[83] «Εν Πύλαις»: εννοεί τας Θερμοπύλας, όπου έπεμπον τους
λεγόμενους ιερομνήμονας.
[84] Πρεσβευτής των Λακεδαιμονίων, ελθών εις Αθήνας δια να ζητήση
στρατόν κατά των ειλώτων, αποστατησάντων εις την Ιθώμην.
[85] «Αλλ’ ο πρωκτός άφατος και καλός»: κατά την γνώμη του σοφού
διδασκάλου του γένους Νεοφύτου Δούκα, ο Αριστοφάνης υπονοεί
εδώ την Ασπασίαν, χάριν της οποίας εγένετο το ψήφισμα των Μεγαρέων·
εκ τούτου εξεράγη ο πόλεμος, του οποίου αίτιος ήτο ο Περικλής,
εραστής της Ασπασίας· εννοεί δ’ ο Λάκων: Ηδικήσαμεν ημείς, αλλά και
σεις ηδικήσατε χάριν του θαυμαστού πρωκτού της Ασπασίας.
[86] Εχινούς, πόλις Θεσσαλική παρά τον Μαλιακόν κόλπον.
[87] «Ελέγετο μοιχούς είναι τους Καρυστίους…» (Σχολιαστής)
[88] Επέρχεται απροόπτως η άρνησις κατόπιν των επαγγελιών, ως και
εν προηγουμένω χορικώ των Γυναικών, προς εντονώτερον χαρακτηρισμόν
ίσως του φιλοπαίγμονος και απατηλού χαρακτήρος αυτών.
[89] Το χωρίον τούτο εν τω κειμένω είναι ασαφές δια τον σημερινόν
αναγνώστην, άνευ αναλύσεως και επεξηγήσεως· ο Αριστοφάνης υπονοεί
ενταύθα θούριον στροφήν εκ του Τελαμωνίου Αίαντος,
ακατάλληλον δια συμπόσιον ειρήνης· η δε Κλειταγόρα ήτο ποιήτρια εκ
Λακωνίας ή εκ Θεσσαλίας.
[90] Εννοεί τον αυλόν.
[91] Μαινάδες και Βάκχαι, εις τας οποίας απεδίδετο η λάμψις των
βλεμμάτων του Διονύσου.
[92] Την Ήραν
[93] Βασιλεύς της Σπάρτης, σύζυγος της Λήδας και πατήρ των Κάστορος,
Πολυδεύκους, Ελένης και Κλυταιμνήστρας.
[94] Η Ελένη