Strong Adjectives
Masc. Neut. Fem.
Sg. Nom. ung-r (young) ung-t ung
Acc. ung-an ung-t ung-a
Dat. ung-um ung-u ung-ri
Gen. ung-s ung-s ung-rar
Pl. Nom. ung-ir ung ung-ar
Acc. ung-a ung ung-ar
Dat. ung-um ung-um ung-um
Gen. ung-ra ung-ra ung-ra

84. So also fagr (fair), fem. fǫgr, neut. fagrt.

85. Some insert j before a and u: nȳr (new), nȳjum, nȳjan.

86. Some insert v before a vowel: hār (high), hāvan, dökkr (dark), dökkvir, kykr (alive), kykvir.

87. The t of the neut. is doubled after a long vowel: nȳtt, hātt. Monosyllables in ð, dd, tt form their neut. in -tt: breiðr (broad), breitt; leiddr (led), leitt. gōðr (good) has neut. gott. sannr (true) has neut. satt. In unaccented syllables or if a cons. precedes, tt is shortened to t: kallaðr (called), kallat; blindr (blind), blint, harðr (hard), hart, fastr (firm), fast.

88. l and n assimilate a following r: gamall (old), fem. gǫmul, fem. acc. gamla, dat. gamalli. vǣnn (beautiful), gen. pl. vænna.

Masc. Neut. Fem.
Sg. Nom. mikill (great) mikit mikil
Acc. mikinn mikit mikla
Dat. miklum miklu mikilli
Gen. mikils mikils mikillar
Pl. Nom. miklir mikil miklar
Acc. mikla mikil miklar
Dat. miklum miklum miklum
Gen. mikilla mikilla mikilla

89. So also lītill (little).

90. Dissyllables in -inn have -it in the neut., and -inn in the masc. sg. acc.: tīginn (distinguished), tīgit, tīginn, pl. tīgnīr. So also kominn (come).

91.

Masc. Neut. Fem.
Sg. Nom. annarr (other) annat ǫnnur
Acc. annan annat aðra
Dat. ǫðrum ǫðru annarri
Gen. annars annars annarrar
Pl. Nom. aðrir ǫnnur aðrar
Acc. aðra ǫnnur aðrar
Dat. ǫðrum ǫðrum ǫðrum
Gen. annarra annarra annarra
Weak Adjectives
Masc. Neut. Fem.
Sg. Nom. ung-i ung-a ung-a
Acc. ung-a ung-a ung-u
Dat. ung-a ung-a ung-u
Gen. ung-a ung-a ung-u
Pl. Nom. ung-u ung-u ung-u
Acc. ung-u ung-u ung-u
Dat. ung-u ung-u ung-u
Gen. ung-u ung-u ung-u

92. So also fagri, hāvi, mikli, etc.

Masc. Neut. Fem.
Sg. Nom. yngri (younger) yngra yngri
Acc. yngra yngra yngri
Dat. yngra yngra yngri
Gen. yngra yngra yngri
Pl. Nom. yngri yngri yngri
Acc. yngri yngri yngri
Dat. yngrum yngrum yngrum
Gen. yngri yngri yngri

93. So also all comparatives, such as meiri (greater), and pres. partic. when used as adjectives, such as gefandi (giving), dat. pl. gefǫndum.

Comparison

94. (1) with -ari, -astr: rīkr (powerful), rīkari, rīkastr; gǫfugr (distinguished), gǫfgari, gǫfgastr.

95. (2) with -ri, -str and mutation: langr (long), lęngri, lęngstr; stōrr (big), stœrri, stœrstr; ungr (young), yngri, yngstr.

96. The following are irregular:

gamall (old) ęllri ęlztr
gōðr (good) bętri bęztr
illr (bad) vęrri vęrstr
lītill (little) minni minstr
margr (many) fleiri flestr
mikill (great) meiri mestr
Numerals

97.

Cardinal Ordinal
1. einn (one) fyrstr (first)
2. tveir annarr
3. þrīr þriði
4. fjōrir fjōrði
5. fimm fimmti
6. sex sētti
7. sjau sjaundi
8. ātta ātti
9. nīu nīundi
10. tīu tīundi
11. ellifu ellifti
12. tōlf tōlfti
13. þrettān þrettāndi
14. fjōrtān
15. fimmtān
16. sextān
17. sjautān
18. ātjān
19. nītjān
20. tuttugu
21. einn ok tuttugu, etc.
30. þrīr tigir, etc.
100. tīu tigir
110. ellifu tigir
120. hundrað
1200. þūsund

einn is declined like other adjectives:--

98.

Masc. Neut. Fem.
Nom. einn eitt ein
Acc. einn eitt eina
Dat. einum einu einni
Gen. eins eins einnar

It also has a pl. einir, einar, ein; gen. einna, etc. in the sense of 'some.'

The next three show various irregularities.

99.

Masc. Neut. Fem.
Nom. tveir tvau tvær
Acc. tvā tvau tvær
Dat. tveim tveim tveim
Gen. tvęggja tvęggja tvęggja

Similarly bāðir (both):

100.

Masc. Neut. Fem.
Nom. bāðir bæði bāðar
Acc. bāða bæði bāðar
Dat. bāðum bāðum bāðum
Gen. bęggja bęggja bęggja

101.

Masc. Neut. Fem.
Nom. þrīr þrjū þrjār
Acc. þrjā þrjū þrjār
Dat. þrim þrim þrim
Gen. þriggja þriggja þriggja

102.

Masc. Neut. Fem.
Nom. fjōrir fjogur fjōrar
Acc. fjōra fjogur fjōrar
Dat. fjōrum fjōrum fjōrum
Gen. fjogurra fjogurra fjogurra

103. The others are indeclinable up to þrīr tigir, etc.; the tigir being declined regularly as a plural strong u-masculine tigir, tigu, tigum, tiga.

104. hundrað is a strong neut.: tvau hundruð (240), tveim hundruðum, etc. It governs the gen. (as also does þūsund): fimm hundruð gōlfa, 'five (six) hundred chambers.'

105. þūsund is a strong ir-feminine: tvær þūsundir (2400).

106. hundrað and þūsund are rarely = 100 and 1000.

107. Of the ordinals fyrstr and annarr (§ 91) are strong, the others weak adjectives. þriði inserts a j: þriðja, etc.

Pronouns

108.

Personal
Sg. Nom. ek (I) þū (thou) --
Acc. mik þik sik (oneself)
Dat. mēr þēr sēr
Gen. mīn þīn sīn
Dual. Nom. vit it --
Acc. okkr ykkr sik
Dat. okkr ykkr sēr
Gen. okkar ykkar sīn
Pl. Nom. vēr (we) þēr (ye) --
Acc. oss yðr sik (oneselves)
Dat. oss yðr sēr
Gen. vār yðar sīn
Masc. Neut. Fem.
Sg. Nom. hann (he) þat (it) hon (she)
Acc. hann þat hana
Dat. honum þvī hęnni
Gen. hans þess hęnnar
Pl. Nom. þeir (they) þau þær
Acc. þā þau þær
Dat. þeim þeim þeim
Gen. þeira þeira þeira

109. ek was often suffixed to its verb, especially in poetry, being sometimes added twice over: mætta-k (I might), sā-k-a-k (I saw not; a='not'). So also þū: er-tu (art thou), skalt-u (shalt thou) = *skalt-tu.

Possessive
Masc. Neut. Fem.
Sg. Nom. minn (my) mitt mīn
Acc. minn mitt mīna
Dat. mīnum mīnu minni
Gen. mīns mīns minnar
Pl. Nom. mīnir mīn mīnar
Acc. mīna mīn mīnar
Dat. mīnum mīnum mīnum
Gen. minna minna minna

110. So also þinn (thy), sinn (his, etc., reflexive).

111. vārr, vārt, vār (our) is regular: acc. masc. vārn, masc. plur. vārir, vāra, vārum, vārra, etc.

Masc. Neut. Fem.
Sg. Nom. yðarr (your) yðart yður
Acc. yðarn yðart yðra
Dat. yðrum yðru yðarri
Gen. yðars yðars yðarrar
Pl. Nom. yðrir yður yðrar
Acc. yðra yður yðrar
Dat. yðrum yðrum yðrum
Gen. yðarra yðarra yðarra

112. So also okkarr (our two) and ykkarr (your two).

113. hans (his), þess (its), hęnnar (her), and þeira (their) are indeclinable.

Demonstrative

114.

Masc. Neut. Fem.
Sg. Nom. sā (that) þat
Acc. þann þat þā
Dat. þeim þvī þeiri
Gen. þess þess þeirar
Pl. Nom. þeir þau þær
Acc. þā þau þær
Dat. þeim þeim þeim
Gen. þeira þeira þeira

115. hinn, hitt, hin (that) is inflected like minn (except that its vowel is short throughout): acc. masc. hinn, plur. masc. hinir, hina, hinum, hinna.

116.

Masc. Neut. Fem.
Sg. Nom. þessi (this) þetta þessi
Acc. þenna þetta þessa
Dat. þessum þessu þessi
Gen. þessa þessa þessar
Pl. Nom. þessir þessi þessar
Acc. þessa þessi þessar
Dat. þessum þessum þessum
Gen. þessa þessa þessa
Definite

The prefixed definite article is declined thus:

117.

Masc. Neut. Fem.
Sg. Nom. inn it in
Acc. inn it ina
Dat. inum inu inni
Gen. ins ins innar
Pl. Nom. inir in inar
Acc. ina in inar
Dat. inum inum inum
Gen. inna inna inna

118. When suffixed to its noun it undergoes various changes. In its monosyllabic forms it drops its vowel after a short (un-accented) vowel, as in auga-t (the eye), but keeps it after a long vowel, as in ā-in (the river), trē-it (the tree). The dissyllabic forms drop their initial vowel almost everywhere; not, however, after the -ar, -r, of the gen. sg., nor in męnninir (men, nom.), męnn-ina (men, acc.). The -m of the dat. pl. is dropped before the suffixed -num.

Masc. Neut. Fem.
Sg. Nom. fiskr-inn skip-it gjǫf-in
Acc. fisk-inn skip-it gjǫf-ina
Dat. fiski-num skipi-nu gjǫf-inni
Gen. fisks-ins skips-ins gjafar-innar
Pl. Nom. fiskar-nir skip-in gjafar-nar
Acc. fiska-na skip-in gjafar-nar
Dat. fisku-num skipu-num gjǫfu-num
Gen. fiska-nna skipa-nna gjafa-nna
Masc. Neut. Fem.
Sg. Nom. bogi-nn auga-t tunga-n
Acc. boga-nn auga-t tungu-na
Dat. boga-num auga-nu tungu-nni
Gen. boga-ns auga-ns tungu-nnar
Pl. Nom. bogar-nir augu-n tungur-nar
Acc. boga-na augu-n tungur-nar
Dat. bogu-num augu-num tungnu-num
Gen. boga-nna augna-nna tungna-nna
Relative

119. The ordinary relative pron. is the indeclinable er, often preceded by : sā er = he who, who, sū er who fem.

Interrogative

120. The neut. hvat has gen. hvess, dat. hvī, which last is chiefly used as an adverb = 'why.'

121.

Masc. Neut. Fem.
Sg. Nom. hvārr (which of two) hvārt hvār
Acc. hvārn hvārt hvāra
Dat. hvārum hvāru hvārri
Gen. hvārs hvārs hvārrar
Pl. Nom. hvārir hvār hvārar
Acc. hvāra hvār hvārar
Dat. hvārum hvārum hvārum
Gen. hvārra hvārra hvārra

122.

Masc. Neut. Fem.
Sg. Nom. hvęrr (which, who) hvęrt hvęr
Acc. hvęrn hvęrt hvęrja
Dat. hvęrjum hvęrju hvęrri
Gen. hvęrs hvęrs hvęrrar
Pl. Nom. hvęrir hvęr hvęrjar
Acc. hvęrja hvęr hvęrjar
Dat. hvęrjum hvęrjum hvęrjum
Gen. hvęrra hvęrra hvęrra
Indefinite

123. einn-hvęrr, eitthvęrt, einhvęr (some one) keeps an invariable ein- in the other cases, the second element being inflected as above.

124. sumr (some) is declined like an ordinary adjective.

125.

Masc. Neut. Fem.
Sg. Nom. nakkvarr (some) nakkvat nǫkkur
Acc. nakkvarn nakkvat nakkvara
Dat. nǫkkurum nǫkkuru nakkvarri
Gen. nakkvars nakkvars nakkvarrar
Pl. Nom. nakkvarir nǫkkur nakkvarar
Acc. nakkvara nǫkkur nakkvarar
Dat. nǫkkurum nǫkkurum nǫkkurum
Gen. nakkvarra nakkvarra nakkvarra

126.

Masc. Neut. Fem.
Sg. Nom. engi (none, no) ekki engi
Acc. engan ekki enga
Dat. engum engu engri
Gen. engis engis engrar
Pl. Nom. engir engi engar
Acc. enga engi engar
Dat. engum engum engum
Gen. engra engra engra

127. In hvār-tvęggja (each of the two, both) the first element is declined as above, the second is left unchanged.

Verbs

128. There are two classes of verbs, strong and weak. Strong verbs are conjugated partly by means of gradation, weak verbs by adding ð (d, t).

129. The ð of the 2 pl. is dropt before þit (ye two) and þēr (ye): gefi þēr, gāfu þit.

130. There is a middle voice, which ends in -mk in the 1 pers. sg. and pl., the rest of the verb being formed by adding sk to the active endings, r being dropt, the resulting ts, ðs being written z (§ 36): kvezk (active kveðr 'says'), þu fekkzk (fekkt 'gottest').

131. The following is the conjugation of the strong verb gefa (give), which will show those endings which are common to all verbs:

Active
Indicative Subjunctive
Present sg. 1. gef gef-a
2. gef-r gef-ir
3. gef-r gef-i
pl. 1. gef-um gef-im
2. gef-ið gef-ið
3. gef-a gef-i
Preterite sg. 1. gaf gæf-a
2. gaf-t gæf-ir
3. gaf gæf-i
pl. 1. gāf-um gæf-im
2. gāf-uð gæf-ið
3. gāf-u gæf-i

Imperative sg. 2 gef; pl. 1 gef-um, 2 gef-ið.
Participle pres. gef-andi; pret. gef-inn.
Infin. gefa.

Middle
Indicative Subjunctive
Present sg. 1. gef-umk gef-umk
2. gef-sk gef-isk
3. gef-sk gef-isk
pl. 1. gef-umk gef-imk
2. gef-izk gef-izk
3. gef-ask gef-isk
Preterite sg. 1. gāf-umk gæf-umk
2. gaf-zk gæf-isk
3. gaf-sk gæf-isk
pl. 1. gāf-umk gæf-imk
2. gāf-uzk gæf-izk
3. gāf-usk gæf-isk

Impers. sg. 2 gef-sk; pl. 1 gef-umk, 2 gef-izk.
Partic. pres. gef-andisk; pret. gef-izk neut.
Infin. gef-ask.

Strong Verbs

132. In the strong verbs the plur. of the pret. indic. generally has a different vowel from that of the sing. The 1 sg. pret. of the middle voice always has the vowel of the pl. pret.: gāfumk. The pret. subj. has the vowel of the pret. indic. plur. mutated: skaut (he shot), skutu (they shot), skyti (he might shoot). But there is no mutation in verbs of the first conj.: hljōpi, inf. hlaupa (leap).

133. The pres. indic. sing. mutates the root-vowel in all three persons: ek skȳt, þū skȳtr, hann skȳtr, infin. skjōta (shoot). e however is not mutated: ek gef, þū gefr. The inflectional r is liable to the same modifications as the r of nouns (§ 32): skīnn, vęx, infin. skīna (shine), vaxa (grow).

134. Verbs in ld change the d into t in the 1, 3 sg. pret. indic. and in the imper. sg.: helt (held), halt (hold!), infin. halda. nd becomes tt, and ng becomes kk under the same conditions: binda (bind), ganga (go), pret. batt, gekk, imper. bitt, gakk.

135. The t of the 2 sg. pret. indic. is doubled after a long accented vowel: þū sātt (thou sawest). If the 1 sg. pret. indic. ends in t or ð, the 2 sg. ends in zt: lēt (I let), þū lēzt, bauð (I offered) þū bauzt.

136. There are seven conjugations of strong verbs, distinguished mainly by the characteristic vowels of their preterites.

137.

I. 'Fall'-conjugation
Infin. Third Pres. Prt. Sing. Prt. Pl. Ptc. Prt.
falla (fall) fęllr fell fellu fallinn
lāta (let) lætr lēt lētu lātinn
rāða (advise) ræðr rēð rēðu rāðinn
heita (call) heitr hēt hētu heitinn
halda (hold) hęldr helt heldu haldinn
ganga (go) gęngr gekk gengu gęnginn
fā (get) fær fekk fengu fęnginn
--------------------------
auka (increase) eykr jōk jōku aukinn
būa (dwell) bȳr bjō bjoggu būinn
hǫggva (hew) hǫggr hjō hjoggu hǫggvinn
hlaupa (leap) hleypr hljōp hljōpu hlaupinn

138. The following have weak preterites in r:

Infin. Third Pres. Prt. Sing. Prt. Pl. Ptc. Prt.
grōa (grow) grœr gröri gröru grōinn
rōa (row) rœr röri röru rōinn
snūa (twist) snȳr snöri snöru snūinn

139. heita in the passive sense of 'to be named, called' has a weak present: ek heiti, þū heitir.

140.