium.

Virtute Spiritus

In sinu Virginis,

Innocens penitus

A labe criminis

Caro compingitur.

Per hanc infantibus

Lactescit teneris

Ille qui mentibus

Panis a superis

In coelis editur.

Quod sine tempore

De Patre nascitur,

Mortali corpore

Verbum induitur,

Ut salvet hominem.

Corpus hoc offeret

In sacrificium;

Servos ut liberet,

Totum in pretium

Effundet sanguinem.

Errabam devius

Exul a patria,

Semitae nescius

Ad vera gaudia

Per quam regrediar.

In mea Dominus

Venit exilia,

Viaeque terminus

Ipse fit, et via;

Tutus hac gradiar.

O Veritas latens

Sub velo corporis,

Sed oculis patens

Mundati pectoris,

Tu nos illumina.

Et tu pro miseris

Supplica numini,

Quae te dum asseris

Ancillam Domini,

Fis mundi domina.

IN FESTO SS. DIONYSII EPISCOPI,
RUSTICI, ET ELEUTHERII
MARTYRUM.

Exultet Ecclesia,

Dum triumphat Gallia

Patre Dionysio.

Exultet uberius

Felici Parisius

Illustris martyrio.

Dies festus agitur

Quo trium recolitur

Martyrum victoria:

Quorum patrocinio

Tota gaudet regio,

Regni stat potentia.

Juxta patrem positi

Bellatores inclyti,

Digni sunt memoria.

Sed illum praecipue

Recolit assidue

Regalis Ecclesia.

Hic a summo praesule

Directus in Galliam,

Non gentis incredulae

Veretur insaniam.

Gallorum apostolus

Venerat Lutetiam,

Quam tenebat subdolus

Hostis velut propriam.

Hic constructo Christi templo,

Verbo docet et exemplo,

Coruscat miraculis.

Turba credit, error cedit,

Fides crescit, et clarescit

Nomen tanti praesulis.

His auditis fit insanus

Imperator inhumanus,

Mittitque Sisinnium,

Qui pastorem animarum,

Fide, vita, signis clarum,

Trahat ad supplicium.

Infliguntur coeni poenae,

Flagra, carcer, et catenae,

Invicta sed constantia

Tormenta vincit omnia:

Recordatus emensorum

Fortis athleta laborum,

Per nova gaudens praelia

Aeterna quaerit praemia.

Immolati vir beatus

Agni carne saginatus,

Et praesenti roboratus

Ad certamen numine;

Quam sermone praedicavit,

Mille signis quam probavit,

Hanc signare festinavit,

Fuso fidem sanguine.

Prodit martyr conflicturus,

Sub securi stat securus,

Ferit lictor,

Sicque victor

Consummatur gladio.

Administri qui sacrorum

Consortes fiunt laborum,

Consecrantur,

Coronantur,

Uno tres martyrio.

Tam praeclara passio

Repleat nos gaudio.

IN FESTO OMNIUM SANCTORUM.

Sponsa Christi quae per orbem

Militas Ecclesia,

Prome cantus, et sacratos

Dic triumphos coelitum.

Haec dies cunctis dicata,

Mixta coeli gaudiis:

Laeta currat, et solemni

Personet melodia.

Laureatum ducit agmen

Juncta Mater Filio,

Sola quae partu pudorem

Virgo nunquam perdidit.

Mox sequuntur angelorum

Administri spiritus,

Siderumque conditori

Mille laudes concinunt.

His Joannes, vate major,

Praeco Christi praevius,

Patriarchae cum prophetis,

Accinunt dulci melo.

Principes sacri senatus,

Orbis almi judices,

Sedibus celsis sublimes

Facta pendunt omnium.

Prodigi vitae cruore

Purpurati martyres,

Auspicati morte vitam,

Pace gaudent perpeti.

Turba sacra confitentum,

Cum Levitis praesules,

Saeculi luxu rejecto,

Perfruuntur gloria.

Pompa nuptialis, Agno

Consecratae virgines,

Liliis rosisque sponsum

Aemulantur prosequi.

Omnibus sors haec beata,

Gloriam Deo dare,

Et potentem confiteri,

Terque sanctum dicere.

Coelites, o vos beati,

Quos Deus felicitat,

Supplicum votis adeste

Et favete singuli.

Hausta fonte liberali

Dona, terris fundite:

Pace nostris in diebus

Obtinete perfrui.

Ut Deo cum sanctitate

Serviamus subditi,

Gloriae post hac futuri

Quam tenetis compotes.

IN MISSA DEFUNCTORUM.

Dies irae, dies illa

Solvet saeclum in favilla,

Teste David cum Sibylla.

Quantus tremor est futurus

Quando judex est venturus,

Cuncta stricte discussurus!

Tuba mirum spargens sonum

Per sepulcra regionum,

Coget omnes ante thronum.

Mors stupebit et natura

Cum resurget creatura

Judicanti responsura.

Liber scriptus proferetur,

In quo totum continetur,

Unde mundus judicetur.

Judex ergo cum sedebit,

Quidquid latet apparebit,

Nil inultum remanebit.

Quid sum miser tunc dicturus?

Quem patronum rogaturus?

Cum vix justus sit securus.

Rex tremendae majestatis,

Qui salvandos salvas gratis,

Salve me, fons pietatis.

Recordare, Jesu pie,

Quod sum causa tuae viae,

Ne me perdas illa die.

Quaerens me, sedisti lassus;

Redemisti crucem passus:

Tantus labor non sit cassus.

Juste judex ultionis,

Donum fac remissionis

Ante diem rationis.

Ingemisco tanquam reus,

Culpa rubet vultus meus;

Supplicanti parce, Deus.

Peccatricem absolvisti,

Et latronem exaudisti;

Mihi quoque spem dedisti.

Preces meae non sunt dignae,

Sed tu bonus fac benigne

Ne perenni cremer igne.

Inter oves locum praesta;

Et ab haedis me sequestra,

Statuens in parte dextra.

Confutatis maledictis,

Flammis acribus addictis,

Voca me cum benedictis.

Oro supplex et acclinis,

Cor contritam quasi cinis,

Gere curam mei finis.

Lacrymosa dies illa,

Qua resurget ex favilla

Judicandus homo reus,

Huic ergo parce, Deus.

Pie Jesu Domine,

Dona eis requiem.

IN DOMINICA IN PALMIS[9].

Gloria, laus, et honor tibi sit rex Christe redemptor:

Cui puerile decus prompsit Hosanna pium.

Israel es tu Rex, Davidis et inclyta proles:

Nomine qui Domini rex benedicte venis.

Gloria, &c.

Coetus in excelsis te laudat coelicus omnis,

Et mortalis homo, et cuncta creata simul.

Gloria, &c.

Plebs Hebraea tibi cum palmis obvia venit:

Cum prece, voto, hymnis, adsumus ecce tibi.

Gloria, &c.

Hi tibi passuro solvebant munia laudis:

Nos tibi regnanti pangimus ecce melos.

Gloria, &c.

Hi placuere tibi, placeat devotio nostra:

Rex bone, rex clemens, cui bona cuncta placent.

Gloria, &c.

[9]Hymnus e Missali Romano.

MISSA DE SEPTEM DOLORIBUS B. M. VIRGINIS.

Stabat Mater dolorosa,

Juxta crucem lacrymosa,

Dum pendebat Filius;

Cujus animam gementem,

Contristantem et dolentem,

Pertransivit gladius.

O quam tristis et afflicta

Fuit illa benedicta

Mater Unigeniti,

Quae moerebat et dolebat

Et tremebat, cum videbat

Nati poenas inclyti.

Quis est homo qui non fleret,

Christi matrem si videret

In tanto supplicio:

Quis posset non contristari

Piam matrem contemplari,

Dolentem cum Filio!

Pro peccatis suae gentis,

Vidit Jesum in tormentis,

Et flagellis subditum:

Vidit suum dulcem natum

Morientem, desolatum,

Dum emisit spiritum.

Eia Mater, fons amoris,

Me sentire vim doloris,

Fac ut tecum lugeam

Fac ut ardeat cor meum

In amando Christum Deum,

Ut sibi complaceam.

Sancta Mater, istud agas,

Crucifixi fige plagas

Cordi meo valide:

Tui nati vulnerati,

Jam dignati pro me pati,

Poenas mecum divide.

Fac me vere tecum flere,

Crucifixo condolere,

Donec ego vixero:

Juxta crucem tecum stare,

Te libenter sociare

In planctu desidero.

Virgo virginum praeclara,

Mihi jam non sis amara,

Fac me tecum plangere;

Fac ut portem Christi mortem,

Passionis ejus sortem

Et plagas recolere.

Fac me plagis vulnerari,

Cruce hac inebriari,

Ob amorem Filii.

Inflammatus et accensus

Per te, Virgo, sim defensus

In die judicii.

Fac me cruce custodiri,

Morte Christi praemuniri,

Confoveri gratia.

Quando corpus morietur,

Fac ut animae donetur,

Paradisi gloria.

PROSAE E PROCESSIONALI EBORACENSI.

PROSAE
E PROCESSIONALI EBORACENSI.

IN DIE PASCHAE.

Salve festa dies, toto venerabilis aevo,

Quae Deus infernum vicit et astra tenet.

Salve, &c.

Ecce renascentis testatur gratia mundi

Omnia cum Domino dona redisse suo.

Salve, &c.

Tempora florigero rutilant distincta sereno

Et majore poli lumine porta patet.

Salve, &c.

Altius ignivomum solem coeli orbita ducit,

Qui vagus Oceani exit et intrat aquas.

Salve, &c.

Jamque triumphanti post tristia tartara Christo

Undique fronde nemus, gramina flore favent.

Salve, &c.

Legibus inferni oppressis super astra meantem

Laudent rite Deum lux, polus, astra, fretum.

Salve, &c.

Qui crucifixus erat Deus ecce per omnia regnat,

Dantque Creatori cuncta creata preces.

Salve, &c.

Nobilitas anni, mensium decus, alme dierum,

Horarum splendor, scrupula cuncta patent.

Salve, &c.

Christe salus rerum, bone conditor atque redemptor,

Unica progenies ex Deitate patris.

Salve, &c.

Qui genus humanum cernens mersisse profundo,

Ut hominem eriperes, es quoque factus homo.

Salve, &c.

IN ASCENSIONE DOMINI.

Salve festa dies, toto venerabilis aevo,

Qua Deus ad coelos scandit et astra tenet,

Salve, &c.

Qui paucis postquam surrexerat ipse diebus

Pectora confirmans, discipulos solidas.

Salve, &c.

Atque potestatem laxandi crimina praestans,

Discipulos pariter posse ligare dedit.

Salve, &c.

Ite meum nomen per totum gentibus orbem,

Dicite credentibus notificare Deum.

Salve, &c.

Et qui crediderit, et quem baptismatis unda

Tinxerit in Christi nomine, salvus erit.

Salve, &c.

Quem mittam vobis, vos spiritus ille docebit

In linguis variis omnia posse loqui.

Salve, &c.

Post modicum veniet qui suggerit omnia vobis,

Et visurus eum vado parare locum.

Salve, &c.

Hoc cum dixisset cunctis cernentibus illum

Nubes suscepit [eum] dum super astra meat[10].

Salve, &c.

[10]Delenda esse videtur vox eum.

IN DIE PENTECOSTES.

Salve festa dies, toto venerabilis aevo,

Qua Deus de coelo gratia fulsit humo.

Salve, &c.

Spiritus ecce Deus privatoque quo ejus

Ignis adest specie discipulis hodie.

Salve, &c.

Mentibus humanis infudit opes deitatis,

A Patre procedens mystica dona ferens.

Salve, &c.

Non cessat variis Christi magnalia linguis

Plebs benedicta loquens gentibus omnigenis.

Salve, &c.

Laus tibi, vitae pneuma sacrum, fons, lux animarum,

Omnia vivificans semper et irradians.

Salve, &c.

Pax, Deus, omne bonum, dulcis concordia morum,

Reple corda tuo munere mellifluo.

Salve, &c.

Poscimus, omnipotens, mare, terras, sidera replens,

Nos tibi purifica, protege, vivifica.

Salve, &c.[11]

Nostra pie tangat seraphin carbunculus ora,

Ut mens perpetuo flagret amore tuo.

Salve, &c.

[11]

Intima Domine ad praegustatae sophiae

Qua redolet Cherubin praedictus ordo Dei.

IN FESTO CORPORIS CHRISTI.

Salve festa dies, toto venerabilis aevo,

Qua Deus Ecclesiam dicat honore suam.

Salve, &c.

Ecce dies laeta, post tristia tartara spreta,

Gratia succedit, perdita vita redit.

Salve, &c.

Hoc corpus Christi, salvans de funere tristi,

Manna figuravit, litera prisca canit.

Salve, &c.

Hoc verbum Patris coeli formator et orbis

Cum Patre cuncta creat et deitate beat.

Salve, &c.

Angelis est panis summa refecto sacris,

Sed sensu vanis nil valet iste panis.

Salve, &c.

Hoc corpus verum firmans primordia rerum,

Infera confregit atque redempta regit.

Salve, &c.

Laudem complacuit, carnem sine semine sumpsit,

Virginis et matris viscera sacra replet.

Salve, &c.

In coena residens, corpus cum sanguine sumens,

Discipulos pavit, mystica dona dedit.

Salve, &c.

Intactae matris natus, sapientia Patris,

Constat in altari victima vera Dei.

Salve, &c.

In cruce regnavit, moriens mortem superavit,

Et mundi maculas sanguis et unda lavit.

Salve, &c.

Palmas extendit, vitam pro morte rependit,

Post triduum surgens, corpus ad alta vehens.

Salve, &c.

Perpetuam requiem tu fons et origo bonorum,

Hunc servando chorum da sine nocte diem.

Salve, &c.

IN DEDICATIONE ECCLESIAE.

Salve festa dies, toto venerabilis aevo,

Qua sponso sponsa jungitur Ecclesia.

Salve, &c.

Haec est aula Dei, pacis locus et requiei,

Hic et eunt inopes ad Salomonis opes.

Salve, &c.

Filius ille David qui nos sibi consociavit,

Hac in matre domo et Deus est et homo.

Salve, &c.

Copula coelestis vos spiritualiter estis,

Si servando fidem esse velitis idem.

Salve, &c.

Urbs nova Hierusalem descendens spiritualem

Attulit ornatum lucis ab arce datum.

Salve, &c.

Hinc fidei fructum sacro baptismate ductum

Dat Rex justitiae coelitus Ecclesiae.

Salve, &c.

Firma David turris, huc si pede perpete curris,

Invenies in ea pignora siderea.

Salve, &c.

Haec est arca Dei credentibus auxiliatrix,

Quae vehit ad portum quos vehit unda maris.

Salve, &c.

HYMNUS IN VIGILIA PASCHAE,
E Processionali Eboracensi.

Inventor rutili Dux bone luminis,

Qui certis vicibus tempora dividis,

Merso sole chaos ingruit horridum,

Lumen redde tuis Christe fidelibus.

Inventor rutili, &c.

Quamvis innumero sidere regiam

Lunarique polum lampade pinxeris,

Incussu silicis lumina nos tamen

Monstrans saxigeno semine quaerere.

Inventor, &c.

Tu lux vera oculis, lux quoque sensibus,

Intus tu speculum, tu speculum [et] fons

Lumen quod famulus offero suscipe,

Tinctum pacifici chrismatis unguine.

Inventor, &c.

Per Christum genitum summe Pater tuum,

In quo visibilis stat tibi gloria,

Quo noster Dominus qui tuus unicus

Spirat de Patrio corde Paraclitum.

Inventor, &c.

Per quem splendor, honor, laus, sapientia,

Majestas, bonitas, et pietas tua

Regnum continuat numine triplici

Texens perpetue saecula saeculis.

INDEX. Pars I.

Adeste, Coelitum chori 78

Adeste, sanctae conjuges 204

Ad nuptias Agni Pater 203

Adoro te devote, latens Deitas 103

Ad prima verba Virginis 134

Adsis, superne Spiritus 96

Ad templa nos rursus vocat 2

Ardet Deo quae Femina 205

Audi, benigne Conditor 66

Audimur: almo Spiritus 93

Aurora lucis dum novae 79

Christe, decreto Patris institutus 180

Christe, Pastorum caput atque princeps 179

Christe, prolapsi reparator orbis 123

Christe, qui sedes Olympo 155

Christi martyribus debita nos decet 176

Christi perennes nuntii 170

Christus tenebris obsitam 58

Clamantis ecce vox sonans 52

Coelestis Ales nuntiat 114

Coelestis aulae principes 168

Coelestis aula panditur 199

Coelestis, O Jerusalem 160

Coelo datur quiescere 121

Coelo quos eadem gloria consecrat 161

Custodes hominum psallimus Angelos 157

Da, Christe, nos tecum mori 80

Debilis cessent elementa legis 44

Dei canamus gloriam 8

Descende coelo: te Michael vocat 156

Die dierum principe 1

Dignas quis, O Deus, tibi 17

Divine, crescebas, Puer 57

Doxologiae 211-216

Dum, Christe, confixus cruci 74

Dum morte victor obruta 116

Dum spargit aram sanguine 76

Ecce, saltantis pretium puellae 146

Ecce sedes his Tonantis 209

Emergit undis, et Deo 54

Exiit cunis pretiosus infans 124

Ex quo, salus mortalium 172

Fac, Christe, nostri gratia 56

Fando quis audivit, Dei 71

Felices nemorum pangimus incolas 189

Felix dies mortalibus 86

Felix dies, quam proprio 45

Felix morte tua, qui cruciatibus 174

Flagrans amore, perditos 148

Fortes cadendo Martyres 177

Forti tegente brachio 81

Fumant Sabaeis templa vaporibus 110

Grates, peracto jam die 7

Haec illa solemnis dies 113

Hoc, jussa quondam rumpimus 140

Horres superbos, nec tuam 16

Huc vos o miseri: surda relinquite 50

Hymnis dum resonat curia Coelitum 162

Iisdem creati fluctibus 16

Illaesa, te, puerpera 77

Impune Vati non erit: impotens 145

Infans pulsa recens matris ab ubere 164

In noctis umbra desides 29

Instantis adventum Dei 26

Inter sulphurei fulgura turbinis 92

Intrante Christo Bethanicam domum 150

Jactamur heu quot fluctibus 10

Jam desinant suspiria 32

Jam lucis orto sidere 3

Jam nil Hebraeis, Gentium plebs, invide 129

Jam non te lacerant carnificum manus 175

Jam nunc, quae numeras tot tibi vindices 184

Jam sanctius moves opus 19

Jam satis fluxit cruor hostiarum 187

Jam solis excelsum jubar 5

Jesu, dulcedo cordium 142

Jesu, nostra redemptio 85

Jesu, Redemptor omnium 33

Jesu, Redemptor seculi 82

Jesu, Sacerdotum decus 181

Jordanis oras praevia 27

Jubes: et, in praeceps aquis 11

Jussu tyranni pro fide 120

Labente jam solis rota 5

Laetis terra sonet plausibus: huic Dei 152

Lignum crucis mirabile 154

Linquunt tecta Magi principis urbis 49

Lugete, pacis angeli 21, 69

Maria sacro saucia vulnere 137

Miramur, O Deus, tuae 14

Miris probat sese modis 37

Missum Redemptorem polo 31

Molles in agnos ceu lupus 43

Montes, superbum verticem 133

Mortale, coelo tolle, genus, caput 153

Mundi salus qui nasceris 30

Nil laudibus nostris eges 9

Nobis Olympo redditus 88

Non abluunt lymphae Deum 53

Non parta solo sanguine 194

Non vana dilectum gregem 201

Noxium Christus simul introivit 46

Nunc suis tandem novus e latebris 125

O Christe, qui noster poli 89

O fons amoris, Spiritus 4

O fortis, O clemens Deus 18

O jam beata, quae suo 206

O luce quae tua lates 99

O luce qui mortalibus 6

Omnibus manat cruor ecce venis 147

Opprobriis, Jesu, satur 73

O pulchras acies, castraque fortia 190

Opus peregisti tuum 83

O quam juvat fratres, Deus 13

O qui tuo, dux Martyrum 35

O qui perpetuus nos monitor doces 183

Orbe nunc toto celebrentur ambo 128

O Sacerdotum veneranda jura 188

O sancte Sanctorum Deus 165

O splendor aeterni Patris 67

O virgo, pectus cui sacrum 202

O vos cum citharis dulce sonantibus 196

Panditur saxo tumulus remoto 150

Pange, lingua, gloriosi 102

Pastore percusso, minas 106

Patris aeterni Soboles coaeva 207

Petrum, tyranne, quid catenis obruis 139

Plagis Magistri saucia 136

Praedicta Christi mors adest 117

Procul maligni cedite spiritus 135

Prome vocem, mens, canoram 68

Promissa, tellus, concipe gaudia 84

Promittis, et servas datam 15

Pugnate, Christi milites 159

Pulsum supernis sedibus 115

Qua lapsu tacito stella loquacibus 51

Quae gloriosum tanta coelis evocat 108

Quae stella sole pulchrior 48

Quae te pro populi criminibus nova 70

Quam, Christe, signasti viam 178

Quam nos potenter allicis 141

Quam pulchre graditur filia Principis 163

Quantis micas honoribus 186

Quem misit in terras Deus 169

Quem nox, quem tenebrae, densaque nubila 40

Qui Christiano gloriantur nomine 138

Quid moras nectis? Domino jubenti 126

Quid obstinata pectora 36

Quid sacram, Virgo, generosa Martyr 200

Quid tu, relictis urbibus 192

Qui nos creas solus, Pater 61

Qui sacris hodie sistitur aris 111

Quis ille, sylvis e penetralibus 144

Qui te Deus, sub intimo 195

Quod carne Christum, Virgo, paris, vocant 143

Quod lex adumbravit vetus 64

Quo sanctus ardor te rapit 132

Quos in hostes, Saule, tendis 107

Quos junxit unus, vita dum mansit, labor 127

Quo vos Magistri gloria, quo salus 95

Rebus creatis nil egens 60

Redditum luci, Domino vocante 149

Regnator orbis summus et arbiter 158

Regnis paternis debitus 118

Rerum Creator omnium 23

Sacris solemniis juncta sint gaudia 100

Salvete, flores Martyrum 42

Sat, Paule, sat terris datum 131

Sensus quis horror percutit 87

Sinae sub alto vertice 171

Sit qui rite canat te modo virginem 41

Solemne nos jejunii 65

Statuta decreto Dei 28

Stupete, gentes; fit Deus hostia 112

Sublime Numen, ter potens, ter maximum 98

Summi pusillus grex Patris 193

Supreme motor cordium 24

Supreme, quales, Arbiter 167

Supreme Rector coelitum 90

Tandem laborum, gloriosi principes 130

Tandem peractis, O Deus 22

Te laeta, mundi Conditor 59

Templi sacratus pande, Sion, fores 109

Te principem summo, Deus 12

Ter sancte, ter potens Deus 97

Tu quem prae reliquis Christus amaverat 38

Ultricibus nos undique 20

Urbem Romuleam quis furor incitat 119

Urbs beata, vera pacis 208

Ut sol decoro sidere 105

Veni, Creator Spiritus 94

Veni, superne Spiritus 91

Verbum quod ante secula 55

Verbum supernum prodiens 101

Vexilla Regis prodeunt 75

Victis sibi cognomina 47

Virginum robur, Deus, atque custos 198

Vos ante Christi tempora 63

Vos O virginei cum citharis chori 197

Vos succensa Deo splendida lumina 185

INDEX. PARS II.

Adam vetus quod polluit 352

Ad Jesum accurate 363

Ad regias Agni dapes 261

Aestimavit ortolanum 333

Aeterna coeli gloria Ambrosii. 240

Aeterna Christi munera Ambrosii. 291

Aeterne rerum Conditor Ambrosii. 221

Aeternae Rex altissime Gregorii. 266

Aeterni Patris Unice 359

Agnoscat omne saeculum 350

Ales diei nuntius Prudentii. 231

Alma chorus Domini nunc pangat nomina summi 323

Alto ex Olympi vertice 305

Angulare fundamentum 326

Antra deserti teneris sub annis Pauli Diaconi. 283

Annue Christe saeculorum Domine 325

A Patre Unigenitus 312

A solis ortus cardine Sedulii. 249

Audi, benigne Conditor Ambrosii, Prudentii, v. Gregorii. 254

Audit tyrannus anxius Prudentii. 250

Aurora coelum purpurat 264

Aurora jam spargit polum Ambrosii. 243

Aurora lucis rutilat Ambrosii. 320

Ave plena gratia 364

Beata nobis gaudia Hilarii. 271

Chorus novae Hierusalem 319

Christe sanctorum decus angelorum 290

Christe qui lux es et dies 313

Christe Redemptor omnium Ambrosii. 344

Christi miles gloriosus 328

Christo profusum sanguinem 296

Clarum decus jejunii 316

Coeli Deus sanctissime Ambrosii? 235

Coelestis urbs Jerusalem 304

Coelestis formam gloriae 337

Collaudemus Magdalenae 332

Consors Paterni luminis Ambrosii. 231

Corde natus ex parentis 349

Creator alme siderum 245

Crudelis Herodes, Deum 252

Cultor Dei memento 317

Decora lux aeternitatis auream 284

Deus, tuorum militum Ambrosii. 294

Dies irae, dies illa 379

Ecce jam noctis tenuatur umbra Gregorii. 222

Ecce tempus idoneum 315

Egregie doctor Paule, mores instrue Elpidis. 280

En clara vox redarguit 247

En noctis medium, surgite propere 308

Ex more docti mystico Ambrosii. 255

Exultet Ecclesia 375

Felix per omnes festum mundi cardines 356

Festum Matris gloriosae 329

Fortem virili pectore Sylvii. 302

Gloria, laus, et honor tibi sit rex Christe Redemptor 382

Hominis superne Conditor 241

Humani generis 373

Hymnum canamus gloriae 354

Immense coeli Conditor Ambrosii. 230

Inventor rutili Dux bone luminis 393

Iste confessor Domini, colentes 298

Jam Christus astra ascenderat Ambrosii. 269

Jam lucis orto sidere Ambrosii. 223

Jam sol recedit igneus 243

Jam ter quaternis trahitur 353

Jesu corona celsior Ambrosii. 300

Jesu, corona Virginum Ambrosii., vel Gregorii. 301

Jesu, decus angelicum 279

Jesu, dulcis memoria 277

Jesu, nostra redemptio Ambrosii. 322

Jesu, quadragenariae 316

Jesu, Redemptor omnium 248

Jesu, Redemptor omnium 299

Jesu, Rex admirabilis 278

Jesu, salvator saeculi 321

Jesu, salvator saeculi 343

Laetabundus 340

Lauda, mater Ecclesia 358

Lauda Sion Salvatorem 370

Laudes Deo devotas 355

Lucis Creator optime Gregorii. 226

Lustra sex qui jam peregit Ambrosii? sed vid. Hymn. Pange lingua, 260

Lux alma Jesu mentium 288

Lux ecce surgit aurea Prudentii. 237

Magnae Deus potentiae Ambrosii? 238

Maria castis osculis 286

Maria ventre concepit 351

Miris modis repente liber, ferrea 286

Mundi salus affutura 330

Nocte surgentes vigilemus omnes Gregorii. 220

Nox atra rerum contegit Ambrosii. 236

Nox, et tenebrae, et nubila Prudentii. 234

Nunc sancte nobis Spiritus Ambrosii. 224

Nuntius celso veniens olympo 282

O gloriosa virginum 307

O Maria noli flere 335

O nata lux de lumine 339

O nimis felix meritique celsi Pauli Diaconi. 283

O Pater sancte mitis atque pie 324

O sator rerum, reparator aevi 338

O sol salutis, intimis 256

O sola magnarum urbium Prudentii. 253

Pange lingua gloriosi lauream Fortunati. 258

Pange lingua gloriosi corporis S. T. Aquinatis. 273

Paschale mundo gaudium 293

Pater superni luminis Bellarmini. 285

Primo die, quo Trinitas 219

Praesepe poni pertulit 352

Quem terra, pontus, sidera Fortunati. 306

Quicumque Christum quaeritis Prudentii, v. Bernardi. 287

Quodcumque in orbe nexibus revinxeris Elpidis. 280

Rector potens, verax Deus Ambrosii. 225

Rerum Creator optime Ambrosii. 233

Rerum Deus tenax vigor Ambrosii. 225

Rex gloriose martyrum Gregorii. 295

Rex sempiterne coelitum 263

Sacris solemniis juncta sint gaudia S. T. Aquinatis. 274

Salvator mundi, Domine 327

Salve festa dies, toto venerabilis aevo 387, 388, 389, 391, 392

Salvete flores martyrum Prudentii. 251

Salutis humanae Sator 265

Sanctorum meritis inclyta gaudia 297

Solemnis haec festivitas 366

Somno refectis artubus Ambrosii. 227

Splendor Paternae gloriae Ambrosii. 228

Sponsa Christi quae per orbem 377

Stabat Mater dolorosa Jac. De Benedictis. 383

Summae Parens clementiae Ambrosii. 242

Summae parens clementiae 272

Te, Joseph, celebrent agmina coelitum 281

Telluris alme Conditor Ambrosii. 232

Te lucis ante terminum Ambrosii. 227

Te splendor et virtus Patris 289

Tibi Christe, splendor Patris 342

Tristes erant apostoli Ambrosii. 292

Tu Trinitatis Unitas Ambrosii. 239

Tu Trinitatis Unitas 272

Ut queant laxis resonare fibris Pauli Diaconi. 282

Veni, Creator Spiritus 268

Veni Redemptor gentium 311

Veni sancte Spiritus 368

Verbum supernum prodiens 246

Verbum supernum prodiens 276

Vexilla regis prodeunt 257

Victimae Paschali 366