Pakaĵo por Avo!—Nun, do! ekkriis knabineto, dum ŝi serĉis tirkeston:
"Avo ja iris en ĉielon sen liaj okulvitroj! Kion li faros?"
Iom poste, kiam oni supozis, ke alia parenco en la domo estis morte malsana, ŝi kuris al lia litflanko kun la avaj okulvitroj en ŝia mano, kaj diris:
"Vi estas mortonta?"
"Oni diris al mi tion."
"Ironta al ĉielo?"
"Mi ĝin ja esperas!"
"Nu, jen la okulvitroj de avo, volu preni ilin al li!"
(J.T.).
La Vilaĝanino kaj ŝia Laktokruĉo.—Vilaĝanino portante sur ŝia kapo kruĉon da lakto, piediris vigle, kaj samtempe pripensadis: "La mono, kiun mi ricevos por tiu ĉi lakto ebligos min pligrandigi mian kvanton da ovoj ĝis mi havos tri centojn. La ovoj produktos almenaŭ ducent kvindek kokidojn. Tiuj kokidoj estos taŭgaj por vendejo ĵus kiam la kortbirdaro estos ĉiam kosta; tiel ke mi nepre havos sufiĉe da mono por aĉeti novan robon. Vestita je tiu robo, mi iros al la foiro, kien ĉiuj junuloj penados por min akompani; sed, ne! mi rifuzos ĉiun el ili per kapŝanceligo." Kontentega je tia ideo, la fraŭlino ne povis deteni sin, kaj, nekonscie, movis sian kapon, laŭ la penso, kiu ŝin posedis, kiam subite falis la kruĉo da lakto, kaj ŝia tuta fantazia feliĉo tuj malaperis.
"Ne kalkulu viajn kokidojn antaŭ ol ili elŝeliros."
(6266).
Compiled by Rev. R. A. Davis.
A (ah as in half)—A, adjective; AS, present tense; ANTA, pres. part. act.; ATA, pres. part. pass.
E (ei as in eight)—E, adverb.
I (ee as in three)—I, infinitive; IS, past tense; INTA, past part. act.; ITA, past part. pass.
O (o as in No.)—O, noun; OS, future tense; ONTA, fut. part. act.; OTA, fut. part. pass.
U (wo as in two)—U, imperative; US, conditional.
AJ, i in five; AŬ, ou in out; OJ, oy in boy; C = ts; Ĉ = ch (church); G = g in go; Ĝ, g in George; J, y in yes = plural; Ĵ, s in pleasure; N, accusative or direct object, motion towards, direction, time, dates, duration, price, weight, measure; Ŝ, sh in cash; KN, KV, "I think no one should drink vinegar."
All vowels are rather long. The tonic accent marked ′ is in the last syllable but one.
| I think someone is knocking—ringing. | Mi pens.as ke oni frap.as—sonor.as. |
| Go and see who is there. Who is knocking? | Ir.u kaj vid.u kiu est.as tie. Kiu frap.as? |
| Who is there? It is Mr. A. | Kiu est.as tie? Ĝi est.as Sinjor.o A. |
| Come in. | En.ir.u. |
| Good day, Sir. | Bon.a.n tag.o.n, Sro (Sinjor.o). |
| How do you do? | Kiel vi san.as? |
| Very well, Sir, thank you. | Tre bon.e, Sinjor.o, mi dank.as vi.n. |
| Please close—lock—the door. | Vol.u ferm.i—ŝlos.i—la pord.o.n. |
| Take a seat, please. Do you know me? | Sid.iĝ.u, mi pet.as. Ĉu vi mi.n kon.as? |
| I have not the honour of knowing you. | Mi ne hav.as la honor.o.n vi.n kon.i. |
| I am a stranger to you, but I am a friend of Mr. B. | Mi est.as ne.kon.ata al vi, sed mi est.as amik.o de Sinjor.o Bo. |
| I have something to say to you. | Mi hav.as io.n por dir.i al vi. |
| What do you want? What do you wish? | Kio.n vi bezon.as? Kion vi vol.as? |
| I want to speak to you. | Mi bezon.as parol.i kun vi. |
| Can I be of any use to you? | Ĉu mi pov.as est.i util.a al vi? |
| Forgive me, but I have received a letter which I cannot understand. | Pardon.u al mi, sed mi ricev.is leter.o.n kiun mi ne pov.as kompren.i. |
| Can you understand it? | Ĉu vi pov.as kompren.i ĝin? |
| Show me the letter, perhaps I can (shall be able to) help you. | Montr.u al mi la leter.o.n, ebl.e mi pov.os help.i vi.n. |
| It is a letter from one of my friends, but he has written it in some strange language. | Ĝi est.as leter.o de unu el mi.a.j amik.o.j, sed li ĝin skrib.is en ia strang.a lingv.o. |
| Yes, he has written to you in Esperanto. | Jes, li skrib.is al vi en Esperant.o. |
| Esperanto! What is that? I have never heard of it. | Esperant.o! Kio est.as tio? Mi nen.iam aŭd.is pri tio. |
| It is the new international language. | Ĝi est.as la nov.a internaci.a lingv.o. |
| But who speaks Esperanto? | Sed kiu parol.as Esperant.o.n? |
| People-of-every-land, and they find the propagation of Esperanto exceedingly (.eg.) pleasurable. | Ĉiu.land.an.o.j, kaj ili trov.as plezur.eg.a la propagand.o de Esperant.o. |
| Esperanto is the international language. By means of this language one can be understood by the whole world. You ought to learn it. | Esperant.o est.as la internaci.a lingv.o. Per tiu.ĉi lingv.o oni pov.as est.i kompren.at.a de la tut.a mond.o. Vi dev.as ĝi.n lern.i. |
| Thank you. Now, kindly tell me what my friend wishes to say in his letter. | Mi dank.as vi.n. Nun, vol.u rakont.i al mi tio.n, kio.n mi.a amik.o vol.as dir.i en si.a leter.o. |
| Now, let us continue our conversation about Esperanto—the most useful language. | Nun, ni daŭr.ig.u ni.a.n inter.parol.ad.o.n pri Esperant.o—la util.eg.a lingv.o. |
| Is an international language possible? | Ĉu internaci.a lingv.o est.as ebl.a? |
| Yes, and Esperanto is a very interesting language. You can make use of it whenever you need to write to persons living in foreign lands who possibly do not know your language, and whose native language you do not know. | Jes, kaj Esperant.o est.as tre interes.a lingv.o. Vi pov.as util.ig.i ĝi.n kiam ajn vi bezon.as skrib.i al person.o.j loĝ.ant.a.j en fremd.a.j land.o.j, kiu.j ebl.e ne sci.as vi.a.n lingv.o.n, kaj kies naci.a.n lingv.o.n vi ne sci.as. |
| Wonderful! But how is it possible to do that? Suppose that the person addressed not only does not know the language, but, like me, has not even heard of it? | Mirind.e! Sed kiel est.as ebl.e ti.o.n far.i? Supoz.u ke la adres.it.o ne nur ne sci.as la lingv.o.n, sed, kiel mi, eĉ ne aŭd.is pri ĝi? |
| You have only to send with your letter a small leaflet called "Little Vocabulary," and the person addressed will be able to understand your letter. | Vi dev.as nur send.i kun.e kun vi.a leter.o mal.grand.a.n foli.et.o.n nom.at.a.n "Vort.ar.et.o," kaj la adres.it.o pov.os kompren.i vi.a.n leter.o.n. |
| Is it possible? | Ĉu ĝi est.as ebl.a? |
| I assure you it is so. | Mi vi.n cert.ig.as, ke est.as tiel. |
| Well, what is truly your opinion about it? What do you say about it? | Nu, kio est.as ver.e vi.a opini.o pri ĝi? Kio.n vi dir.as pri ĝi? |
| I certainly think that it is a practical language for international correspondence, and that it is the only practical solution to enable everyone whatsoever to correspond with people living in other countries. I am convinced that it will be(come) a great gain (boon) for the world if it receives the attention which it deserves. | Mi cert.e opini.as, ke ĝi est.as praktik.a lingv.o por inter.naci.a korespond.ad.o, kaj ke ĝi est.as la sol.a praktik.a solv.o por ebl.ig.i ĉiu.n ajn korespond.i kun ali.land.ul.oj. Mi est.as konvink.it.a ke ĝi (far.iĝ.os) est.os grand.a gajn.o por la mond.o se ĝi ricev.os la atent.o.n, kiu.n ĝi merit.as. |
| Bravo! I think that that is a magnificent idea. But I fear that few Englishmen will use it. | Brave! Mi pensas, ke ĝi estas bonega ideo. Sed mi timas, ke malmultaj Angloj uzos ĝin. |
| Well, I have received a foreign publication, and it contained a leaflet. What do you think it was? It was "A Directory of Tradespeople accepting the use of Esperanto"! If the foreign tradespeople are accepting the use of Esperanto, English tradespeople must accept it too. | Nu! mi ricevis fremdan eldonaĵon, kaj ĝi enhavis folieton. Kion vi pensas ke ĝi estis? Ĝi estis:—"Adresaro de la Komercistoj akceptantaj la uzadon de Esperanto." Se la fremdaj komercistoj akceptas la uzadon de Esperanto la Anglaj komercistoj devos akcepti ĝin ankaŭ. |
| Well, I, at least, will begin to learn. I believe that perhaps the use of Esperanto will help me in my business. How can I begin to learn Esperanto? | Nu, mi, almenaŭ, komencos lerni. Mi kredas, ke eble la uzado de Esperanto helpos min en mia komerco. Kiel mi povos komenci lerni Esperanton? |
| I have some books for learning, and I will lend them you.[1] | Mi havas lernolibrojn kaj mi prunte donos ilin al vi. |
| I thank you, but, pardon me, could you teach me? | Mi dankas vin, sed, pardonu min, ĉu vi povus instrui min? |
| Yes, certainly, with pleasure. | Jes, certe, kun plezuro. |
| You are very kind. When will you come? | Vi estas tre ĝentila. Kiam vi alvenos? |
| What is the date to-day? I will come in a few days—next Saturday. | Kian daton ni havas hodiaŭ? Mi venos post malmultaj tagoj, la Sabaton plej proksiman. |
| I will visit you any time that is agreeable to you. | Mi vizitos vin tiam kiam estos agrable al vi. |
| Come as often as possible—every day if you like. | Venu kiel eble plej ofte, ĉiutage, se vi volos. |
| I will do that willingly. | Tre volonte mi faros tion. |
| I think I will come to you to-morrow, and from now I will visit you daily. | Mi pensas ke mi venos morgaŭ, kaj de nun mi vizitos vin ĉiutage. |
| At what hour will you come to my house? | Je kioma horo vi venos al mia domo? |
| I will come at 10.25. | Mi venos je la dek-dudek-kvin. |
| We can begin to-day. I can give you the first lesson now; do you consent to that? | Ni povas komenci hodiaŭ. Mi povas doni al vi la unuan lecionon nun; ĉu vi konsentas al tio? |
| Yes, certainly, with pleasure. I consent heartily. | Jes, certe, kun plezuro; tutkore mi konsentas. |
| Here are the books. Have you a grammar? | Jen estas la libroj. Ĉu vi havas gramatikon? |
| Yes, here it is; but I cannot find the dictionary. | Jes, jen ĝi estas; sed mi ne povas trovi la vortaron. |
| I cannot find it anywhere in the room. | Mi ne povas trovi ĝin ie en la ĉambro. |
| Have you put it anywhere? | Ĉu vi metis ĝin ien? |
| I cannot remember. | Mi ne povas memori. |
| Where are your other books? | Kie estas viaj aliaj libroj? |
| They lie on the table in the dining-room. | Ili kuŝas sur la tablo en la manĝoĉambro. |
| I have neither pencil nor pen. | Mi havas nek krajonon nek plumon. |
| If you have a pen or pencil, kindly lend it me. | Se vi havas plumon aŭ krajonon, volu aminde prunte doni ĝin al mi. |
| Have you a better pen than this, for I cannot write with it? | Ĉu vi havas pli bonan plumon ol tiu ĉi, ĉar mi ne povas skribi per ĝi? |
| Where are your pencils or pens? | Kie estas viaj krajonoj aŭ plumoj? |
| They are in that box by the inkstand. | Ili estas en tiu skatolo apud la inkujo. |
| There are not many pens in the pen box. | Ne estas multaj (multe da) plumoj en la plumujo. |
| I want a penholder. Are you writing? | Mi bezonas plumingon. Ĉu vi skribas? |
| I cannot understand your writing. | Mi ne povas kompreni vian skribaĵon. |
| [2]Always write legibly! | Ĉiam skribu legeble! |
| How do you pronounce this word? | Kiel vi elparolas tiun ĉi vorton? |
| What is the meaning of this word? | Kio estas la signifo de tiu ĉi vorto? |
| Do you understand this lesson? | Ĉu vi komprenas tiun ĉi lecionon? |
| Yes, I understand it well. | Jes, mi komprenas ĝin bone. |
| Can you not understand me? | Ĉu vi ne povas kompreni min? |
| Yes, Sir, I understand you. | Jes, Sro, mi komprenas vin. |
| Why don’t you answer? Why are you silent? | Kial vi ne respondas? Kial vi silentas? |
| I cannot do my exercise correctly. I cannot do my exercises, for I have no dictionary. | Mi ne povas korekte fari mian ekzercon. Mi ne povas fari miajn ekzercojn, ĉar mi ne havas vortaron. |
| I will see about the dictionary, and perhaps I will send it to you to-morrow. | Mi zorgos pri la vortaro, kaj eble mi sendos ĝin al vi morgaŭ. |
| What would you do if you were I? What do you advise me to do? | Kion vi farus se vi estus mi? Kion vi konsilas al mi fari? |
| I advise you to learn these easy exercises in this book by heart. | Mi konsilas vin lerni parkere tiujn ĉi facilajn ekzercojn en tiu ĉi lernolibro. |
| You will soon be able without trouble to read and speak Esperanto. You must remember these rules. | Vi baldaŭ povos senpene legi kaj paroli Esperanton. Vi devas memori tiujn ĉi regulojn. |
| I shall never forget them. | Mi neniam forgesos ilin. |
| When you believe your acquisition of Esperanto is sufficient to begin corresponding, you can have your name entered amongst the Esperantists whose names appear in the Adresaro. | Kiam vi kredos, ke via akiro de Esperanto estas sufiĉa por komenci korespondadon, vi povos enskribigi vian nomon inter la Esperantistoj, kies nomoj aperas en la Adresaro. |
| Do you want anything? | Ĉu vi bezonas ion? |
| I want the books which you have lent me. | Mi bezonas la librojn kiujn vi prunte donis al mi. |
| Here are the books. | Jen estas la libroj. |
| I will read each one carefully before I return it to you. I shall read that book to-morrow morning. I shall read for two hours every day. If I read this book at the rate of two pages an hour, I shall finish it in three weeks or a month. | Mi legos ĉiun zorge antaŭ ol mi redonos ĝin al vi. Mi legos tiun libron morgaŭ. Mi legos du horojn ĉiutage. Se mi legos po du paĝoj en ĉiu horo, mi finos ĝin en tri semajnoj aŭ unu monato. |
| Whose book is this? | Kies libro tiu ĉi estas? |
| This book belongs to my wife. | Tiu ĉi libro apartenas al mia edzino. |
| I have found the dictionary. | Mi trovis la vortaron. |
| Where was it? | Kie ĝi estis? |
| I found it in my box. | Mi trovis ĝin en mia skatolo. |
| I shall buy these books. I shall read every Esperanto book that I get. The more I hear of Esperanto the more I like it. | Mi aĉetos tiujn ĉi librojn. Mi legos ĉiun Esperantan libron kiun mi ricevos. Ju pli mi aŭdas pri Esperanto, des pli mi ŝatas ĝin. |
| [3] Always employ Esperanto when you write to me. | Ĉiam uzu Esperanton, kiam vi skribos al mi. |
| Your idea is very good. I will write as often as possible, as soon as possible; in a few days. | Via ideo estas tre bona. Mi skribos al vi kiel eble plej ofte ... kiel eble plej frue ... post malmultaj tagoj. |
| I heartily thank you. I do not know how to thank you for your great kindness. | Mi dankas vin korege. Mi ne scias kiel danki vin pro via granda afableco. |
| I am very glad that I have been able to be of use to you. I think you will progress very well—at least, I will help you in every way. | Mi estas tre kontenta ke mi povis esti utila al vi. Mi kredas ke vi progresos tre bone, almenaŭ mi helpos vin ĉiel. |
| Thank you once more. | Mi dankas vin ankoraŭ unu fojon. |
| Au revoir. | Ĝis la Revido! |
| Good-bye. | Adiaŭ! |
In addition to the rules mentioned at the beginning of this Lesson, the Grammar of Esperanto is further simplified by the following devices.
The Definite article is invariably LA; the Indefinite article does not exist.
About thirty affixes are employed to modify the meanings of root-words, thus minimising the amount of brain work required to acquire a long vocabulary.
Prefixes.—
Suffixes.—
Students will do well to remember that Double letters only occur when two roots, the one ending and the other beginning, with the same letter, are joined. Hom-mano, a human hand. Re-en-iri, to go in again.
ESTI, to be, is the only Auxiliary verb. I have seen, Mi estas vidinta. He has been seen, Li estas vidita.
All shades of meaning can be expressed in Esperanto.
Questions are introduced by the word Ĉu, and the order is not inverted. Ĉu mi vidas, Do I see.
Prepositions govern the Nominative case, unless motion towards be indicated, when Accusative termination is used. Promeni en la ĝardeno(n). To walk in(to) the garden.
THERE ARE NO EXCEPTIONS TO ANY OF THE RULES IN ESPERANTO.
[1] Complete Text Book, 1/8; Thirty-Six Exercises and Keys, 1/3; The Esperantist, Monthly, 3/- per annum (all post free), from the Librarian, Esperanto Club, 41, Outer Temple, W.C.
[2] Editor’s Request.
[3] Editor’s Request.
The Head Teacher of one of the London County Council Schools has been taking his elder boys through a con amore course of Esperanto. This course is much appreciated. Happy boys of this New Age to be able to learn the Most Modern of Languages by means of exercises taken from the fascinating tales in this Gazette, instead of from such old-style phrases as: "The remembrance of your assiduity has rewarded me"; or, "The libraries of this town are very small."
Mentioning Libraries reminds us that the copy of The Complete Text-Book, supplied to a London Free Library by one of our enthusiastic supporters, has already been so much in demand, and has consequently become worn out, that another copy has been applied for.
Esperanto has now been adopted by the Yōst School of Shorthand and Typewriting in Liverpool.
In illustration of the commercial utility of Esperanto, our readers will be interested to learn that a Huddersfield hardware firm has sent a secretary to London to acquire the language, owing to the large number of communications received from abroad in this idiom.
We have received a letter from John Harrison, Esq., 114, Plymouth Place, Leamington. He is desirous of starting an Esperantists’ Society in that town. He adds: "It is wonderful what a brotherly feeling exists among Esperantists. I regularly hear from ‘Via fidela Bohema amiko’; from a Spaniard who ‘Sincere premas vian manon’; from a Russian who ‘Sendas saluton al malproksima Anglujo.’ A Dutchman kindly translated one of his national songs into Esperanto for me, and a Buda Pesth friend sent me an illustrated paper containing an Esperanto page. From other countries I have had most friendly and interesting communications."
Esperantists having friends in Leamington should make Mr. Harrison’s wish known.
A valuable article on Esperanto has appeared in the Warrington Observer. The author, H. Powell Hughes, Esq., of 3, Fairfield Road, Stockton Heath, will gladly send a copy on receipt of postage. We hope that many more Esperantists will use this means of propaganda. Another article, perpetrated by the present writer, has recently appeared in the St. James’ Review.
The spirited correspondence which has occupied considerable space in the last four numbers of the Cyclist Touring Club Gazette continues with increased "ferocity" in the July number. A long letter in Esperanto itself appears there, and we Britishers are much indebted to M. Bourlet for his able contribution. The nescient opponents who have taken up the hostile pen probably belong to the ranks of those who, some time ago, equally opposed the introduction of an important cycling innovation. But their literary dust will no more hinder the ultimate triumph of Esperanto than it did the rapid progress of the Free-wheel among cyclist enthusiasts.
A prominent New York journal has prevailed on Dr. Zamenhof to contribute an article on his life’s work. We have translated this most able treatise into English for Dr. Zamenhof, and expect it will arouse considerable interest in the States, when published.
J. F. H. Woodward, Esq., writes to say that he is re-opening his Esperanto Class at 4, St. Swithin’s Road, Bournemouth, on the second Thursday in August, at 8 p.m., and will be glad to hear from any who desire to join. He will also with pleasure give information to Esperantists visiting Bournemouth who will call on him.
On Saturday, June 25th, a lecture was given in German about Esperanto to the German Communist Club, Charlotte Street, W. The chair was taken by Herr Professor Buss. About two hundred persons were present, and listened for about an hour and a-half with great attention. A Class has now been arranged, presided over by Esperantist 7778.
The publication of the penny Text-Book, referred to in No. 9, has, unfortunately, been postponed for a few weeks, owing to delay in obtaining the accents.
Apology is due to all who have been impatiently awaiting the arrival of the Adresaro for 1904. Although published in May, the bulk of the copies are still in the hands of the Russian Censors, who are, no doubt, most interested in the names of Esperanto’s many new adherents! We trust, however, that their task will soon be satisfactorily accomplished, so that our daily influx of peppery post cards may cease. [Adresaro now to hand].
Information for this page should be marked "Progreso."
Vera Rakonteto de Teoĝardeno en Asamo.—Originale verkita de Alfred T. Simper.
Ni jam sciiĝis pri lia proksimeco je la ĝardeno, sed, dum multaj monatoj, liaj solaj faradoj estis la mortigado kaj manĝado de unu aŭ du ĝardenaj Kulioj[5].
De unu kompatinda viro nenio estis postlasita krom la kranio, kiu kuŝis mezvoje.
Sed la vilaĝanoj de tiu ĉi parto malfeliĉe tiel kutimiĝis je tia okazo, ke oni neniel dezertis la vojon. Kaj la kvar Angloj sur nia Ĝardeno kontente vivadis kaj trankvile. Ili estis certegaj, ke la bestoj de Hindujo, kiel ankaŭ la popolo, timiĝus preni la sangon de siaj mastroj, la blankaj homoj.
Nu, venis sezono kiam la cervoj malmultiĝis, kaj maljuna Bagh, kun granda penado apenaŭ trovadis sufiĉan manĝaĵon por konservi sian vivon. Diris li: "Nunatempe estas malbone! Tage la vilaĝanoj promenadas multanombre, kaj dum la mallumo ne aperas. Ofte ili enmetas fajron en la longa herbo, kio tre timigas min." Kaj, je la penso, li ruligis siajn okulojn, nudigis siajn dentojn kaj ekĝemis. "Iafoje, tuta semajno pasas, kaj mi ne vidas eĉ cervon, kvankam mi certe ne sopiras je tia malestimaĵo. Sed estas blanka viro kiu, ĉiutage, forrajdas, kaj ĉiuvespere revenas, preter la vojo. Li kaj lia ĉevalo fariĝus sufiĉa manĝaĵo dum tuta monato. Kiu timiĝas je la blanka viro? Ne mi! mi ankoraŭ trinkos lian sangon!" Kaj Bagh ŝmacis siajn lipojn.
Estas bonekonata fakto ke, post la unua gusto de homa sango, la tigro tre sopiradas je ĝi dum sia vivcetero. De tiam li nomiĝas "virmanĝulo" kaj fariĝas pli terura ol ia alia besto.
Tagon, je la krepusko, mi tre surpriziĝis vidi mian kolegon freneze rajdantan en la ĝardenon. Li alvenis senĉapele, senspire, kaj sia vizaĝo aperis kvazaŭ li estis vidinta la Diablon. Efektive granda tigro estis elsaltinta el la ĵunglo.[6] Nature la ĉevaleto pro granda teruro ekforkuris, sed, feliĉe por li, mia amiko povis konservi egalpezon sur la selo. Alie, ni ankoraŭ estus senavizaj—kaj tiel ankaŭ estus la malfeliĉulo!
La sovaĝbesto do ĉasadis lin, sed la ĉevalisto fortege ĵetis sian kaskon poste en la vizaĵon de la besto. Tio videble faris la deziritan efekton, ĉar li ne plu sekvadis. Sed la flugulo neniam haltis antaŭ ol li alvenis ĉe siaj kolegoj. Niaparte, kvankam ĝi kompreneble estis okazo tro vera, ni ekopiniis la aferon kiel granda ŝerco, kiel bona ridindaĵo. Sed la nervoj de mia amiko estis kvazaŭ detruataj, kaj eĉ nun ili estas iom malfortaj.
Proksimatage oni eliris por serĉi la kaskon, sed ĝi ne estis trovebla.
"Kaj kion opiniis Bagh?" vi demandas.
Tiu sinjoro estis kuŝinta en la fina stato de senpova frenezo. Pecetoj de la kasko ĉirkaŭis lin. Lia longa vosto batis la subaĵon. Eĉ la lacertetoj timigis montri sin, sed ili aŭdis liajn vortojn kaj laŭe tremadis.
"La blankaj viroj ja estas la mastroj de ĉio," diris Bagh, penante senkulpigi sin. "Se tiu ĉi estis estinta Hindo, mi certiĝas, ke mi estus kaptinta lin, ĉar la Hindoj rajdas sur malrapidaj ĉevaletoj. Sed kiu povas ĝiskuri la ĉevalon de la blankulo?"
"Malbenu la blankan homaron!" li blekdiris. "Kial ili venas en tiu ĉi lando? Mi scias, ke ili ne apartenas al ĝi, ĉar, anstataŭ ol kunloĝadi familie en vilaĝoj, ĉiu loĝas sole en aparta domo, kun multe da Hindoj por atenti lin. Denove, ili alvenas kaj foriras simile al la jarsezonoj, kaj ĝis nun mi ne vidis iajn inojn aŭ idojn. Sed de kie ili venas, kaj kien ili iras neniu scias! Ne, ili estas senrajtuloj! Krom ili, kiuj estus mastroj de tiu ĉi lando? Tre certege, la tigroj!!"
Kelkminute Bagh pripensadis pri tia feliĉa estado. Tiam li daŭris: "Sed la malbonuloj trairas la kampon sur elefantoj, kaj dissemas morton per tondro kaj fulmo. Kion! Ĉu ili estos permesataj, senrefrape, malsanktigi niajn proprajn loĝejojn? Ha! Mi havas ideon! Mi eĉ vizitos la hejmon de blankulo, kaj venĝos iliajn insultojn. Feliĉe la tuta lando ankoraŭ estas nia proprejo ĉiu nokto, kiam ni povas iradi, maltime, kien ajn ni deziras."
Tiel okazis ke, la proksima noktomezo, mi miregis trovi min tute veka—tre neordinara okazo je mi.
Subite mi sciiĝis pri laŭta nazspirado ekster la maldikaj muroj. La bruo movadis de pordo al fenestro, de fenestro al pordo, tute ĉirkaŭ la domo. Kelkafoje profunda bleketo sonoris—nur klarigo de la gorĝo, mi supozas. Nu, estas unu afero moki onian amikon ĉar li forkuris de tigro dum la taglumo. Sed, kredu min, estas tute alia afero esti vekata noktomeze de malsata besto, precipe kiam oni memoras ke, se ĝi sciis, ke puŝado de sia frunto aŭ unu bato de sia piedo kontraŭ la fenestro donus al si la deziritan manĝaĵon! Sed la tigro ne atakis la malfortan konstruaĵon kaj mi hodiaŭ povas skribi tiujn ĉi vortojn. Tamen ŝajnis al mi multaj horoj antaŭ ol li foriris.
Post kelkaj tagoj la blankaj viroj venis kun pafiloj kaj elefantoj kaj multe da Hindaj servantoj. Kia glora vidaĵo estis vidi ok grandegajn elefantojn majeste promenantajn tra la longa herbo.
Sed Bagh sukcese kaŝadis sin kaj ne plu estis vidita. Li jam estis forlasinta la ĉirkaŭaĵon, neniam (espereble) por reveni.
[4] Bagh, la Hinda vorto por Tigro.
[5] Hindaj laboristoj.
[6] La dika kreskaĵaro.
Originale verkita de Clarence Bicknell.
(4686).
Originale verkita de Edward Metcalfe, M.A. (Oxon).
Por la melodio de la fama Amerika "Coon" Kanto, de Harry Dacre.
Tradukita de C. W. T. Reeve.
Ni ricevis Bulgaran tradukon de Esperanta Lernolibro (de M. Cart), verkita de Sro. Atanosof. Ni esperas ke ĝi, kune kun la Unufoliego anoncita en nia lasta numero, multe helpos la disvastiĝon de la kara lingvo (kosto 5d.).
La Esperanta Germana Vortaro ankaŭ alvenis, kaj oni devas gratuli Sron. Jurgensen pri la bonegeco kaj grandeco de lia verko. Ĝi enhavas 220 bonepresitajn paĝojn, kaj kostas 2s. afrankite.
La Swiss, Aix-les-Bains and Nice Times de Junio 19 enhavas daŭrigotan artikolon pri Esperanto kiu kredeble interesos ĝian kosmopolitan legantaron. La artikolo estas skribita en la Angla lingvo de Sro. Hector Hodler, Redaktoro de la Juna Esperantisto.
Kunbatalanto en Victoria, Aŭstralio, skribas: "Kvankam estas nur antaŭ malmultaj semajnoj, ke mi estas lerninta ke Esperanto estas vivanta, mi memoris, ke oni al mi sendis antaŭ multaj jaroj, gazeton Esperantan Hodiaŭ (Junio 6) mi serĉis inter diversaj paperaroj, presaĵoj, leteroj, k.t.p., kaj trovis jene: La Esperantisto, No. 1, Nurnberg, 1 Septembro, 1889.
"Estas tre interese vidi, ke ĝi presiĝis preskaŭ tute en la nuna Esperanto."
"Estimata Sinjoro,—Mi havas la plezuron anonci al vi, ke multaj personoj interesas sin pri nia Liona bonfarado. Jam mi posedas pli ol 630 lotaĵojn, sed nun ni devas disvendi 3,000 biletojn! Kiel vi scias tre certe, la serioj de 5 biletoj havos almenaŭ unu gajnantan numeron. Mi plezurege sciigas al vi, ke la Rhona Prefekto, volante partopreni al nia bonfarado, sendis kune kun afabla letero, belegan bronzan artfaritaĵon; statuon reprezentantan ‘La Ventego.’
Kiel mi tre deziris du oficialajn lotaĵojn, mi faras ankoraŭ paŝadojn ĉe la Lionan Urbestron; mi atendas lian respondon, kiu tre certe, estos favora.
Ni devos ankoraŭ sciigi al viaj Gelegantoj, ke antaŭ du tagoj, mi ricevis mendon de 100 biletoj de Ŝia Moŝto la Reĝino de Sved-kaj-Norveĝujo, kiu interesiĝas pri tio, kion oni povas fari por faciligi la vivadon de la malfeliĉaj blinduloj.
Jen kelkaj bonaj novaĵoj, kiuj kuraĝigos la ŝanceliĝantojn aĉeti biletojn.
Volu akcepti miajn sincerajn salutojn,
E. Zabilon d’Her."
Oni adresu la mendojn de biletoj rekte al Fraŭlino Zabilon d’Her, 33, rue Sala, Lyon, France.
La Berlina Grupo pretigas dum la somero Esperantan Ekspozicion, kiu estos farata en la aŭtuno, kaj kies celo estas malfermi ĝian vintran agadon kaj Esperantajn kursojn. Oni esperas, ke la tutmonda Esperantistaro sendos poŝtkartojn al Prinzenstrasse 95 Berlin S.
Ĉe la Essex Hall kunveno de la Londona Klubo, Julio 11, oni decidis nenion definitivan pri la proponita fondo de Komerca Firmo. Ŝajne la ĝenerala opinio estis, ke tia entrepreno ne helpus je la Klubaj aferoj.
La Hon. Sekretario, Sro. H. Bolingbroke Mudie, bedaŭrinde estis devigita eksiĝi tiun Sekretariecon pro la grandega laboro de la Redaktado kaj eldonado de lia Gazeto.
Li dankis la Membrojn pro la tre kora aprobesprimo pri liaj penadoj, kiun oni donis al li, kaj diris ke li esperas, ke tiuj afablaj Esperantaj amikoj, kiuj korespondadis kun li ĉar li estis la Hon. Sekretario, daŭrigos siajn interesajn leterojn, sendante ilin al lia privata adreso, 67, Kensington Gardens Square, W.
Sinjoro Stead proponis, ke la Klubo estu remodelata, por ke ĝi fariĝu Societo de ĉiuj Britaj Esperantistoj, estrita de delegatoj de ĉiuj la Britaj Grupoj. Oni aplaŭdis la proponon, kaj eble la nova Hon. Sekretario baldaŭ povos sendi pluajn avizojn pri la rezultato de la propono.
"Triope" estas la nomo de la plej nova Esperanta libreto. Sinjorino Fauvart-Bastoul (Vic-Prezidantino de la Diĵona Grupo) tie donas al ni alian tradukon de "Nokto en Calabre" (The Esperantist, p. 143).
La dua parto estas Humoraĵaro, tradukita de Sro. Louis Fauvart-Bastoul. Tiam sekvas "Historia aventuro de la Imperia epopeo" originale verkita de Skadrestro Fauvart-Bastoul.
Tre bone presita en la Franca kaj Esperanta lingvoj, tiu ĉi libro estas interesa aldono al nia literaturo, kaj ankaŭ estas tre ŝatinda ekzemplo de Familia-verko.
La Septembra numero kredeble enhavos: Rakonton de H. G. Wells, tradukita (kun la permeso de la aŭtoro) de Dr. Martyn Westcott. Ankaŭ Originala Esperanta Sistemo de Eterna Kalendaro, elpensita de Rev. R. A. Davis; belaj poemoj kaj aliaj interesaĵoj tie troviĝos. Doktoro R. J. Lloyd, D. Litt., M.A., ankaŭ afablege promesis verki artikolon pri la Esperantaj Fonetikoj.
Originale verkita de E.W.
Por daŭrigi tiujn ĉi skizetojn pri miaj amataj samlandanoj, mi raportos pri la jena okazo, pri kiu mi skribis iom post kiam mi ĝin estis vidinta.
Mi vidis belegan pejzaĵon kaj la herbo estis tiel malseka, ke mi petis al kamparanino ke ŝi pruntu al mi seĝilon kiam mi skizus. Ŝia edzo alportis maton kaj seĝon, kiujn li metis por mi ekstere de la plektobarilo de la ĝardeneto. Mi sidiĝis tie kaj skizadis.
Post iom da tempo mi aŭdis piedfrapadon de ĉevalo, kaj poste, la voĉon de la rajdanto.
"Bonan matenon," li diris al la viro, "ĉu via nomo estas Thomas Johns?"
"Nu, vere, Via Moŝto, oni min konas per tiu nomo en tiu ĉi loko."
"Ĉu vi estis en la vendejo ĉe Llanfach sabaton?"
"Vere, Via Moŝto, mi ne ofte iras en vendejojn: tie estas ĉiam tro da trinkaĵo kaj da——"
"Ne penu min trompi, Vi tie estis lastan Sabaton kaj vi partoprenis en la tumulto ĉe la vendejo."
"Vere, Via Moŝto, neniam mi deziras tumultojn, ĉar mi ĉiam estas sobra, bonkonduta, junulo."
"Tiom pli bone; via atesto estos tiom pli utila. Tial, senprokrasto diru al mi akurate ĉion, kion vi aŭdis kaj vidis dum la tumulto."
"Ĉu, Via Moŝto, parolas pri batalo? Mi ĝin ne vidis, mi nenion tie vidis, ja nenion!"
"Sed vi certe devas esti vidinta ĉion; la loko estas tre malgranda."
"Vere, Via Moŝto, se la loko estas tiel malgranda, kiel mia ĝardeneto, mi povis ion nek vidi nek aŭdi, ĉar mi ne estis sabaton ĉe la vendejo."
"Estas senutile peni min trompi. Mi havas certan informon, ke vi ĉeestis dum la tuta tempo."
"Vere, Via Moŝto, al mi ne konvenas kontraŭdiri Vian Moŝton, kiu estas tiel scienculo kaj kiu estis edukita ĉe granda Universitato Angla, kaj vi havas grandajn literojn post via nomo."
"Nu! Diru al mi ĉion, kion vi vidis, kaj memoru, ke vi devos ĝin ripeti en la juĝejo."
"Vere, eĉ se mi devus ĵuri en la juĝejo de la Ŝafido en la ĉiela Jerusalemo mi ne povus diri, tion, kion mi neniam vidis, ja neniam!"
"Je kia horo vi venis en la vendejon sabaton?"
"Vere, Via Moŝto, kiam mi tie iras, mi alvenas kutime iom antaŭ la deka."
"Nu, vi estis tie vidita de la dekunua matene ĝis la kvara. Vi vidis la tutan aferon!"
"Vere, Via Moŝto, mi ja nenion vidis. Sed, se Via Moŝto bonvolos skribi sur papero tion, kion mi vidis, mia edzino min helpos ĝin lerni, kaj en juĝejo mi ĝin diros je mia ĵuro. Unue mi diros, ke Via Moŝto diris, ke mi ĝin vidis, ĝi do devas esti vera, ĉar Via Moŝto estas tiel klera sinjoro."
"Mi kredas, mia amiko, ke vi ne estas tiel simplanimulo, kiel vi ŝajnigas. Sed mi vin citos, kaj vi venos, aŭ vi estos punata."
"Vere, Via Moŝto, mi venos."
La ĉevalo kaj sia rajdanto foriris. Kiam mia skizo finiĝis, mi leviĝis, kaj la viro revenis al mi dirante: "Mia Fraŭlino, ĉu vi pensas de mia parolado kun la advokato?"
"Vi ne devas koleriĝi, mi mem estas Galino, kaj mi hontas kiam mi aŭdas miajn samlandanojn verŝajne mensogi. Kial vi ne rekte kaj honeste respondis: Jes, Via Moŝto, mi ĉeestis?" mi respondis.
"Jes, vere jes. Sed ĉu vi neniam legis vian Sanktan Biblion? Ĉu vi ne legis: Ne ĵetu viajn perlojn al porkoj? Tio signifas: Diru neniam la veron al advokato, ĉar, se vi ĝin faras, li certe ree sin turnos kaj vin disŝiros. Ankaŭ, se mi honeste al li diris, ke mi estis tie, mi estus mensoginta, tial ke mi ne tie estis. Mi laboris la tutan tagon ĉe la landsinjoro F. La viro, kiun la advokato bezonas, estas Thomas John Johns, kiu loĝas duonmejlon de ĉi tie. Se mi estis dirinta tion ĉi al li, mi ne estus aginta je mia najbaro tiel, kiel mi dezirus, ke li faru je mi. Neniu el ni iam ŝatas devi paroli kun juĝoj kaj advokatoj. Nu! Supozante ke kelkaj amikoj kunvenas en la vendejo, kaj la biero superfluas iliajn cerbojn tiel, ke ili malpaciĝas kaj batalas; certe ili povos decidi siajn proprajn aferojn. Se kelkaj kapoj estos fendataj de bastonoj, tio estas multe pli bone ol esti fendataj de la paroloj de advokatoj en ilia bela Angla miksaĵo kaj konfuzo, kiun ili nomas lingvo! Ke la viroj aranĝu aŭ batalu ĝis la fino, kaj tiel fariĝu pli bonaj amikoj ol antaŭe. Jen estas mia opinio."
"Sed kion vi faros kiam vi ricevos vian asignon?" mi demandis.
"Mi iros, ja, mi iros; kaj mia edzino akompanos min. Ŝi povos grimaci ridindege. Ofte, ja ofte, niaj najbaroj kunridos kun ni kiam ŝi imitos la malsaĝan mienon de la advokato, kiam li aŭdos Sinjoron F. diri, ke mi estis dum la tuta tago dek du mejlojn de la vendejo!"
La kamparano laŭtege ridis, kaj mi ne povis min deteni de kunridi ankaŭ.
Kompreneble mi ripetis la konversacion al neniu, nek tiam nek tie. Lia konfido je mi, nekonatulino, plaĉis al mi. Mi sciis, ke li ŝatis min, ĉar nur unufojon li nomis min "Fraŭlino."
Montri multe da ceremonia respekto antaŭe estis la ĝentila Gala maniero por esprimi la malestimon aŭ antipation.
Dear Sir,—"ULO, Greatest seen," is certainly not right (see page 144); neither is "AĴO, Work," entirely correct. The one is a person, and the other a thing denoted by the root, which is, in the one case, often adjectival, and in the other verbal. The Text-Book’s definition of ulo as "one remarkable for" is somewhat exaggerated. One possessing the quality of would be better (page 48).
The Text-Book does not give EL, out of, among the prepositions.
I take—AĴO to be adapted from the French—AGE, to which it corresponds in pronunciation and, to a certain extent, in meaning.—Kore samideane,
John B. Shipley.
P.S.—Sokta lingvo!!!
The Editor is indeed vexed that such a ridiculous slip should have remained uncorrected.
He hastens to assure Readers that this is no new rival to Esperanto, but a delightful speech to be found north of the Tweed (Skota).
Multaj and Multe da have given rise to several queries. They are alternative expressions for the English Many. Dr. Zamenhof apparently disliked the dismal series of—ajn—ajn—ojn—ajn which frequently occurs if the former method be employed, and so introduced the adverbial locution Multe da, wherein the Da does not require the Accusative case.
Mi havas multajn bonajn fidelajn amikojn malnovajn is less euphonious than Mi havas multe da bonaj fidelaj amikoj malnovaj.
Dear Sir,—The Text-Book does not explain (except in a footnote, p. 41) the use of the Gerund after a preposition: e.g., instead of reading; before returning; etc.
Of course, the Present Participle used adjectivally will not do. We must bear in mind that the Infinitive is a noun, and that it is used instead of the Gerund or Verbal Noun on the Continent. (Anstataŭ ol legi: antaŭ ol reveni).—Via vere,
C. G. Stuart-Menteath.
Mr. Menteath continues his letter (which is too long to print in extenso) by reminding British Esperantists that the only way to acquire a knowledge of Esperanto entirely free from national idioms is to correspond frequently with those ignorant of our tongue. We wish to thank Mr. Menteath for this useful reminder, and trust that more foreign friends will make use of our monthly Adresareto, not only by writing to the advertisers, but by inserting their own names and special subjects.
The Passive Voice in Esperanto is most frequently expressed by the little suffix—IĜ, and brevity is the result. For example: This book must be read, may be either: Tiu ĉi libro devas esti legata, or Tiu ĉi libro devas legiĝi.
Hence verbs ending in IĜ are Passive by nature, and such forms as legiĝita cannot exist; only the Active Participle, legiĝinta, is admissible.
And these Passive verbs naturally cannot have a direct object, and so are followed by the Nominative case. Mi fariĝas maljuna viro, (lit.) I am getting to be an old man.
Kara Sinjoro,—Kiu estis la unua Anglo kiu lernis Esperanton?
En la Adresaro Serio, No. 1, datumita 1889 (t.e., Numeroj 1 ĝis 1,000) aperas la nomoj de kvin Liverpulanoj, du Irlandanoj, unu Londonanino kaj unu Essexano. Sed kiu estis la unua ne aperas. Inter ili estas Sro. R. Geoghegan, kiu estas la sama persono kiel R. H. Geoghegan, la tradukanto de la unua Zamenhofa lernolibro. Li do meritas la titolon "Patro do la Esperantistoj Anglaj." Lia ĝusta numero estas 264.
Inter la unua milo da Esperantistoj enskribitaj en la Adresaro estis 29 Germanoj, 20 Aŭstro-Hungaroj, 10 Angloj, 6 Francoj, 4 Unuigitaj Ŝtataj Amerikanoj, 4 Svedoj, 2 Turkanoj, 1 Italo, 1 Hispano, 1 Rumano, kaj la resto (ekceptinte unu nedirita) estis Rusoj.
Signifas nenion kiu estis la unua; en Esperantujo ekzistas spaco por ĉiuj. Donu honoron al tiu, kiu plejmulte laboras pri kaj por Esperanto, ne konsiderante profitojn kaj memglorigon!
Sindonema estas nia Majstro; sindonemaj estu ni! Ni danku ĉiun, kiu helpis la aferon, ĉu nemulte, ĉu multege.—Via,
John Ellis.
On the occasion of the Motor Boat-Race from Calais to Dover, the Dover Group has sent an invitation to all the northern French Groups, inviting their Members to visit them. Many favourable replies have already been received. An official reception of the Foreign Esperantists by the Mayor, Sir William Crundall (himself a Member of the Group), will be held in the Town Hall, and Mr. H. R. Geddes, Northumberland House, Dover, will be extremely glad to welcome any British Esperantists who can be present. These should arrive in Dover as early as possible on the morning of Monday, August 8th. Among others, the Editor has promised to do his best to be present on the auspicious occasion.