Fußnoten:

[1] I. Sam. XVI, 7.

[2] Matth. III, 1–11. Luk. III, 1–18. Joh. I, 19–28.

[3] Johannes I, 46–51.

[4] Joh. II, 13–22.

[5] Joh. III, 1–21.

[6] Luk. IV. 14–29.

[7] Matth. V. VI. VII.

[8] Matth. IX, 1–8. Mark. II, 1–12. Luk. V, 17–26.

[9] Matth. IX, 9–17. Mark. II, 13–22. Luk. V, 27–39.

[10] Matth. XII, 1–15. Mark. II, 23–28. III, 1–6. Luk. VI, 1–11. Joh. V.

[11] Luk. VII, 36–50.

[12] Matth. XII, 22–38. Mark. III, 22–30. Luk. XI, 14–27.

[13] Matth. XV, 1–20. Mark. VII, 1–23.

[14] Joh. VII. und VIII.

[15] Matth. IX, 36.

[16] Joh. VIII, 1–11.

[17] Eine geistlose und den Sinn verfehlende Variante gab einigen Auslegern zu dieser Erklärung Anlaß.

[18] Joh. IX ganz.

[19] Ezech. XVIII, 20.

[20] Joh. VIII, 33. 44. 58–59.

[21] Luk. X, 25–37.

[22] Matth. XVI, 1–4. Luk. XII, 54–56.

[23] Luk. XIII, 1–17.

[24] Joh. XI, 43–51. Matth. XXI und XXII. Luk. XIX, 29–40 und XX.

[25] Treffenderes, als diese Anmerkungen des Matth. Claudius, ließe sich über diese Stelle wohl kaum sagen. Asmus Werke IV. Theil S. 137–141. Hamb. 1819.

[26] Matth. XXIII. Vergl. Luk. XI, 39–52.

[27] II. Mos. XIII, 9. 16.

[28] Im Morgenlande häufige Sitte.

[29] IV. Mos. XV, 38. 39.

[30] Luk. XIV, 7–12.

[31] Joh. III, 1–21. Joh. IV, 7–42. Matth. IX, 9–13. Luk. VII, 36–50. Matth. IX, 2–8. Joh. V, 1–14. Joh. IX. Luk. XIX, 1–10. Luk. VII, 2–10. Matth. XV, 21–28.

[32] IV. Mos. XIX, 11–16.

[33] Matth. XXVI, 36 &c. XXVII. Mark. XIV, 26 &c. XV. Luk. XXII, 29. &c. XXIII. Joh. XVIII-XIX.

[34] III. Mos. XXIV, 16. — V. Mos. XIII, 1–5.

[35] Ungefähr wie unsere neuern Schriftausleger!

[36] In unsern Tagen ist man so ängstlich nicht mehr — selbst in Betreff des einzigen und wahren Gottessohnes.