Fußnoten:
[1] I. Sam. XVI, 7.
[2] Matth. III, 1–11. Luk. III, 1–18. Joh. I, 19–28.
[3] Johannes I, 46–51.
[4] Joh. II, 13–22.
[5] Joh. III, 1–21.
[6] Luk. IV. 14–29.
[7] Matth. V. VI. VII.
[8] Matth. IX, 1–8. Mark. II, 1–12. Luk. V, 17–26.
[9] Matth. IX, 9–17. Mark. II, 13–22. Luk. V, 27–39.
[10] Matth. XII, 1–15. Mark. II, 23–28. III, 1–6. Luk. VI, 1–11. Joh. V.
[11] Luk. VII, 36–50.
[12] Matth. XII, 22–38. Mark. III, 22–30. Luk. XI, 14–27.
[13] Matth. XV, 1–20. Mark. VII, 1–23.
[14] Joh. VII. und VIII.
[15] Matth. IX, 36.
[16] Joh. VIII, 1–11.
[17] Eine geistlose und den Sinn verfehlende Variante gab einigen Auslegern zu dieser Erklärung Anlaß.
[18] Joh. IX ganz.
[19] Ezech. XVIII, 20.
[20] Joh. VIII, 33. 44. 58–59.
[21] Luk. X, 25–37.
[22] Matth. XVI, 1–4. Luk. XII, 54–56.
[23] Luk. XIII, 1–17.
[24] Joh. XI, 43–51. Matth. XXI und XXII. Luk. XIX, 29–40 und XX.
[25] Treffenderes, als diese Anmerkungen des Matth. Claudius, ließe sich über diese Stelle wohl kaum sagen. Asmus Werke IV. Theil S. 137–141. Hamb. 1819.
[26] Matth. XXIII. Vergl. Luk. XI, 39–52.
[27] II. Mos. XIII, 9. 16.
[28] Im Morgenlande häufige Sitte.
[29] IV. Mos. XV, 38. 39.
[30] Luk. XIV, 7–12.
[31] Joh. III, 1–21. Joh. IV, 7–42. Matth. IX, 9–13. Luk. VII, 36–50. Matth. IX, 2–8. Joh. V, 1–14. Joh. IX. Luk. XIX, 1–10. Luk. VII, 2–10. Matth. XV, 21–28.
[32] IV. Mos. XIX, 11–16.
[33] Matth. XXVI, 36 &c. XXVII. Mark. XIV, 26 &c. XV. Luk. XXII, 29. &c. XXIII. Joh. XVIII-XIX.
[34] III. Mos. XXIV, 16. — V. Mos. XIII, 1–5.
[35] Ungefähr wie unsere neuern Schriftausleger!
[36] In unsern Tagen ist man so ängstlich nicht mehr — selbst in Betreff des einzigen und wahren Gottessohnes.